PG 142, col. 299
δυνος ἐφ’ ἑκάστου τὸν ὀρθὸν ἀναλαμϐάνοντα νοῦν, Απᾶσιν ἑψόμεθα, καὶ τὰ μὲν ἐροῦμεν ὅσαπερ ἐκείνοις
λέγωνκαὶ ἐκλάμπειν καὶ ὑπάρχειν παρά τοῦ προα-
νάρχου Πατρὸς τὸν Υἱὸν καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα,
τᾶλλα τε ὁπόσα σεσημείωται ἤδη, κᾶν εἴ μηδὲν δια-
στείλαιτο, ούκ ἔστιν ὅμως ὡς οὐκ εὐθὺς διανίστησι
πάντα τὴν τῆς εὐσεϐείας τρόφιμον δογμάτων κατά
τήν ἀληθῆ καὶ ἄπταιστον τὰς λέξεις ἑρμηνεύων
ὑπόληψιν, κάκεῖνα λέγειν διαιροῦντα καλῶς, ὅτι ταῦ-
τα ὁ Υἱὸς παρά Πατρὸς, ἀλλά κατὰ τήν ἑαυτοῦ παρά
Πατρὸς γέννησιν· ταῦτα δὲ καὶ τὺ παράκλητον Πνεῦ-
μα, ἀλλά κατά τὸν ἰδιάζοντα τρόπον τῆς ἑαυτοῦ
ἐκεῖθεν ὑπάρξεως. Δῆλον δὲ ὡς καθ’ ’ὸν αὑτό φαμεν
παρὰ Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι. Εἰ ταῦτα οὕτως καὶ σα-
φὴς τῆς ἀληθείας ὁ λόγος, τί ἃν ἀκολουθήσειεν ἄτο-
πον εί ὥσπερ τὰς αὑτὰς φωνὰς ἐκεῖ λεγόντων ἡμῶν
καὶ διαιρούντων τήν ἔννοιαν, καὶ ταῦτα δὴ περὶ
δυοῖν προσώπων ὅτι EE ἑνὸς τοῦ πρώτου καὶ αἰτίου
ν \ ιι \ κ , να ν
ποιουμενων τον λόγον, ουτω και περι ὲνός,Ει δτι
EE ἀμφοῖν ἢ μὴν διὰ τούτου παρ’ ἐκείνου, λέγω δὲ
τοῦ Παρακλήτου ἐκ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ, ἢ μήνλ παρὰ
Πατρὸς δι’ Υἱοῦ, ού τὸ ’κοινὸν ἀποπλανήσει τῆς AE-
εεως, ἀλλά τὸ τῆς ἐννοίας αὖθις ἰδιάζον πρὸς τὸν
ὀρθὸν καθοδηγήσει σκοπόν.
Ὀδηγήσει δὲ, εί τῇ εὐσεϐείᾳ τῶν ΙΙάτέρων ἐπὶ
ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΩΤΔΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΔΝἸἹΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΤΕΩΡΓΙΟΝ
SAPIENTISSIMI ET BEATISSIMI PATRJARCH/E CPOLlS
DOMNI GBEGORII CYPRII
LAUDATIO SANCTI MAGNI MARTYRIS ET TRIUMPHATORIS
GEORGII
(Ex cod. Vatic. in Aprili Bollandiano, tom. III, p. ινδ-Ην.)
- PROLOGUS.
1. Solent oratores fere singuli aequum censere,ut
labores sui magni videantur, quia expeditu illu-
stres simul et difficiles; idque ut vel in eo quod
deliquerint, veniam, vel εχ eo quod recte perege-
rint, laudem gibi demereantur. Ego autem, ora:
λέγωνκαὶ ἐκλάμπειν καὶ ὑπάρχειν παρά τοῦ προα-
νάρχου Πατρὸς τὸν Υἱὸν καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα,
τᾶλλα τε ὁπόσα σεσημείωται ἤδη, κᾶν εἴ μηδὲν δια-
στείλαιτο, ούκ ἔστιν ὅμως ὡς οὐκ εὐθὺς διανίστησι
πάντα τὴν τῆς εὐσεϐείας τρόφιμον δογμάτων κατά
τήν ἀληθῆ καὶ ἄπταιστον τὰς λέξεις ἑρμηνεύων
ὑπόληψιν, κάκεῖνα λέγειν διαιροῦντα καλῶς, ὅτι ταῦ-
τα ὁ Υἱὸς παρά Πατρὸς, ἀλλά κατὰ τήν ἑαυτοῦ παρά
Πατρὸς γέννησιν· ταῦτα δὲ καὶ τὺ παράκλητον Πνεῦ-
μα, ἀλλά κατά τὸν ἰδιάζοντα τρόπον τῆς ἑαυτοῦ
ἐκεῖθεν ὑπάρξεως. Δῆλον δὲ ὡς καθ’ ’ὸν αὑτό φαμεν
παρὰ Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι. Εἰ ταῦτα οὕτως καὶ σα-
φὴς τῆς ἀληθείας ὁ λόγος, τί ἃν ἀκολουθήσειεν ἄτο-
πον εί ὥσπερ τὰς αὑτὰς φωνὰς ἐκεῖ λεγόντων ἡμῶν
καὶ διαιρούντων τήν ἔννοιαν, καὶ ταῦτα δὴ περὶ
δυοῖν προσώπων ὅτι EE ἑνὸς τοῦ πρώτου καὶ αἰτίου
ν \ ιι \ κ , να ν
ποιουμενων τον λόγον, ουτω και περι ὲνός,Ει δτι
EE ἀμφοῖν ἢ μὴν διὰ τούτου παρ’ ἐκείνου, λέγω δὲ
τοῦ Παρακλήτου ἐκ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ, ἢ μήνλ παρὰ
Πατρὸς δι’ Υἱοῦ, ού τὸ ’κοινὸν ἀποπλανήσει τῆς AE-
εεως, ἀλλά τὸ τῆς ἐννοίας αὖθις ἰδιάζον πρὸς τὸν
ὀρθὸν καθοδηγήσει σκοπόν.
Ὀδηγήσει δὲ, εί τῇ εὐσεϐείᾳ τῶν ΙΙάτέρων ἐπὶ
ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΩΤΔΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΔΝἸἹΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΤΕΩΡΓΙΟΝ
SAPIENTISSIMI ET BEATISSIMI PATRJARCH/E CPOLlS
DOMNI GBEGORII CYPRII
LAUDATIO SANCTI MAGNI MARTYRIS ET TRIUMPHATORIS
GEORGII
(Ex cod. Vatic. in Aprili Bollandiano, tom. III, p. ινδ-Ην.)
- PROLOGUS.
1. Solent oratores fere singuli aequum censere,ut
labores sui magni videantur, quia expeditu illu-
stres simul et difficiles; idque ut vel in eo quod
deliquerint, veniam, vel εχ eo quod recte perege-
rint, laudem gibi demereantur. Ego autem, ora: