PG 141, col. 1044
ματι διά τε καθιρότητα σιρκὸς xzi νοὸς ‘5')»ng-
ηειςίν ἔμπνεόμενοι, χάλλιατι xxi πρὸς ait“ E025-
λὸγησιν,
η’. Τοιαῦτα, Θ.ὲ δημιουργὲ τοῦ παι-κὸς, xx‘: τι
πρὸς ἡμᾶς σου τεράστια τοὺς εἷς τὰ. τέλτ, τῶν κῖώ-
νων σἰφῶς muni/prin; (οὕτως bu διέλειπςς,
οὓς χερσὶν ἰδίαις διέπλισις πιντιέως εὖιριμτῶνι,
xxi τὴν οἷκείαν κηδεμονίιν ἡμτν ἐνδεικνύμενοῇ
ἅπερ οὗ οψιεϊδον oili-ipe ἡμῶν ἢ ῥᾳστώνῃ τῃ πρὶς
τὰς θιίις Γρπφὶς, ὦ xzi τῇ πρὸς τοὺς Ani-Nn:
ἐνπντιότητι. Πολλᾶ γὰρ τὰ μέσον ἡμῶν τε χᾶχεῖνων
τὴν διαμάχην κιτηρῳισεὶμενα. καὶ φιλεῖ Ummidi-
σθιι δι’ ἔλθριν τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς, μὴ συνο-
ρῶν τὴν ὰλήθειιν, Ταῦτα τὸ πειρὸν ηὐξοκησις 7.x-
τχμχθεΝ ἡμᾶς εἷς ἀκρίϐειαν. xzi τὰ τῆς ζητηθέ-
cem; ἄλλως ἀρξάμενος κατὰ τὴν σὴν tow.th ἑπι-
στήμην, xxi τὸ βάθος τῆς σῆς copia; xxi γνώσεως,
εὶς ἕτερον κπτιιλῆξιι πέρας βέλτιον πολλῷ πιξε
σκεύισίις, καὶ συνῆξπις εἷς ἓν ἀληθῶς τοὺς διεπι-
σμένους ὲτιὶ μικρὸν, xzi τοὺς ἐσκορπισμένους ἐς
τὴν abripi μάνδραν συίιῆλοιτις, Καὶ πάλιν ἷξε)
μία ποῖμνη πίντες ἡμεῖς ὲκ διιιῖόρων cev-.3:sz
xci πολυειδῶν τῶν ἐθίῶν ἧς ποιμὴν ὁ Χρισῑῇςᾶ
μονογενής σου Λόγοςη ιιορφωθεῖς διὰ milia»:
ἐλέους σου τὸ καθ’ ἡμᾶς καὶ ἡμέτερον, {mila ei"
ποῖός σοιλόγος calumnia: προσενεχθήσετιι : τὲιιι
δὲ σοι xxi τὴν ὀφειλομένην ἡμῖν εὖγνωμοεὺηητ
προσοίσομεν τῷ ὑπερπλτίρει πάν-ξος rit-{1005, τῷ πέρ
σης ἐπέκεινι χάριτος, ὅς οὐδενὸς τῶν ἔινθριοπ⁵·ιιυν
χρῂζεις κατ’ οὖδένι τρόπον, ὑπάρχων ἐν tua-tv ἀνεν-
δεήςς Οὔκ ἔστιν ὅπως διὰ ταύτι καὶ τῷν νῦν σηι
πεπραγμένων χάριν οὐι ἔλαττον τὸ κατ’ cii-In ἐοῦ-
σιώσασθιι δι’ντλθείτιμεν,,κιὶ μᾶλλον ὅτι πολι) καὶτῆς
ἐν τῷ λέγειν ἁπλῶς ἷκανόττιτος ἆποδέομεν, ὅπου γε
κᾶν οὒρένιόν τινι, καὶ συνόλως ὐπερουράνιον ἐπι-
λαϐοίμεθα τὴνφιυνὴν, οὖδέ τότε τὸ χρεὼν ἐπεπλή-
σιμεν. Οὕτω, πινσῦενές {inp-.31: Κύριεν πάντα λόγον
ὕπερπίρει τὸ τῶν πρὶς ἡμᾶς εὔεργετημᾶτων σου μέ-
γεθος. Ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τούτων ὲιιτιῦσὶι “eam.
