PG 141, col. 1287
re decernunt.Et primus. qui monadem in dualita-
tem motam in Triade substitisse asseruit,quod in-
terrogans digito monstrasse videtur, in monitis ad
virgines heroico carmine conscriptis, sic inquit :
«Unus Deus ex genitore perFilium stetit,. postme-
dum, ι Permanente divinitatein perfectis perfecta.»
Hujus concors et cognominis Nyssenorum lumen,
oratione de sancto Spiritu contra Maced onianos
scribit : ι in quibus enim qua secundum bonum
operatio est, nullam imminutionem, aut immuta- Β
tionem habet,quomodo rationi consentaneum tueo-
rit, ordinem qui ex numero oritur, imminutionis
alicujus, aut secundum naturam immutationis si—
gnum esse existimare? Quemadmodum si quis in
tribus lampadibus subdivisam flammam conspi-
ciens, causam vero tertii luminis supponamus esse
primam flammam, ex communicatione cum medio
extremum inflammantem,postmodum astrueret,in
prima flamma abundare calorem,eam vero qua!
subsequitur immutari,et paulatim imminui; tertiam
neque ignem amplius eensendam esse, licetmqua
ratione adurat et splendeat, omnia ignis opere-
turn Eta Deo nobis ostensus Epiphanius in l-ibro
Ancyram dicto, ait : ι Spiritus sanctus, Spiritus
veritatis est, lumen tertium a Patre et Filio» Ι(
in eodem librouAmbo inhabitant in homine justo,
Christus et Spiritus illius.Quod si Christus ex Patre
creditur Deus ex Deo, et Spiritus ex Christo, aut
ex ambobus,et dicit Christus: Quia Patre proce-
dit, et hic de meo accipiet.» Divinus porro Cyrillus
haec explanans, atque declarans,et praepositionum
ex et peraequales vires de mediatione Filii cum aliis
plerisque Patribus designans libro primo ad Palla-
dium hunc in modum decernit: ‹ Mutahilis autem
nullo modo est Spiritus sanctus,aut si mutationi
obnoxius est, ad ipsam divinam naturam vitupera-
tio recurret, si est Dei et Patris, necnon et Filii
essentialiter es ambobus, ex Patre nempe per Fi-
lium profusus Spiritus. »Εῑ cum haec ita edicantur,
ex dualitate non posse unum esse et alio quoque
modo ex ipsannumerorum positione reprobat:
ubi sistetur? Et cujus erit prudentiae illis, contra
quos sese opponit, dum vice versa, ex dualitate
unum aSSeverare, uti absurdum, demonstrat sua
probans appingere'! Fieri nequit ex propositis nos-
tris dictis, nec simpliciter ab aliquo affirmabitur
de numeris,ex tertio et secundo primum,et de ti-
guratis per numeros deitatis hypostasibus,ex Spi-
ritu et ex Filio Patrem esse.Hoc enim infert quod
vice versa deducitur,si ad definitiones et proposi-
tiones necessario reducenda sunt,qute simili modo
effutiuntur. Si οι rebus non subsistentibus sunt,
qua: ab interrogante comprobantur. Et propositio
illa esitino duo communiter ab utraque‘parte as-
serta,illis quidem qui ex ambobus unum dicunt,
tem motam in Triade substitisse asseruit,quod in-
terrogans digito monstrasse videtur, in monitis ad
virgines heroico carmine conscriptis, sic inquit :
«Unus Deus ex genitore perFilium stetit,. postme-
dum, ι Permanente divinitatein perfectis perfecta.»
Hujus concors et cognominis Nyssenorum lumen,
oratione de sancto Spiritu contra Maced onianos
scribit : ι in quibus enim qua secundum bonum
operatio est, nullam imminutionem, aut immuta- Β
tionem habet,quomodo rationi consentaneum tueo-
rit, ordinem qui ex numero oritur, imminutionis
alicujus, aut secundum naturam immutationis si—
gnum esse existimare? Quemadmodum si quis in
tribus lampadibus subdivisam flammam conspi-
ciens, causam vero tertii luminis supponamus esse
primam flammam, ex communicatione cum medio
extremum inflammantem,postmodum astrueret,in
prima flamma abundare calorem,eam vero qua!
subsequitur immutari,et paulatim imminui; tertiam
neque ignem amplius eensendam esse, licetmqua
ratione adurat et splendeat, omnia ignis opere-
turn Eta Deo nobis ostensus Epiphanius in l-ibro
Ancyram dicto, ait : ι Spiritus sanctus, Spiritus
veritatis est, lumen tertium a Patre et Filio» Ι(
in eodem librouAmbo inhabitant in homine justo,
Christus et Spiritus illius.Quod si Christus ex Patre
creditur Deus ex Deo, et Spiritus ex Christo, aut
ex ambobus,et dicit Christus: Quia Patre proce-
dit, et hic de meo accipiet.» Divinus porro Cyrillus
haec explanans, atque declarans,et praepositionum
ex et peraequales vires de mediatione Filii cum aliis
plerisque Patribus designans libro primo ad Palla-
dium hunc in modum decernit: ‹ Mutahilis autem
nullo modo est Spiritus sanctus,aut si mutationi
obnoxius est, ad ipsam divinam naturam vitupera-
tio recurret, si est Dei et Patris, necnon et Filii
essentialiter es ambobus, ex Patre nempe per Fi-
lium profusus Spiritus. »Εῑ cum haec ita edicantur,
ex dualitate non posse unum esse et alio quoque
modo ex ipsannumerorum positione reprobat:
ubi sistetur? Et cujus erit prudentiae illis, contra
quos sese opponit, dum vice versa, ex dualitate
unum aSSeverare, uti absurdum, demonstrat sua
probans appingere'! Fieri nequit ex propositis nos-
tris dictis, nec simpliciter ab aliquo affirmabitur
de numeris,ex tertio et secundo primum,et de ti-
guratis per numeros deitatis hypostasibus,ex Spi-
ritu et ex Filio Patrem esse.Hoc enim infert quod
vice versa deducitur,si ad definitiones et proposi-
tiones necessario reducenda sunt,qute simili modo
effutiuntur. Si οι rebus non subsistentibus sunt,
qua: ab interrogante comprobantur. Et propositio
illa esitino duo communiter ab utraque‘parte as-
serta,illis quidem qui ex ambobus unum dicunt,