PG 13, col. 797
στου ἐπιθυμίας πᾶσαν ὁμοίωσιν κτήνους. Εἰ δὲ καὶ
ψευδοδοξήσαιεν περὶ τῶν θείων, μάταια βδελύγματα
κατασκευάζουσι· πᾶν γὰρ τὸ περὶ τῶν θείων ψεῦδος,
ire ἀσεϐὲς τυγχάνον, καὶ μάταιόν ἐστι βδέλυγμα.
Εἰσὶ δέ τινες, τοὺς, ἶν’ οὕτως εἴπω, τοίχους τοῦ οῖ-
κου τῆς ψυχῆς ὅλους διαγεγραμμένους ἔχοντες πάσῃ
ὁμοιώσει ἑρπετοῦ καί κτήνους, καὶ ματαίοις βδελύ-
γμασι, καὶ τούτοις δουλεύοντες. καὶ ὼς θεοῖς θύοντες
καὶ θυμιῶντες, ὥστε τὴν άτμίδα τοῦ θυμιάματος
ἀναϐαίνειν, τουτέστι τὺ περὶ αὐτῶν θαῦμα ὑψούμε-
νον καὶ ἐπαιρόμενον ὑπ’ αὐτῶν. Ἐτγράφουσι δὲ
ταῦτα ταῖς διανοίαις αὐτῶν κύκλῳ, μηδένα κενὸν
καταλείποντες κακῶν ὲν αὐτοῖς τόπον, δι’ ὅλον εἴ· Β
ναι γεγραμμένον τοῖς κακοῖς, καὶ τὸν ἱερὸν τὸν εὗδο-
μάδος κύκλον μετατεθεικέναι ἀπὸ τῶν ἁγίων ἐπὶ τὰ
είδωλα, ὥστε καὶ τὴν οίονεὶ βεϐαιότητα ἐν τοῖς χεί-
ροσιν αὐτοὺς ἀναλαϐεῖν. Τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ, Καὶ
ἐϐδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσϐυτέρων οἴκου
ἶσραήλ. ζοτε δὲ ἡ διάνοια τοῦ προφήτου ὁρᾷ τά ὲν
τῷ οἴκῳ τῆς ἑκάστου τῶν ἁμαρτανόντων ψυχῆς, elo-
αγομένη ὑπὸ τοῦ πνεύματος, ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς
αὐλῆς βλέπει, xui. ἔστι γε όπή τις καὶ ῐχνος γὲν τῷ
limum-“roum, δι’ ᾗς ἐπὶ πλεῖον ἐξεταζομένης καὶ
si}: ὲρευνῶντι λόγῳ ὲξορυττομένης, ὅλα δύναται. βλέ-
τίειντό ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματοςπεφωτισμένος, βλέ-
πων μετὰ τὴν ὀπὴν καὶ θύραν, δι’ ἦς ἔστι τὸν αὑτὸν
διεξελθεῖν si: νενοημένον.. Φησὶ δὲ περὶ ταύτης ι)
τῆς θύρας ὲν τῇ Ἰωάννου Ἀποκαλύψει, ὡς ὲν ἐκά-
στίρ τυγχανούσης καὶ ὁ Σωτήρ· Ἰδού ἕστηκα θύραν, καὶ κρούω· ἐὰν τις ἀνοίγῃ μοι, εἰσε-
λεύσομαι πρὸς αὐτὸν, καὶ δειπνήσω μετ’ αὑτοῦ.
