PG 137, col. 1125
Θεὸν ἀρνησάμενοι, οὐδὲ τιμῆς ἢ καθέδρας ἀξιωθή-
σονται. Τί δὲ, ὡς Χριστιανοὶ ἁπλῶς μετά δακρύων
μετανοοῦντες καὶ ἐξομολογούμενοι τὸ ἁμάρτημα
δε χθήσονται ; Ἐμοὶ τέως δοκεῖ. Οὐ γάρ ἐστιν ἀμαρ-
τία νικῶσα τήν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν (70).
ΖΩΝΑΡ. Τῶν ὑποκυψάντων ὲν τοῖς διωγμοῖς τοῖς
τυράννοις καὶ θυσάντων οί μὲν βασάνοις ὑποϐληθέν-
τες, καὶ τῇ βίᾳ τούτῳ καὶ τῇ δριμύτητι μέχρι τέλους
ἀντίσχειν μὴ δυναμένοις, ἡττήθησαν καὶ τὴν πίστιν
ἠρνήσαντο· oi δὲ καὶ πρὸ τῆς πείρας τῶν βασάνων
μαλακισθέντες ἐνέδωκαν, καὶ, ἵνα μὴ δοκοῖεν αύ-
θαιρέτως θύειν, ἔπεισαν τοὺς κολαστικςῆ χρήμασιν
ῆ παρακλήσεσι πικρότερον προσενεχθῆναι τάχα
αὐτοῖς. καὶ κολάσεις ἀὐτοῖς τῷ δοκεῖν ἐπαγαγεῖν.
ῖν’ οὕτω θύσαντες δόξωσι τῇ βίᾳ νικηθέντες ἀρνή‹
σασθαι τὸν Χριστὸν, καὶ μὴ μαλακισθέντες. Τοὺς
γοῦν μετά ἀληθείας κολασθέντας, καὶ τῇ τῶν βασά-
νων πικρίᾳ ἐγκαρτερήσαντας μέχρι τ.νδς, καὶ οὕτως
ῆττηθέντας τῶν ἀφορήτων κολάσεων καί⁸ ίίττιθύσαν⁴
τας τῷ βωμῷ, εἶτα ἀναπαλαίσαντας, ἀντὶ τοῦ tot
ἐχθρὸν ὲν τῇ πλάνῃ ῥίψαντα αὐτοὺς, διὰ τῆς μετα-
ί votat; ήττήσαντας, καὶ καταϐαλόντας, καὶ ἐπὶ τῶι
τυράννων αὖθις τὴν πίστιν ὁμολογήσαντας ο εί πρε-
σσύτεροι ἦσαν, ἔδοξε τῇ συνόδῳ τῆς τιμῆς μὲν τῆς ἐι
ταῖς καθέδραις μετέχειν αὐτοὺς, μήτε δὲ προσφέρειι
μήτε ὁμιλεῖν, ἀντὶ τοῦ διδάσκειν, μήτε ὅλως λει-
τουργεῖν, ἀντὶ τοῦ ἐνεργεῖν τι τῶν ἱερατικῶν
δικαίων.
ΚΑΝΩΝ ιγ.
ι Διακόνους ὁμοίως θύσαντας, μετά δὲ ταῦτα ἀναο
ι παλαίσαντας, τὴν μὲν ἄλλην τιμὴν ἔχειν,
ι πεπαῦσθαι δὲ αὐτοὺς πάσης τῆς ἱερατικῆς
«λειτουργίας, τῆς τε τοῦ ἄρτον ἢ ποτήριον
ι ἀναφέρειν ἢ κηρύσσειν. Εἰ μέντοι τινὲς τῶν
ι ἐπισκόπων τούτοις συνίδοιεν κάματόν τινα ἢ
ι ταπείνωσιν πραότητος, καὶ ἐθέλοιεν πλέον τι
ι διδόναι ἢ ἀφαιρεῖν, ἐπ’ αὐτοῖς εἶναι τὴν ἐξου-
s ι σίαν. ι ’
ΒΛΛΣ. Καὶ δ παρὼν κανὼν τά αύτά περὶ διακόνων
διοριζόμενος προστίθησιν ὡς, εἴπερ oi ἐγχώριοι
ἐπίσκοποι κατανοήσουσι τοὺς μετά ἀληθείας βασα-
νισθέντας ἀξίους ἐλέους διὰ τὰ δάκρυα καὶ τὴν
ταπείνωσιν αὐτῶν ἢ τούναντίον κολάσεως πλείονος
διὰ τὴν ἀναίδειαν ο ποιήσουσι κατὰ τὸ δόξαν αὐτοῖς,
τουτέστιν ἢ ὲπαυξήσουσι τὴν τιμωρίαν, ἦ προσθή.
σο·.›σι μᾶλλον τὴν παρηγορίαν. [Ιαρά γὰρ τῇ ἐξουσίᾳ
καὶ τῇ διακρίσει αὐτῶν τὰ περὶ τούτου ἀνέθεντο.
