PG 13, col. 1861
tas, et in pauperes misericordia (64). Hyperbolica Α breviterque tangendum. Cum exierimus a saeculo,
mus. Sed hoc aio, quod et profundiorem locus iste in finibus mundi sedentes velut publicanorum olli-
rcspiciat intellectum, et oporteat ei dare tunicam
qui omnino non habebat. Quis est ergo iste, qui tu-
nicam non habet? Nempe ille qui penitus Deum
non habet. Debemus igitur exuere nos, et ei dare
qui nudus est. Alius habet Deum, alius omnino
non habet, contraria videlicet fortitudo. Et quo-
modo scriptum est ⁸⁸, ιιι in profundo maris pra:-
cipitemus delicta nostra : sic projici a nobis opor-
tet vitia atque peccata, et jacere super eum qui
eorum nobis causa exstitit. Et qui habet, inquit,
cibum, similiter faciat. Qui habet cibos tribuat non
habenti , ut non solum ei vestimentum , sed etiam
id quod possit comedere, largiatur. Venerunt autem B bito ipsi reipublicae serviturus includitur. Complu-
et publicani baptizari ab eo (65). Hoc et juxta sim-
plicem intelligentiam docet publicanos nihil am-
plius quaerere, quam in Lege praeceptum est; qui
enim plus exegerint, non Joannis mandatum pra:-
varicant, sed Spiritus sancti qui locutus est in
Joanne. Nescio autem utrum , ut secundum ἀναγω-
γὴν, aliud quiddam excellentius sermo signiticet,
et an debeamus in tali auditorio res tam mysticas
prodere, maxime inter eos qui Seripturarum me-
dullas non introspiciunt , sed tantum superficie de-
lectantur. Periculosum quidem, sed tamen strictim
³² Mich. vti, l9.
⁸³ Joan. xlv, 30.
(64) Schedae Grabii et Combelisii: Τοῦτο δύναται
μὲν καθ’ ὑπερϐολὴν προτρεπτικὼ ξῖναι πρὸς τὸ ᾔδεεν c
ἑνδύειν τοὺς στένηταςζ καὶ μὴ ἀμελεῖν τῆς ἐντολῆς.
Ἐρχόμενος δὲ καὶ ἐπὶ βαθύτερον λέγω ὄτιξθέλει ἡμᾶς
ὁ λόγος nil δύο χιτῶνας ἔχειν( καιὲνδξδύσθαι πὴμὲν
τὸν παλαι ν. itii δὲ τὸν νέον · ἀλλ’ εκδυσασθαι μὲν τὸν
τὸν παλαιὸν, δὲ τον νέον · ani ἐκδύσασθαι μὲν τὸν
ἕτερον, τὸν ἕτερον δὲ ἔχειν ⁸ Ακαὶ ὅτι δεῖ ἡμᾶς ἀπο-
δυσαμένους , ὥσπερ εἰς τὲ βάθη καταποντίσαι τὰς
ἁμαρτιας, καὶ τῷ αἰτίῳ γενομένῳ τῶν ἁμαρτημάτων
ξττιρῥιψαι αὐτὰ ,τῷ μὴ ἔχοντι Θεὸν, τουτέστι τῷ 6rd-
ϐὁλῴ. Τ δ αὐτὸ καὶέπὶ( τῶν βῗωμάτων. Κατὰ μὲν τὸ
«advntu-iu neman-réms ηιιῗι udi vmnr trnmn'i‘u · una): δὶα
πρόχειρον μεταδοτέον τῷ μὴ ἔχοντι τροφήν ’ κατὰ δὲ
το κρυπτόμενοι-τὰ φαυλα τοῖς δαίμοσιν ἁπορῤιπτέον.
unguit-11.35;; instantiam-'13:;imagining;
restitimus et non negligantus mandatum. Inbestigans
autem profundiorem sensum, dico his non praecinunt
esse ne duas tunicas habeamus, modo veterem induen-
tes, modo nouam; sed ut unam exuentes, alteram ha-
beamus; item debere nos regulos, quasi in profundum
mergere peccata, ac projicere in, eum 'qui' pecca-
tarurn nobis_causa fuit ς in eum, inquam,'qui'0eum ι) tore, sedet a prophetis, et demum ab Ecclesia edo-
non habet, hoc est _.A diabolum. Hoc ipsum et in riuis ’⁷. ctos angelos quae rescirent, perque eorum doctrinam
prtvstandum est. Secundum sensum obvium, esca
danda est non habenti ; at secundum sensum recon-
ditum, prora sunt (immanibus projicienda. “usus.
