PG 127, col. 1156
τοῦ πλησίον ἐπιϐουλάς.
λδ’. Πρακτικῆς μὲν ἀρχὴ, ἐγκράτεια καὶ difflata. ο
μεσότης δὲ, σωφροσύνη, καὶ ταπεινοφροσύνη ο τέλος
δὲ αὐτῆς, λογισμῶν εἰρήνη, καὶ ἁγιασμὸς σὼ-
ματος.
λε’. Πρᾶξις ἐστιν, οὐ τδ πράττειν ἁπλῶς δύνασθαι
τὰ κα-λὰ, ἀλλὰ καὶ τὸ ὡς δεῖ πράττειν αὐτὰ , τὸν
καιρὸν, καὶτὸ μέτρον πρὸς τὰ πρακτὰ συνεπιφερς-
μένου τοῦ πράττοντος.
λς’. Θεωρία ἐστὶν, οὑ τὸ θεωρεῖν μόνον ὡς ἔχουσι
τὰ σώματα, ἀλλὰ καὶ τὸ τοὺς λόγους αὐτῶν, πρὸς τί
βλέπουσιν.
λζ’. Οὐκ ἐστιν οὕτε πρᾶξις ἀσφαλὴς, θεωρίας gn. ς’
οὔτε Θεωρία ἀληθὴς, ἄνευ πράξεως. Χρὴ γὰρ aut
πρᾶξν ἐλλόγιμον εἶναι, καὶ Θεωρίαν ἔμπρακτον, ἵνα
τῇ μὲν, ἀνίσχυρος εὑρίσκηται ἠ κακία, τῇ δὲ, δυνατὴ
ὴ ἀρετὴ ἐν εὐδοκίαις χρηστότητος
λη’. Πέρας μὲν πρακτικῶν, η νέκρωσις τῶν
παθῶν · τέλος δὲ γνωστικῶν , ἡ Θεωρία τῶν ἀρε-
τῶν.
λΘ’. Ὠς ὕλη τῷ εἰδει,οὖτω πρᾶξις τῇ Θεωρία, καὶ
ὡς ὀφθαλμὸς προσώπῳ, οὓτω Θεωρία τῇ πράξει
ὀφθήσεται.
μ’. Ἐν τῷ τῆς κατὰ τὴν πρακτικὴν ἀρετῆς στα-
δίῳ, πολλοὶ μὲν τρέχουσιν, εἷς δὲ λαμϐάνει τὸ βρα-
ϐεῖον, 6 πρὸς τὸ πέρας αὐτῆς ἐλθεῖν τῇ Θεωρία επι-
θυμῶν.
μα’. Κατανύξεως μὲν πόμα πίνει 6 πρακτικὸς ἐν
εὐχῇ · ποτηρίῳ δὲ κρατίστῳ μεθύσκεται 6 θεωρητι-
κός · 6 μὲν ἐν τοῖς κατὰ φύσιν φιλοσοφῶν, 6 δὲ καὶ
ἑαυτὸν ἀγνοῶν ἐν τῷ εὔχεσθαι.
μιβῆ Οὐ συγχωρείται 6 πρακτικὸς εἰς πνευματικὴν
Θεωρίαν ἐπὶ πολὺ ἐγκαρτερεῖν δ εὑρίσκεται γὰρ ὡς
ἐπιξενωθείς τινι, καὶ ἐκ τῆς ἐκείνου οἰκίας ταχέως
ύπεξερχόμενος.
μγ’. Ὠς ἐν πύλαις μὲν εἰσέρχονται οἰ πρακτικοὶ
τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἐν τῷ εὔχεσθαι · ὡς ἐν a6-
λαῖς δὲ ἀρετῶν ἐν ὕμνοις, οἰ Θεωρητικοί , εὐχαρι-
στοῦντες · oi μὲν, ὅτι ἐλύθησαν τῶν δεσμῶν, οἰ δὲ.
ὅτι κα)⁸ αἰχμαλώτους εἰλήφασι τοὺς πολεμοῦντας αὑ·-
τούς.
μδ’. Χρὴ κατὰ τὸ τῆς πρακτικῆς κράτος, και τὸ
τῆς θεωρίας εὑρίσκεσθαι, ἵνα μὴ καθ’ ὁμοιότητα
πλοίου τοῦ μὴ κατάλληλα τὰ ίστία περιφερομένου,
ἢ κίνδυνον ὑπομείνῃ ἀνέμων σφοδρότητι διὰ τὴν ἁμε-
τρίαν αὐτῶν, ἢ ζημίαν πνευμάτων διὰ τὴν πρὸς τδ
σκάφος σμικρότητα.
με’. Ἐρέτας μὲν τοῦ νοητοῦ πλοίου νόει, τοὺς εὐ-
σεϐεῖς λογισμούς · κώπας δέ, τὰς ζωτικάς δυνάμεις
τῆς ψυχῆς, θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, βούλησιν καὶ προσ
αἰρεσιν. Τούτων, 6 μὲν πρακτικὸς ἐν χρείᾳ ἐστὶ
πάντοτε · οὐ πάντοτε δέ καὶ ό⁴θεωρητικός. ‘Ev γὰρ
τῷ καιρῷ τῆς εὐχῆς χαίρειν οὗτος πᾶσιν εἰπὼν,
αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπὶ τῶν τῆς διαγνώσεως οἰάκων καθ-
ίζων, διὰ πάσης ἐγρήγορε τῆς κχτὰ Θεωρίαν νυ-
λδ’. Πρακτικῆς μὲν ἀρχὴ, ἐγκράτεια καὶ difflata. ο
μεσότης δὲ, σωφροσύνη, καὶ ταπεινοφροσύνη ο τέλος
δὲ αὐτῆς, λογισμῶν εἰρήνη, καὶ ἁγιασμὸς σὼ-
ματος.
