PG 136, col. 787
Ibid. Revela ad Dominum viam luam, et spera
in eo, et ipse faciet.
Ibid. xxxix. Beatus vir, cujus spes est nomen
Domini, et non reSpexit in vanitates et insanias {al-
888.
Ibid. cxvn. Bonum est confidere in Domino.
quam confidere in homine. Bonum est sperare in
Domino, quam sperare in principibus.
Ρεαί. cxx'tv. Qui confidunt Domino, ut mons
Sion.
Qui Domino conlidit, sua ipsius sanctimonia ju-
stus est.
Conllde Domino in toto corde tuo.
Sap. ιη. Qui Domino confidunt, intelligent veri-
tatem, et lideles in dilectione atlhmrebunt illi.
lsa. ιιι. Ecce Dens meus, Salvator meus Domi-
nus, eonlidam illi, et salvabor per ipsum.
Jerem. xvn. Benedictus homo, qui confidit in
Domino, et erit Dominus spes ejus: et erit quasi
lignum rectum vel abundans juxta aquas.
Ercli. ιι. Inspicite iu antiquas generationes et
scitote: Quis speravit in Dominum et confusus est ?
nul. quis permansit in timore ipsius et neglexit
eum?
l’ersnadeamus hoc nobis ipsis, fratres, ut in
tempore tentationis non ad humanas spes recur-
ramus ct nobis ipsis venemur auxilia, quin potius
in lacrymis et gemitibus, et laboriosa ac indefessa
oratione et vigiliis assiduis Deum deprecemur. Sic
enim auxilium cx amictione percipit, qui humanum
auxilium ut vanum et inane contemnit.
Laudo eum, qui spes vigilantium somnia esse
dixit.
Theologi. Voluptatem quidem cura, tristitiam
vero spes melior reprimat.
Maximum infortunatis subsidium est vicissi-
t-idinis spes, et melior status ob oculos positus.
Tandem submersa est navis, quae multos ad por-
tus feliciter appulit. Multi ex maxima tempestate
ad portum evaserunt.
Chrysostomi. Itnpossibile est, ut a line aut scopo Β
ειιο aberret, qui tota mente in Deum sperat, et
omnia sua pro virili agit.
Cum nulla usquam humani auxilii spes nobis
all‘ulget, ne desperemus nec despondeamus ani-
mum, sed fidei anchoram arripiamus, et instrumen-
tum spei iaciamus, non quidem in mari,sed in coe-
lnm, ct tempestatum procellis agitata 13 navis
ab omni periculo liberabitur.
Mllictio tios est bonorum quae exspectantur. Pro-
pter fruetutn ergo flos quoque nobis carpendus
est.
Nihil perinde animam nutrit ct vegetat, atque
spes lata et bonorum exspectatio.
in eo, et ipse faciet.
Ibid. xxxix. Beatus vir, cujus spes est nomen
Domini, et non reSpexit in vanitates et insanias {al-
888.
Ibid. cxvn. Bonum est confidere in Domino.
quam confidere in homine. Bonum est sperare in
Domino, quam sperare in principibus.
Ρεαί. cxx'tv. Qui confidunt Domino, ut mons
Sion.
Qui Domino conlidit, sua ipsius sanctimonia ju-
stus est.
Conllde Domino in toto corde tuo.
Sap. ιη. Qui Domino confidunt, intelligent veri-
tatem, et lideles in dilectione atlhmrebunt illi.
lsa. ιιι. Ecce Dens meus, Salvator meus Domi-
nus, eonlidam illi, et salvabor per ipsum.
Jerem. xvn. Benedictus homo, qui confidit in
Domino, et erit Dominus spes ejus: et erit quasi
lignum rectum vel abundans juxta aquas.
Ercli. ιι. Inspicite iu antiquas generationes et
scitote: Quis speravit in Dominum et confusus est ?
nul. quis permansit in timore ipsius et neglexit
eum?
l’ersnadeamus hoc nobis ipsis, fratres, ut in
tempore tentationis non ad humanas spes recur-
ramus ct nobis ipsis venemur auxilia, quin potius
in lacrymis et gemitibus, et laboriosa ac indefessa
oratione et vigiliis assiduis Deum deprecemur. Sic
enim auxilium cx amictione percipit, qui humanum
auxilium ut vanum et inane contemnit.
Laudo eum, qui spes vigilantium somnia esse
dixit.
Theologi. Voluptatem quidem cura, tristitiam
vero spes melior reprimat.
Maximum infortunatis subsidium est vicissi-
t-idinis spes, et melior status ob oculos positus.
Tandem submersa est navis, quae multos ad por-
tus feliciter appulit. Multi ex maxima tempestate
ad portum evaserunt.
Chrysostomi. Itnpossibile est, ut a line aut scopo Β
ειιο aberret, qui tota mente in Deum sperat, et
omnia sua pro virili agit.
Cum nulla usquam humani auxilii spes nobis
all‘ulget, ne desperemus nec despondeamus ani-
mum, sed fidei anchoram arripiamus, et instrumen-
tum spei iaciamus, non quidem in mari,sed in coe-
lnm, ct tempestatum procellis agitata 13 navis
ab omni periculo liberabitur.
Mllictio tios est bonorum quae exspectantur. Pro-
pter fruetutn ergo flos quoque nobis carpendus
est.
Nihil perinde animam nutrit ct vegetat, atque
spes lata et bonorum exspectatio.