PG 141, col. 1288
δόσιως διὰ τού μέσον τὸ ἄκρον ὶξάψασαν, hac:
κατασκευάζει πλεονάζειν ἐν τῇ πρώτῃ elo-fi τὴν
θερμασίαν, τῇ δὲ ἐφεξῆς δπϐθϐηκέναι, καὶ πρὸς τὸ
ἔλαττον ἔχειν τὴν παραλλαγὴν, τὴν δὲ τρίτην inii
πῦρ ἔτι λέγεσθαι, κᾶν παραπλησίως κασίην.Δ xli οαιη,
καὶ πάντατὰ τοῦ πυριδίὲργόζηω. ι ὀ
ρωπος Ἐπιφάνιος iv βίϐλῳ τῇ καλουμένῇ Ἀγκυ-
ρυπῷ φησι ⁸ ( Πνῶμα ἅγιον, Πναῦμα until; ἐπὶ,
φῶς τρίτον παρὰ ηλΠατρὸς καὶ “ei, ι Ὀ desk ἓν
τῇ nisi. βίϐλῳ ⁸ ι Ἀμφότερα meum! λν τῷ.ἀήμὸ-
πῳ τῷ δικαίῳ, ὁ Χριστὸς καὶ σὺ Πνεῦμα αὐτοῦ. Ei
δὲ Χριστὸς in τοῦ Πατρὸς «insueta. Θεὸς ιιι Θωῦ,
διαὲ τὸ Πνεῦμα ὲκ τοῦ ζριικσό, ἢ παρ’ ἀμφοτέρων,
ὥσ φησιν δἿΧριστὸς, μό napi cuii-D11;pr -ὶιιπο
petierat, καὶ οὗτος tu τοῦ ἔιμοῦ λήψεται. ι Χάριλλος
γε μὴν ὁ οισπέσιος διατρανῶυ τάδε καὶ σαγηνιζων,
καὶ τὸ τῆς ἐκ ιιαὶ διὰ ὶσοδύναμον ἐπὶ τῆς μῖσός-ητις
τοῦ 1⁸ιοῦ σὺν ἄλλοις παμφώνων-πλείοσι τῶν Πατέ-
ρων ἓν ’νῷ πρώτῳ τῶν πρὸς Παλλάδιον οὕτω Mr
γετ ⁸ e Tpsmbv δὲ οὔ τοι που τὸ Πνεῦμα δοτιν ⁶ ἣ
εἴπερ τὸ τρέπεσθαι vocet, ὐπ’ αὐτὴν δ μῶμος τὴν
Hau ἆναδραμεϊτιι φύσιν, ειπερ ἐστὶ τοῦ Θεοῦ καὶ
Πατρὸς, καὶ μὸν καὶ uiridi, τὸ οὗσιυδῶς ἐξ ἀμ-
φοῖν, ἥγοῦν ἐκ Πατρὶς δι’ Υἱοῦ προχιόμευιν llqu-
ι» Καὶ τούτων οὕτω immotam, τὸ ἐκ τῆς
δυάδος μὴ δυνατὸν τὸ ἕν εἶναι, καὶ ἄλλως ὶληλεγμέο
νον te αἰνιῆς πῆς τῶν ἀριθμῶν. παραβάσεως, τοῦ
educat ; Ποῖον δὲ καὶ τὸ λελογισμένον ἔξει, προσ-
άπτων τοῖς πρὸς οὓς τὸ immineat, ἐδ ω’ἡπο-
,στροφὴν ἑκ τῆς δυάδος τὸ ἓν “yenatio: -ἆτόποῠ τού-
του διεκννμένου, ιατασχιυάζον τὸ σφέτερονῖς ἔστιν
οὐχ ὅπως ἐξ ὧν παρεθήκαμεν, ὅλως
ἀγορεύειν ἰπὶ πῶν ἐκ *τοῦ τρίτοι) καὶ δω-
τὲρου τὸ πρῶτον, λιιι τι τῶν οἰωνιζομένων τῆς
θεότητος ὑποστάσιων, ιιι-αὗ Πνεύματος καὶ ιιι --ιοὸ
Tios τὸν Πατέρα. Τοῦτο γὰρ sb καθ’ ὑποστροφὴν,
αἴπερ εἷς ὅρους ἀνάγκη ιπᾶσα καὶ προδόσεις λαμειί-