(70) Thr τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Post ltafc
ultima Balsamonis in hunc canoncm verba, in
Parisiensi editione, necnon codice tam Atherba-
cltiatto, quam .‘Etoitiensi, additur, πλὴν καὶ οὗτοι
καὶ ’.ί δεχόμενοι εἰς μόνην τιμὴν ἐπιτιμηθίισονται
σονται. Τί δὲ, ὡς Χριστιανοὶ ἁπλῶς μετά δακρύων
μετανοοῦντες καὶ ἐξομολογούμενοι τὸ ἁμάρτημα
δε χθήσονται ; Ἐμοὶ τέως δοκεῖ. Οὐ γάρ ἐστιν ἀμαρ-
τία νικῶσα τήν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν (70).
ΖΩΝΑΡ. Τῶν ὑποκυψάντων ὲν τοῖς διωγμοῖς τοῖς
τυράννοις καὶ θυσάντων οί μὲν βασάνοις ὑποϐληθέν-
τες, καὶ τῇ βίᾳ τούτῳ καὶ τῇ δριμύτητι μέχρι τέλους
ἀντίσχειν μὴ δυναμένοις, ἡττήθησαν καὶ τὴν πίστιν
ἠρνήσαντο· oi δὲ καὶ πρὸ τῆς πείρας τῶν βασάνων
μαλακισθέντες ἐνέδωκαν, καὶ, ἵνα μὴ δοκοῖεν αύ-
θαιρέτως θύειν, ἔπεισαν τοὺς κολαστικςῆ χρήμασιν
ῆ παρακλήσεσι πικρότερον προσενεχθῆναι τάχα
αὐτοῖς. καὶ κολάσεις ἀὐτοῖς τῷ δοκεῖν ἐπαγαγεῖν.
ῖν’ οὕτω θύσαντες δόξωσι τῇ βίᾳ νικηθέντες ἀρνή‹
σασθαι τὸν Χριστὸν, καὶ μὴ μαλακισθέντες. Τοὺς
γοῦν μετά ἀληθείας κολασθέντας, καὶ τῇ τῶν βασά-
νων πικρίᾳ ἐγκαρτερήσαντας μέχρι τ.νδς, καὶ οὕτως
ῆττηθέντας τῶν ἀφορήτων κολάσεων καί⁸ ίίττιθύσαν⁴
τας τῷ βωμῷ, εἶτα ἀναπαλαίσαντας, ἀντὶ τοῦ tot
ἐχθρὸν ὲν τῇ πλάνῃ ῥίψαντα αὐτοὺς, διὰ τῆς μετα-
ί votat; ήττήσαντας, καὶ καταϐαλόντας, καὶ ἐπὶ τῶι
τυράννων αὖθις τὴν πίστιν ὁμολογήσαντας ο εί πρε-
σσύτεροι ἦσαν, ἔδοξε τῇ συνόδῳ τῆς τιμῆς μὲν τῆς ἐι
ταῖς καθέδραις μετέχειν αὐτοὺς, μήτε δὲ προσφέρειι
μήτε ὁμιλεῖν, ἀντὶ τοῦ διδάσκειν, μήτε ὅλως λει-
τουργεῖν, ἀντὶ τοῦ ἐνεργεῖν τι τῶν ἱερατικῶν
δικαίων.
ΚΑΝΩΝ ιγ.
ι Διακόνους ὁμοίως θύσαντας, μετά δὲ ταῦτα ἀναο
ι παλαίσαντας, τὴν μὲν ἄλλην τιμὴν ἔχειν,
ι πεπαῦσθαι δὲ αὐτοὺς πάσης τῆς ἱερατικῆς
«λειτουργίας, τῆς τε τοῦ ἄρτον ἢ ποτήριον
ι ἀναφέρειν ἢ κηρύσσειν. Εἰ μέντοι τινὲς τῶν
ι ἐπισκόπων τούτοις συνίδοιεν κάματόν τινα ἢ
ι ταπείνωσιν πραότητος, καὶ ἐθέλοιεν πλέον τι
ι διδόναι ἢ ἀφαιρεῖν, ἐπ’ αὐτοῖς εἶναι τὴν ἐξου-
s ι σίαν. ι ’
ΒΛΛΣ. Καὶ δ παρὼν κανὼν τά αύτά περὶ διακόνων
διοριζόμενος προστίθησιν ὡς, εἴπερ oi ἐγχώριοι
ἐπίσκοποι κατανοήσουσι τοὺς μετά ἀληθείας βασα-
νισθέντας ἀξίους ἐλέους διὰ τὰ δάκρυα καὶ τὴν
ταπείνωσιν αὐτῶν ἢ τούναντίον κολάσεως πλείονος
διὰ τὴν ἀναίδειαν ο ποιήσουσι κατὰ τὸ δόξαν αὐτοῖς,
τουτέστιν ἢ ὲπαυξήσουσι τὴν τιμωρίαν, ἦ προσθή.
σο·.›σι μᾶλλον τὴν παρηγορίαν. [Ιαρά γὰρ τῇ ἐξουσίᾳ
καὶ τῇ διακρίσει αὐτῶν τὰ περὶ τούτου ἀνέθεντο.
(70) Thr τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Post ltafc
ultima Balsamonis in hunc canoncm verba, in
Parisiensi editione, necnon codice tam Atherba-
cltiatto, quam .‘Etoitiensi, additur, πλὴν καὶ οὗτοι
καὶ ’.ί δεχόμενοι εἰς μόνην τιμὴν ἐπιτιμηθίισονται