PG 140, col. 338

) saeculum exsecrabile! 0 infortunatos nos ipsos!
Quomodo hujus calamitatis magnitudinem deplo-
rem ἱ) Unde verba luctum satis testantia sumam Ῡ
Longo a tempore dolorem meum edo, mutis tan-
tum lacrymis effusis. Nuntium quidem de Eustathii
morte mentem ut tonitru, ut fulmina improvisa
percussit, nec aliud nisi fumum, doloris intimi
quo crueiorindicem emitto. Primo quidem fidem
rei novae habere nec potui nec volui, nt per lon-
gum tempuslucidissimam stellam de caelo delap-
sam Eustathium sepulcro conditum esse incre-
dulus acceperam.
Sic inter lacrymas et gemitus haerens voce inter-
clusa mei compos non fui, ubi nuntium verum
esse, proh dolor l compertum habui. Sed et cum
apertam calamitatem non minus plango; nunc
quoque lacrymm vocem occludunt. Attamen ubi
dolor vocem non impediverit lenimenti aliquid
invenero, et amico defuncto officium debitum
persolvero. Sed quid tandem faciendo dolorem
meum melius manifestare videbor? Obmutescam-
ne ut heri eorum ad instar qui secundum fabulam
prae nimio dolore in arbores aut saxa mutati sunt ;
aut gemam fremamqucut modo, ad exemplum eo-
rum qui secundum Prophetam planctum faciunt ve-
lutdraconum , etluctum quasi struthionum ? Utrum-
que mihi θ re esse videtur ob magnitudinem cala-
mitatis.
Vm commune infortunium ! va; jactura univer-
salis! Una. supererat vitae stella, fax una. litteris,

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.