Κπὶγὰρ οὒόὲ μακροτέρων (Tuaen δοκῶ μοι ῥημάτων
οπρὸς τὴν τῶν λεγομένων παραστάσιν.
0 . Ἐπεὶ δὲ τὶν ἆτίκουπιν ὡς οἷό, τε ad?” ἑτέ
. Ἐπείὀὲ τὴν ἀνήκουην ὡς οἶόν τε δόξιν ἐπ
τοῖς γενομένοις ἆνεπέμψαμεν τῷ Θεῷ τιῦν si; ἡμᾶς
μεγιλοδωρεῶν πιῦτοῦ μνημονεύτλνεες, xxi κιτιγ
γεέλπντες τοῖς πᾶσι τὰ τούτω xxi ἒς δευρο 0m-
μαὶσιΐη δίχιιον ἂν εἴη τὸ ἀπὸ τοῦδε τρέψαι τὶν λᾶ·
γον xxi πρὸς τοὺς τινπντξι φρονοῦντις ἡμῖν, xz
ζῆλον μὲν ἔχοντας, ἀλλ’ (ι’) xzt' ἐπιγνωτιν, Ξ em:
ὁθεός Ἀπύττολο;, ὧν οἳ μὶν τὶς τῶν ἆγῗων iis;
ρων φωνὰς ἀκούοντες, οὺ μὶν συνιξντες, τὸν ipsi
μενον αὕτπιῒς νοὶν, ἀλλὰ σνξκλερῶς etB-.51; ἐκλιμὸέ
νοντας, τὴν οἰτω κιλώς καὶ σὺν Θεῷ προϐἇην Ξῖ
ρήνην τῶν ’[κκλησιῶν ουκοψανιουσι xxi 8:13;}
λουσι '. πρὸς δέ xxi πάντη περιερχομενοι una; ηςιᾶ
λέγουτιν, οὒκ
εἰδότες περὶ τίνων διπὸιὸιωγ
ηειςίν ἔμπνεόμενοι, χάλλιατι xxi πρὸς ait“ E025-
λὸγησιν,
η’. Τοιαῦτα, Θ.ὲ δημιουργὲ τοῦ παι-κὸς, xx‘: τι
πρὸς ἡμᾶς σου τεράστια τοὺς εἷς τὰ. τέλτ, τῶν κῖώ-
νων σἰφῶς muni/prin; (οὕτως bu διέλειπςς,
οὓς χερσὶν ἰδίαις διέπλισις πιντιέως εὖιριμτῶνι,
xxi τὴν οἷκείαν κηδεμονίιν ἡμτν ἐνδεικνύμενοῇ
ἅπερ οὗ οψιεϊδον oili-ipe ἡμῶν ἢ ῥᾳστώνῃ τῃ πρὶς
τὰς θιίις Γρπφὶς, ὦ xzi τῇ πρὸς τοὺς Ani-Nn:
ἐνπντιότητι. Πολλᾶ γὰρ τὰ μέσον ἡμῶν τε χᾶχεῖνων
τὴν διαμάχην κιτηρῳισεὶμενα. καὶ φιλεῖ Ummidi-
σθιι δι’ ἔλθριν τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς, μὴ συνο-
ρῶν τὴν ὰλήθειιν, Ταῦτα τὸ πειρὸν ηὐξοκησις 7.x-
τχμχθεΝ ἡμᾶς εἷς ἀκρίϐειαν. xzi τὰ τῆς ζητηθέ-
cem; ἄλλως ἀρξάμενος κατὰ τὴν σὴν tow.th ἑπι-
στήμην, xxi τὸ βάθος τῆς σῆς copia; xxi γνώσεως,
εὶς ἕτερον κπτιιλῆξιι πέρας βέλτιον πολλῷ πιξε
σκεύισίις, καὶ συνῆξπις εἷς ἓν ἀληθῶς τοὺς διεπι-
σμένους ὲτιὶ μικρὸν, xzi τοὺς ἐσκορπισμένους ἐς
τὴν abripi μάνδραν συίιῆλοιτις, Καὶ πάλιν ἷξε)