(65) [laedent scheibe _: Τοῦτο eos; τελώνας μὴ πει-
σαῖσι-πλὴν· τῇς fumigare; τῆς atare! robe τεὶξὼνας
ζαμὸἀνειν ῥιπρ τῶνιτξλουμένευν. ’0 γὰρ τοῦτο παραῖ
Λαμυανειν asto των τΞΛουμενων. U γαέ τουτο παραι
ϐαίνωνηκαὶ πλέον ὑπὲρ τὸ διατεταγμ νον. ἀπαιτῶν,
παραϐαίνει ὲντολὴνένοῦκ Ἰςυρννου, eius τοῦ ὲν αὺτῷ
dificit Πνξύματοςίρῖδα ira). ἄλξκους τελώνας. οἳ μετᾶ
τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγὴν ὲπὶατοίς τέρμασι τοῦ κόσμου
καθεζόμενοι, ,οἱονει ίτὲλιρνοῦσιν καῖ κατέχουσι ,’μὴ
τι αὐτῶν ἒν ἡμῖν meum γέγραπται· Ἔρχεταί ὁ
ἆρζῳν {of} κρονμοιίλτοὺτου,⁷ real ἐν ἐμοὶ οἷ’ἶκ ἔχει
οὐδένΖ Οἷα ᾕοῦνξμέλλομεεν πρᾴγματα ἐξίειν imi ιιὶὲιέ-
νων τῷν τελωνῶν ἐρευνώντων si" πάντα. ὅταν
τις ἀὐτὸς 63.0; Δὶιξιμρἀειπιίται ἀντὶ τέλους; ἀλλ’ οὐ
τοιοῦτοςιῆν Ἰαξῴό οαῤῥῶνῌ γὰρ λέγει τῷ οἱονεὶ τε·
λώνῃ Δάϐαν· Ἐπίγνώθι 81τί ’τώγ’σῶι” ἐστι παρ’
mus. Sed hoc aio, quod et profundiorem locus iste in finibus mundi sedentes velut publicanorum olli-
rcspiciat intellectum, et oporteat ei dare tunicam
qui omnino non habebat. Quis est ergo iste, qui tu-
nicam non habet? Nempe ille qui penitus Deum
non habet. Debemus igitur exuere nos, et ei dare
qui nudus est. Alius habet Deum, alius omnino
non habet, contraria videlicet fortitudo. Et quo-
modo scriptum est ⁸⁸, ιιι in profundo maris pra:-
cipitemus delicta nostra : sic projici a nobis opor-
tet vitia atque peccata, et jacere super eum qui
eorum nobis causa exstitit. Et qui habet, inquit,
cibum, similiter faciat. Qui habet cibos tribuat non
habenti , ut non solum ei vestimentum , sed etiam
id quod possit comedere, largiatur. Venerunt autem B bito ipsi reipublicae serviturus includitur. Complu-
et publicani baptizari ab eo (65). Hoc et juxta sim-
plicem intelligentiam docet publicanos nihil am-
plius quaerere, quam in Lege praeceptum est; qui
enim plus exegerint, non Joannis mandatum pra:-
varicant, sed Spiritus sancti qui locutus est in
Joanne. Nescio autem utrum , ut secundum ἀναγω-
γὴν, aliud quiddam excellentius sermo signiticet,
et an debeamus in tali auditorio res tam mysticas
prodere, maxime inter eos qui Seripturarum me-
dullas non introspiciunt , sed tantum superficie de-
lectantur. Periculosum quidem, sed tamen strictim
³² Mich. vti, l9.
⁸³ Joan. xlv, 30.
(64) Schedae Grabii et Combelisii: Τοῦτο δύναται
μὲν καθ’ ὑπερϐολὴν προτρεπτικὼ ξῖναι πρὸς τὸ ᾔδεεν c
ἑνδύειν τοὺς στένηταςζ καὶ μὴ ἀμελεῖν τῆς ἐντολῆς.
