PG 142, col. 31
CBBONOLOGICE ΕΤ ΟΒΙΤΙΟΕ
ΙΝ SUPERIOREM GEORGII SEU GBEGORII CYPRII VITAM.
(1) Gregorii. Hoc ille appellatus est nomine, cum
monachum induit, antequam ad urbis regiae pa-
triarchalem thronum promoveretur: dictus vero
sacris in undis Georgius. Pachymeres in Andronico
Palmologo, libro ι, capite 22, sic ait : Hoc Gregorii
nomen Cyprio insederat, ea: Georgio mutatum, cum
profusionem in praeparatione patriarchatus assum-
ret monasticam.
(2) Res suas continens : τὰ καθ’ ἑαυτόν. Leo
etiam Allatius in Diatriba de Georgiis ex Roberto
Constantino sic refert: Item de vita sua et Epistolis
numero 166. Addit Allatius : An opus hoc de vita,
inquiens, diversum est ab Epistolis, vel Epistolis
ipsis suam vitam exprimit? Mihi adhuc incertum est.
Jam certum vero, ab Epistolis diversam esse Vitam
hanc Georgii, seu Gregorii Cyprii, ut ex nostro Β et adultum, sese postmodum inter Graecos conjecisse.
codice patet, et ex Vindobonensi apud Nesselium.
Is in Catalogo bibliotheca Caesarea, seu Vindobo-
nensis parte ν, codicem 101 recenset : ‹‹ Epistolas,
inquiens, centum nonaginta et una, cum incerti
cujusdam auctoris synchroni, cujus nomen ob ali-
quot foliorum defectum ignoratur, Prae/ctione,
continente Vitam, seu potius laudationem ejus. »
Integra in nostro codice haec prostat Praefatio,
seu potius sermo De vita sui ipsius, pluribus opu-
sculis plurimisque epistolis uno in volumine col-
lectis praemissus. Dubitatio ingeri nulla potest, quin
ejusdem sermonis ipse Georgius, vel Gregorius Cy-
prius auctor sit: inscribitur nempe De vita sua,
sive de iis quae ad seipsum pertinent. In calce opu-
sculi haac habentur de auctore : Μὴ καὶ ἀνδρὶ, ἴσον
δ’ εἰπεῖν ἐμαυτῷ, χαρίζεσθαι δόξεο· ἐμαυτὸν γὰρ C παρ’ Ἰταλοῖς ’γεννῇθὲντα τε καὶ τραφέντα, uirum
ἐκεῖνον ἤγη μαι, καὶ καλῶ τῆς ἄκρας ἡ μῶν ἒνώσεως ;
ne videar viro atque ac mihi ipsi gratificari. Illum
enim reputo meipsum, et voco propter summam nostri
unionem. Ipse mempe Gregorius, qui vitam sui ipsius
scribebat, seque auctorem quodammodo celare vo-
luit, manifeste tandem seipsum prodit.
(3) Ei qui librum hunc concinnavit, patria fuit Cyprus
insula. Hinc vero dictus ille Cyprius. Urbs insulse,
aut locus occurrit nullibi, ubi natales habuerit. In
textu Graeco legimus : Πατρὶς μὲν τῷ 13 συντετα-
χότι τήν βίϐλον Κύπρος ἡ νῆσος · Cyprus insula fuit
huic patria, qui librum concinnavit, coordinavit. Li- Cypro ad Romanos mores se contulisset, et . . .
brum intelligo volumen, in quo Georgius opuscula locum dedisset vulgo suspicandi, lectoris ordinem ei
sua plura, suasque plurimas epistolas una simul collatum fuisse 14 a Latinis. Textus Gracus, χειρο-
collegerit. Ad Epistolarum collectionem quod atti-
net, haec idem Georgius habet in epistola ad ma- ut diversa evincit constructio cum genitivo apud
gnum logothetam, qua in codice numeratur 155 : Gregoram, cum dativo apud Pachymerem.
