PG 144, col. 1060
ἀρχιερέως την χειροθεσίαν δεξάμενον. Ἐξεῖναι δὲ καῖ
ἡγουμένοις φησὶν leprosum σεμνυνομένως, ἀνα·-
γνώττας ιν τοῖς οἰκείοις μονασττιρίοις χειροτονεῖν.
si sn’ ἐρημίας οἶμαι τὰσμονασιτήρια τυγχάνουσι
κείμενα. τοῦτο δὲ καὶ χωρεπισκόποις ποιεῖν lipsi-rat.
Ζήτσι καὶ τὸ δ’ κεφ. τοῦ Γ στοιχείου, καὶ sb κα⁸ τοῦ
Χ στοιχείου, καὶ ἐν τῷ ι’ κεφαλαίῳ τοῦ Δστοιχείου
κανόνα τοῦ μεγάλου Βασιλείαν va‘.
Νόμος. .
Ἢ δι Ἰουστινιάνειος Νεαρὰ κελεύοι μὴ γίνεσθαί
τινα ἀναγνώστην εί μὴ ιη’ ἑτῶν γᾶνοιτο. Ζήτει καὶ
sb ιγ’ κεφ. τοῦ Κ στοιχ.
ΚΕΦΑΔ. Ζ⁹. Περί ἀναθέματος.
Ζήτει τὰ περὶ τούτου ἐν τῇ ἔπιγραφῇ τῆς ἐν τᾶγ-
γρᾳμσυνὸδουν fit}; -τῷ καταλόγῳ τῶν λοιπῶν συνό·
εων ἐν τῇ ἀρχῇ συνηρίθμηται.
ΚΕΦᾹΛ. H‘. Περὶ ἁντιμινσίων.
Τὰ ἁντιμίνσια, τῆς ,ἁγιηαστικῆς μετέχοντα δυνά-
μεως. ἢν αὐτοῖς ἠ τῆς καθισρὼσσως τῶν uno?“
,ἀνεγειρομένων ναῶν ἀκολουθίακαὶ ἠ ἕπταήμεροςίν
,τῷικςῖ θῦσιαστηρίῳ κειμένοις ίερουργία χαρίζεται,
ῑνθα ἂν χρεία γένηται τούτων, ἀκωλύτως παραυ
πέμπονται, καὶ οὗ περιγράφεται ὲν τῇδε τῇ ἒνορίᾳ,
ἢ ὶνὲκιίνῃ, ἀλλὰ καὶ ὑπερόρια γίνονται, καθὰ δὴ
καὶ τὸ ἆγιον μῦρον. καὶ ἕτερα ἅγιαο ἐκλήθησαν
οὕτως, ὡς άντιτιρόσωπα καὶ ἀντίτυπα τῶν πολλῶν
τοιούτων ,μίνσωνε τῶν “captarime τὴν ἁγίαν. δας
σποτικὴντράπεζαν ⁶ ἀλλὰ καὶ ἀπὺ τοῦ κατ’ Ἰταλοὺς
μίνσουή nam» παρήχθη προσηγορία· κυρίως ’δι
ἐπ’ ἑκείνων τῶν τραπεζῶν τίθενται, ἃς καθιέρωσις
οὐχ ἡγίασεν.
ΚΕΦΛΛ. 9,. Περὶ ἀποδημίας ἐπισκόπων καὶ
κληρικῶν.
οὐδὲ τὲ τῆς ἀποδημίας τῶν ἑπισκόπων ἢ ximat-
κῶν παροπτέα τοῖς Πατράτινςέκρίθη ’,ὁ γὰρ ις’ τῆς
λεγομένης α’ καὶ β’ συνόδου κανὼν, Ὅ πλέον τῶνιε
μηνιῖιν, φησὶ, τῆς ἑαυτοῦ ἐκκλησίας ἀποδημῶν
ἐπίσκοπος, καὶ ἐν ἀλλοδαπῇ διατρίϐων, μὴ βασιλι-
κου ἢ πατριαργικοῦ εἴργοντος αὐτὸν ἐπιτάγματος.
ἦ βαρείας νόσου κλινοπετῆ διόλου ποιούσης,“ ὥς
ἀκινήτως πρὸς μετάϐασιν ῑχετνἱ unumunum
τῆς ἱερωσύνης, καὶ ἓτσρος εἰς τὴν ἱπισκοπῂν ἐκεί.
νου ηαντεισαχῧήσεται.
Ὀ δὲ τῆς ὲν Σαρδιιιῇ ζ’, Ei μὴ γρᾶμμασι βασιλι-
κοῖς μεταπεμφθείη, φησιν, δ ἐπίσκοπος, ἀπιέναι
μὴ τολμάτω πρδς βασιλέα, ἀξιωμάτων ἕνεκα μάὶρ
στα, ἃ δὴ κωμικοῖς οὖγ ἧττον ἢ ἐπισκόποις προσ.
ἣκει. El ’δὲ δι’ ἐπικουρίαν προφανῶς ἀδικουμένων
πενήτων. χηρῶν τι καὶ δρφανῶν, τὴν ὡς τὸν-βασι-
λέα στείλασθαι προθυμηθιίη, ἢ παραιτησόμενος τοὺς,
ἐπὶ πταίσμασιν ἑξορίᾳ παραπεμφθένταῇ ἢ ἑτέραις
ἐξεταζομένους κολάσεσιν, luctatio; μᾶλλον η μεμ-
πτέος τοις γι νοῦν ἔχουσιν.
