PG 127, col. 1153
δεῖ ψυχῇ, λογισμοὶ μὲν ἀπελήλανται· νόες δὲ μόνον
γυμνοὶ σωμάτιον αὐτῇ προσπελάζοντες τοὺς περὶ
προνοίας καὶ κρίσεως λόγους, ὥς τινα θεμέλια γῆς
ἀνακαλύπτοντες αὑτῇ ἐμφανίζουσιν.
κε’. Ἐν τῇ δυαδικῇ ζωῇ,τὸ ἄῤῥεν καὶ τὸ θῆλυ,
ἀτελῶς ὁρᾶσθαι οὑ πέφυκε, τοῦτο γὰρ ἐν τῇ μοναδικῇ
εὑρεθήσεται, καθ’ ἥν ἀρῤενος, καὶ θηλείας διαφορὰ,
διὰ τὸ καθ’ ὁμοίωσιν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ού γνωσθή.
σεται.
κς’. Oi λογισμοὶ οὔτε τοῦ ἀλόγου μέρους sic! τῆς
ψυχῆς (ού γάρ ἐστι λογισμὸς ἐν ἀλόγοις ), οὑτε τοῦ
νοεροῦ (ἐπεὶ μηδὲ ὲν ἀγγέλοις ) ο αὑτῆς δὲ τῆς λο-
γικῆς δντες γεννήματα, ὡς κλίμακι, τῇ φαντασίᾳ
χρώμενοι, ἀναϐαίνουσι μὲν πρὸς τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς
αἰσθήσεως, τὰ ἐκείνης αὑτῷ ἀπαγγέλλοντες, κατα-
(αίνουσι δὲ πρὸς αὐτὴν ὲξ αὑτοῦ, τά ἐκείνου ὑποτι-
θέμενοι.
γε’. ’Ὡς τινες ὲκ βυθοῦ ἀναφερόμενοι, καί τινος
εἰς βοήθειαν ἐπιλαϐέσθαι πειρώμενοι, oi πονηροὶ
λογισμοὶ εὑρεθήσονται, ὁλκάδος καθάπερ κινδυ-
νευούσης τῆς κακίας, δακρύων κατακλυσμῷ.
κη’. Κατὰ τὴν ὑποκειμένην ποιότητα τῆς ψυχῆς, ἢ
ὡς πειραταὶ καταποντίζειν, ἦ ὠς ἐρεται συμϐοηθείν
κινδυνευούσῃ, οἱ περὶ αυτὴν συνάγονται λογισμοὶ,
οἱμὲν πρδς πέλαγος ἕλκοντε-ς τῶν ἀπρεπῶν λογι-
σμῶν, oi δὲτὴν ἆσον παρεκλεγόμενοι, πρὸς γαλη-
νίους ἀκτὰς τὴν ναῦν ἀποκείλουσιν.
κθ’. Ἐσδομον τὸν τῆς κενοδηξίας λογισμον δντα,ή
ὲφιεμένη ὡς’ἐσχατον ἀποϐαλέσθαιψυχὴ, εἰ μὴ τοὺς
πρὸ αὑτοῦ ἀπεκδύσεται, οὑ δυνήσεται τὸν μετ’ αὑ-
τ-›ὑ; ὃγδοον ἐπενδύσασθαι ⁶ ὃν καὶ οἰκητήριον οὐρά-
νιον καλεῖν οἶδεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος. Καὶ διά στενα-
γμῶν ὲπενδύεσθαι δύνασθαι τοίς δι’ αὐτὸ τῶν ὑλικῶν
γυ μνητεύουσιν.
λ’. Τῇ μὲν τελεῖ α εὐχῇ ἀγγελικοὶ παραϐάλλειν πε-
φύκασι λογισμοί · τῇ δὲ μέσῃ, πνευματικοί. Τῇ είσ-
αγωγικῇ δὲ, oi φυσιολογικοί.
λα’. Ὥσπερ τὸ εὐγενὲς τοῦ κόκκου διὰ τοῦ στά-
χυος, οὑτω καὶ τὸ εἱλικρινὲς τῆς θεωρίας, διὰ προσ-
ευχῆς ἐμφανίζεσθαι εἴωθε. Κέκτηται δὲ ὁ μὲν είς
ἀποτροπὴν ὀρνέων τῶν σπερμολόγων, οἷά τινα δό·
ρατα. τοὺς περιστοιχούντας ἀνθέρικας ⁸ ὁ δὲ τοὺς φι-
λςσοιξοῦντας ὲν πειρασμοῖς λογισμοὺς, πρὸς τὴν
ἐκείνων ἀναίρεσιν
λβ’. Τὰ μὲν ὁρώμενα τῆς ψυχῆς διά τὴν πρᾶξιν,
περιηργυρωμὲνα πτέρυγες περιστερᾶς, καθάπερ
εἰσί · τὰ δὲ νοούμενα, φημὶ δὴ τά μετάφρενα διὰ τὴν
θεωρίαν, ὡς ὲν χλωρότητι χρυσίου , καθίστανται. Ἦ
γὰρ μὴ ὼραιωθεῐσα ψυχὴ, πετασθῆναι, καὶ κατα-
παῦσαι οὐ δύναται ἔνθα πάντων τῶν εὐφραινομένων
ἡ κατ’) κία ἐστίν.
λγ¹. ’Δπαρχᾶς ἅλωνος, καὶ ληνοῦ, πάλαι μὲν τοῖς
παλαιοῖς προσφέρειν ὲν τῷ ναῷ προσετέτακτο. Νυνὶ
δὲ ἡρεῖς πρακτικῆς μὲν ἀπαρχὰς, ἐγκράτειαν χρὴ
¹ Deut. λινε.
