PG 137, col. 1141
τὴν τῶν ἀπαιτουμένων ἀθέσμων ἐκπλήρωσιν, τρι-
ετίαν μόνην ὑποπιπτέτωσαν. Εἶτα χωρὶς τῆς μετ-
ολῆςτῶν θείων ἀγιασμάτων δεχθήτωσαν μετά τῶν
πιστῶν. El δὲ μὴ ἔφαγον, ἀνῆλθον δὲ μόνον, ἐπὶ
διετίαν ἔσονται ὑποπίπτοντες, ἐπὶ ὲνιαυτδν τοῖς πι-
στοῖς συνιστάμενοι. Καὶ μετὰ ταύτην τὴν τριετίαν
τὴν τελειότητα λάϐωσι. Παρά τῇ ἐξουσίᾳ δὲ κείσεται
τοῦ ἐπισκόπου, ὡς ὁρᾷ αὐτοὺς εἶτε σπουδάζοντας
εἴτε καὶ ἀμελοῦντας, οὑτω καὶ διατεθῆναι, καὶ ἢ φι-
λανθρωπεύσασθαι καὶ πντεμεῖν τὸν χρόνον τῆς με·
τανοίας, ἢ μᾶλλον προσθεῖναι. Κατεξετάσει δὲ καὶ τὸν
πρνιλαῆόντα βίον αὐτῶν ὁποῖος ἦν ο καὶ ἐξ ἀμφοτέρων
τῶν καταστάσεων, τῆς τε νῦν ὑπούσης καὶ τῆς προσ
Β
τέρας, ἢ μειώσει, ἢ ὲπαυξὴσει τὰ ἐπιτίμια.
nmen cr.
ι Περὶ τῶν ἀπειλῇ μόνον εἰξάντων κολάσεως καὶ
‹ ἀφαιρέσεως ὑπαρχόντων, ἢ μετοικίας, καὶ θυ-
ι σάντων, καὶ μέχρι τοῦ παρόντος καιροῦ μὴ με-
( τανοησάντων, μηδὲ ἐπιστρεψάντων, νῦν δὲ παρὰ,
ι -τὺν καιρὸν (7t) τῆς συνόδου προσελθόντων, καὶ
ο είς διάνοιαν τῆς ἐπιστροφῆς γενομένων , εδοξε
ε μέχρι τῆς μεγάλης ἡμέρας (75) είς ἀκρόασιν
ι δεχθῆναι, καῖ μετά τὴν μεγάλην ἡμέραν ὑπο-
ί πεσεῖν τρία ἔτη , καὶ μετὰ ἄλλα δύο ἔτη κοινωνῆ- ~
ι σαι χωρὶς προσφορᾶς, καὶ οὑτως ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ
ι τέλειον, ὥστε τὴν πᾶσαν ἑξαετίαν πλη ρῶσαι. Εί
ι δέ τινες πρὸ τῆς συνόδου ταύτης ἐδέχθησαν είς
ι μετάνοιαν, ἀπ’ὲκείνου τοῦ χρόνου λελογίσθαι C
ι αὐτοῖς τὴν ἑξαετίαν. ΕΞ μέντοι κίνδυνος καὶ θα·
ι νάτου προσδοκία ὲκ νόσου ἢ ἄλλης τινὸς προ-
σ, φάσεως συμϐαίη, τούτους ἐπὶ ὅρῳ δεχθῆναι. ι
ΒΑΛΣ. Εἰπόντες οἱ ἅγιοι Πατὲρες τί ὀφείλει γίνε-
σθαι είς τοὺς θύσαντας διὰ τὸ ἀνυπόστατον τῶν βα-
σάνων, ἀρτίως διαλαμϐάνουσι περὶ τῶν θυσάντων
διὰ μόνην ἀπειλὴν κολάσεως ἦ ἀφαίρεσιν τῶν προσ-
όντων τούτοις η ἑξορίαν, καὶ μὴ μετανοησάντων μὲ-
χρι τοῦ καιροῦ τῆς συνόδου. Διορίζονται οὖν, ὼς
ἐπεὶ ἀρτίως προσέρχονται τῇ ἐκκλησίᾳ, ὀφείλουσιν
ἑπιτιμηθῆναι · καὶ πρῶτον μὲν ἀκροᾶσθαι τῶν θείων
Γραφῶν ὲν τῷ νάρθηκι μέχρι τῆς μεγάλης ἡμέρας,
fita: τοῦ Πάσχα. καὶ μετὰ τοῦτο ὑποπίπτειν ἐπὶ ἔτη
τρία, καὶ ἔκτοτε ἐκκλησιάζειν μετᾶ τῶν πιστῶν ἐπὶ
ἐτη δύο· καὶ οὑτω μεταλαμϐάνειν τῶν ἁγιασμάτων,
ὡς ἤδη ἑξαετίας πληρωθείσης. Ἐπεὶ δὲ, φασὶ, τινὲς
Guill. Beveregii notm.
