PG 129, col. 117
γένεσιν αὐτὴν καλέσας (7).
Τὸ δέ Ἰησοῦς ὄνομα, Ἐϐραῖκδν μὲν ἐστι, σημαί-
νει δέ τὸν Σωτῆρα. - Αὐτὸς τὰρ σώσει, φησὶ, τεν
,ιαὲν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ’Ἱνα δὲ μὴ
πλανηθῇς περὶ τὴν ὁμωνυμίαν, Ἰησοῦν ἀκούσας·
γέγονε γὰρ καὶ ἄλλος Ἰησοῦς , 6 τοῦ Ναυῆ· οὐκ εῖ-
πεν Ἰησοῦ μόνον. ἀλλὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διαστέλλων
ἀπ’ ἐκείνου τοῦτον. ’Λπορήσειε δ’ ἄν τις, ὅτι, καὶ
μὴν ἡ βίϐλος αὕτη οὐκ ἐστι μόνης τῆς γεννήσεως
Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ ὅλης αὐτοῦ τῆς οἰκονομίας καὶ
πολιτείας· λύομεν δὲ τὴν ἀπορίαν, ὅτι τὸ κεφὰ· n ἐι
λαιον (8) ὅλης τῆς οἰκονομίας καί πολιτείας, καὶ
ἀρχὴ καὶ ῥίζα τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἠ γέννησις ἦν,
Τοῦτο γὰρ ἐκπλήξεως γέμει καὶ φρίκης, καί ὑπὲρ
ἐλπίδα πᾶσαν καὶ προσδοκίαν ἐστὶ, τὸ, γενέσθαι
τον Θεὸν ἄνθρωπον. Τούτου γὰρ γενομένου, τὰ μετὰ
τοῦτο πάντα κατ’ ἀκολουθίαν καὶ λόγον ἕπονται.
Λοιπὸν οὖν ἀπ’) τοῦ κυριωτέρου μέρους, βίϐλον γε-
νέσεως, ελον τὸ βιϐλίον ἐκάλεσεν. Οὕτω γὰρ καὶ 6
Μωῦσῆς, βίϐλον Γενέσεως οὐρανοῦ κανγῆς, τδ
πρῶτον αὐτοῦ βιϐλίον ὠνόμασε, καίτοι ’ οὐ περὶ οὗ-
ρανοῦ καὶ γῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἐν μέσῳ
πάντων διαλεχθείς.
ῘἪ, (9) ἐπεὶό Χριστός καὶ ὑπὲρ φύσιν ἐγεννήθη, ὡς
ἄνευ σπέρματος. καὶ ὡς ἐκ Παρθένου, καὶ κατὰ φύ- C la
σιν, ὡς ἐκ γυναικδς, καὶ ὡς μετὰ θηλῆς ο ἀνω μὲν
εἶπεν Γενέσεως, τὸ ὑπὲρ φύσιν αἰνιττόμενος ³ κάτω
δὲ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, φησὶν, ἠ γέννησις οὕτως ἦν,
τὸ κατὰ φύσιν δηλῶν. Τινὲς δὲ εἶπον γένεσιν Ἰησοῦ,
τὴν εἰς τὸν κόσμον παραγωγὴν αὑτοῦ, οἷον πῶς γέ-
γονεν.]
Υίοῦ Δαυῖὃ, υἱοῦ Ἀᾣτιάμ Υἰδν μὲν τοῦ Δαυῗδ.
τὸν Χριστὸν ἐκάλεσεν· υἱὸν δέ τοῦ ’Δϐραὲμ, τὸν
Δαυῖδ, ἀνάγων τὰς διανοίας τῶν ἀκροατῶν εἰς μνή-
μην τῶν ἐπαγγελιῶν. Πάλαι γὰρ ὁ Θεὸς ἐπηγγεί-
λατο, καὶ τῷ Ἀϐραὰμ, καὶ τῷ Δαυῖδ. ἀναστήσειν ἐκ
τοῦ σπέρματος αὐτῶν τὸν Χριστόν. Ἐξ Ἰουδαίων
γὰρ ὄντες οἱ ἀκροαταὶ, καθὰ προειρήκαμεν, ἐγνώ-
ριζον (ἰΟ-ἰ) ταύτας. Πρῶτον δὲ τὸν Δαυτδ τέθεικεν,
ὅτι ἐν τοῖς ἁπάντων ἐφέρετο στόμασιν, ὡς προφή- D u
της μέγας καὶ ὡς βασιλεὺς ἐνδοξῦτατος, καὶ ὡς οὐ
πάλαι τετελευτηκώς. Ὀ γὰρ Ἀϐραὰμ, εἰ καί⁵ αὐτὸς
ἐπῖσημος ἦν ὡς πατριάρχης, ἀλλ’ οὖν πάλαι Gavi-av,
οὔ τοσαύτης μνήμης ἠξίωτο. Εἰ γὰρ καὶ ἀμφοτέροις
ἐπηγγείλατο 6 Θεδς, ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνο μὲν, ὡς πα-
λαιὸν, ἐσιγᾶτο · τοῦτο δὲ ὡς νεώτερον, ὑπὸ πάντων
⁷⁸ Matth. ε, 9|.
" Gen. ",4. ° Matth. ι, ι.
(ἶ) Post γαλέσσς leguntur in Coti. ll. ea. tium
es emliris Λ. margine paulo post hic ascripta
sunl.
(8) 'l" deleverim , ϊιὲὺῖίι habet Chrysast. tom.
