PG 141, col. 1048
αὖτὸς, οὗτε μὴν depol; τῆς ἀπείρου καὶ infixi-.0;
σου δόξης ταύτην ποιοῦμαι την ἐπιχείρησιν, τῷ δὲ
πελὶγει θιρῥνὶιν τῆς σῆς ἀγαθότητπις, δι’ ἢν κιὶ
μόνην μηδὲν ὄντα με καταρχὰς ἒπλιττειύργτρις,
καὶ καθημέραν πλημμελοῦιτος ἀνέχῃ μω, fit“
ἐπιστροφὴν ἐκδεχόμενος, ξἘστι μὲν οὖν ὁ περὶ Θεοῦ
λόγος, ὧ οὗτοι, καὶ πςὶτι) τοι δυσχερὴς καὶ Ξυπέτι-
κτος οὗ μόνον ἡμτν οἷς τὸ φρονοῧν ἐκ τῆς τῶν
παθῶν ἀχλύος ἐπιπροπθούμενον οὗ συγχωρεῒται τη-
λαυγῶς καθορᾷν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν θεωρίᾳ διιδεῖν,-
κόσιν, ἐκ τοῦ καθαρὸν τηρῆσαι τὰ τῆς fifty-7.; λο-
γιζόμενον. ιὈσον δὲ οὖν ὅμως si; τὸν ἡμέτερον ἧκε
νοῧν, ἓξ ὼν οἱ τοὺ πνεύμκτος διετράνωταν, διττὶς
ἀναπέφανται, καὶ κιτᾶ τρόπον διάφορον, ὁ μὶν τῴ
μοναδικῷ τῆς οὐσίας πρέπων, εἴτ’ οὖν τῆς qui:sz
ὁ δὲ τῷ τριαδικῴ τ’ὒν προσώπων, τιῦτὲιν δὲ φέναι,
τῶν ὑποστάσεων, Εἷς γαρ κατ’ οὶσέαν κιὶ φύσιν
ὣν ὂ Θεὸ; ἓν τρισὶν ὑποστάσεσι καὶ προσώποις
γνωρίζεται, Πατὴρ Υἱδς, καὶ Πνεῦμα ἅγιον, ἰδικ-
ζόντως ἐστί τε τιῦτα καὶ λέγεται, Θεὸς τέλειος
ἕκαστον καθ’ ἒιυτὸ Οεωπούμενον, καὶ πέλιν εἰς τὰ
τρία Θεὸς γινωσκόμενος, οὔτε τῆς κατᾶ τὰς ian}—
τητκς διαιρέσεως ἐργαζομένης ἀλλοτρῖωσιν φύσεως,
οῧτε τῆς κατ’ οὐσίαν ὲνώσειυς σύγχυσιν ὑποπτέ-
σεων, ὡς ’Ἄρειος ὁ τῆς paulu ἐπωνυμος, καὶ Σα-
ϐἐλλιος ὁ ματαιόιῖρων ἐξ ἐναντίας ἀλλήλοις ἱὸντες,
ὁ μὲν κατατομὴν Θεότητοε, ὁ δὲ συναλοιφὴν προτι-
γὰρ ἀδιαι-
ώπων ἀσεέἶῶς ἐδογμάτισαν, Διαιρεῖτλι
ι
και
ρέτως ἡ ζωαρχικωτάτη καὶ
πιναγὶα Text,
[Ιλὴν
παράδοξον.
συνάπτεται διῃρημένως, ὃ καὶ
ὁμὲν Πατὴρ ἄναρχος τε καὶ ἀναίτιος, οὒ γὰρ ἔοι
τινος, ὐ δὲ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα, κᾶν εἰ κατὰ
χρόνον, καὶταῦτα συνάναρια ’ πῶς γὰρ ὑπὸ χρόνον
ὁ τῶν χρόνων ποιητὴς καὶ δημιουργὰς κιτέι γοῦν
ἕτερον λόγον οὒκ chap-£1, διέπερ οἶδὲ ἀναίτια, Καὶ
ι, . ιι κν -ς
ἄμφω γὰρ ὲκ Πατρὸῆ οὖ μὴν ὡσαύτως, οὑδὲ κατὰ
τρόπὸν τον ὂιιοιον,ἓπείπερ ἀνάγκη καὶ τούτοις εἶναι
διαφορὰν, ἵνα καὶ ταῦτα πρὸς ἄλληλα διανθίνωντχι.