(75) Νῦν δᾷ παρὰ τὸν xatpo'raSic hunc locum
legit, non modo codex noster Bodleianus. ve'um
etiam .IEtoniensis, et Joannes Antiochenns in Colle.-
mione canonum, necnon Parisienses Iia‘lsatnonis
Zuuaneque editiones, una curn veteribus Latinis
interpretibus. Nam isidorus Mercator vertit : Nunc
autem, id “est _teirtporc {t'ujus synodi, se obtulerunt ;
et Dionysius Exiguus Nunc hujus concilii teinpore
smne: obtulerunt; at codex Amerbacltianus e'con-
tra legit. μηδὲίπερὶ τὸν καιρὸν τῆς συνόδου προσ·
atumem; Sed altera le'ctio przefercuda videtur,
non tantum quod communior sit. sed et eo qum]
loco Patrumque menti meliuspomepiat. Quid sibi
vctit vetus interpres per suam hujus loci versioncm
ετίαν μόνην ὑποπιπτέτωσαν. Εἶτα χωρὶς τῆς μετ-
ολῆςτῶν θείων ἀγιασμάτων δεχθήτωσαν μετά τῶν
πιστῶν. El δὲ μὴ ἔφαγον, ἀνῆλθον δὲ μόνον, ἐπὶ
διετίαν ἔσονται ὑποπίπτοντες, ἐπὶ ὲνιαυτδν τοῖς πι-
στοῖς συνιστάμενοι. Καὶ μετὰ ταύτην τὴν τριετίαν
τὴν τελειότητα λάϐωσι. Παρά τῇ ἐξουσίᾳ δὲ κείσεται
τοῦ ἐπισκόπου, ὡς ὁρᾷ αὐτοὺς εἶτε σπουδάζοντας
εἴτε καὶ ἀμελοῦντας, οὑτω καὶ διατεθῆναι, καὶ ἢ φι-
λανθρωπεύσασθαι καὶ πντεμεῖν τὸν χρόνον τῆς με·
τανοίας, ἢ μᾶλλον προσθεῖναι. Κατεξετάσει δὲ καὶ τὸν
πρνιλαῆόντα βίον αὐτῶν ὁποῖος ἦν ο καὶ ἐξ ἀμφοτέρων
τῶν καταστάσεων, τῆς τε νῦν ὑπούσης καὶ τῆς προσ
Β
τέρας, ἢ μειώσει, ἢ ὲπαυξὴσει τὰ ἐπιτίμια.
nmen cr.