Διότι εἷπον· Ἐγκατιιλέλοιπεν ό Κύριος. Οὐκ
ἦν περί τινα ἕνα ποτὲ ὲναποτεταγμένον τόπον, ἀλλὰ
cepi-16v εκάστου κοιτῶνα τὰ ἑωραμένα· καὶ κοι-
τῶνά γε τὸν κρυπτὸν, ἔθους ὄντος τῇ Γραφῇ τὰ κατὰ
τὸ ἡγεμονικὸν καὶ κρυπτὸν καλεῖν, ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ
ταμιεῖον. Τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ, Elim/108 εὶς τὸ τα-
μιεῖόν σου· .καὶ τό· '0 ,ϐλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ
ἀποδώσει σοι. Οὐ μακρὰν δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ό λε-
γόμενος κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος. Πιθανώ-
‘ τερον δέ ἐστι καὶ περὶ τούτου τοῦ κρυπτοῦ τοὺς
ἁμαρτάνοντας ὑπονοεῖν, ὡς ὀρῶν οὺχ ὁρᾷ αὐτοὺς ὀ
Κύριος. Δύναται δὲ’ τὸ, Ἐγκαταλέλοιπεν ό Κύριος
τὴν γῆν, λέγεσθαι ὑπὸ τῶν νομιζόντων τὴν θείαν
πρόνοιαν μὴ διήκειν καὶ ὲπὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ὲν αὐτῇ.
Εἰσὶ γάρι 0.1 ἀπὸ τῶν οὐρανίων-καὶ γαίθερίων οὺς
ἀφεηον τὴν Πρόνοιαν δυσωπηθέντες τὴν ὲν ἐκείνοις
τάξιν· άπὸ δὲ τῆς γῆς περιεῖλον αὐτὴν καὶ [τῂν θείαν]
δύναμιν, λέγοντες τὸ, Ἐγκατφλέλοιπε Κύριος τὴν
την
Θρηνοῦσαι τὸ Θαμμούζὶ Τὸν λεγόμενον πα ρ’ Ἔλλη- Ἴ
σιν Ἄδωνιν, Θαμμούζ φασι καλεῖσθαι παρ’ Ἑϐραίοις
illamqu πρὸς βορρᾶν καθήμεναι καὶ κατά τι ἐθνι-
⁸³ Ειυοὶι. vnt, l2.
”: Ezecb. vui, ll. ⁸⁸ Apoc. Ill, ΞΟ.
“at. ..... to si :t.:.t ss :hhl Ι
Ezecb. vui. ιε. ⁸⁵ ibid.‘ ” ibid. ll.
ψευδοδοξήσαιεν περὶ τῶν θείων, μάταια βδελύγματα
κατασκευάζουσι· πᾶν γὰρ τὸ περὶ τῶν θείων ψεῦδος,
ire ἀσεϐὲς τυγχάνον, καὶ μάταιόν ἐστι βδέλυγμα.
Εἰσὶ δέ τινες, τοὺς, ἶν’ οὕτως εἴπω, τοίχους τοῦ οῖ-
κου τῆς ψυχῆς ὅλους διαγεγραμμένους ἔχοντες πάσῃ
ὁμοιώσει ἑρπετοῦ καί κτήνους, καὶ ματαίοις βδελύ-
γμασι, καὶ τούτοις δουλεύοντες. καὶ ὼς θεοῖς θύοντες
καὶ θυμιῶντες, ὥστε τὴν άτμίδα τοῦ θυμιάματος
ἀναϐαίνειν, τουτέστι τὺ περὶ αὐτῶν θαῦμα ὑψούμε-
νον καὶ ἐπαιρόμενον ὑπ’ αὐτῶν. Ἐτγράφουσι δὲ
ταῦτα ταῖς διανοίαις αὐτῶν κύκλῳ, μηδένα κενὸν
καταλείποντες κακῶν ὲν αὐτοῖς τόπον, δι’ ὅλον εἴ· Β
ναι γεγραμμένον τοῖς κακοῖς, καὶ τὸν ἱερὸν τὸν εὗδο-
μάδος κύκλον μετατεθεικέναι ἀπὸ τῶν ἁγίων ἐπὶ τὰ
είδωλα, ὥστε καὶ τὴν οίονεὶ βεϐαιότητα ἐν τοῖς χεί-
