PG 125, col. 362
lum sublatus. venit. Quod autem ait: Circumierunt,
eos persecutionem esse passos indicat, et in uno
loco non potuisse morari : Melcte autem, ovis vcl
pecudis est pellis.
Egentes. Ut ille ipse Elias et Elisazus. Mulieres
enim eos alebant.
Angustiati, afllicti. llaud parum enim Etiam
Iezabel persecutione sua alllixit.
Vtilis. 38. Quibus dignus non erat mundus. Non
potestis dicere, inquit, quod peccatores cum essent,
hazc sint passi : verum tales fuerunt, ut et ipso
mundo honoratiores essent. Mundum autem et
hominum multitudinem, et mundi structuram
Scriptura appellat. Utraque autem hic accipiuntur.
Si itaque universam, inquit, mundi structuram cum
hominibus qui in eo suntcum istis conferas, nihil
invenies quod illis dignitate respondeat. llic autem
excitat eorum 744 corda, ut nihil mundanum
qua‘rant : siquidem mundus est indignus 'sanctis.
lnjuria enim tua est, si hic acceperis mercedem.
Monstrasti enim teipsum nullius esse pretii. Si
universus mundus non est dignus uno sancto, quid
partem quatritas?
In solitudiniqu errantes, et monn'lms, et speluncis
et cavernis terra. Ut Elias, et prophetae. qui clan-
culum ab Ahdia in spelunca alebantur. Neque soli-
tudinem, iuquit, sine timore incolere permitteban-
tur, \‘erum inde etiam metu abigcbantur, et nunc
hic, nunc illic oberrabant. Attamen credebant sese
consolationem aeternam accepturos a Deo, ideoque
hazc patiebantur.
Vens. 39. Et In'omnes, testimonio fideiprobati,non
acceperunt repromissionem. Quid, inquit. pusillani-
mes estis, quod cum in certamine sitis, nondum
acceperitis prmmium? Przedieti omnes sancti.
etiamsi testimonium haberent quod Deo per (idem
placebant, nondum tamen assecuti sunt caa’cstiunt
honorum promissiones. lnferas quidem achque
terrestres promissiones nonnulli adepti sunt, ut
David. Craterum id non erat quod quaerebatur:
Ῐ) sed qua: in caelis sunt, ista revera sunt promissio-
nes.
Vsus. 40. Deo de nobis melius aliquid providente,
ut non sine nobis consummaremur. Melius aliquid,
hoc est, ad honorem nostrum. Ne videantur enim
nobis esse potiores si primi coronarentur, unum
omnibus coronarum tempus statuit. Nec dixit, Ut
non coronarentur, sed, Ut non consummarenlur.
Proinde tunc perfecti videbuntur. Praeterea, jam
nunc arrhabonem et pignus honoris habent. Unde
enim eis potestas auxiliandi invocantibus se?
Unde ipsis fiducia intercedendi ἵ Perlectionem au-
eos persecutionem esse passos indicat, et in uno
loco non potuisse morari : Melcte autem, ovis vcl
pecudis est pellis.
Egentes. Ut ille ipse Elias et Elisazus. Mulieres
enim eos alebant.
Angustiati, afllicti. llaud parum enim Etiam
Iezabel persecutione sua alllixit.
Vtilis. 38. Quibus dignus non erat mundus. Non
potestis dicere, inquit, quod peccatores cum essent,
hazc sint passi : verum tales fuerunt, ut et ipso
mundo honoratiores essent. Mundum autem et
hominum multitudinem, et mundi structuram
Scriptura appellat. Utraque autem hic accipiuntur.
Si itaque universam, inquit, mundi structuram cum
hominibus qui in eo suntcum istis conferas, nihil
invenies quod illis dignitate respondeat. llic autem
excitat eorum 744 corda, ut nihil mundanum
qua‘rant : siquidem mundus est indignus 'sanctis.
lnjuria enim tua est, si hic acceperis mercedem.
Monstrasti enim teipsum nullius esse pretii. Si
universus mundus non est dignus uno sancto, quid
partem quatritas?
In solitudiniqu errantes, et monn'lms, et speluncis
et cavernis terra. Ut Elias, et prophetae. qui clan-
culum ab Ahdia in spelunca alebantur. Neque soli-
tudinem, iuquit, sine timore incolere permitteban-
tur, \‘erum inde etiam metu abigcbantur, et nunc
hic, nunc illic oberrabant. Attamen credebant sese
consolationem aeternam accepturos a Deo, ideoque
hazc patiebantur.
Vens. 39. Et In'omnes, testimonio fideiprobati,non
acceperunt repromissionem. Quid, inquit. pusillani-
mes estis, quod cum in certamine sitis, nondum
acceperitis prmmium? Przedieti omnes sancti.
etiamsi testimonium haberent quod Deo per (idem
placebant, nondum tamen assecuti sunt caa’cstiunt
honorum promissiones. lnferas quidem achque
terrestres promissiones nonnulli adepti sunt, ut
David. Craterum id non erat quod quaerebatur:
Ῐ) sed qua: in caelis sunt, ista revera sunt promissio-
nes.
Vsus. 40. Deo de nobis melius aliquid providente,
ut non sine nobis consummaremur. Melius aliquid,
hoc est, ad honorem nostrum. Ne videantur enim
nobis esse potiores si primi coronarentur, unum
omnibus coronarum tempus statuit. Nec dixit, Ut
non coronarentur, sed, Ut non consummarenlur.
Proinde tunc perfecti videbuntur. Praeterea, jam
nunc arrhabonem et pignus honoris habent. Unde
enim eis potestas auxiliandi invocantibus se?
Unde ipsis fiducia intercedendi ἵ Perlectionem au-