ι Περὶ τῶν ἀπειλῇ μόνον εἰξάντων κολάσεως καὶ
‹ ἀφαιρέσεως ὑπαρχόντων, ἢ μετοικίας, καὶ θυ-
ι σάντων, καὶ μέχρι τοῦ παρόντος καιροῦ μὴ με-
( τανοησάντων, μηδὲ ἐπιστρεψάντων, νῦν δὲ παρὰ,
ι -τὺν καιρὸν (7t) τῆς συνόδου προσελθόντων, καὶ
ο είς διάνοιαν τῆς ἐπιστροφῆς γενομένων , εδοξε
ε μέχρι τῆς μεγάλης ἡμέρας (75) είς ἀκρόασιν
ι δεχθῆναι, καῖ μετά τὴν μεγάλην ἡμέραν ὑπο-
ί πεσεῖν τρία ἔτη , καὶ μετὰ ἄλλα δύο ἔτη κοινωνῆ- ~
ι σαι χωρὶς προσφορᾶς, καὶ οὑτως ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ
ι τέλειον, ὥστε τὴν πᾶσαν ἑξαετίαν πλη ρῶσαι. Εί
ι δέ τινες πρὸ τῆς συνόδου ταύτης ἐδέχθησαν είς
ι μετάνοιαν, ἀπ’ὲκείνου τοῦ χρόνου λελογίσθαι C
ι αὐτοῖς τὴν ἑξαετίαν. ΕΞ μέντοι κίνδυνος καὶ θα·
ι νάτου προσδοκία ὲκ νόσου ἢ ἄλλης τινὸς προ-
σ, φάσεως συμϐαίη, τούτους ἐπὶ ὅρῳ δεχθῆναι. ι
ΒΑΛΣ. Εἰπόντες οἱ ἅγιοι Πατὲρες τί ὀφείλει γίνε-
σθαι είς τοὺς θύσαντας διὰ τὸ ἀνυπόστατον τῶν βα-
σάνων, ἀρτίως διαλαμϐάνουσι περὶ τῶν θυσάντων
διὰ μόνην ἀπειλὴν κολάσεως ἦ ἀφαίρεσιν τῶν προσ-
όντων τούτοις η ἑξορίαν, καὶ μὴ μετανοησάντων μὲ-
χρι τοῦ καιροῦ τῆς συνόδου. Διορίζονται οὖν, ὼς
ἐπεὶ ἀρτίως προσέρχονται τῇ ἐκκλησίᾳ, ὀφείλουσιν
ἑπιτιμηθῆναι · καὶ πρῶτον μὲν ἀκροᾶσθαι τῶν θείων
Γραφῶν ὲν τῷ νάρθηκι μέχρι τῆς μεγάλης ἡμέρας,
fita: τοῦ Πάσχα. καὶ μετὰ τοῦτο ὑποπίπτειν ἐπὶ ἔτη
τρία, καὶ ἔκτοτε ἐκκλησιάζειν μετᾶ τῶν πιστῶν ἐπὶ
ἐτη δύο· καὶ οὑτω μεταλαμϐάνειν τῶν ἁγιασμάτων,
ὡς ἤδη ἑξαετίας πληρωθείσης. Ἐπεὶ δὲ, φασὶ, τινὲς
Guill. Beveregii notm.
(75) Νῦν δᾷ παρὰ τὸν xatpo'raSic hunc locum
legit, non modo codex noster Bodleianus. ve'um
etiam .IEtoniensis, et Joannes Antiochenns in Colle.-
mione canonum, necnon Parisienses Iia‘lsatnonis
Zuuaneque editiones, una curn veteribus Latinis
interpretibus. Nam isidorus Mercator vertit : Nunc
autem, id “est _teirtporc {t'ujus synodi, se obtulerunt ;
et Dionysius Exiguus Nunc hujus concilii teinpore
smne: obtulerunt; at codex Amerbacltianus e'con-
tra legit. μηδὲίπερὶ τὸν καιρὸν τῆς συνόδου προσ·
atumem; Sed altera le'ctio przefercuda videtur,
non tantum quod communior sit. sed et eo qum]
loco Patrumque menti meliuspomepiat. Quid sibi
vctit vetus interpres per suam hujus loci versioncm