PG 147, col. 611
ὐφεις πονηροὶ, καὶ νεκρὸς χαλκοῦς ’δφις
Τόν ὀγ Σηῶν τε Μωῡσῆς καταστρέφει,
Ιῖαλάκ βασιλεὺς Μωαϐιτῶν ἐνθάδε,
Μάντις Βαλαάμ ἐὐλογῶν ὲκ κατάρας,
T6 Βεελφεγὼρ, καὶ limiti θυγατέρες,
Στάσις Φινεὲς, καὶ κακοῦ λύσις πάλιν,
Κόραι Σαλπαὰρ, καί¹ Μωῦσέως κρίσιςς
Ναυῆς Ἰησοῦς είς μέσον παρηγμένος ⁶
Πέντε βασιλεῖς Μαιδιαμ κατὰ κράτος
Νικᾷ Μωῦ τῆς, καὶ Βαλαὰμ τὸν μάγον,
Avo! τε φυλαῖς τὸν Ἰορδάνην γέμει,
Ἐξ τὰς πόλεις, κτίζει δὲ καὶ τοῖς φυγάτιν.
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ.
τδ Δευτερονόμιον ἐνταῦθα πάλιν
Ἀνακεφαλαίωσις ῶσπερ ὲστί τις.
Ὧν είς πλάτος εἴρηκε Μωῦσῆς Ἑϐραίοις.
Εἴτε παραινεῖ μὴ γλυφαῖς θαρρεἶν ὅλως ‘
Μιείαν δὲ ποιεῖν τοῦ Θεοῦ παντὶ τρόπῳ,
Ἐκαστον άσφαλίζεσθαι λίαν,
Θεῷ τδ πᾶν γράφειν τε καὶ περιγράφειν,
Ἔπαρσιν ἄγχειν, εὐσεϐεῖν κατὰ κράτος.
τὸ σκληρὸν ἀπάγειν τε πόρῤεο καρδίας,
Μετὰ πόσιν βρῶσίν τε μεμνῆσθαι νόμου,
Ἐνί τε τόπῳ θυσίας ἀναφέρειν,
Καὶ Πάσχα ποιεῖν εν μιᾷ πάλιν πόλει,
Μάντεις τε φεύγειν κληδόνας τεραστίων,
Πῷρῤησις ενθεν τῆς Χριστοῦ παρουσίας.
Εἶτα παραινεῖ τοὺς λόγους πράσσειν τέλος.
Στάχυς τεσσαράκοντα τὸν κακεργάτην,
’ Βοῦν ἀλοῶντα μηδαμῶς φιμοῦν στόμα,
Kal σπέρμ’ ἀνιστᾷν συγγόνω τεθνηκότγ
Πρόρρησις ἔνθεν τῶν κακῶν τῶν ἐσχάτων.
Ἐπειτ’ Ἰησοῦς διά τόπον Μωσέως,
’ῼδῶν τε πάλιν δευτέρα μαρτυρία,
Ἔλεγχος dum? Ἐϐραίων παροινίας·
’0ρᾷ Μωῦοῆς ἀνιὼν δρος μέγα
Ἐπαγγελίας τὴν χθόνα Παλαιστίνην,
Ἐπευλογεῐ τε τὰς φυλάς ὲν ὑστέρῳ,
Θανὼν δ’ ἀφανὴς καθορᾶται τῷ βίῳ.
Κρατείδ⁴ Ἰησοῦς 6 Ναυῆ κεκλημένος,
Πρὸς Ἱεριχὼ τρῖ-ν κατασκόπων δρόηοκ
Ζήτησις αὐτῶν, φυλακὴ Ῥαὰϐ πάλιν,
Σιιιτηρῖας αἴτησις ἑν κατασχέσει.
Κοπεὶς δι βατδς Ἰσραὴλ Ἰορδάνης,
Στάσις τε λίθων τῶν φυλῶν δέκα δὶο, .
Περιτομὴ δ’ άξιφος ἔνθεν πετρίνη,
Πάσχα, εἶτος,ἕκλειψις άρτι τοῦ μάννα.
Ἱεριχὼ κύκλωσις lx πρεσδυτέρων,
ῐΙόρθησις αὐτῆς, καὶ Ῥααδ σωτηρία,
Ἀχαρ κλοπή τε, λιθασμδς, νίκη ξένη.
