PG 125, col. 356
Πίστει Ἰωσὴφ τελευτῶν περὶ τῆς ἐξόδου τῶν
υἱῶν Ἰσραὴλ ἐμνημόνευσε, καὶ περὶ τῶν ὀστέων
αὑτοῦ ἐνετείλατο. Τοσοῦτον, φησὶν, ἐπίστευσεν ὅτι
ἐλευθερωθήσονται οἱ Ἰσραηλῖται τῆς Αἰγύπτου, ὥστε
καὶ ὥρκωσεν αὐτοὺς, ἵνα τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ συναν-
ενέγκωσι. Ἰὀῦτο δὲ ἐποίησεν, οὺχότι μνημείων ἐφρόν-
τιζε· πῶς γὰρ ὁ οὕτω σοφὸς οὐκ ᾔδει ὅτι τοῦ Κυρίου
ή γῆς ἀλλ’ ἵνα τελείαν πληροφορίαν τῷ λαῷ δῷ, 6::
πάντως ἡ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ ἐκϐήσεται, καὶ ἐξ-
ελεύσονται. Καὶ ὅτι τοσοῦτόν ἐστι θεάρεστον τὸ μὴ
ἐναπομείναι αὐτοὺς τῇ Δὶγὺπτῳ διὰ τὴν sui ἀπέ-
6ειαν, ὥστε οὐδὲ αὐτῷ ἀρεστὴ ὴ ὲν Αἰγύπτῳ τῶν
ὀστῶν κατάθεσις.
Πίστει Μωσῆς γεννηθεὶς ἐκρύϐη τρίμηνον ὑπὸ
τῶν πατέρων αὑτοῦ, διότι εἶδον ἀστεῖον τὸ πω-
διόν, καὶ οὐκ ἐφοϐήθησαν τὸ διάταγμα τοῦ ,βασι-
λὲως. Καταλέξας ἄνδρας μεγάλους, πίστει ἐργασιι
μένους a ἐποίησαν, λέγει καὶ περ)⁴ τῶν γονέων τ’,ὖ
Μωῦσέως, ἀσήμων τινῶν, ἐντρέπων τοὺς ὀλιγοψ-
χοῦντας ἐκείνους, εἴγε τοιούτων ἀνδρῶν τὰ δεύτερα
φέρονται. Προϊὼν δὲ, καὶ πόρνας εἰς μέσον παρὰ·
γει ε’, ἱνα. πλέον ὲντρέψῃ. Φησὶν οὖν, τίνος ἕνεκεν
ἔκρυψαν τρίμηνον, καὶ ταῦτα, προστάγματος ὄντος 1'1
ἇρῥενα φονεύεσθαι; Πῶς οὐκ ὲφοϐήθησανς ⁷ῌ δῆλον,
ὡς ἐπίστευσαν ὅτι σωθήσεται. Πόθεν δὲ ἐπίστευσεν
ὃτι σωθήσεταις ὅτι εἶδον τὸ παιδίον ἀστεῖον, τουτ-
έστιν ὡραῖον, τῇ ὕψει χαρίεν, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι ὸ
Θεὸς ἐχαρίτωσεν αὐτὸ εὐθὺς ὲν σπαργάνοις. Φασὶ
γάρ τοι, ὅτι καὶ ἔμελλον ῥίψαι αὐτὸ, ἀλλὰ προσμει-
διάσαν μετὰ χάριτος ἀφῆκαν· οὕτως ἦσαν αὺτῷ θεῖα
πάντα.
n erant ; ueterum cum blande arrisisset, dimi-
Πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος, ἠρνήσατο
λέγεσθαι Υιὸς θυγατρὸς Φαραὼ, μᾶλλιν ἐλόμε-
νος συγκακουχεῑσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ, ἣ κρίσι
semper ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν. Ἦλθεν ἐπὶ τὸ
μάλιστα οίχειὸτατον αὐτοῖς ὑπόδειγμα τὸν Μωσῆν,
διὸ καὶ ἐπιμένει πλατύνων τὰ τούτου. Ἣ δὲ σύνταξις
οὕτω Πίστει Μωσῆς ἠρνήσατο λέγεσθαι Υἱὸς θυγα-
τρὸς Φαραώ. Πότε; Μέγας γενόμενος, τουτέστιν
ἀνδρωθεὶς ἤδη. Πρόδηλον γὰρ ὅτι μείζονά τινα προσ-
εδόκα ἀντιλαϐεῖν. Τὸ δὲ, ἠρνήσατο, τὸ ἐπιτεταμένλν
μῖσος δηλοῖ, καὶ τὴν ἐνδιάθετον πρὸς τὰ βασξλεια
ἀλλοτρίωσιν. Ὅρα δὲ πῶς ἁμαρτίαν ὀνομάζει τὸ μὴ
συγ-κακουχεῖσθαι τοῖς ἀδελφοῖς. Τοῦτο καὶ δικ
τῶν προφητῶν ὀνειδίζει ὁ 656;- οὐκ ἔπασχον ct"-
δὲν ἐπὶ τῇ συντριϐῇ τοῦ Ἰωσήφ. Καὶ πάλιν θ Οίνκ
ἐξῆλθεν ὰνακόψασθαι οἵχον ἐχόμενον αὐτῆς. Καὶ
Variae lectiones.