Κάντεὺοεν ἡ Τριὰς ἇληοῶς ῃ τριὰς, ὥσπερ κατ’ adsint-1
ἐστὶ μονὰς,
ια’. Οὐκοῦν ὸ μὲν Yth: γεννᾶται, τὸ δὲ Πνεῦμα,
sumpsit:sz
καθὼς τὰ θεοπαειάδοτα λόγια φασιν,
ἰ ’ ι ι κ ι ι 1 ν v ~~v
οιαφοροι κλησεις Em ίικφοροις υπαρςεσιν ΑΛΛ
ἐνταῴθα καὶ τὰ τῆς διαφωνίας inm ἀ-ιαςοιζνεται,
δι’ ἢνπάλαι μὲν ἔθνη διέστησπν ἀπ’ ὁλλήὶιυν ὁλό-
κλτλρι, τά πρώτως τῶν ἄλλων ἀπὶ, Spir-cia τὴν
προσηγορίαν πλουτήσαντα, Διτῗνοί τὲ φημι καὶ
Γραικοί. Καὶ τούτοις τ’ ἄλλα πάντα τὼν Χκστιι
νων γενῶν συναπήχθησλν, μεγά).η; ζάλης καὶ
τρικυμίας τὴν Ἐκκλησίαν καταλαϐούσης ἐξ ἐπη-
ρείας Σατανικηε, καὶ πολλοῦ κατασχόντος ταύτην
σάλου καὶ κλύ-ἶωενος, ὼν ςοθορὶι καὶ συντριϐᾑ τοῖς
ἡμετέροις συνήντησε πράγμασιν, ὡς προϐῆναι ταῦτα
σου δόξης ταύτην ποιοῦμαι την ἐπιχείρησιν, τῷ δὲ
πελὶγει θιρῥνὶιν τῆς σῆς ἀγαθότητπις, δι’ ἢν κιὶ
μόνην μηδὲν ὄντα με καταρχὰς ἒπλιττειύργτρις,
καὶ καθημέραν πλημμελοῦιτος ἀνέχῃ μω, fit“
ἐπιστροφὴν ἐκδεχόμενος, ξἘστι μὲν οὖν ὁ περὶ Θεοῦ
λόγος, ὧ οὗτοι, καὶ πςὶτι) τοι δυσχερὴς καὶ Ξυπέτι-
κτος οὗ μόνον ἡμτν οἷς τὸ φρονοῧν ἐκ τῆς τῶν
παθῶν ἀχλύος ἐπιπροπθούμενον οὗ συγχωρεῒται τη-
λαυγῶς καθορᾷν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν θεωρίᾳ διιδεῖν,-
κόσιν, ἐκ τοῦ καθαρὸν τηρῆσαι τὰ τῆς fifty-7.; λο-
γιζόμενον. ιὈσον δὲ οὖν ὅμως si; τὸν ἡμέτερον ἧκε
νοῧν, ἓξ ὼν οἱ τοὺ πνεύμκτος διετράνωταν, διττὶς
ἀναπέφανται, καὶ κιτᾶ τρόπον διάφορον, ὁ μὶν τῴ
μοναδικῷ τῆς οὐσίας πρέπων, εἴτ’ οὖν τῆς qui:sz
ὁ δὲ τῷ τριαδικῴ τ’ὒν προσώπων, τιῦτὲιν δὲ φέναι,
τῶν ὑποστάσεων, Εἷς γαρ κατ’ οὶσέαν κιὶ φύσιν
ὣν ὂ Θεὸ; ἓν τρισὶν ὑποστάσεσι καὶ προσώποις
γνωρίζεται, Πατὴρ Υἱδς, καὶ Πνεῦμα ἅγιον, ἰδικ-
ζόντως ἐστί τε τιῦτα καὶ λέγεται, Θεὸς τέλειος