ἡγουμένοις φησὶν leprosum σεμνυνομένως, ἀνα·-
γνώττας ιν τοῖς οἰκείοις μονασττιρίοις χειροτονεῖν.
si sn’ ἐρημίας οἶμαι τὰσμονασιτήρια τυγχάνουσι
κείμενα. τοῦτο δὲ καὶ χωρεπισκόποις ποιεῖν lipsi-rat.
Ζήτσι καὶ τὸ δ’ κεφ. τοῦ Γ στοιχείου, καὶ sb κα⁸ τοῦ
Χ στοιχείου, καὶ ἐν τῷ ι’ κεφαλαίῳ τοῦ Δστοιχείου
κανόνα τοῦ μεγάλου Βασιλείαν va‘.
Νόμος. .
Ἢ δι Ἰουστινιάνειος Νεαρὰ κελεύοι μὴ γίνεσθαί
τινα ἀναγνώστην εί μὴ ιη’ ἑτῶν γᾶνοιτο. Ζήτει καὶ
sb ιγ’ κεφ. τοῦ Κ στοιχ.
ΚΕΦΑΔ. Ζ⁹. Περί ἀναθέματος.
Ζήτει τὰ περὶ τούτου ἐν τῇ ἔπιγραφῇ τῆς ἐν τᾶγ-
γρᾳμσυνὸδουν fit}; -τῷ καταλόγῳ τῶν λοιπῶν συνό·
εων ἐν τῇ ἀρχῇ συνηρίθμηται.
ΚΕΦᾹΛ. H‘. Περὶ ἁντιμινσίων.
Τὰ ἁντιμίνσια, τῆς ,ἁγιηαστικῆς μετέχοντα δυνά-
μεως. ἢν αὐτοῖς ἠ τῆς καθισρὼσσως τῶν uno?“
,ἀνεγειρομένων ναῶν ἀκολουθίακαὶ ἠ ἕπταήμεροςίν
,τῷικςῖ θῦσιαστηρίῳ κειμένοις ίερουργία χαρίζεται,
ῑνθα ἂν χρεία γένηται τούτων, ἀκωλύτως παραυ
πέμπονται, καὶ οὗ περιγράφεται ὲν τῇδε τῇ ἒνορίᾳ,
ἢ ὶνὲκιίνῃ, ἀλλὰ καὶ ὑπερόρια γίνονται, καθὰ δὴ
καὶ τὸ ἆγιον μῦρον. καὶ ἕτερα ἅγιαο ἐκλήθησαν
οὕτως, ὡς άντιτιρόσωπα καὶ ἀντίτυπα τῶν πολλῶν
τοιούτων ,μίνσωνε τῶν “captarime τὴν ἁγίαν. δας
σποτικὴντράπεζαν ⁶ ἀλλὰ καὶ ἀπὺ τοῦ κατ’ Ἰταλοὺς
μίνσουή nam» παρήχθη προσηγορία· κυρίως ’δι
ἐπ’ ἑκείνων τῶν τραπεζῶν τίθενται, ἃς καθιέρωσις
οὐχ ἡγίασεν.
ΚΕΦΛΛ. 9,. Περὶ ἀποδημίας ἐπισκόπων καὶ
κληρικῶν.
οὐδὲ τὲ τῆς ἀποδημίας τῶν ἑπισκόπων ἢ ximat-
κῶν παροπτέα τοῖς Πατράτινςέκρίθη ’,ὁ γὰρ ις’ τῆς
λεγομένης α’ καὶ β’ συνόδου κανὼν, Ὅ πλέον τῶνιε
μηνιῖιν, φησὶ, τῆς ἑαυτοῦ ἐκκλησίας ἀποδημῶν
ἐπίσκοπος, καὶ ἐν ἀλλοδαπῇ διατρίϐων, μὴ βασιλι-
κου ἢ πατριαργικοῦ εἴργοντος αὐτὸν ἐπιτάγματος.
ἦ βαρείας νόσου κλινοπετῆ διόλου ποιούσης,“ ὥς
ἀκινήτως πρὸς μετάϐασιν ῑχετνἱ unumunum
τῆς ἱερωσύνης, καὶ ἓτσρος εἰς τὴν ἱπισκοπῂν ἐκεί.
νου ηαντεισαχῧήσεται.
Ὀ δὲ τῆς ὲν Σαρδιιιῇ ζ’, Ei μὴ γρᾶμμασι βασιλι-
κοῖς μεταπεμφθείη, φησιν, δ ἐπίσκοπος, ἀπιέναι
μὴ τολμάτω πρδς βασιλέα, ἀξιωμάτων ἕνεκα μάὶρ
στα, ἃ δὴ κωμικοῖς οὖγ ἧττον ἢ ἐπισκόποις προσ.
ἣκει. El ’δὲ δι’ ἐπικουρίαν προφανῶς ἀδικουμένων
πενήτων. χηρῶν τι καὶ δρφανῶν, τὴν ὡς τὸν-βασι-
λέα στείλασθαι προθυμηθιίη, ἢ παραιτησόμενος τοὺς,
ἐπὶ πταίσμασιν ἑξορίᾳ παραπεμφθένταῇ ἢ ἑτέραις
ἐξεταζομένους κολάσεσιν, luctatio; μᾶλλον η μεμ-
πτέος τοις γι νοῦν ἔχουσιν.