μία ποῖμνη πίντες ἡμεῖς ὲκ διιιῖόρων cev-.3:sz
xci πολυειδῶν τῶν ἐθίῶν ἧς ποιμὴν ὁ Χρισῑῇςᾶ
μονογενής σου Λόγοςη ιιορφωθεῖς διὰ milia»:
ἐλέους σου τὸ καθ’ ἡμᾶς καὶ ἡμέτερον, {mila ei"
ποῖός σοιλόγος calumnia: προσενεχθήσετιι : τὲιιι
δὲ σοι xxi τὴν ὀφειλομένην ἡμῖν εὖγνωμοεὺηητ
προσοίσομεν τῷ ὑπερπλτίρει πάν-ξος rit-{1005, τῷ πέρ
σης ἐπέκεινι χάριτος, ὅς οὐδενὸς τῶν ἔινθριοπ⁵·ιιυν
χρῂζεις κατ’ οὖδένι τρόπον, ὑπάρχων ἐν tua-tv ἀνεν-
δεήςς Οὔκ ἔστιν ὅπως διὰ ταύτι καὶ τῷν νῦν σηι
πεπραγμένων χάριν οὐι ἔλαττον τὸ κατ’ cii-In ἐοῦ-
σιώσασθιι δι’ντλθείτιμεν,,κιὶ μᾶλλον ὅτι πολι) καὶτῆς
ἐν τῷ λέγειν ἁπλῶς ἷκανόττιτος ἆποδέομεν, ὅπου γε
κᾶν οὒρένιόν τινι, καὶ συνόλως ὐπερουράνιον ἐπι-
λαϐοίμεθα τὴνφιυνὴν, οὖδέ τότε τὸ χρεὼν ἐπεπλή-
σιμεν. Οὕτω, πινσῦενές {inp-.31: Κύριεν πάντα λόγον
ὕπερπίρει τὸ τῶν πρὶς ἡμᾶς εὔεργετημᾶτων σου μέ-
γεθος. Ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τούτων ὲιιτιῦσὶι “eam.
Κπὶγὰρ οὒόὲ μακροτέρων (Tuaen δοκῶ μοι ῥημάτων
οπρὸς τὴν τῶν λεγομένων παραστάσιν.
0 . Ἐπεὶ δὲ τὶν ἆτίκουπιν ὡς οἷό, τε ad?” ἑτέ
. Ἐπείὀὲ τὴν ἀνήκουην ὡς οἶόν τε δόξιν ἐπ
τοῖς γενομένοις ἆνεπέμψαμεν τῷ Θεῷ τιῦν si; ἡμᾶς
μεγιλοδωρεῶν πιῦτοῦ μνημονεύτλνεες, xxi κιτιγ
γεέλπντες τοῖς πᾶσι τὰ τούτω xxi ἒς δευρο 0m-
μαὶσιΐη δίχιιον ἂν εἴη τὸ ἀπὸ τοῦδε τρέψαι τὶν λᾶ·
γον xxi πρὸς τοὺς τινπντξι φρονοῦντις ἡμῖν, xz
ζῆλον μὲν ἔχοντας, ἀλλ’ (ι’) xzt' ἐπιγνωτιν, Ξ em:
ὁθεός Ἀπύττολο;, ὧν οἳ μὶν τὶς τῶν ἆγῗων iis;
ρων φωνὰς ἀκούοντες, οὺ μὶν συνιξντες, τὸν ipsi
μενον αὕτπιῒς νοὶν, ἀλλὰ σνξκλερῶς etB-.51; ἐκλιμὸέ
νοντας, τὴν οἰτω κιλώς καὶ σὺν Θεῷ προϐἇην Ξῖ
ρήνην τῶν ’[κκλησιῶν ουκοψανιουσι xxi 8:13;}
λουσι '. πρὸς δέ xxi πάντη περιερχομενοι una; ηςιᾶ
λέγουτιν, οὒκ
εἰδότες περὶ τίνων διπὸιὸιωγ