PG 129, col. 780
mendacium, sintqae nobis inimicissimi, nnnquam ρ ποτε ἀληθεύσαιεν, εἰ μὴ πρὸς ἀπάτην τῇ ἀληθείᾳ
χρήσονται (18) καθάπερ τινὶ δελέατι.
Καὶ σπαράξαν - ἐξ αὐτοῦ. Τὸ σπαράξαν,
ῥψαν εἶππεν ὁ Λουκᾶς, προσθείς· ὅτι μηδὲν βλάψαν
αὐτόν. Ἐίψει μὲν γὰρ τὸν ἄνθρωπον συνεχώρησεν ὁ
Χριστὸς(1θ), ἔνα δεχθῇ τοῦ ῥίψαντος ἡ κακία· βλάψαι
δὲ οὐκ εἴασεν, ἴνα φανῇ τοῦ ἀπελαύνοντος αὐτὸν ἡ
δύναμις. Ἐκραξε δὲ φωνῇ μεγάλῃ, μαστιχθὲν ὑπὸ
τῆς ἀεσποτικῆς φωνῆς. Οὐκ ἶπε δὲ, τί ἔκραξεν, ὡς
ἀσήμαντα κράξαντος.
Καά ἐθαμβήθησαν - ὑπακούουσιιν αὐτῷς Τt
ἐστι τοῦτο ὅ βλέπομεν; Διδαχὴν δὲ καινὴν ἔλεγον,
τὴν τοῦ Χριστοῦ, ὡς παραλλάττουσαν τῆς διδαχῆς
(s) Christi doctrinam, utpote diἔerentem doctrinα τῶν Εραμματέων, ἢ τῆς τοῦ Bαπτιστοῦ Ἰωάννου.
Scribarum, aut etiam a doctrimna Joannis Baptiatæ. 8 Οἱ μὲν γὰρ ἐδίδασκον μόνον, ὁ δὲ Χριστὸς ἔτι καὶ
δαίμονας ἀπήλαυνε κατʼ ἐξουσίαν. Ἐξουσιαστικὸν
γὰρ τὸ, εΘιμώβητιι, καὶ τὸ, Xξaυλsε. Ὁ δὲ Λουκᾶς,
ἀντὶ τοῦ Τίς ἢ δδαχὴ ἡ κανὴ αῦτης ᾶς d λό-
γος οὕτος, ἐἰρηκε· λόγον ὀνομάσας, τὴν διὰ λόγου
διδαχξν· ἢ λόγον λέγων, τὸν λεχθέντα πρὸς τὸ δαι-
μόνιον, τὲ ιμώθηει, καὶ τὸ, Ἐξλθε. Προσέθηκε
γάρ· oει ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσεε
τοῖς ἀαθάρτοις πνεύμααιιν. ΤἘν ἐξουσίᾳ μὲν, διὰ
τὸ προστάσσειν· ἐν δυνάμει δὲ,διὰ τὸ ἀνύειν.
Vers. 28. Εxisit autem - Cailææ. Dictum est de Ἐξῆλθε δὲ - ἔαλιλαίας. Είρηται περὶ τούτου
ἐν τῷ τετάρτῳ κεφαλαίῳ τοῦ κατὰ Ματθαῖον.
ΚEe. Περὶ τῆς πενβερᾶς Πέαρου.
ἔαὶ εὐθέως - Τωάννου. Τίνος ἔνεκεν ἦλθεν ἐκεῖ,
προείρηται ἐν τῷ ὀγδόῳ κεφαλαίῳ τοῦ κατὰ Ματ-
θαῖον.
8 δέπενθερὰ-ὐτοῖς. Εἴρηται καῖ περὶ τούτων
ἐν τῷ αὐτῷ κεφαλαίῳ· σκόπει δὲ, ὅτι πολλάκις ὁ
Χριστὸς τῇ ἐτέρων πίστει χαρίζεται τὴν ἐτέρων
ἴασιν, ὅταν μέλλοι πιστεύειν καὶ ὁ θεραπευόμενος,
καὶ μὴ δύνηται πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν, ἢ διὰ νόσον, ἢ
διʼ ἄωρον ἡλικίαν, ἢ καὶ διʼ ἄγνοιαν. Καὶ γὰρ ἐν-
ταῦθα ἕτεροι αὐτὸν παρεκάλεσαν.
rποβεξώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς τὸν Χριστὸν, εe.ʼ
ουν, τὸν λόγον αὐτοῦ, ἴνα τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν τὴν
πύρωσιν ἀποσβέσῃ· τυχόντες δὲ εὐεργεσίας, διακο-
νήσωμεν αὐτῷ, θεραπεύοντες τοὺς πένητας. Ἐφʼ
ὀσονγὰρ, φησὶν, ἐποιιήσατε ἔνl τούτων τῶν ἀδελ-
ρῶν μου τῶν ἐλαχίστωνν, ὀμοὶ ἐποιήσατε. Διακο-
νήσωμεν δὲ καὶ τοῖς αὐτοῦ μιμηταῖς, ὡς μαθηταῖς
αὐτοῦ καὶ ὡς ὑπὲρ ἡμῶν ἱκετεύουσιν.
ΚEb. I. Περὶ τῶν ἱαάέντων ἀπὸ ποικίλων
νόσω,
Vers. 32. Eacta autem vespera - Vers. ὅ3. χα- Ὁψίας δέ γενσμένης - τὴν δύραν. Εἴρηται καὶ
Variæ lectiones et notæ.
