PG 125, col. 355
Vsus. 2'2. Fide .Iusepli moriens de exitu filiorum
Israel memoratus est, ac de ossibus suis mandatit.
Adeo, inquit, credidit lsraelitas ex Aigyptolibe-
randos, ut et adjurarit ipsos ut ossa sua secum
asportarent. Hoc autem fecit, non quod sepulcri
cura duceretur, qui enim adeo sapiens ignorasset
Domini esse terram 7 verum ut perfectam cerlitu-
dinem populo daret, quod promissio Dei omnino
eveniet, atque egredientur :et quod tantopere Deo
placeat, quod in Algypto ipsi non permaneant Β
propter loci impietatem, ut ne. ipsi quidem
placuerit ut vel ossa ejus in {Egypto reconde-
rentur.
Vens. 25. Fide Moses natus, occultatus est men-
sibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent
elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum.
Enumeratis magnis viris qui lide transegerth ea
que fecerint, de parentibus etiam Mosis obscuris
quibusdam loquitur, ruborem eiiciens infirmis
illis, et pusillo animo imbutis,quandoquidem hu-
jusmodi viris inferiores sint. In progressu scor-
torum etiam mentionem iacit, ut pudorem majo-
rem induent. Ailigilur: Quam ob causam abdide-
runteum ad trimestre spatium, cum Innndatum
regis publicatum esset, masculos llebratos e medio
tollendosiQuare non metuerunt? Planum sane
est credidisse eosa Domino puerum conservan-
dum. Unde vero crediderunt quod servandus erat?
Quoniam conspexerunt puerum elegantem, hoc
739 est pulchrum, aspectu gratiosum, credide-
runtque eum ista amabilitate ab ipsis statim in-
cunabilis aDeo donatum. Nam, ut aiunt, abjecturi eun
serunt : adeo omnia ipsi divina erant.
Vens.25. Fide Moses grandis factus, negavit
se esse [ilium filia: Pharaonis. magiseligens potius
affligi cum popqu Dei. quam temporariam peccati
habere jucunditalem. Pervenit ad exemplum ipsis
familiarissimum, Mosen \idelicet: propterea im-
ntoratur, fusius illud tractans. Constructio autem
est huiusmodi: Fide Moses renuit dici filius tilia: Β ο
Pliaraonis. Quando? magnusiactus, hoc est, cum
in virum jam crevisset. Perspicuum enim est eum
majora expectasse accepturum sese. Verbum autem,
negavit, intonsum odium significat, ac propen-
sam ejus a regia Pharaonis abalienatiunem. Ani-
madverte vero, quomodo peccatum nominarit, non
ιη]ῐὶςὶ una eum fratribus. Iloc per prophetas objicit
Deus: Nihil patiebantur super contritione Jose-
plti ". ct rursus : Non est egressa ad plangendum
⁸⁸ Amos ιι, 6.
“ τοῦ Ἰωσήφ ο. ⁶² παράξει o.
Israel memoratus est, ac de ossibus suis mandatit.
Adeo, inquit, credidit lsraelitas ex Aigyptolibe-
randos, ut et adjurarit ipsos ut ossa sua secum
asportarent. Hoc autem fecit, non quod sepulcri
cura duceretur, qui enim adeo sapiens ignorasset
Domini esse terram 7 verum ut perfectam cerlitu-
dinem populo daret, quod promissio Dei omnino
eveniet, atque egredientur :et quod tantopere Deo
placeat, quod in Algypto ipsi non permaneant Β
propter loci impietatem, ut ne. ipsi quidem
placuerit ut vel ossa ejus in {Egypto reconde-
rentur.
Vens. 25. Fide Moses natus, occultatus est men-
sibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent
elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum.
Enumeratis magnis viris qui lide transegerth ea
que fecerint, de parentibus etiam Mosis obscuris
quibusdam loquitur, ruborem eiiciens infirmis
illis, et pusillo animo imbutis,quandoquidem hu-
jusmodi viris inferiores sint. In progressu scor-
torum etiam mentionem iacit, ut pudorem majo-
rem induent. Ailigilur: Quam ob causam abdide-
runteum ad trimestre spatium, cum Innndatum
regis publicatum esset, masculos llebratos e medio
tollendosiQuare non metuerunt? Planum sane
est credidisse eosa Domino puerum conservan-
dum. Unde vero crediderunt quod servandus erat?
Quoniam conspexerunt puerum elegantem, hoc
739 est pulchrum, aspectu gratiosum, credide-
runtque eum ista amabilitate ab ipsis statim in-
cunabilis aDeo donatum. Nam, ut aiunt, abjecturi eun
serunt : adeo omnia ipsi divina erant.
Vens.25. Fide Moses grandis factus, negavit
se esse [ilium filia: Pharaonis. magiseligens potius
affligi cum popqu Dei. quam temporariam peccati
habere jucunditalem. Pervenit ad exemplum ipsis
familiarissimum, Mosen \idelicet: propterea im-
ntoratur, fusius illud tractans. Constructio autem
est huiusmodi: Fide Moses renuit dici filius tilia: Β ο
Pliaraonis. Quando? magnusiactus, hoc est, cum
in virum jam crevisset. Perspicuum enim est eum
majora expectasse accepturum sese. Verbum autem,
negavit, intonsum odium significat, ac propen-
sam ejus a regia Pharaonis abalienatiunem. Ani-
madverte vero, quomodo peccatum nominarit, non
ιη]ῐὶςὶ una eum fratribus. Iloc per prophetas objicit
Deus: Nihil patiebantur super contritione Jose-
plti ". ct rursus : Non est egressa ad plangendum
⁸⁸ Amos ιι, 6.
“ τοῦ Ἰωσήφ ο. ⁶² παράξει o.