PG 139, col. 169
ror sMAAPIuTATor srrpooAtToT σΕΣEA AoNIRR
O
IA
NIIR
Aoot aAaοot υPοε ΔέΑ ΑοοV εεXanA EnENor
TuX EIOPL. θλX ΤOr ATOT NETΣΑTOε
ς γς
rA uPoEnnA rποε EAI ἀΑNοε.
sEATISSIsI sETIRobotITE TuESSALOuCENSS
sNrὴτ
I
Lλ ἄ. υίυ
saoNES 4ttI N ottcodI osLs CoNSCα
p ROCESSIONNX stuITUS sANC.
(8ragmena collecta opera l. IHEIREXIROETIIEiR, in Virceburgenst Universitste S. Τheol. professoris.)
nroottuoN (I).
Ὁ μὲν σκοπὸς τοῦ λόγου συζήτησις καὶ συνεξέτα-
σις περὶ τῆς τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐκπορεύσεως, καὶ
λύσις τῆς μέσον ἡμῶν καὶ τῶν Λστίνων ἀμφιβοῦίας
περὶ τοῦ τοιούτου ζητήματος, πρὸς ἀααίρεσιν ἀφο-
ρῶσα τῆς ἐκ τούτου γενομένης ἀμφοῖν διαστάσεως.
Ὁ δὲ χαρακτὴρ διαλογικὸς, πρέπων τῇ λεπτολογίᾳ
τῶν διομένων ἀκριβεστέρας συσκέψεως ζητημάτων,
καὶ μάλιστα τῇ περὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων
αυνεξετάσει ἀρμοδιώτατος, καὶ πρὸς εὕρεσιν τῆς
ἀληθεας τοῖς μὴ ἐρίζειν ἐθέλουσι χρησιμώτατος
καὶ ἀναγκαιότατος· διὸ καὶ τῶν μεγάὶ ων διδασκά-
λων τνὲς τῷ τοιούτῳ εἴδει τοῦ λόγου ἐχρήσαντο.
Τὰ δὲ τοῦ διαλόγου πρόσωπα, ὁ Λατῖνος καὶ ὁ Γραῖ-
κός· ἐκατέρων δὲ τούτων ὁ λόγος ἐιοπαλής τε καὶ
ἰποῦύναμος πλάττεται, τὸ μὲν καὶ διὰ τὴν ὑποκει μ
νην ὕλην ὡς τὴς ὑποθέσεως μήπω πρότερον ἐξετα-
οθείσης τε και τμηθείσης συνοδικ υς, κάιτεὐθεν
ἐχούσης ἰσχὺν οὐ μικρὰν ἐξ ἐκατέρων μερῶν· τὸ δὲ
(1) Nota marg. cod. I.: Τοῦτό ἐστι τὸ προοίμιον
τῶν ὅπισθεν διαλεκτικῶν λόγων τοῦ μα καριωάτου
μητροποείεου Θεσσαλονίκης καὶ γεγονότὸς χαρυφυ-
(a) Nullam tunc de hac controveruia editam deli-
pitionem tusse rette statut Nicetas. Et tamen
hæretcos dxeramt fatnos Spt-
Crci jam dudum
ritum S. ex Patre hitioque procedere docentes. fCI.
Joanne.n Chiam Ephesinum mrtropolitam sæctlt
iPμτuoυ. i. CXX XIXΚ.
O
IA
NIIR
Aoot aAaοot υPοε ΔέΑ ΑοοV εεXanA EnENor
TuX EIOPL. θλX ΤOr ATOT NETΣΑTOε
ς γς
rA uPoEnnA rποε EAI ἀΑNοε.
sEATISSIsI sETIRobotITE TuESSALOuCENSS
sNrὴτ
I
Lλ ἄ. υίυ
saoNES 4ttI N ottcodI osLs CoNSCα
p ROCESSIONNX stuITUS sANC.
(8ragmena collecta opera l. IHEIREXIROETIIEiR, in Virceburgenst Universitste S. Τheol. professoris.)
nroottuoN (I).
Ὁ μὲν σκοπὸς τοῦ λόγου συζήτησις καὶ συνεξέτα-
σις περὶ τῆς τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐκπορεύσεως, καὶ
λύσις τῆς μέσον ἡμῶν καὶ τῶν Λστίνων ἀμφιβοῦίας
περὶ τοῦ τοιούτου ζητήματος, πρὸς ἀααίρεσιν ἀφο-
ρῶσα τῆς ἐκ τούτου γενομένης ἀμφοῖν διαστάσεως.
Ὁ δὲ χαρακτὴρ διαλογικὸς, πρέπων τῇ λεπτολογίᾳ
τῶν διομένων ἀκριβεστέρας συσκέψεως ζητημάτων,
καὶ μάλιστα τῇ περὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων
αυνεξετάσει ἀρμοδιώτατος, καὶ πρὸς εὕρεσιν τῆς
ἀληθεας τοῖς μὴ ἐρίζειν ἐθέλουσι χρησιμώτατος
καὶ ἀναγκαιότατος· διὸ καὶ τῶν μεγάὶ ων διδασκά-
λων τνὲς τῷ τοιούτῳ εἴδει τοῦ λόγου ἐχρήσαντο.
Τὰ δὲ τοῦ διαλόγου πρόσωπα, ὁ Λατῖνος καὶ ὁ Γραῖ-
κός· ἐκατέρων δὲ τούτων ὁ λόγος ἐιοπαλής τε καὶ
ἰποῦύναμος πλάττεται, τὸ μὲν καὶ διὰ τὴν ὑποκει μ
νην ὕλην ὡς τὴς ὑποθέσεως μήπω πρότερον ἐξετα-
οθείσης τε και τμηθείσης συνοδικ υς, κάιτεὐθεν
ἐχούσης ἰσχὺν οὐ μικρὰν ἐξ ἐκατέρων μερῶν· τὸ δὲ
(1) Nota marg. cod. I.: Τοῦτό ἐστι τὸ προοίμιον
τῶν ὅπισθεν διαλεκτικῶν λόγων τοῦ μα καριωάτου
μητροποείεου Θεσσαλονίκης καὶ γεγονότὸς χαρυφυ-
(a) Nullam tunc de hac controveruia editam deli-
pitionem tusse rette statut Nicetas. Et tamen
hæretcos dxeramt fatnos Spt-
Crci jam dudum
ritum S. ex Patre hitioque procedere docentes. fCI.
Joanne.n Chiam Ephesinum mrtropolitam sæctlt
iPμτuoυ. i. CXX XIXΚ.