PG 124, col. 793
ἐσθίοντας, τοὺς ἀναστάσει ἀπιστοῦντας, καὶ πάν-
τας ἁπλῶς τοὺς παρ’ αὐτοῖς ἔξω τῆς αὐτοῦ διδασκα-
λίας καὶ παραδόσεως διάγοντας. Οἱ γὰρ τοιοῦτοι
πάντες οὗ φιλοῦσι τὸν Κύριον.
ι, Μαραναθά. ι Τουτέστιν, ὁ Κύριος iter. Τοῦτο
δὲ εἶπεν, ἅμα μὲν τὸν ἧς οἰκονομίας λόγον βεϐαιῶν,
καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἀνάστασιν· ἅμα δὲ καὶ ἐντρέπων
αὖτοὺς, ὅτι Ὁ Δεσπότης ὑπὲρ ἡμῶν πάντα κατε-
δέξατο· ὗμεῖς δὲ παροργίζετε αὐτὸν, οἱ μὲν ἀπὸ
ἀνθρώπων καλούμενοι, οἱ δὲ πράττοντες τὰ φαῦλα.
Οὐκ ἐχρήσατο δὲ Ἑλληνίδι διαλέκτῳ ἀλλ’ Ἐϐραΐδι,
μᾶλλον δὲ Σύρων γλώττῃ, ἐπειδὴ πρὸς Κορινθίους
ἔλεγε, τοὺς ἐπὶ ἔξω σοφία μέγα φρονοῦντας, καὶ
τῇ κομψείᾳ ἧς Ἑλληνίδος διαλέκτου, δεικνὺς ὅτι
τοσοῦτον οὖ δεῖται αὐτὸς ταύτης, ἀλλὰ ἰδιωτείᾳ
ἕγχαυχᾶται, ὥστε καὶ βαρϐάρῳ γλώττῃ φθέγγεται ⁸⁵.
α Ἦ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’
ὑμῶν. n Τοῦτο διδασκάλου, τὸ μὴ μόνον παραινεῖν,
ἀλλὰ καὶ εὔχεσθαι, καὶ διπλῇ στηρίζειν, τε διδα-
σκαλία , καὶ τῆς ἀνωθεν βοηθείας διὰ τῶν εὖχῶν
ἐπιχορηγία.
ι ἹΙ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἓν Χριστῷ
Ἰησοῦ. Ἀμήν. ι Ἐπειδῆ διεστήχει τῷ τόπῳ, ὡσανεὶ
δεξιᾶς τινος ἐκτάσει, ταῖς τῆς ἀγάπης χερσὶ περι·
λαμϐἀνει αὖτοὺς, λέγων’ α Ἦ ἀγάπη μου μεθ’
ὗμῶν. ι 6' ἐστι, Μετὰ πάντων ὑμῶν ἐγώ · οὖχ ἄπειμι
γὰρ, εἰ καὶ τῷ τόπῳ διέστηιια, Διὰ τούτων δὲ δεί-
ινυσιν, ὅτι οὐ θυμοῖ, , οὐδὲ ὀργῆς ἦσαν τὰ γραφέντα ,
ἀλλ’ ἀγάπης καὶ κηδεμονίας, εἰ χαὶ πικρίαν ἐνέφα-
νον - φαινον]. Ἵνα δὲ μὴ νομίσωσιν , ὅτι χολα-
κεύων αὖτοὺς ταῦτα λέγει, φησὶν· ιι ἐν Χριστῷ
Ἰησοῦ² n τουτέστιν, Οὐδὲν ἀνθρώπινον, ἢ σαρχιχὸν
ἡ ἀγάπη μου ἔχει, ἀλλὰ πνευματική ἔστι καὶ ἐν
Χριστῷ. Εὖξώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀλλήλους ἐν
Χριστῷ ἀγαπῶντες, μηδὲν τῆς κοσμικῆς ἀγάπης ἐν
ἑαυτοῖς περιφέρωμεν, ἥτις ἐχθρά ἐστιν εἰς τὸν Θεόν.
Οὕτω γὰρ καὶ τῶν ἀγαπητῶν τοῦ Θεοῢ¹⁰ σκηνω-
μάτων καταξιωθησόμεθα ἓν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυ-
ρίῳ ἡμῶν ἀγαπήσαντι ἡμᾶςέ ᾧ ἡ δόξα εἷς τοὺς
,αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
¹⁵ φθέγγεσθαι m. ¹⁶ Χριστοῦ ο.