υἱῶν Ἰσραὴλ ἐμνημόνευσε, καὶ περὶ τῶν ὀστέων
αὑτοῦ ἐνετείλατο. Τοσοῦτον, φησὶν, ἐπίστευσεν ὅτι
ἐλευθερωθήσονται οἱ Ἰσραηλῖται τῆς Αἰγύπτου, ὥστε
καὶ ὥρκωσεν αὐτοὺς, ἵνα τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ συναν-
ενέγκωσι. Ἰὀῦτο δὲ ἐποίησεν, οὺχότι μνημείων ἐφρόν-
τιζε· πῶς γὰρ ὁ οὕτω σοφὸς οὐκ ᾔδει ὅτι τοῦ Κυρίου
ή γῆς ἀλλ’ ἵνα τελείαν πληροφορίαν τῷ λαῷ δῷ, 6::
πάντως ἡ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ ἐκϐήσεται, καὶ ἐξ-
ελεύσονται. Καὶ ὅτι τοσοῦτόν ἐστι θεάρεστον τὸ μὴ
ἐναπομείναι αὐτοὺς τῇ Δὶγὺπτῳ διὰ τὴν sui ἀπέ-
6ειαν, ὥστε οὐδὲ αὐτῷ ἀρεστὴ ὴ ὲν Αἰγύπτῳ τῶν
ὀστῶν κατάθεσις.
Πίστει Μωσῆς γεννηθεὶς ἐκρύϐη τρίμηνον ὑπὸ
τῶν πατέρων αὑτοῦ, διότι εἶδον ἀστεῖον τὸ πω-
διόν, καὶ οὐκ ἐφοϐήθησαν τὸ διάταγμα τοῦ ,βασι-
λὲως. Καταλέξας ἄνδρας μεγάλους, πίστει ἐργασιι
μένους a ἐποίησαν, λέγει καὶ περ)⁴ τῶν γονέων τ’,ὖ
Μωῦσέως, ἀσήμων τινῶν, ἐντρέπων τοὺς ὀλιγοψ-
χοῦντας ἐκείνους, εἴγε τοιούτων ἀνδρῶν τὰ δεύτερα
φέρονται. Προϊὼν δὲ, καὶ πόρνας εἰς μέσον παρὰ·
γει ε’, ἱνα. πλέον ὲντρέψῃ. Φησὶν οὖν, τίνος ἕνεκεν
ἔκρυψαν τρίμηνον, καὶ ταῦτα, προστάγματος ὄντος 1'1
ἇρῥενα φονεύεσθαι; Πῶς οὐκ ὲφοϐήθησανς ⁷ῌ δῆλον,
ὡς ἐπίστευσαν ὅτι σωθήσεται. Πόθεν δὲ ἐπίστευσεν
ὃτι σωθήσεταις ὅτι εἶδον τὸ παιδίον ἀστεῖον, τουτ-
έστιν ὡραῖον, τῇ ὕψει χαρίεν, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι ὸ
Θεὸς ἐχαρίτωσεν αὐτὸ εὐθὺς ὲν σπαργάνοις. Φασὶ
γάρ τοι, ὅτι καὶ ἔμελλον ῥίψαι αὐτὸ, ἀλλὰ προσμει-
διάσαν μετὰ χάριτος ἀφῆκαν· οὕτως ἦσαν αὺτῷ θεῖα
πάντα.
n erant ; ueterum cum blande arrisisset, dimi-
Πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος, ἠρνήσατο
λέγεσθαι Υιὸς θυγατρὸς Φαραὼ, μᾶλλιν ἐλόμε-
νος συγκακουχεῑσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ, ἣ κρίσι
semper ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν. Ἦλθεν ἐπὶ τὸ
μάλιστα οίχειὸτατον αὐτοῖς ὑπόδειγμα τὸν Μωσῆν,
διὸ καὶ ἐπιμένει πλατύνων τὰ τούτου. Ἣ δὲ σύνταξις
οὕτω Πίστει Μωσῆς ἠρνήσατο λέγεσθαι Υἱὸς θυγα-
τρὸς Φαραώ. Πότε; Μέγας γενόμενος, τουτέστιν
ἀνδρωθεὶς ἤδη. Πρόδηλον γὰρ ὅτι μείζονά τινα προσ-
εδόκα ἀντιλαϐεῖν. Τὸ δὲ, ἠρνήσατο, τὸ ἐπιτεταμένλν
μῖσος δηλοῖ, καὶ τὴν ἐνδιάθετον πρὸς τὰ βασξλεια
ἀλλοτρίωσιν. Ὅρα δὲ πῶς ἁμαρτίαν ὀνομάζει τὸ μὴ
συγ-κακουχεῖσθαι τοῖς ἀδελφοῖς. Τοῦτο καὶ δικ
τῶν προφητῶν ὀνειδίζει ὁ 656;- οὐκ ἔπασχον ct"-
δὲν ἐπὶ τῇ συντριϐῇ τοῦ Ἰωσήφ. Καὶ πάλιν θ Οίνκ
ἐξῆλθεν ὰνακόψασθαι οἵχον ἐχόμενον αὐτῆς. Καὶ
Variae lectiones.