(12 ο Κόριος. B.
fa) Etiam nunc. Corrige, novam. Hentenius loco καινήν videtur invenisse καὶ νῦν.
χρήσονται (18) καθάπερ τινὶ δελέατι.
Καὶ σπαράξαν - ἐξ αὐτοῦ. Τὸ σπαράξαν,
ῥψαν εἶππεν ὁ Λουκᾶς, προσθείς· ὅτι μηδὲν βλάψαν
αὐτόν. Ἐίψει μὲν γὰρ τὸν ἄνθρωπον συνεχώρησεν ὁ
Χριστὸς(1θ), ἔνα δεχθῇ τοῦ ῥίψαντος ἡ κακία· βλάψαι
δὲ οὐκ εἴασεν, ἴνα φανῇ τοῦ ἀπελαύνοντος αὐτὸν ἡ
δύναμις. Ἐκραξε δὲ φωνῇ μεγάλῃ, μαστιχθὲν ὑπὸ
τῆς ἀεσποτικῆς φωνῆς. Οὐκ ἶπε δὲ, τί ἔκραξεν, ὡς
ἀσήμαντα κράξαντος.
Καά ἐθαμβήθησαν - ὑπακούουσιιν αὐτῷς Τt
ἐστι τοῦτο ὅ βλέπομεν; Διδαχὴν δὲ καινὴν ἔλεγον,
τὴν τοῦ Χριστοῦ, ὡς παραλλάττουσαν τῆς διδαχῆς
(s) Christi doctrinam, utpote diἔerentem doctrinα τῶν Εραμματέων, ἢ τῆς τοῦ Bαπτιστοῦ Ἰωάννου.
Scribarum, aut etiam a doctrimna Joannis Baptiatæ. 8 Οἱ μὲν γὰρ ἐδίδασκον μόνον, ὁ δὲ Χριστὸς ἔτι καὶ
δαίμονας ἀπήλαυνε κατʼ ἐξουσίαν. Ἐξουσιαστικὸν
γὰρ τὸ, εΘιμώβητιι, καὶ τὸ, Xξaυλsε. Ὁ δὲ Λουκᾶς,
ἀντὶ τοῦ Τίς ἢ δδαχὴ ἡ κανὴ αῦτης ᾶς d λό-
γος οὕτος, ἐἰρηκε· λόγον ὀνομάσας, τὴν διὰ λόγου
διδαχξν· ἢ λόγον λέγων, τὸν λεχθέντα πρὸς τὸ δαι-
μόνιον, τὲ ιμώθηει, καὶ τὸ, Ἐξλθε. Προσέθηκε
γάρ· oει ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσεε
τοῖς ἀαθάρτοις πνεύμααιιν. ΤἘν ἐξουσίᾳ μὲν, διὰ
τὸ προστάσσειν· ἐν δυνάμει δὲ,διὰ τὸ ἀνύειν.
Vers. 28. Εxisit autem - Cailææ. Dictum est de Ἐξῆλθε δὲ - ἔαλιλαίας. Είρηται περὶ τούτου
ἐν τῷ τετάρτῳ κεφαλαίῳ τοῦ κατὰ Ματθαῖον.
ΚEe. Περὶ τῆς πενβερᾶς Πέαρου.
ἔαὶ εὐθέως - Τωάννου. Τίνος ἔνεκεν ἦλθεν ἐκεῖ,
προείρηται ἐν τῷ ὀγδόῳ κεφαλαίῳ τοῦ κατὰ Ματ-
θαῖον.
8 δέπενθερὰ-ὐτοῖς. Εἴρηται καῖ περὶ τούτων
ἐν τῷ αὐτῷ κεφαλαίῳ· σκόπει δὲ, ὅτι πολλάκις ὁ
Χριστὸς τῇ ἐτέρων πίστει χαρίζεται τὴν ἐτέρων
ἴασιν, ὅταν μέλλοι πιστεύειν καὶ ὁ θεραπευόμενος,
καὶ μὴ δύνηται πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν, ἢ διὰ νόσον, ἢ
διʼ ἄωρον ἡλικίαν, ἢ καὶ διʼ ἄγνοιαν. Καὶ γὰρ ἐν-
ταῦθα ἕτεροι αὐτὸν παρεκάλεσαν.
rποβεξώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς τὸν Χριστὸν, εe.ʼ
ουν, τὸν λόγον αὐτοῦ, ἴνα τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν τὴν
πύρωσιν ἀποσβέσῃ· τυχόντες δὲ εὐεργεσίας, διακο-
νήσωμεν αὐτῷ, θεραπεύοντες τοὺς πένητας. Ἐφʼ
ὀσονγὰρ, φησὶν, ἐποιιήσατε ἔνl τούτων τῶν ἀδελ-
ρῶν μου τῶν ἐλαχίστωνν, ὀμοὶ ἐποιήσατε. Διακο-
νήσωμεν δὲ καὶ τοῖς αὐτοῦ μιμηταῖς, ὡς μαθηταῖς
αὐτοῦ καὶ ὡς ὑπὲρ ἡμῶν ἱκετεύουσιν.
ΚEb. I. Περὶ τῶν ἱαάέντων ἀπὸ ποικίλων
νόσω,
Vers. 32. Eacta autem vespera - Vers. ὅ3. χα- Ὁψίας δέ γενσμένης - τὴν δύραν. Εἴρηται καὶ
Variæ lectiones et notæ.
(12 ο Κόριος. B.
fa) Etiam nunc. Corrige, novam. Hentenius loco καινήν videtur invenisse καὶ νῦν.