PG 125, col. 351
Et confessi quod peregrini sint et ltospiles διιρι
terram. Non solum in terra promissa, verum eti
iu toto terrarum orbe. Propterea haud aequum ο
seliant istam accipere ; non enim ipsa digni Γ
runt patres illi, sed cmlo. Posteri autem eor
acceperunt eam: illi terra fuerunt digni. Pero;
num autem et advenam se esse Ahralmmus a:
Chetaeos disertis verbis professus est. Quiueti
omncs tales fuerunt, ut David testatur, Adveua
sum ⁸⁸, dicens. sicut et omnes patres mei.
lines patres mei. ' τες οῘ πατέρες μου·
VEns. M, 15,16. Qui enim Iure dicunt, signifitan
se palrt'am inquirere. Et ei quidem ipsius memii
. σ ⁷ ⁷ r""" ""'""'
rent, (le qua exierunt, habebant utique tempus rev
trudi. Nunc autent meliorem appetunt, caelesti
Confitentes, inquit, seipsos hospites, significa
lme est, indicant se patriam inquirere. Videam
igitur qualem patriam inquirant: terrestreu
quam reliquerant, ut Abraham Mesopotamiam?
qui licebat ei revorti ad eam. Quoniam vero rer
sus non est, manifestum est quod nequellujusn
minerit, neque haec fuerit patria ejus ; rzeler
:diam expetebat meliorem, nempe cmlestem.
quam nondum opportunum erat cl consr-
dere.
Ideo non confunditur Deus, vocari Deus eorum
Ub hujuscemodi, inquit, eorum virtutem Deus at
eos magni facit, ut cum sit totius mundi Deus,t
invisibilis, tum ejus qui sub visum nostrqu cat
non erubescit peculiariter vocari eorum Deus, ι
rinde quasi ipsi omnibus creaturis sint aequiparau
Vel potius, Deus mundi quidem visibilis Deus d
tur, tanquam Conditor et Dominus; qua rati.
ethnicorum etiam est Deus :liorutn autem ve,
amicus, quod majus est.
Pararit enim illis ciuitatem. Adeo eum illorun
non pudet, sed familiares eos habet, ut et urll
quam illi desiderabant, nempe caelestem, paravi
eis. ’
- μασεν αὐτοῖς.
Vsus. 17. Fide obtulit Abraham haecum. 73']
quum tentaretur. Major omnibus in [ide Abraham
llic enim non solum natura pugnabat, sed et v
1ιιιιιι Dei cum mandato divino. ls enim qui dixer
Tibi et semini tuo dabo terram “, is imperat, Ma
[ilium tuum. Propterea dicitur tentari-Abraham
non quod Deus opus haberet experiri ejus virtute
verum ut nos experientia ipsa et operibus disi
mus virtutem ejus. Observa autem quod tentat
nes adeo utiles sunt, ut nedqu ab aliis Deus p4
mittat eas superiuduci fidelibus, verum ipse eti:
tentet, ut probatiores ostendat.
Vsus. 17, l8, 19. Et unigenitum o/l‘erelml, qui
⁸⁸ Psal. xxxvtn, ιδ. ⁸⁸ Gen. xv, χιιι.
“ γῆς ο. ⁸⁷ σπέρμα 0.
terram. Non solum in terra promissa, verum eti
iu toto terrarum orbe. Propterea haud aequum ο
seliant istam accipere ; non enim ipsa digni Γ
runt patres illi, sed cmlo. Posteri autem eor
acceperunt eam: illi terra fuerunt digni. Pero;
num autem et advenam se esse Ahralmmus a:
Chetaeos disertis verbis professus est. Quiueti
omncs tales fuerunt, ut David testatur, Adveua
sum ⁸⁸, dicens. sicut et omnes patres mei.
lines patres mei. ' τες οῘ πατέρες μου·
VEns. M, 15,16. Qui enim Iure dicunt, signifitan
se palrt'am inquirere. Et ei quidem ipsius memii
. σ ⁷ ⁷ r""" ""'""'
rent, (le qua exierunt, habebant utique tempus rev
trudi. Nunc autent meliorem appetunt, caelesti
Confitentes, inquit, seipsos hospites, significa
lme est, indicant se patriam inquirere. Videam
igitur qualem patriam inquirant: terrestreu
quam reliquerant, ut Abraham Mesopotamiam?
qui licebat ei revorti ad eam. Quoniam vero rer
sus non est, manifestum est quod nequellujusn
minerit, neque haec fuerit patria ejus ; rzeler
:diam expetebat meliorem, nempe cmlestem.
quam nondum opportunum erat cl consr-
dere.
Ideo non confunditur Deus, vocari Deus eorum
Ub hujuscemodi, inquit, eorum virtutem Deus at
eos magni facit, ut cum sit totius mundi Deus,t
invisibilis, tum ejus qui sub visum nostrqu cat
non erubescit peculiariter vocari eorum Deus, ι
rinde quasi ipsi omnibus creaturis sint aequiparau
Vel potius, Deus mundi quidem visibilis Deus d
tur, tanquam Conditor et Dominus; qua rati.
ethnicorum etiam est Deus :liorutn autem ve,
amicus, quod majus est.
Pararit enim illis ciuitatem. Adeo eum illorun
non pudet, sed familiares eos habet, ut et urll
quam illi desiderabant, nempe caelestem, paravi
eis. ’
- μασεν αὐτοῖς.
Vsus. 17. Fide obtulit Abraham haecum. 73']
quum tentaretur. Major omnibus in [ide Abraham
llic enim non solum natura pugnabat, sed et v
1ιιιιιι Dei cum mandato divino. ls enim qui dixer
Tibi et semini tuo dabo terram “, is imperat, Ma
[ilium tuum. Propterea dicitur tentari-Abraham
non quod Deus opus haberet experiri ejus virtute
verum ut nos experientia ipsa et operibus disi
mus virtutem ejus. Observa autem quod tentat
nes adeo utiles sunt, ut nedqu ab aliis Deus p4
mittat eas superiuduci fidelibus, verum ipse eti:
tentet, ut probatiores ostendat.
Vsus. 17, l8, 19. Et unigenitum o/l‘erelml, qui
⁸⁸ Psal. xxxvtn, ιδ. ⁸⁸ Gen. xv, χιιι.
“ γῆς ο. ⁸⁷ σπέρμα 0.