PG 147, col. 964
ἔχει δτι καὶ γένηται ἀπὸ τῆς χαρᾶς, δτι amitti:-
θη τοῖς τέκνοις καὶ τῇ γυναικὶ ἐντυχεῖν ⁸ οὕτω καὶ
ὀ νοῦς, ἐπὰν μετᾶ τῆς ψυχῆς ἐνωθῇ. ἄρῤητονὴδο-
νὴν καὶ εὺοεροσύνην ἐμπίπλαται. Τοίνυν, ἀδελςέ,
συνέτισον τὸν νοῦν, τοῦ μὴ ταχέως ἐκεῖθεν ἐξέρχε-
σῦαι. Πάνυ γὰρ ἐν ταῖς ἀρχαῖς καταρρᾳθυμεῖ ἐκ τῆς
τῶν ἔνδον συγκλείσεως καὶ στενώσεως. Ἐπὰνδὲ flv-
ἡθηςο, γένηται, οὐκέτι στέργει ταῖς ἔξω περιεοραξ.
ἸΙ γὰρ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐντὸς ἡμῶν ἐστιν·
ᾕνὲκεῖσε περισκοπῶν, καὶ διὰ καθαρᾶς προσευχῆς
suam , ἑαυτῇ δὲ Β ταύτην ἐπιζητῶν, τὰ ἔξω πάντα στυγητὰ ἡγεῖται
καὶ μισητά. Et μὲν οὖν ἐκ πρώτης. ὠςιῖρηται,διὰ
νοὸς εἰσέλθῃς εἰς τὸν καρδιακίιν τοπον , ὃν σοι ὑκ-
ιδειξα, χάρις τῷ Θεῷ ° καὶ δόξασον, καὶ σιιίρτησον,
καὶ ἔχου ταύτης τῆς ἐργασίας διαπαντός· καὶ αὕτη
μέλλει διδάξαι σε.. ἃ οὐκ ἐπίστασαι. Χρὴ δέ σε καὶ
τοῦτο μαθεῖν, ὡς ἐκεῖσε τοῦ νοτες σου τυγχάνοντος, οὐ
σιωπᾷν καὶ ἀργὸς ἔκτοτε ἵστα σθαι·ἀλλα τὸ, Κύριε Ἰη·
σοῦ Χριστὲ, Υἰὲ τοῦ Θεοῦ, ἑλέησῦν με, ἔχειν ἔργον
καί μελέτην ἄπαυστον· καὶ οὐδέποτε ἐκ τούτου ποτὲ
παύσεται. Τοῦτο γὰρ ἁμετεώριστον συνέχον τὸν νοῦν,
ἀχείρωῖον δεικνύει αὑτὸν καί ἄψαυστον ταῖς 7:90:60-
ramus autem ipsum non aliam ob causam, nisi
caloris eoi-porci. Oportet autem, ut vita c0nstet, in-
vicem temperare caloris ardorem adrnistiOnc fri-
goris : in cum usum aer nimium ja ιι in corde ca-
lefactus, emittitur et alius aforis introducitur [ιί-
gidus, nt qualitates se mutuo frangentes, in qua-
lem vita exigit temperiem concilientur. Minister
hujus negotii pulmo est. rara: ideo texturae lactus
a Creatore. Is instar l‘ollis indesinenter intro pellit.
et foras extrahit corpus tenue circumstans. llajus
beneflcio cor, hinc quidem aerem frigidum respi-
ratione attrahens; inde autem jam intra se fur.
ventem reciproca inspiratione repellens, status
sibi connaturalis necessariam ad animalis duratio-
nem perseverantiam, sine ulla ollicii ad quod la-
ctum institutumque a providentissimo Conditore
fuit, transgressione custodit. Tu ergo, ut dictum
est, animo composito, collectaqne tua tuente il
solertem indagatiOnem via: per quam spiritus divi-
nus iu cor tuum illabitur, age quidquid arte οιιιο
ni et contentione vales, quo illum istuc introducas.