ἕκαστον καθ’ ἒιυτὸ Οεωπούμενον, καὶ πέλιν εἰς τὰ
τρία Θεὸς γινωσκόμενος, οὔτε τῆς κατᾶ τὰς ian}—
τητκς διαιρέσεως ἐργαζομένης ἀλλοτρῖωσιν φύσεως,
οῧτε τῆς κατ’ οὐσίαν ὲνώσειυς σύγχυσιν ὑποπτέ-
σεων, ὡς ’Ἄρειος ὁ τῆς paulu ἐπωνυμος, καὶ Σα-
ϐἐλλιος ὁ ματαιόιῖρων ἐξ ἐναντίας ἀλλήλοις ἱὸντες,
ὁ μὲν κατατομὴν Θεότητοε, ὁ δὲ συναλοιφὴν προτι-
γὰρ ἀδιαι-
ώπων ἀσεέἶῶς ἐδογμάτισαν, Διαιρεῖτλι
ι
και
ρέτως ἡ ζωαρχικωτάτη καὶ
πιναγὶα Text,
[Ιλὴν
παράδοξον.
συνάπτεται διῃρημένως, ὃ καὶ
ὁμὲν Πατὴρ ἄναρχος τε καὶ ἀναίτιος, οὒ γὰρ ἔοι
τινος, ὐ δὲ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα, κᾶν εἰ κατὰ
χρόνον, καὶταῦτα συνάναρια ’ πῶς γὰρ ὑπὸ χρόνον
ὁ τῶν χρόνων ποιητὴς καὶ δημιουργὰς κιτέι γοῦν
ἕτερον λόγον οὒκ chap-£1, διέπερ οἶδὲ ἀναίτια, Καὶ
ι, . ιι κν -ς
ἄμφω γὰρ ὲκ Πατρὸῆ οὖ μὴν ὡσαύτως, οὑδὲ κατὰ
τρόπὸν τον ὂιιοιον,ἓπείπερ ἀνάγκη καὶ τούτοις εἶναι
διαφορὰν, ἵνα καὶ ταῦτα πρὸς ἄλληλα διανθίνωντχι.
Κάντεὺοεν ἡ Τριὰς ἇληοῶς ῃ τριὰς, ὥσπερ κατ’ adsint-1
ἐστὶ μονὰς,
ια’. Οὐκοῦν ὸ μὲν Yth: γεννᾶται, τὸ δὲ Πνεῦμα,
sumpsit:sz
καθὼς τὰ θεοπαειάδοτα λόγια φασιν,
ἰ ’ ι ι κ ι ι 1 ν v ~~v
οιαφοροι κλησεις Em ίικφοροις υπαρςεσιν ΑΛΛ
ἐνταῴθα καὶ τὰ τῆς διαφωνίας inm ἀ-ιαςοιζνεται,
δι’ ἢνπάλαι μὲν ἔθνη διέστησπν ἀπ’ ὁλλήὶιυν ὁλό-
κλτλρι, τά πρώτως τῶν ἄλλων ἀπὶ, Spir-cia τὴν
προσηγορίαν πλουτήσαντα, Διτῗνοί τὲ φημι καὶ
Γραικοί. Καὶ τούτοις τ’ ἄλλα πάντα τὼν Χκστιι
νων γενῶν συναπήχθησλν, μεγά).η; ζάλης καὶ
τρικυμίας τὴν Ἐκκλησίαν καταλαϐούσης ἐξ ἐπη-
ρείας Σατανικηε, καὶ πολλοῦ κατασχόντος ταύτην
σάλου καὶ κλύ-ἶωενος, ὼν ςοθορὶι καὶ συντριϐᾑ τοῖς
ἡμετέροις συνήντησε πράγμασιν, ὡς προϐῆναι ταῦτα