γυμνοὶ σωμάτιον αὐτῇ προσπελάζοντες τοὺς περὶ
προνοίας καὶ κρίσεως λόγους, ὥς τινα θεμέλια γῆς
ἀνακαλύπτοντες αὑτῇ ἐμφανίζουσιν.
κε’. Ἐν τῇ δυαδικῇ ζωῇ,τὸ ἄῤῥεν καὶ τὸ θῆλυ,
ἀτελῶς ὁρᾶσθαι οὑ πέφυκε, τοῦτο γὰρ ἐν τῇ μοναδικῇ
εὑρεθήσεται, καθ’ ἥν ἀρῤενος, καὶ θηλείας διαφορὰ,
διὰ τὸ καθ’ ὁμοίωσιν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ού γνωσθή.
σεται.
κς’. Oi λογισμοὶ οὔτε τοῦ ἀλόγου μέρους sic! τῆς
ψυχῆς (ού γάρ ἐστι λογισμὸς ἐν ἀλόγοις ), οὑτε τοῦ
νοεροῦ (ἐπεὶ μηδὲ ὲν ἀγγέλοις ) ο αὑτῆς δὲ τῆς λο-
γικῆς δντες γεννήματα, ὡς κλίμακι, τῇ φαντασίᾳ
χρώμενοι, ἀναϐαίνουσι μὲν πρὸς τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς
αἰσθήσεως, τὰ ἐκείνης αὑτῷ ἀπαγγέλλοντες, κατα-
(αίνουσι δὲ πρὸς αὐτὴν ὲξ αὑτοῦ, τά ἐκείνου ὑποτι-
θέμενοι.
γε’. ’Ὡς τινες ὲκ βυθοῦ ἀναφερόμενοι, καί τινος
εἰς βοήθειαν ἐπιλαϐέσθαι πειρώμενοι, oi πονηροὶ
λογισμοὶ εὑρεθήσονται, ὁλκάδος καθάπερ κινδυ-
νευούσης τῆς κακίας, δακρύων κατακλυσμῷ.
κη’. Κατὰ τὴν ὑποκειμένην ποιότητα τῆς ψυχῆς, ἢ
ὡς πειραταὶ καταποντίζειν, ἦ ὠς ἐρεται συμϐοηθείν
κινδυνευούσῃ, οἱ περὶ αυτὴν συνάγονται λογισμοὶ,
οἱμὲν πρδς πέλαγος ἕλκοντε-ς τῶν ἀπρεπῶν λογι-
σμῶν, oi δὲτὴν ἆσον παρεκλεγόμενοι, πρὸς γαλη-
νίους ἀκτὰς τὴν ναῦν ἀποκείλουσιν.
κθ’. Ἐσδομον τὸν τῆς κενοδηξίας λογισμον δντα,ή
ὲφιεμένη ὡς’ἐσχατον ἀποϐαλέσθαιψυχὴ, εἰ μὴ τοὺς
πρὸ αὑτοῦ ἀπεκδύσεται, οὑ δυνήσεται τὸν μετ’ αὑ-
τ-›ὑ; ὃγδοον ἐπενδύσασθαι ⁶ ὃν καὶ οἰκητήριον οὐρά-
νιον καλεῖν οἶδεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος. Καὶ διά στενα-
γμῶν ὲπενδύεσθαι δύνασθαι τοίς δι’ αὐτὸ τῶν ὑλικῶν
γυ μνητεύουσιν.
λ’. Τῇ μὲν τελεῖ α εὐχῇ ἀγγελικοὶ παραϐάλλειν πε-
φύκασι λογισμοί · τῇ δὲ μέσῃ, πνευματικοί. Τῇ είσ-
αγωγικῇ δὲ, oi φυσιολογικοί.
λα’. Ὥσπερ τὸ εὐγενὲς τοῦ κόκκου διὰ τοῦ στά-
χυος, οὑτω καὶ τὸ εἱλικρινὲς τῆς θεωρίας, διὰ προσ-
ευχῆς ἐμφανίζεσθαι εἴωθε. Κέκτηται δὲ ὁ μὲν είς
ἀποτροπὴν ὀρνέων τῶν σπερμολόγων, οἷά τινα δό·
ρατα. τοὺς περιστοιχούντας ἀνθέρικας ⁸ ὁ δὲ τοὺς φι-
λςσοιξοῦντας ὲν πειρασμοῖς λογισμοὺς, πρὸς τὴν
ἐκείνων ἀναίρεσιν
λβ’. Τὰ μὲν ὁρώμενα τῆς ψυχῆς διά τὴν πρᾶξιν,
περιηργυρωμὲνα πτέρυγες περιστερᾶς, καθάπερ
εἰσί · τὰ δὲ νοούμενα, φημὶ δὴ τά μετάφρενα διὰ τὴν
θεωρίαν, ὡς ὲν χλωρότητι χρυσίου , καθίστανται. Ἦ
γὰρ μὴ ὼραιωθεῐσα ψυχὴ, πετασθῆναι, καὶ κατα-
παῦσαι οὐ δύναται ἔνθα πάντων τῶν εὐφραινομένων
ἡ κατ’) κία ἐστίν.
λγ¹. ’Δπαρχᾶς ἅλωνος, καὶ ληνοῦ, πάλαι μὲν τοῖς
παλαιοῖς προσφέρειν ὲν τῷ ναῷ προσετέτακτο. Νυνὶ
δὲ ἡρεῖς πρακτικῆς μὲν ἀπαρχὰς, ἐγκράτειαν χρὴ
¹ Deut. λινε.