PG 129, col. 781
πεν, ὅτι ἐθεράπευσε πολλούς’ 6 δὲ Μιτθαῖος, ὅτι
παντας. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν δαιμονίων, ὁμὲν
Μάρκος, ὅτι δαιμόνια πολλά ἐξέϐαλεν· 6 δὲ Ματ-
οαῖος, ὅτι ἐξέϐαλε τὰ πνεύματα , δηλονότι, πάντα.
ΤΞ οὖν φαμένς Τὸ πολλοὺς ἐνταῦθα καὶ τὸ Πελ-
λὰ προσέθηκεν 6 εὐαγγελιστὴς, οὐχ ὅτι παρέλιπε
τινας ἀΘεραπεύτους, 6 Κύριος οὐδ’ ὅτι δαιμόνιά τινα
ἀφῆκεν, ἀλλ’, ἶνα δείξῃ μόνον 6 Μάρκος, ὅτι πλῆθος
ἦσαν οἱ θεραπευθέντες, καὶ ὅτι πολλὰ ἦν τὰ ἐκελη-
Οὲντει δαιμόνια. Σκόπει δὲ, πῶς τὸ δαιμονᾷν οὐ συν-
τάττει ταῖς ἄλλαις νόσοις ἀλλ’ ἰδίως αὑτὴ τίθησιν,
ὡς χαλε πώτατον.
Καὶ οὐκ -—- αὐτόν. Ὲκώ).·.>ε,ν (20) αὐτὰ λσὶὲἶν,
περὶ ἑαυτοῦ κράζοντα , καθά (Ἦ) ἱστόρησεν 6 Λου-
κᾶς, καὶ λέγοντα, ὅτι Σὺ εἷ o' Χριστὸς, ό Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ. Ἕλάλονν δ; περὶ αὑτοῦ ('22), ὅτι ᾕξεσαν αὺτίν
ὄντα τὸν Χριστὸν, ὡς 6 Λουκᾶς πάλιν εἴρηκεν.
Ἐγίνωςκον δὲ αὑτὸν, προσία).ονσης αὐτοῖς aeo-
ὁρῶς τῆς ἀκτῖνος τῆς θεότητος, πυρὸς δίκην· οὐκ
εἷα δὲ αὐτὰ λαλεῖν, διὰ τὴν mitias), ἣν ἀποδεδώκα-
μεν ἀνωτέρω, ξνΟα ὲφῐμωσε τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα
τοῦ ὲν τῇ συναγωγῇ ὄντος ανθρώπου.
Καὶ πρωῒ ἔννυχον —— προσηύχετο. ἰ-Σννυχςν,
ἀντὶ τοῦ, Νυκτὸς ἔτι οὔσης. ΤΒ γὰρ ὶίαν πρωῒ,
ἒννυχόν ἐστιν, εῐτουν, ἔνσκοτον. Οὕτω γὰρ καὶ 6
Ἰωάννης εἴρηκεν ἐν ἄλλοις, ὅτι Μαρία ἡ Μαξδα- C al
ληνίι ἔρχεται πρωῒ, σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ
μνημεῖον · ἀλλὰ (ἓὸ) καὶ Μάρκος μὲν, Ἐνιαυχον
εἰπε. · Λουκᾶς δὲ, γενομένης ἡμέρας. Οὐκ ἔστιδὲ
ἐναντιοφωνίσ. Τὸ γὰρ λίαν πρωῒ, ἔνσκοτόν τε
ἐστὶ, καὶ⁵ ἀρχὴτῆς ἡμέρας.
’Λπῆλῡε δὲ εἰς ἐρημίαν, διδάσκων ἡμᾶς, ἐὰν τί
ποτε ποιήσωμεν ἁξιοΘαύμαστον, φεύγειν τὸν ἀπὸ
τῶν ἁνϐριέλπων ltro-nov, καὶ κατὰ μόνους γινομέ-
νους εὐχαριστεῖν τε τῷ Θεῷ, τῷ δόντι χάριν ἡμῖν,
καὶ προσεύχεσθαι ἐνδυεθαμοιοῆναιέτι. Ἐπιτηδεία
δὲ εἰς προσευχὴν ἡ ἐρημία, διὰ τὸ ἀπερίσπαστον.
Καὶ κατεδίωξαν - ζητοῦσι. Μάρκος μὲν λέγει,
ὅτι '0 ἕψων καὶ οἱ μετ’ αὑτοῦ μαθηταὶ κατα-
διώξαντες εὗρον αὐτόν · 6 δὲ Λουκᾶς ὅτι οἱ ὄχλοι.
Εἰκὸς δὲ, καὶ ἄμφω ταῦτα γενέσθαι, καὶ πρῶτον
μὲν, τοὺς μαθητὰς τοῦτο ποιῆσαι · εἶτα τοὺς δχλους.
Καὶ γὰρ προλαϐόντες οἱ μαθηταὶ, οἷα Θερμότερον
αὑτὸν ἀγαπῶντες, εἷπον περὶ τῷν ὄχλων, ὅτι Πάν-
τες σε ζητοῦσιν. Ὀρα δὲ ὅπως ἡ ἀναχώρησις πο-
θεινότε ρον αὐτὸν ἐποίησε.
Καὶ λέγει. - ἐξελήλυθα. Πόλις μέν ἐστιν, ὴ
τετειχισμένηο κώμη δὲ, ἡ ἀτείχιστος· κωμόπο>.ις δὲ,
’⁷ Matth. \‘lll, l0. " Ibid.
” Luc. iv, Η.
Variae lectiones et notua.
(ΞΟ) Ἐκώ).υσεν. Λ.
(21) Καθὼς. Β.
παντας. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν δαιμονίων, ὁμὲν
Μάρκος, ὅτι δαιμόνια πολλά ἐξέϐαλεν· 6 δὲ Ματ-
οαῖος, ὅτι ἐξέϐαλε τὰ πνεύματα , δηλονότι, πάντα.
ΤΞ οὖν φαμένς Τὸ πολλοὺς ἐνταῦθα καὶ τὸ Πελ-
λὰ προσέθηκεν 6 εὐαγγελιστὴς, οὐχ ὅτι παρέλιπε
τινας ἀΘεραπεύτους, 6 Κύριος οὐδ’ ὅτι δαιμόνιά τινα
ἀφῆκεν, ἀλλ’, ἶνα δείξῃ μόνον 6 Μάρκος, ὅτι πλῆθος
ἦσαν οἱ θεραπευθέντες, καὶ ὅτι πολλὰ ἦν τὰ ἐκελη-
Οὲντει δαιμόνια. Σκόπει δὲ, πῶς τὸ δαιμονᾷν οὐ συν-
τάττει ταῖς ἄλλαις νόσοις ἀλλ’ ἰδίως αὑτὴ τίθησιν,
ὡς χαλε πώτατον.
Καὶ οὐκ -—- αὐτόν. Ὲκώ).·.>ε,ν (20) αὐτὰ λσὶὲἶν,
περὶ ἑαυτοῦ κράζοντα , καθά (Ἦ) ἱστόρησεν 6 Λου-
κᾶς, καὶ λέγοντα, ὅτι Σὺ εἷ o' Χριστὸς, ό Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ. Ἕλάλονν δ; περὶ αὑτοῦ ('22), ὅτι ᾕξεσαν αὺτίν
ὄντα τὸν Χριστὸν, ὡς 6 Λουκᾶς πάλιν εἴρηκεν.
Ἐγίνωςκον δὲ αὑτὸν, προσία).ονσης αὐτοῖς aeo-
ὁρῶς τῆς ἀκτῖνος τῆς θεότητος, πυρὸς δίκην· οὐκ
εἷα δὲ αὐτὰ λαλεῖν, διὰ τὴν mitias), ἣν ἀποδεδώκα-
μεν ἀνωτέρω, ξνΟα ὲφῐμωσε τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα
τοῦ ὲν τῇ συναγωγῇ ὄντος ανθρώπου.
Καὶ πρωῒ ἔννυχον —— προσηύχετο. ἰ-Σννυχςν,
ἀντὶ τοῦ, Νυκτὸς ἔτι οὔσης. ΤΒ γὰρ ὶίαν πρωῒ,
ἒννυχόν ἐστιν, εῐτουν, ἔνσκοτον. Οὕτω γὰρ καὶ 6
Ἰωάννης εἴρηκεν ἐν ἄλλοις, ὅτι Μαρία ἡ Μαξδα- C al
ληνίι ἔρχεται πρωῒ, σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ
μνημεῖον · ἀλλὰ (ἓὸ) καὶ Μάρκος μὲν, Ἐνιαυχον
εἰπε. · Λουκᾶς δὲ, γενομένης ἡμέρας. Οὐκ ἔστιδὲ
ἐναντιοφωνίσ. Τὸ γὰρ λίαν πρωῒ, ἔνσκοτόν τε
ἐστὶ, καὶ⁵ ἀρχὴτῆς ἡμέρας.
’Λπῆλῡε δὲ εἰς ἐρημίαν, διδάσκων ἡμᾶς, ἐὰν τί
ποτε ποιήσωμεν ἁξιοΘαύμαστον, φεύγειν τὸν ἀπὸ
τῶν ἁνϐριέλπων ltro-nov, καὶ κατὰ μόνους γινομέ-
νους εὐχαριστεῖν τε τῷ Θεῷ, τῷ δόντι χάριν ἡμῖν,
καὶ προσεύχεσθαι ἐνδυεθαμοιοῆναιέτι. Ἐπιτηδεία
δὲ εἰς προσευχὴν ἡ ἐρημία, διὰ τὸ ἀπερίσπαστον.
Καὶ κατεδίωξαν - ζητοῦσι. Μάρκος μὲν λέγει,
ὅτι '0 ἕψων καὶ οἱ μετ’ αὑτοῦ μαθηταὶ κατα-
διώξαντες εὗρον αὐτόν · 6 δὲ Λουκᾶς ὅτι οἱ ὄχλοι.
Εἰκὸς δὲ, καὶ ἄμφω ταῦτα γενέσθαι, καὶ πρῶτον
μὲν, τοὺς μαθητὰς τοῦτο ποιῆσαι · εἶτα τοὺς δχλους.
Καὶ γὰρ προλαϐόντες οἱ μαθηταὶ, οἷα Θερμότερον
αὑτὸν ἀγαπῶντες, εἷπον περὶ τῷν ὄχλων, ὅτι Πάν-
τες σε ζητοῦσιν. Ὀρα δὲ ὅπως ἡ ἀναχώρησις πο-
θεινότε ρον αὐτὸν ἐποίησε.
Καὶ λέγει. - ἐξελήλυθα. Πόλις μέν ἐστιν, ὴ
τετειχισμένηο κώμη δὲ, ἡ ἀτείχιστος· κωμόπο>.ις δὲ,
’⁷ Matth. \‘lll, l0. " Ibid.
” Luc. iv, Η.
Variae lectiones et notua.
(ΞΟ) Ἐκώ).υσεν. Λ.
(21) Καθὼς. Β.