λε’. Πρᾶξις ἐστιν, οὐ τδ πράττειν ἁπλῶς δύνασθαι
τὰ κα-λὰ, ἀλλὰ καὶ τὸ ὡς δεῖ πράττειν αὐτὰ , τὸν
καιρὸν, καὶτὸ μέτρον πρὸς τὰ πρακτὰ συνεπιφερς-
μένου τοῦ πράττοντος.
λς’. Θεωρία ἐστὶν, οὑ τὸ θεωρεῖν μόνον ὡς ἔχουσι
τὰ σώματα, ἀλλὰ καὶ τὸ τοὺς λόγους αὐτῶν, πρὸς τί
βλέπουσιν.
λζ’. Οὐκ ἐστιν οὕτε πρᾶξις ἀσφαλὴς, θεωρίας gn. ς’
οὔτε Θεωρία ἀληθὴς, ἄνευ πράξεως. Χρὴ γὰρ aut
πρᾶξν ἐλλόγιμον εἶναι, καὶ Θεωρίαν ἔμπρακτον, ἵνα
τῇ μὲν, ἀνίσχυρος εὑρίσκηται ἠ κακία, τῇ δὲ, δυνατὴ
ὴ ἀρετὴ ἐν εὐδοκίαις χρηστότητος
λη’. Πέρας μὲν πρακτικῶν, η νέκρωσις τῶν
παθῶν · τέλος δὲ γνωστικῶν , ἡ Θεωρία τῶν ἀρε-
τῶν.
λΘ’. Ὠς ὕλη τῷ εἰδει,οὖτω πρᾶξις τῇ Θεωρία, καὶ
ὡς ὀφθαλμὸς προσώπῳ, οὓτω Θεωρία τῇ πράξει
ὀφθήσεται.
μ’. Ἐν τῷ τῆς κατὰ τὴν πρακτικὴν ἀρετῆς στα-
δίῳ, πολλοὶ μὲν τρέχουσιν, εἷς δὲ λαμϐάνει τὸ βρα-
ϐεῖον, 6 πρὸς τὸ πέρας αὐτῆς ἐλθεῖν τῇ Θεωρία επι-
θυμῶν.
μα’. Κατανύξεως μὲν πόμα πίνει 6 πρακτικὸς ἐν
εὐχῇ · ποτηρίῳ δὲ κρατίστῳ μεθύσκεται 6 θεωρητι-
κός · 6 μὲν ἐν τοῖς κατὰ φύσιν φιλοσοφῶν, 6 δὲ καὶ
ἑαυτὸν ἀγνοῶν ἐν τῷ εὔχεσθαι.
μιβῆ Οὐ συγχωρείται 6 πρακτικὸς εἰς πνευματικὴν
Θεωρίαν ἐπὶ πολὺ ἐγκαρτερεῖν δ εὑρίσκεται γὰρ ὡς
ἐπιξενωθείς τινι, καὶ ἐκ τῆς ἐκείνου οἰκίας ταχέως
ύπεξερχόμενος.
μγ’. Ὠς ἐν πύλαις μὲν εἰσέρχονται οἰ πρακτικοὶ
τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἐν τῷ εὔχεσθαι · ὡς ἐν a6-
λαῖς δὲ ἀρετῶν ἐν ὕμνοις, οἰ Θεωρητικοί , εὐχαρι-
στοῦντες · oi μὲν, ὅτι ἐλύθησαν τῶν δεσμῶν, οἰ δὲ.
ὅτι κα)⁸ αἰχμαλώτους εἰλήφασι τοὺς πολεμοῦντας αὑ·-
τούς.
μδ’. Χρὴ κατὰ τὸ τῆς πρακτικῆς κράτος, και τὸ
τῆς θεωρίας εὑρίσκεσθαι, ἵνα μὴ καθ’ ὁμοιότητα
πλοίου τοῦ μὴ κατάλληλα τὰ ίστία περιφερομένου,
ἢ κίνδυνον ὑπομείνῃ ἀνέμων σφοδρότητι διὰ τὴν ἁμε-
τρίαν αὐτῶν, ἢ ζημίαν πνευμάτων διὰ τὴν πρὸς τδ
σκάφος σμικρότητα.
με’. Ἐρέτας μὲν τοῦ νοητοῦ πλοίου νόει, τοὺς εὐ-
σεϐεῖς λογισμούς · κώπας δέ, τὰς ζωτικάς δυνάμεις
τῆς ψυχῆς, θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, βούλησιν καὶ προσ
αἰρεσιν. Τούτων, 6 μὲν πρακτικὸς ἐν χρείᾳ ἐστὶ
πάντοτε · οὐ πάντοτε δέ καὶ ό⁴θεωρητικός. ‘Ev γὰρ
τῷ καιρῷ τῆς εὐχῆς χαίρειν οὗτος πᾶσιν εἰπὼν,
αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπὶ τῶν τῆς διαγνώσεως οἰάκων καθ-
ίζων, διὰ πάσης ἐγρήγορε τῆς κχτὰ Θεωρίαν νυ-