PG 140, col. 339
atra caligo universo mundo incubat, tenebrae et 1
illunis vitam persequitur; nos errantes sicut qu
dam Egyptii pastorem ereptum desideramus
sapientia pastoritia inter omnes. sicut pastor ii
pecora, eminebat; nos philosophiae amici reg
scientiarum, parentem eloquentiae deflemus. J
enim majori Eustathius de nomine regio glor
poterat quam sophista ille Atticus; synodus sa
quoque oculum suum et vocem illam quasritq
verba rege digna longe lateque pronuntiaverat
λογιότητος. Δικαιότιρος γὰρ ό μέγας samem; τῇ βασιλείῳ κλή σεί σεμνύνεσθαι, ἤπερ εκεῐνος ὁ Ἀττικός σοφιστὴςι
καθότι καὶ τὴν σοφίαν οὗτος ἒκείνου πολὺ βασιλευτιρος, Ζητεῐ καὶ σύνοδος ἱερὰ τόν ἑαυτῆς διαφανέστατον ὀφθαλ-
μὸν, καὶ Ψὰ βασίλεια περιλαλοῦσαν ταῦτα φωνὴν καὶ περιαγνυμένην τοῖς πέρασιν.
Civitas Thessalonice heri felicissima, hodie pei
quam infortunata, quia tanto filio privata qua
cum luctu sponsum, pastorem bonum, praece}
rem sapientem, salvatorem, genium tutelari
popugnatorem, uno verbo columnam, ut c
Pindaro loquar, immobilem, et si quid aliud l
dabile et salutare cogitari potest, quanto, inqui
cum lectu reposcit! Sic igitur mcerore conte
quasi secunda vice capta et destructa foret. ιιι
jacet et metuit ne pejora experiatur. Prius ne
que. ltalis terra marique irruentibus ac mu
destruentibus, e manibus hostium erepta fuit
Ειιςεῐιιῐὴὶο nostro qui virtutum suarum fama an
hostes ipsos commovit ut vultum ejus aspii
non ausi sint. imo exercitus ferox ad ipsius pe
sponte procubuerit. Nunc vero hoc tanto pro
gnaculo destituta misere humi jacet, quasi
capta nullis jam mmuibus defendatur.
ἀγέρωχον στρατὸν ῥιπτάζοντας. Nais δὲ τοιοῦδε προϐόλων γεγυμνωμέη, καταῧέεληται τῇ γνώμῃ παρὰ του πάθουςν
ὡς νῦν ουτως ἐκπεπελὶοοκεκένη καὶ πάντα περικεκαρμένη κρήδεμνα.
ριν ιεωᾶειη urbium regina iu hoc rerum diser
mine furi? faciliusne an aegrius infortunium p
tabit, cui Eustathius beneficia in eum coll
largo faenere et cum grati animi pignori
ῑεᾱιὶὶιίἱῑῗ Quaecunque enim dum in ea vive
sapientiae thesauros honestarum artium amanti
benigne largitus est; fuit enim eloquentia: ζ
tanem, sapientiae foeus universalis, hortus n
non apertus, ager fertilis sub auspiciis divit
eloquentiae fons perennis. Hinc evenit ut dicil
gratis metere gratis haurire possent nec erupit
artium ac litterarum disciplinam sitirent. BI
cnim tempore sine praaludiis, sine prolegomei
sine certaminibus aut studiis praeviis philosop
se imbutum sensit quicunque illum adibat, qi
ex ipsius Aristotelis schola exiisset. Quamvis ei
torpore profundo languesceret ignorantim,
primum ille cibum spiritualem obtulisset, di
pulus quasia. Musis ipsis afflatus disceSSit.
non amari ut folia. lauri fuere fructus hujus
boris sapientiae ; imo dulciores sicut epistola qu
illunis vitam persequitur; nos errantes sicut qu
dam Egyptii pastorem ereptum desideramus
sapientia pastoritia inter omnes. sicut pastor ii
pecora, eminebat; nos philosophiae amici reg
scientiarum, parentem eloquentiae deflemus. J
enim majori Eustathius de nomine regio glor
poterat quam sophista ille Atticus; synodus sa
quoque oculum suum et vocem illam quasritq
verba rege digna longe lateque pronuntiaverat
λογιότητος. Δικαιότιρος γὰρ ό μέγας samem; τῇ βασιλείῳ κλή σεί σεμνύνεσθαι, ἤπερ εκεῐνος ὁ Ἀττικός σοφιστὴςι
καθότι καὶ τὴν σοφίαν οὗτος ἒκείνου πολὺ βασιλευτιρος, Ζητεῐ καὶ σύνοδος ἱερὰ τόν ἑαυτῆς διαφανέστατον ὀφθαλ-
μὸν, καὶ Ψὰ βασίλεια περιλαλοῦσαν ταῦτα φωνὴν καὶ περιαγνυμένην τοῖς πέρασιν.
Civitas Thessalonice heri felicissima, hodie pei
quam infortunata, quia tanto filio privata qua
cum luctu sponsum, pastorem bonum, praece}
rem sapientem, salvatorem, genium tutelari
popugnatorem, uno verbo columnam, ut c
Pindaro loquar, immobilem, et si quid aliud l
dabile et salutare cogitari potest, quanto, inqui
cum lectu reposcit! Sic igitur mcerore conte
quasi secunda vice capta et destructa foret. ιιι
jacet et metuit ne pejora experiatur. Prius ne
que. ltalis terra marique irruentibus ac mu
destruentibus, e manibus hostium erepta fuit
Ειιςεῐιιῐὴὶο nostro qui virtutum suarum fama an
hostes ipsos commovit ut vultum ejus aspii
non ausi sint. imo exercitus ferox ad ipsius pe
sponte procubuerit. Nunc vero hoc tanto pro
gnaculo destituta misere humi jacet, quasi
capta nullis jam mmuibus defendatur.
ἀγέρωχον στρατὸν ῥιπτάζοντας. Nais δὲ τοιοῦδε προϐόλων γεγυμνωμέη, καταῧέεληται τῇ γνώμῃ παρὰ του πάθουςν
ὡς νῦν ουτως ἐκπεπελὶοοκεκένη καὶ πάντα περικεκαρμένη κρήδεμνα.
ριν ιεωᾶειη urbium regina iu hoc rerum diser
mine furi? faciliusne an aegrius infortunium p
tabit, cui Eustathius beneficia in eum coll
largo faenere et cum grati animi pignori
ῑεᾱιὶὶιίἱῑῗ Quaecunque enim dum in ea vive
sapientiae thesauros honestarum artium amanti
benigne largitus est; fuit enim eloquentia: ζ
tanem, sapientiae foeus universalis, hortus n
non apertus, ager fertilis sub auspiciis divit
eloquentiae fons perennis. Hinc evenit ut dicil
gratis metere gratis haurire possent nec erupit
artium ac litterarum disciplinam sitirent. BI
cnim tempore sine praaludiis, sine prolegomei
sine certaminibus aut studiis praeviis philosop
se imbutum sensit quicunque illum adibat, qi
ex ipsius Aristotelis schola exiisset. Quamvis ei
torpore profundo languesceret ignorantim,
primum ille cibum spiritualem obtulisset, di
pulus quasia. Musis ipsis afflatus disceSSit.
non amari ut folia. lauri fuere fructus hujus
boris sapientiae ; imo dulciores sicut epistola qu