PG 147, col. 950
καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, ι ἔργοις ὑπ’ αὑτοῦ
πληροῦσθαι. Ὅπερ οὐκ ἂν ἄλλως γένοιτο, ἢ
τῶν φυσικῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων, πρὸς οὐδὲν
ἄλλο τῶν παρόντων, ὅτι μὴ πρὸς μόνον τὸν Δη-
μιουργοῦ πόθον, συντεινομένων⁶ ταύτας οὖν, τὰς
νοερᾶς, φημὶ, τῆς ψυχῆς ἐνεργείας, ταύτῃ τοι καὶ.
παρακαλῶν, πολλοῖς φοϐερὸς ἦν, καὶ ἐπιτιμῶν, πο·
θεινὺς καὶ ἡδὺς ἐν ἅπασι. Τίς οὕτω καὶτοῖς πολλοῖς
ὁμιλῶν ὠφελιμώτατος; καὶ τὰς αἰσθήσεις συνάγειν,
καὶ εἴσω παρασκευάζειν νεύειν ἱκανιὶιτατοςς ὡς ἐν
ἐν ἐρήμῳ διατελεῖν ⁸ καὶ ἃμα τὸν αὑτὸν μετὰ πλή-
θους τε εἶναι, καὶ ἰδιὰζειν ; Ἰδοὺ καὶ 6 μέγας οὗτος
Θεοδόσιος διὰ τὸ τὰς αἰσθήσεις συνάγειν καὶ riam
είσάγειν,γέγονε τῆς τοῦ Κτίστου τετρωμένος ἀγάπης.
Ἀπὸ τοῧβίου τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου.
Καὶ τούτο δὲ τῷ θαυμαστῷ πεφύλακτο Ἀρσενίῳ
τὸ, μήτε ζητήματα γραφικὰ προτείνειν, μήτε μὴν
ἐπιστέλλεινο οὐχ ὡς ἀδυνάτως ἔχοντι, πῶς γάρς
ᾧτινι τὸ εὖ λέγειν οὕτω ῥᾴδιον, ὡς τὸ ἁπλῶς λέγειν
ratus erat, adeoque arcte constrictus vinculis
mandatum : ι Diliges Dominum Deum tuum ex
tuta anima tua, et ex omnibus viribus luis, et ex
omni mente tua ⁸, ι opere ab ipso compleret".
Quod alia lieri ratione non potuit. nisi naturalibus
anima: potentiis ad nihil aliud pra-sontium quam
[ad solum Creatoris desiderium intentis. Auitum
potentias, intellectivas hic voco animae fatrtmates.
Hinc et adhortans multos, et rursus reprehendens,
atque cunctis salubriter erat terribilis ; amabilis
autem et suavis in omnibus. Quis ut ille conver-
sationes cum multis promiscuas utilissime liabe-
bat? Quis item ut ille ad sensus colligendos , et
ad horum convertendam intra. intima sui attentio-
nem idoneus usu multo erat maxime? ita ut tran-
quilliori quiete mentis in strepitu tumultuosorum
cum plurimis congressuum, quam quivis alter ιρι
seductis-sima solitudine frueretur, nihiloque mi-
nusiu concursu multorum solitariusesset, quam
in privato secesssu. En ut vir hic Magnus 'l‘lteu.
dosius, eo quod sensus colligere, iulruque in meu-
tis adyta tutam attentionem convertere assuetudi-
nc-longa didicisset. ad eum perfecti Dei amoris
gradum ascendit, in quo vere dici posset vulnera-
tus cltaritate.
Ea: Vim S. Arsenit.
Ab admirabili vero Arsenio lioc observabatur,
ut neque interrogationes scripto ad quemquam,
πληροῦσθαι. Ὅπερ οὐκ ἂν ἄλλως γένοιτο, ἢ
τῶν φυσικῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων, πρὸς οὐδὲν
ἄλλο τῶν παρόντων, ὅτι μὴ πρὸς μόνον τὸν Δη-
μιουργοῦ πόθον, συντεινομένων⁶ ταύτας οὖν, τὰς
νοερᾶς, φημὶ, τῆς ψυχῆς ἐνεργείας, ταύτῃ τοι καὶ.
παρακαλῶν, πολλοῖς φοϐερὸς ἦν, καὶ ἐπιτιμῶν, πο·
θεινὺς καὶ ἡδὺς ἐν ἅπασι. Τίς οὕτω καὶτοῖς πολλοῖς
ὁμιλῶν ὠφελιμώτατος; καὶ τὰς αἰσθήσεις συνάγειν,
καὶ εἴσω παρασκευάζειν νεύειν ἱκανιὶιτατοςς ὡς ἐν
ἐν ἐρήμῳ διατελεῖν ⁸ καὶ ἃμα τὸν αὑτὸν μετὰ πλή-
θους τε εἶναι, καὶ ἰδιὰζειν ; Ἰδοὺ καὶ 6 μέγας οὗτος
Θεοδόσιος διὰ τὸ τὰς αἰσθήσεις συνάγειν καὶ riam
είσάγειν,γέγονε τῆς τοῦ Κτίστου τετρωμένος ἀγάπης.
Ἀπὸ τοῧβίου τοῦ ἁγίου Ἀρσενίου.
Καὶ τούτο δὲ τῷ θαυμαστῷ πεφύλακτο Ἀρσενίῳ
τὸ, μήτε ζητήματα γραφικὰ προτείνειν, μήτε μὴν
ἐπιστέλλεινο οὐχ ὡς ἀδυνάτως ἔχοντι, πῶς γάρς
ᾧτινι τὸ εὖ λέγειν οὕτω ῥᾴδιον, ὡς τὸ ἁπλῶς λέγειν
ratus erat, adeoque arcte constrictus vinculis
mandatum : ι Diliges Dominum Deum tuum ex
tuta anima tua, et ex omnibus viribus luis, et ex
omni mente tua ⁸, ι opere ab ipso compleret".
Quod alia lieri ratione non potuit. nisi naturalibus
anima: potentiis ad nihil aliud pra-sontium quam
[ad solum Creatoris desiderium intentis. Auitum
potentias, intellectivas hic voco animae fatrtmates.
Hinc et adhortans multos, et rursus reprehendens,
atque cunctis salubriter erat terribilis ; amabilis
autem et suavis in omnibus. Quis ut ille conver-
sationes cum multis promiscuas utilissime liabe-
bat? Quis item ut ille ad sensus colligendos , et
ad horum convertendam intra. intima sui attentio-
nem idoneus usu multo erat maxime? ita ut tran-
quilliori quiete mentis in strepitu tumultuosorum
cum plurimis congressuum, quam quivis alter ιρι
seductis-sima solitudine frueretur, nihiloque mi-
nusiu concursu multorum solitariusesset, quam
in privato secesssu. En ut vir hic Magnus 'l‘lteu.
dosius, eo quod sensus colligere, iulruque in meu-
tis adyta tutam attentionem convertere assuetudi-
nc-longa didicisset. ad eum perfecti Dei amoris
gradum ascendit, in quo vere dici posset vulnera-
tus cltaritate.
Ea: Vim S. Arsenit.
Ab admirabili vero Arsenio lioc observabatur,
ut neque interrogationes scripto ad quemquam,