τας ἁπλῶς τοὺς παρ’ αὐτοῖς ἔξω τῆς αὐτοῦ διδασκα-
λίας καὶ παραδόσεως διάγοντας. Οἱ γὰρ τοιοῦτοι
πάντες οὗ φιλοῦσι τὸν Κύριον.
ι, Μαραναθά. ι Τουτέστιν, ὁ Κύριος iter. Τοῦτο
δὲ εἶπεν, ἅμα μὲν τὸν ἧς οἰκονομίας λόγον βεϐαιῶν,
καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἀνάστασιν· ἅμα δὲ καὶ ἐντρέπων
αὖτοὺς, ὅτι Ὁ Δεσπότης ὑπὲρ ἡμῶν πάντα κατε-
δέξατο· ὗμεῖς δὲ παροργίζετε αὐτὸν, οἱ μὲν ἀπὸ
ἀνθρώπων καλούμενοι, οἱ δὲ πράττοντες τὰ φαῦλα.
Οὐκ ἐχρήσατο δὲ Ἑλληνίδι διαλέκτῳ ἀλλ’ Ἐϐραΐδι,
μᾶλλον δὲ Σύρων γλώττῃ, ἐπειδὴ πρὸς Κορινθίους
ἔλεγε, τοὺς ἐπὶ ἔξω σοφία μέγα φρονοῦντας, καὶ
τῇ κομψείᾳ ἧς Ἑλληνίδος διαλέκτου, δεικνὺς ὅτι
τοσοῦτον οὖ δεῖται αὐτὸς ταύτης, ἀλλὰ ἰδιωτείᾳ
ἕγχαυχᾶται, ὥστε καὶ βαρϐάρῳ γλώττῃ φθέγγεται ⁸⁵.
α Ἦ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’
ὑμῶν. n Τοῦτο διδασκάλου, τὸ μὴ μόνον παραινεῖν,
ἀλλὰ καὶ εὔχεσθαι, καὶ διπλῇ στηρίζειν, τε διδα-
σκαλία , καὶ τῆς ἀνωθεν βοηθείας διὰ τῶν εὖχῶν
ἐπιχορηγία.
ι ἹΙ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἓν Χριστῷ
Ἰησοῦ. Ἀμήν. ι Ἐπειδῆ διεστήχει τῷ τόπῳ, ὡσανεὶ
δεξιᾶς τινος ἐκτάσει, ταῖς τῆς ἀγάπης χερσὶ περι·
λαμϐἀνει αὖτοὺς, λέγων’ α Ἦ ἀγάπη μου μεθ’
ὗμῶν. ι 6' ἐστι, Μετὰ πάντων ὑμῶν ἐγώ · οὖχ ἄπειμι
γὰρ, εἰ καὶ τῷ τόπῳ διέστηιια, Διὰ τούτων δὲ δεί-
ινυσιν, ὅτι οὐ θυμοῖ, , οὐδὲ ὀργῆς ἦσαν τὰ γραφέντα ,
ἀλλ’ ἀγάπης καὶ κηδεμονίας, εἰ χαὶ πικρίαν ἐνέφα-
νον - φαινον]. Ἵνα δὲ μὴ νομίσωσιν , ὅτι χολα-
κεύων αὖτοὺς ταῦτα λέγει, φησὶν· ιι ἐν Χριστῷ
Ἰησοῦ² n τουτέστιν, Οὐδὲν ἀνθρώπινον, ἢ σαρχιχὸν
ἡ ἀγάπη μου ἔχει, ἀλλὰ πνευματική ἔστι καὶ ἐν
Χριστῷ. Εὖξώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀλλήλους ἐν
Χριστῷ ἀγαπῶντες, μηδὲν τῆς κοσμικῆς ἀγάπης ἐν
ἑαυτοῖς περιφέρωμεν, ἥτις ἐχθρά ἐστιν εἰς τὸν Θεόν.
Οὕτω γὰρ καὶ τῶν ἀγαπητῶν τοῦ Θεοῢ¹⁰ σκηνω-
μάτων καταξιωθησόμεθα ἓν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυ-
ρίῳ ἡμῶν ἀγαπήσαντι ἡμᾶςέ ᾧ ἡ δόξα εἷς τοὺς
,αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
¹⁵ φθέγγεσθαι m. ¹⁶ Χριστοῦ ο.