Ἐρχόμενος δὲ καὶ ἐπὶ βαθύτερον λέγω ὄτιξθέλει ἡμᾶς
ὁ λόγος nil δύο χιτῶνας ἔχειν( καιὲνδξδύσθαι πὴμὲν
τὸν παλαι ν. itii δὲ τὸν νέον · ἀλλ’ εκδυσασθαι μὲν τὸν
τὸν παλαιὸν, δὲ τον νέον · ani ἐκδύσασθαι μὲν τὸν
ἕτερον, τὸν ἕτερον δὲ ἔχειν ⁸ Ακαὶ ὅτι δεῖ ἡμᾶς ἀπο-
δυσαμένους , ὥσπερ εἰς τὲ βάθη καταποντίσαι τὰς
ἁμαρτιας, καὶ τῷ αἰτίῳ γενομένῳ τῶν ἁμαρτημάτων
ξττιρῥιψαι αὐτὰ ,τῷ μὴ ἔχοντι Θεὸν, τουτέστι τῷ 6rd-
ϐὁλῴ. Τ δ αὐτὸ καὶέπὶ( τῶν βῗωμάτων. Κατὰ μὲν τὸ
«advntu-iu neman-réms ηιιῗι udi vmnr trnmn'i‘u · una): δὶα
πρόχειρον μεταδοτέον τῷ μὴ ἔχοντι τροφήν ’ κατὰ δὲ
το κρυπτόμενοι-τὰ φαυλα τοῖς δαίμοσιν ἁπορῤιπτέον.
unguit-11.35;; instantiam-'13:;imagining;
restitimus et non negligantus mandatum. Inbestigans
autem profundiorem sensum, dico his non praecinunt
esse ne duas tunicas habeamus, modo veterem induen-
tes, modo nouam; sed ut unam exuentes, alteram ha-
beamus; item debere nos regulos, quasi in profundum
mergere peccata, ac projicere in, eum 'qui' pecca-
tarurn nobis_causa fuit ς in eum, inquam,'qui'0eum ι) tore, sedet a prophetis, et demum ab Ecclesia edo-
non habet, hoc est _.A diabolum. Hoc ipsum et in riuis ’⁷. ctos angelos quae rescirent, perque eorum doctrinam
prtvstandum est. Secundum sensum obvium, esca
danda est non habenti ; at secundum sensum recon-
ditum, prora sunt (immanibus projicienda. “usus.
(65) [laedent scheibe _: Τοῦτο eos; τελώνας μὴ πει-
σαῖσι-πλὴν· τῇς fumigare; τῆς atare! robe τεὶξὼνας
ζαμὸἀνειν ῥιπρ τῶνιτξλουμένευν. ’0 γὰρ τοῦτο παραῖ
Λαμυανειν asto των τΞΛουμενων. U γαέ τουτο παραι
ϐαίνωνηκαὶ πλέον ὑπὲρ τὸ διατεταγμ νον. ἀπαιτῶν,
παραϐαίνει ὲντολὴνένοῦκ Ἰςυρννου, eius τοῦ ὲν αὺτῷ
dificit Πνξύματοςίρῖδα ira). ἄλξκους τελώνας. οἳ μετᾶ
τὴν ἐντεῦθεν ἀπαλλαγὴν ὲπὶατοίς τέρμασι τοῦ κόσμου
καθεζόμενοι, ,οἱονει ίτὲλιρνοῦσιν καῖ κατέχουσι ,’μὴ
τι αὐτῶν ἒν ἡμῖν meum γέγραπται· Ἔρχεταί ὁ
ἆρζῳν {of} κρονμοιίλτοὺτου,⁷ real ἐν ἐμοὶ οἷ’ἶκ ἔχει
οὐδένΖ Οἷα ᾕοῦνξμέλλομεεν πρᾴγματα ἐξίειν imi ιιὶὲιέ-
νων τῷν τελωνῶν ἐρευνώντων si" πάντα. ὅταν
τις ἀὐτὸς 63.0; Δὶιξιμρἀειπιίται ἀντὶ τέλους; ἀλλ’ οὐ
τοιοῦτοςιῆν Ἰαξῴό οαῤῥῶνῌ γὰρ λέγει τῷ οἱονεὶ τε·
λώνῃ Δάϐαν· Ἐπίγνώθι 81τί ’τώγ’σῶι” ἐστι παρ’