Ἐπιπολὰς τὰς ἐμαυτοῦ, ἄλλοθεν ἄλλην⁷ ὡς ἃν οἷός
ΙΝ SUPERIOREM GEORGII SEU GBEGORII CYPRII VITAM.
(1) Gregorii. Hoc ille appellatus est nomine, cum
monachum induit, antequam ad urbis regiae pa-
triarchalem thronum promoveretur: dictus vero
sacris in undis Georgius. Pachymeres in Andronico
Palmologo, libro ι, capite 22, sic ait : Hoc Gregorii
nomen Cyprio insederat, ea: Georgio mutatum, cum
profusionem in praeparatione patriarchatus assum-
ret monasticam.
(2) Res suas continens : τὰ καθ’ ἑαυτόν. Leo
etiam Allatius in Diatriba de Georgiis ex Roberto
Constantino sic refert: Item de vita sua et Epistolis
numero 166. Addit Allatius : An opus hoc de vita,
inquiens, diversum est ab Epistolis, vel Epistolis
ipsis suam vitam exprimit? Mihi adhuc incertum est.
Jam certum vero, ab Epistolis diversam esse Vitam
hanc Georgii, seu Gregorii Cyprii, ut ex nostro Β et adultum, sese postmodum inter Graecos conjecisse.
codice patet, et ex Vindobonensi apud Nesselium.
Is in Catalogo bibliotheca Caesarea, seu Vindobo-
nensis parte ν, codicem 101 recenset : ‹‹ Epistolas,
inquiens, centum nonaginta et una, cum incerti
cujusdam auctoris synchroni, cujus nomen ob ali-
quot foliorum defectum ignoratur, Prae/ctione,
continente Vitam, seu potius laudationem ejus. »
Integra in nostro codice haec prostat Praefatio,
seu potius sermo De vita sui ipsius, pluribus opu-
sculis plurimisque epistolis uno in volumine col-
lectis praemissus. Dubitatio ingeri nulla potest, quin
ejusdem sermonis ipse Georgius, vel Gregorius Cy-
prius auctor sit: inscribitur nempe De vita sua,
sive de iis quae ad seipsum pertinent. In calce opu-
sculi haac habentur de auctore : Μὴ καὶ ἀνδρὶ, ἴσον
δ’ εἰπεῖν ἐμαυτῷ, χαρίζεσθαι δόξεο· ἐμαυτὸν γὰρ C παρ’ Ἰταλοῖς ’γεννῇθὲντα τε καὶ τραφέντα, uirum
ἐκεῖνον ἤγη μαι, καὶ καλῶ τῆς ἄκρας ἡ μῶν ἒνώσεως ;
ne videar viro atque ac mihi ipsi gratificari. Illum
enim reputo meipsum, et voco propter summam nostri
unionem. Ipse mempe Gregorius, qui vitam sui ipsius
scribebat, seque auctorem quodammodo celare vo-
luit, manifeste tandem seipsum prodit.
(3) Ei qui librum hunc concinnavit, patria fuit Cyprus
insula. Hinc vero dictus ille Cyprius. Urbs insulse,
aut locus occurrit nullibi, ubi natales habuerit. In
textu Graeco legimus : Πατρὶς μὲν τῷ 13 συντετα-
χότι τήν βίϐλον Κύπρος ἡ νῆσος · Cyprus insula fuit
huic patria, qui librum concinnavit, coordinavit. Li- Cypro ad Romanos mores se contulisset, et . . .
brum intelligo volumen, in quo Georgius opuscula locum dedisset vulgo suspicandi, lectoris ordinem ei
sua plura, suasque plurimas epistolas una simul collatum fuisse 14 a Latinis. Textus Gracus, χειρο-
collegerit. Ad Epistolarum collectionem quod atti-
net, haec idem Georgius habet in epistola ad ma- ut diversa evincit constructio cum genitivo apud
gnum logothetam, qua in codice numeratur 155 : Gregoram, cum dativo apud Pachymerem.
Ἐπιπολὰς τὰς ἐμαυτοῦ, ἄλλοθεν ἄλλην⁷ ὡς ἃν οἷός