ινιι-νπὰ τοιῶσδι λεγόμενα. οὕτως -εξ ἀνθυπάτων τὰ
τῷ ἒρωτήσαντι κατασκευαζόμενα. Καὶ πρότασις -δὲ
ἡ ἐξ ἒνὸς τὰ δύο κοινῶς εκατέροις μέρεσιν ὡμολογη-
ι, κοῖς. μὶν ἐξ {pecu φωνοῦσι τὸ ἓν, καὶ ἥᾶιτδ
στιῤῥὺν -χαί πάγιον ἔσχηκεν ι ἄμφω γὰρ οἱ θεηγέροι
παραδιδόασιν, ὡς ἒξ ἀμφοῖν sb“, ἤγοῦν ιιι Πατρὸς
δι’ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα, οὕυως δεινὸς τὰ δύο καὶ τούτων
δι’ ἑτέρου τὸ ἕτερον, ἥγοῦν ἐκ ’Πατρὶς δι’ Thasii
Πνεῦμα, κατὰ διορισμὸν προσώπων τῶν «suav δογ-
ματίζοντις ’ καὶ τὸ εἰς εἰκασίαν τοῦ ἀριθμοῦ διωρι-
σμένον οὗ διαπέπτωκεν. ot δ’ αὐτὸ τὸ ἐξ ἑνὸς τὰ
δύο τὸ τῆς κοινῆς ὁμολογίας αραώνοικσς ἕτεροι,
πῶς ἂν τὸ κατὰ διάκρισιν ἔπι ικ τῆς σφῶν-εἰκόνος
καὶ φῶν σῑκονιζομένων ὓπερουσιων τριαδιιιιῖνν ’κροσο
dum συνιστάμινον σχῶσι, καὶ οὗ μᾶλλον τὸ uti
σύνθεσιν, μήτε τὸ “OE Υῑοῦ, μήτε τὸ δι’ me προσιέ-
μινοι; ἀλλ’ ἵνα ut sb -δξ ἑνὸς ipes-uirecta enim
Πατέρων γραφῆς, οὕτως ἕχον, ὣς ἔφημεν, κιον-
κατασκευάζει πλεονάζειν ἐν τῇ πρώτῃ elo-fi τὴν
θερμασίαν, τῇ δὲ ἐφεξῆς δπϐθϐηκέναι, καὶ πρὸς τὸ
ἔλαττον ἔχειν τὴν παραλλαγὴν, τὴν δὲ τρίτην inii
πῦρ ἔτι λέγεσθαι, κᾶν παραπλησίως κασίην.Δ xli οαιη,
καὶ πάντατὰ τοῦ πυριδίὲργόζηω. ι ὀ
ρωπος Ἐπιφάνιος iv βίϐλῳ τῇ καλουμένῇ Ἀγκυ-
ρυπῷ φησι ⁸ ( Πνῶμα ἅγιον, Πναῦμα until; ἐπὶ,
φῶς τρίτον παρὰ ηλΠατρὸς καὶ “ei, ι Ὀ desk ἓν
τῇ nisi. βίϐλῳ ⁸ ι Ἀμφότερα meum! λν τῷ.ἀήμὸ-
πῳ τῷ δικαίῳ, ὁ Χριστὸς καὶ σὺ Πνεῦμα αὐτοῦ. Ei
δὲ Χριστὸς in τοῦ Πατρὸς «insueta. Θεὸς ιιι Θωῦ,
διαὲ τὸ Πνεῦμα ὲκ τοῦ ζριικσό, ἢ παρ’ ἀμφοτέρων,
ὥσ φησιν δἿΧριστὸς, μό napi cuii-D11;pr -ὶιιπο
petierat, καὶ οὗτος tu τοῦ ἔιμοῦ λήψεται. ι Χάριλλος
γε μὴν ὁ οισπέσιος διατρανῶυ τάδε καὶ σαγηνιζων,
καὶ τὸ τῆς ἐκ ιιαὶ διὰ ὶσοδύναμον ἐπὶ τῆς μῖσός-ητις
τοῦ 1⁸ιοῦ σὺν ἄλλοις παμφώνων-πλείοσι τῶν Πατέ-
ρων ἓν ’νῷ πρώτῳ τῶν πρὸς Παλλάδιον οὕτω Mr
γετ ⁸ e Tpsmbv δὲ οὔ τοι που τὸ Πνεῦμα δοτιν ⁶ ἣ
εἴπερ τὸ τρέπεσθαι vocet, ὐπ’ αὐτὴν δ μῶμος τὴν
Hau ἆναδραμεϊτιι φύσιν, ειπερ ἐστὶ τοῦ Θεοῦ καὶ
Πατρὸς, καὶ μὸν καὶ uiridi, τὸ οὗσιυδῶς ἐξ ἀμ-
φοῖν, ἥγοῦν ἐκ Πατρὶς δι’ Υἱοῦ προχιόμευιν llqu-
ι» Καὶ τούτων οὕτω immotam, τὸ ἐκ τῆς
δυάδος μὴ δυνατὸν τὸ ἕν εἶναι, καὶ ἄλλως ὶληλεγμέο
νον te αἰνιῆς πῆς τῶν ἀριθμῶν. παραβάσεως, τοῦ
educat ; Ποῖον δὲ καὶ τὸ λελογισμένον ἔξει, προσ-
άπτων τοῖς πρὸς οὓς τὸ immineat, ἐδ ω’ἡπο-
,στροφὴν ἑκ τῆς δυάδος τὸ ἓν “yenatio: -ἆτόποῠ τού-
του διεκννμένου, ιατασχιυάζον τὸ σφέτερονῖς ἔστιν
οὐχ ὅπως ἐξ ὧν παρεθήκαμεν, ὅλως
ἀγορεύειν ἰπὶ πῶν ἐκ *τοῦ τρίτοι) καὶ δω-
τὲρου τὸ πρῶτον, λιιι τι τῶν οἰωνιζομένων τῆς
θεότητος ὑποστάσιων, ιιι-αὗ Πνεύματος καὶ ιιι --ιοὸ
Tios τὸν Πατέρα. Τοῦτο γὰρ sb καθ’ ὑποστροφὴν,
αἴπερ εἷς ὅρους ἀνάγκη ιπᾶσα καὶ προδόσεις λαμειί-
ινιι-νπὰ τοιῶσδι λεγόμενα. οὕτως -εξ ἀνθυπάτων τὰ
τῷ ἒρωτήσαντι κατασκευαζόμενα. Καὶ πρότασις -δὲ
ἡ ἐξ ἒνὸς τὰ δύο κοινῶς εκατέροις μέρεσιν ὡμολογη-
ι, κοῖς. μὶν ἐξ {pecu φωνοῦσι τὸ ἓν, καὶ ἥᾶιτδ
στιῤῥὺν -χαί πάγιον ἔσχηκεν ι ἄμφω γὰρ οἱ θεηγέροι
παραδιδόασιν, ὡς ἒξ ἀμφοῖν sb“, ἤγοῦν ιιι Πατρὸς
δι’ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα, οὕυως δεινὸς τὰ δύο καὶ τούτων
δι’ ἑτέρου τὸ ἕτερον, ἥγοῦν ἐκ ’Πατρὶς δι’ Thasii
Πνεῦμα, κατὰ διορισμὸν προσώπων τῶν «suav δογ-
ματίζοντις ’ καὶ τὸ εἰς εἰκασίαν τοῦ ἀριθμοῦ διωρι-
σμένον οὗ διαπέπτωκεν. ot δ’ αὐτὸ τὸ ἐξ ἑνὸς τὰ
δύο τὸ τῆς κοινῆς ὁμολογίας αραώνοικσς ἕτεροι,
πῶς ἂν τὸ κατὰ διάκρισιν ἔπι ικ τῆς σφῶν-εἰκόνος
καὶ φῶν σῑκονιζομένων ὓπερουσιων τριαδιιιιῖνν ’κροσο
dum συνιστάμινον σχῶσι, καὶ οὗ μᾶλλον τὸ uti
σύνθεσιν, μήτε τὸ “OE Υῑοῦ, μήτε τὸ δι’ me προσιέ-
μινοι; ἀλλ’ ἵνα ut sb -δξ ἑνὸς ipes-uirecta enim
Πατέρων γραφῆς, οὕτως ἕχον, ὣς ἔφημεν, κιον-