Ἠττα Χαναναίων τε καὶ Ἀμορρἐν,
Γαϐαωνῐτ αι σὺν δόλῳ μετηρμένοι,
’Λῖωνιεεζὶκ πρὸς Γαόαὼ τὴν πόλιν,
Σύμμαχος αὐτῶν εἰσιὼν ὲξαιτίως,
Τόν ὀγ Σηῶν τε Μωῡσῆς καταστρέφει,
Ιῖαλάκ βασιλεὺς Μωαϐιτῶν ἐνθάδε,
Μάντις Βαλαάμ ἐὐλογῶν ὲκ κατάρας,
T6 Βεελφεγὼρ, καὶ limiti θυγατέρες,
Στάσις Φινεὲς, καὶ κακοῦ λύσις πάλιν,
Κόραι Σαλπαὰρ, καί¹ Μωῦσέως κρίσιςς
Ναυῆς Ἰησοῦς είς μέσον παρηγμένος ⁶
Πέντε βασιλεῖς Μαιδιαμ κατὰ κράτος
Νικᾷ Μωῦ τῆς, καὶ Βαλαὰμ τὸν μάγον,
Avo! τε φυλαῖς τὸν Ἰορδάνην γέμει,
Ἐξ τὰς πόλεις, κτίζει δὲ καὶ τοῖς φυγάτιν.
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ.
τδ Δευτερονόμιον ἐνταῦθα πάλιν
Ἀνακεφαλαίωσις ῶσπερ ὲστί τις.
Ὧν είς πλάτος εἴρηκε Μωῦσῆς Ἑϐραίοις.
Εἴτε παραινεῖ μὴ γλυφαῖς θαρρεἶν ὅλως ‘
Μιείαν δὲ ποιεῖν τοῦ Θεοῦ παντὶ τρόπῳ,
Ἐκαστον άσφαλίζεσθαι λίαν,
Θεῷ τδ πᾶν γράφειν τε καὶ περιγράφειν,
Ἔπαρσιν ἄγχειν, εὐσεϐεῖν κατὰ κράτος.
τὸ σκληρὸν ἀπάγειν τε πόρῤεο καρδίας,
Μετὰ πόσιν βρῶσίν τε μεμνῆσθαι νόμου,
Ἐνί τε τόπῳ θυσίας ἀναφέρειν,
Καὶ Πάσχα ποιεῖν εν μιᾷ πάλιν πόλει,
Μάντεις τε φεύγειν κληδόνας τεραστίων,
Πῷρῤησις ενθεν τῆς Χριστοῦ παρουσίας.
Εἶτα παραινεῖ τοὺς λόγους πράσσειν τέλος.
Στάχυς τεσσαράκοντα τὸν κακεργάτην,
’ Βοῦν ἀλοῶντα μηδαμῶς φιμοῦν στόμα,
Kal σπέρμ’ ἀνιστᾷν συγγόνω τεθνηκότγ
Πρόρρησις ἔνθεν τῶν κακῶν τῶν ἐσχάτων.
Ἐπειτ’ Ἰησοῦς διά τόπον Μωσέως,
’ῼδῶν τε πάλιν δευτέρα μαρτυρία,
Ἔλεγχος dum? Ἐϐραίων παροινίας·
’0ρᾷ Μωῦοῆς ἀνιὼν δρος μέγα
Ἐπαγγελίας τὴν χθόνα Παλαιστίνην,
Ἐπευλογεῐ τε τὰς φυλάς ὲν ὑστέρῳ,
Θανὼν δ’ ἀφανὴς καθορᾶται τῷ βίῳ.
Κρατείδ⁴ Ἰησοῦς 6 Ναυῆ κεκλημένος,
Πρὸς Ἱεριχὼ τρῖ-ν κατασκόπων δρόηοκ
Ζήτησις αὐτῶν, φυλακὴ Ῥαὰϐ πάλιν,
Σιιιτηρῖας αἴτησις ἑν κατασχέσει.
Κοπεὶς δι βατδς Ἰσραὴλ Ἰορδάνης,
Στάσις τε λίθων τῶν φυλῶν δέκα δὶο, .
Περιτομὴ δ’ άξιφος ἔνθεν πετρίνη,
Πάσχα, εἶτος,ἕκλειψις άρτι τοῦ μάννα.
Ἱεριχὼ κύκλωσις lx πρεσδυτέρων,
ῐΙόρθησις αὐτῆς, καὶ Ῥααδ σωτηρία,
Ἀχαρ κλοπή τε, λιθασμδς, νίκη ξένη.
Ἠττα Χαναναίων τε καὶ Ἀμορρἐν,
Γαϐαωνῐτ αι σὺν δόλῳ μετηρμένοι,
’Λῖωνιεεζὶκ πρὸς Γαόαὼ τὴν πόλιν,
Σύμμαχος αὐτῶν εἰσιὼν ὲξαιτίως,