PG 141, col. 1302
obnoxio congressu compositum eligent,qnandoqui-
dem id necessario concluditur exiis quze ipsi propo-
nunt,aut comprobant? Sed quodcunque ex his duo-
bus compulsi elegerint,clarnm remanet,sed sis no-
bis propiiius Domine, neque enim nos similia, sed
qui veritati tute insidiantur.Hinc inter alia sejunc-
tum areliquis,exPatre solo,litteris incisum,tantum-
dem apud ipsos traductum, quod nunquam nec ullo
in loco inter sacra dogmata scripto tradita,et tradi-
tiones ubicunque'gentium sint,reperitur.Qui id pro-
bare incubuerunt, in primo hoc eoialesiasticiargu-
menti motu,de novo adinventum scriptioni deman-
darunt, et in varias partes insinuarunt, et depre—
hensi postmodum detecta fraude, rei molitionem
fassi sunt.At haec veritatis abolitionem in se con--
tinere apud eos‘qui vel minimum sapiunt, procla-
matum est.Przetereaque divinorumPatrum cogno-
mines bini.qnorum alter quidemNeocaasariensium,
alter Nyssenorum lumen illuxit. Filium ex solo esse
coniirmantes, aperte sane explanant; namque qui
cognomine Thaumaturgus audit, divino visu fidem
rerum ad Evangelistatheologo et qui in pectus Do-
mini recubuit.DeiMatre interventrice edoctus est.
Et lumine afflatus Nyssenus sibi cognominis vi-
tam et res gestas scribens, visum singulis annis
ecclesia legi solitum enarrat,et iidem revelatam
prosequitur, in qua post illud : ι Unus Deus Pater
Verbi viventis,» et qua: de Patre subsequuntur,
liabentnr : σι Unus Dominus solus ex solo, Deus
ex Deo,Verbum absque principio. ο Et paucis ad—
ditis : ι Filius,\'eritas veri Patris: Idem Nyssenus,
humilia in orationem Dominicam inquitznVerbuin
enim unigenitum ex Patre aDivina Scriptura nun-
cu patur: nec ultra oratio proprietatem illius exten -
dit,Spiritus vero sanctus, et ex Patre dicitur et ex
Filio esse “struitur. Quisquis enim, ait, Spiritum
Christi non habet, hic illius non est. Itaque Spiri-
tus 1ui ex Deo est, et Christi Spiritus est, Filius
vero ex Deo exsistens, Spiritus neque est, neque
dicitur,neque contra vertlur habitualis ista seque-
ι Quod igitur ibi est, (solus ex solo,» hoc in
hoc loco, «nec ultra oratio proprietatem illius ex-
tendit,» hunc nempe ex solo Patre exsistere quod
ex ipsa iuductione,quam ipse subjungit manifes-
tius deprehenditur: α Spiritus vero sanctus ct ex
Patre dicitur,et ex Filio esse astruitur, ι ex am-
bobus scilicet. Hoc modo capite secundo exami-
nato,tcrtium jam invisamus hisce verbis digestum:
«Ahucdum redarguuntur, non esse asserenda alia
praeter ea quae in divinis Litteris continentur, res-
pondent, vocem consubstantialis nullam essein
divina Scripturaet tamen Patres eam in Symbolo
apposuisse. Dicimus, quod si ibi ea non apposita
fuisset,periculum fuisse, ne Filius minor Patre re-
putaretur. Et licet non eadem voce in Scriptura
dem id necessario concluditur exiis quze ipsi propo-
nunt,aut comprobant? Sed quodcunque ex his duo-
bus compulsi elegerint,clarnm remanet,sed sis no-
bis propiiius Domine, neque enim nos similia, sed
qui veritati tute insidiantur.Hinc inter alia sejunc-
tum areliquis,exPatre solo,litteris incisum,tantum-
dem apud ipsos traductum, quod nunquam nec ullo
in loco inter sacra dogmata scripto tradita,et tradi-
tiones ubicunque'gentium sint,reperitur.Qui id pro-
bare incubuerunt, in primo hoc eoialesiasticiargu-
menti motu,de novo adinventum scriptioni deman-
darunt, et in varias partes insinuarunt, et depre—
hensi postmodum detecta fraude, rei molitionem
fassi sunt.At haec veritatis abolitionem in se con--
tinere apud eos‘qui vel minimum sapiunt, procla-
matum est.Przetereaque divinorumPatrum cogno-
mines bini.qnorum alter quidemNeocaasariensium,
alter Nyssenorum lumen illuxit. Filium ex solo esse
coniirmantes, aperte sane explanant; namque qui
cognomine Thaumaturgus audit, divino visu fidem
rerum ad Evangelistatheologo et qui in pectus Do-
mini recubuit.DeiMatre interventrice edoctus est.
Et lumine afflatus Nyssenus sibi cognominis vi-
tam et res gestas scribens, visum singulis annis
ecclesia legi solitum enarrat,et iidem revelatam
prosequitur, in qua post illud : ι Unus Deus Pater
Verbi viventis,» et qua: de Patre subsequuntur,
liabentnr : σι Unus Dominus solus ex solo, Deus
ex Deo,Verbum absque principio. ο Et paucis ad—
ditis : ι Filius,\'eritas veri Patris: Idem Nyssenus,
humilia in orationem Dominicam inquitznVerbuin
enim unigenitum ex Patre aDivina Scriptura nun-
cu patur: nec ultra oratio proprietatem illius exten -
dit,Spiritus vero sanctus, et ex Patre dicitur et ex
Filio esse “struitur. Quisquis enim, ait, Spiritum
Christi non habet, hic illius non est. Itaque Spiri-
tus 1ui ex Deo est, et Christi Spiritus est, Filius
vero ex Deo exsistens, Spiritus neque est, neque
dicitur,neque contra vertlur habitualis ista seque-
ι Quod igitur ibi est, (solus ex solo,» hoc in
hoc loco, «nec ultra oratio proprietatem illius ex-
tendit,» hunc nempe ex solo Patre exsistere quod
ex ipsa iuductione,quam ipse subjungit manifes-
tius deprehenditur: α Spiritus vero sanctus ct ex
Patre dicitur,et ex Filio esse astruitur, ι ex am-
bobus scilicet. Hoc modo capite secundo exami-
nato,tcrtium jam invisamus hisce verbis digestum:
«Ahucdum redarguuntur, non esse asserenda alia
praeter ea quae in divinis Litteris continentur, res-
pondent, vocem consubstantialis nullam essein
divina Scripturaet tamen Patres eam in Symbolo
apposuisse. Dicimus, quod si ibi ea non apposita
fuisset,periculum fuisse, ne Filius minor Patre re-
putaretur. Et licet non eadem voce in Scriptura