PG 139, col. 170
ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΦΟΡΟΙ ΠΡΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ
ΗΕΡῙ
TA ΠΡΟΣΩΗΑ⁶ ΓΡΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΛΔΤΙΝΟΣ.
ἡ
BEATISSIMI METROPOLITAS THESSALONICENSIS
.RONIENSIS
SERMONES VARI! ΙΝ DIALOGI FORMA CONSCRIPTI
DE PROCESSIONE SPIllITUS SANCTI.
PERSONAE : GRECUS ET LATINUS
PROEMIUM.
Libri scopus est disquisitio etdisputatio de Spi-
ritus sancti processione, ac solutio ejus, quas inter
nos atque Latinos est, ambiguitatis de hac quaa-
stione, ad exstinguendum quod hinc enatum est
utriusque discidium tendens et reSpiciens. Forma
vero dialogi est, utpote subtilitati quaestionum
acutiore disceptatione indigentium multo aptis-
sima, atque inveniendae veritati inter eos, qui mi-
nime cavillari volunt, utilissima apprimeque ue-
cessaria.Quare et magnorum magistrorum nonnulli
hoc sermocinandi genere usi sunt. Dialogi autem
personae sunt Latinus et Graecus. Horum utriusque
oratio paris ponderis viriumque confingitur,
propter propositam nempe materiam, quia res
nondum satis fuerit perpensa neque synodico de-
creto decisa (a) ; atque ob id non leve ex utraque
parte robur retineat. Et Latinus quidem more suo
non patitur se videri argumentis victum; sed om-
λακος τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας κυροῦ ΝικοιςταΔ τοῦ
Μαρωνείας τῷν⁷ περὶ. τῆς ἕκπορ-εύσεως τοῦ ἁγιου
Πνεύματος, ὢν τὰ πρόσωπα Γραωιὸς καὶ Λατῖνος.
fiat. disputantem apud Maium, Spicileg. Rom. ι.
VI, Praefat. p. l7 seq.
ὓ
ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΦΟΡΟΙ ΠΡΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ
ΗΕΡῙ
TA ΠΡΟΣΩΗΑ⁶ ΓΡΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΛΔΤΙΝΟΣ.
ἡ
BEATISSIMI METROPOLITAS THESSALONICENSIS
.RONIENSIS
SERMONES VARI! ΙΝ DIALOGI FORMA CONSCRIPTI
DE PROCESSIONE SPIllITUS SANCTI.
PERSONAE : GRECUS ET LATINUS
PROEMIUM.
Libri scopus est disquisitio etdisputatio de Spi-
ritus sancti processione, ac solutio ejus, quas inter
nos atque Latinos est, ambiguitatis de hac quaa-
stione, ad exstinguendum quod hinc enatum est
utriusque discidium tendens et reSpiciens. Forma
vero dialogi est, utpote subtilitati quaestionum
acutiore disceptatione indigentium multo aptis-
sima, atque inveniendae veritati inter eos, qui mi-
nime cavillari volunt, utilissima apprimeque ue-
cessaria.Quare et magnorum magistrorum nonnulli
hoc sermocinandi genere usi sunt. Dialogi autem
personae sunt Latinus et Graecus. Horum utriusque
oratio paris ponderis viriumque confingitur,
propter propositam nempe materiam, quia res
nondum satis fuerit perpensa neque synodico de-
creto decisa (a) ; atque ob id non leve ex utraque
parte robur retineat. Et Latinus quidem more suo
non patitur se videri argumentis victum; sed om-
λακος τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας κυροῦ ΝικοιςταΔ τοῦ
Μαρωνείας τῷν⁷ περὶ. τῆς ἕκπορ-εύσεως τοῦ ἁγιου
Πνεύματος, ὢν τὰ πρόσωπα Γραωιὸς καὶ Λατῖνος.
fiat. disputantem apud Maium, Spicileg. Rom. ι.
VI, Praefat. p. l7 seq.
ὓ