Τὸ δέ Ἰησοῦς ὄνομα, Ἐϐραῖκδν μὲν ἐστι, σημαί-
νει δέ τὸν Σωτῆρα. - Αὐτὸς τὰρ σώσει, φησὶ, τεν
,ιαὲν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ’Ἱνα δὲ μὴ
πλανηθῇς περὶ τὴν ὁμωνυμίαν, Ἰησοῦν ἀκούσας·
γέγονε γὰρ καὶ ἄλλος Ἰησοῦς , 6 τοῦ Ναυῆ· οὐκ εῖ-
πεν Ἰησοῦ μόνον. ἀλλὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διαστέλλων
ἀπ’ ἐκείνου τοῦτον. ’Λπορήσειε δ’ ἄν τις, ὅτι, καὶ
μὴν ἡ βίϐλος αὕτη οὐκ ἐστι μόνης τῆς γεννήσεως
Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ ὅλης αὐτοῦ τῆς οἰκονομίας καὶ
πολιτείας· λύομεν δὲ τὴν ἀπορίαν, ὅτι τὸ κεφὰ· n ἐι
λαιον (8) ὅλης τῆς οἰκονομίας καί πολιτείας, καὶ
ἀρχὴ καὶ ῥίζα τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἠ γέννησις ἦν,
Τοῦτο γὰρ ἐκπλήξεως γέμει καὶ φρίκης, καί ὑπὲρ
ἐλπίδα πᾶσαν καὶ προσδοκίαν ἐστὶ, τὸ, γενέσθαι
τον Θεὸν ἄνθρωπον. Τούτου γὰρ γενομένου, τὰ μετὰ
τοῦτο πάντα κατ’ ἀκολουθίαν καὶ λόγον ἕπονται.
Λοιπὸν οὖν ἀπ’) τοῦ κυριωτέρου μέρους, βίϐλον γε-
νέσεως, ελον τὸ βιϐλίον ἐκάλεσεν. Οὕτω γὰρ καὶ 6
Μωῦσῆς, βίϐλον Γενέσεως οὐρανοῦ κανγῆς, τδ
πρῶτον αὐτοῦ βιϐλίον ὠνόμασε, καίτοι ’ οὐ περὶ οὗ-
ρανοῦ καὶ γῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἐν μέσῳ
πάντων διαλεχθείς.
ῘἪ, (9) ἐπεὶό Χριστός καὶ ὑπὲρ φύσιν ἐγεννήθη, ὡς
ἄνευ σπέρματος. καὶ ὡς ἐκ Παρθένου, καὶ κατὰ φύ- C la
σιν, ὡς ἐκ γυναικδς, καὶ ὡς μετὰ θηλῆς ο ἀνω μὲν
εἶπεν Γενέσεως, τὸ ὑπὲρ φύσιν αἰνιττόμενος ³ κάτω
δὲ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, φησὶν, ἠ γέννησις οὕτως ἦν,
τὸ κατὰ φύσιν δηλῶν. Τινὲς δὲ εἶπον γένεσιν Ἰησοῦ,
τὴν εἰς τὸν κόσμον παραγωγὴν αὑτοῦ, οἷον πῶς γέ-
γονεν.]
Υίοῦ Δαυῖὃ, υἱοῦ Ἀᾣτιάμ Υἰδν μὲν τοῦ Δαυῗδ.
τὸν Χριστὸν ἐκάλεσεν· υἱὸν δέ τοῦ ’Δϐραὲμ, τὸν
Δαυῖδ, ἀνάγων τὰς διανοίας τῶν ἀκροατῶν εἰς μνή-
μην τῶν ἐπαγγελιῶν. Πάλαι γὰρ ὁ Θεὸς ἐπηγγεί-
λατο, καὶ τῷ Ἀϐραὰμ, καὶ τῷ Δαυῖδ. ἀναστήσειν ἐκ
τοῦ σπέρματος αὐτῶν τὸν Χριστόν. Ἐξ Ἰουδαίων
γὰρ ὄντες οἱ ἀκροαταὶ, καθὰ προειρήκαμεν, ἐγνώ-
ριζον (ἰΟ-ἰ) ταύτας. Πρῶτον δὲ τὸν Δαυτδ τέθεικεν,
ὅτι ἐν τοῖς ἁπάντων ἐφέρετο στόμασιν, ὡς προφή- D u
της μέγας καὶ ὡς βασιλεὺς ἐνδοξῦτατος, καὶ ὡς οὐ
πάλαι τετελευτηκώς. Ὀ γὰρ Ἀϐραὰμ, εἰ καί⁵ αὐτὸς
ἐπῖσημος ἦν ὡς πατριάρχης, ἀλλ’ οὖν πάλαι Gavi-av,
οὔ τοσαύτης μνήμης ἠξίωτο. Εἰ γὰρ καὶ ἀμφοτέροις
ἐπηγγείλατο 6 Θεδς, ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνο μὲν, ὡς πα-
λαιὸν, ἐσιγᾶτο · τοῦτο δὲ ὡς νεώτερον, ὑπὸ πάντων
⁷⁸ Matth. ε, 9|.
" Gen. ",4. ° Matth. ι, ι.
(ἶ) Post γαλέσσς leguntur in Coti. ll. ea. tium
es emliris Λ. margine paulo post hic ascripta
sunl.
(8) 'l" deleverim , ϊιὲὺῖίι habet Chrysast. tom.