ροσιν αὐτοὺς ἀναλαϐεῖν. Τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ, Καὶ
ἐϐδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσϐυτέρων οἴκου
ἶσραήλ. ζοτε δὲ ἡ διάνοια τοῦ προφήτου ὁρᾷ τά ὲν
τῷ οἴκῳ τῆς ἑκάστου τῶν ἁμαρτανόντων ψυχῆς, elo-
αγομένη ὑπὸ τοῦ πνεύματος, ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς
αὐλῆς βλέπει, xui. ἔστι γε όπή τις καὶ ῐχνος γὲν τῷ
limum-“roum, δι’ ᾗς ἐπὶ πλεῖον ἐξεταζομένης καὶ
si}: ὲρευνῶντι λόγῳ ὲξορυττομένης, ὅλα δύναται. βλέ-
τίειντό ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματοςπεφωτισμένος, βλέ-
πων μετὰ τὴν ὀπὴν καὶ θύραν, δι’ ἦς ἔστι τὸν αὑτὸν
διεξελθεῖν si: νενοημένον.. Φησὶ δὲ περὶ ταύτης ι)
τῆς θύρας ὲν τῇ Ἰωάννου Ἀποκαλύψει, ὡς ὲν ἐκά-
στίρ τυγχανούσης καὶ ὁ Σωτήρ· Ἰδού ἕστηκα θύραν, καὶ κρούω· ἐὰν τις ἀνοίγῃ μοι, εἰσε-
λεύσομαι πρὸς αὐτὸν, καὶ δειπνήσω μετ’ αὑτοῦ.
Διότι εἷπον· Ἐγκατιιλέλοιπεν ό Κύριος. Οὐκ
ἦν περί τινα ἕνα ποτὲ ὲναποτεταγμένον τόπον, ἀλλὰ
cepi-16v εκάστου κοιτῶνα τὰ ἑωραμένα· καὶ κοι-
τῶνά γε τὸν κρυπτὸν, ἔθους ὄντος τῇ Γραφῇ τὰ κατὰ
τὸ ἡγεμονικὸν καὶ κρυπτὸν καλεῖν, ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ
ταμιεῖον. Τοιοῦτον γάρ ἐστι τὸ, Elim/108 εὶς τὸ τα-
μιεῖόν σου· .καὶ τό· '0 ,ϐλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ
ἀποδώσει σοι. Οὐ μακρὰν δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ό λε-
γόμενος κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος. Πιθανώ-
‘ τερον δέ ἐστι καὶ περὶ τούτου τοῦ κρυπτοῦ τοὺς
ἁμαρτάνοντας ὑπονοεῖν, ὡς ὀρῶν οὺχ ὁρᾷ αὐτοὺς ὀ
Κύριος. Δύναται δὲ’ τὸ, Ἐγκαταλέλοιπεν ό Κύριος
τὴν γῆν, λέγεσθαι ὑπὸ τῶν νομιζόντων τὴν θείαν
πρόνοιαν μὴ διήκειν καὶ ὲπὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ὲν αὐτῇ.
Εἰσὶ γάρι 0.1 ἀπὸ τῶν οὐρανίων-καὶ γαίθερίων οὺς
ἀφεηον τὴν Πρόνοιαν δυσωπηθέντες τὴν ὲν ἐκείνοις
τάξιν· άπὸ δὲ τῆς γῆς περιεῖλον αὐτὴν καὶ [τῂν θείαν]
δύναμιν, λέγοντες τὸ, Ἐγκατφλέλοιπε Κύριος τὴν
την
Θρηνοῦσαι τὸ Θαμμούζὶ Τὸν λεγόμενον πα ρ’ Ἔλλη- Ἴ
σιν Ἄδωνιν, Θαμμούζ φασι καλεῖσθαι παρ’ Ἑϐραίοις
illamqu πρὸς βορρᾶν καθήμεναι καὶ κατά τι ἐθνι-
⁸³ Ειυοὶι. vnt, l2.
”: Ezecb. vui, ll. ⁸⁸ Apoc. Ill, ΞΟ.
“at. ..... to si :t.:.t ss :hhl Ι
Ezecb. vui. ιε. ⁸⁵ ibid.‘ ” ibid. ll.