Praemium hujus operae magnum est. quod eius
hospitis a Ireutum ingenti tuo lructu senties. ln-
gresso enim ipso in cor tuum, tripudiis ibi et κη-
tulatiouibus cuncta exsultabunt, quemadmodum
quando illustris vir c longa peregrinatione, domum
revertitur, gaudio fruitur inenarrabili, completil
lillotunict uxoris cx tanto intervallo rerisornot
sospitum : sic et mens, quando adducta ad ⁵⁸
θη τοῖς τέκνοις καὶ τῇ γυναικὶ ἐντυχεῖν ⁸ οὕτω καὶ
ὀ νοῦς, ἐπὰν μετᾶ τῆς ψυχῆς ἐνωθῇ. ἄρῤητονὴδο-
νὴν καὶ εὺοεροσύνην ἐμπίπλαται. Τοίνυν, ἀδελςέ,
συνέτισον τὸν νοῦν, τοῦ μὴ ταχέως ἐκεῖθεν ἐξέρχε-
σῦαι. Πάνυ γὰρ ἐν ταῖς ἀρχαῖς καταρρᾳθυμεῖ ἐκ τῆς
τῶν ἔνδον συγκλείσεως καὶ στενώσεως. Ἐπὰνδὲ flv-
ἡθηςο, γένηται, οὐκέτι στέργει ταῖς ἔξω περιεοραξ.
ἸΙ γὰρ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐντὸς ἡμῶν ἐστιν·
ᾕνὲκεῖσε περισκοπῶν, καὶ διὰ καθαρᾶς προσευχῆς
suam , ἑαυτῇ δὲ Β ταύτην ἐπιζητῶν, τὰ ἔξω πάντα στυγητὰ ἡγεῖται
καὶ μισητά. Et μὲν οὖν ἐκ πρώτης. ὠςιῖρηται,διὰ
νοὸς εἰσέλθῃς εἰς τὸν καρδιακίιν τοπον , ὃν σοι ὑκ-
ιδειξα, χάρις τῷ Θεῷ ° καὶ δόξασον, καὶ σιιίρτησον,
καὶ ἔχου ταύτης τῆς ἐργασίας διαπαντός· καὶ αὕτη
μέλλει διδάξαι σε.. ἃ οὐκ ἐπίστασαι. Χρὴ δέ σε καὶ
τοῦτο μαθεῖν, ὡς ἐκεῖσε τοῦ νοτες σου τυγχάνοντος, οὐ
σιωπᾷν καὶ ἀργὸς ἔκτοτε ἵστα σθαι·ἀλλα τὸ, Κύριε Ἰη·
σοῦ Χριστὲ, Υἰὲ τοῦ Θεοῦ, ἑλέησῦν με, ἔχειν ἔργον
καί μελέτην ἄπαυστον· καὶ οὐδέποτε ἐκ τούτου ποτὲ
παύσεται. Τοῦτο γὰρ ἁμετεώριστον συνέχον τὸν νοῦν,
ἀχείρωῖον δεικνύει αὑτὸν καί ἄψαυστον ταῖς 7:90:60-
ramus autem ipsum non aliam ob causam, nisi
caloris eoi-porci. Oportet autem, ut vita c0nstet, in-
vicem temperare caloris ardorem adrnistiOnc fri-
goris : in cum usum aer nimium ja ιι in corde ca-
lefactus, emittitur et alius aforis introducitur [ιί-
gidus, nt qualitates se mutuo frangentes, in qua-
lem vita exigit temperiem concilientur. Minister
hujus negotii pulmo est. rara: ideo texturae lactus
a Creatore. Is instar l‘ollis indesinenter intro pellit.
et foras extrahit corpus tenue circumstans. llajus
beneflcio cor, hinc quidem aerem frigidum respi-
ratione attrahens; inde autem jam intra se fur.
ventem reciproca inspiratione repellens, status
sibi connaturalis necessariam ad animalis duratio-
nem perseverantiam, sine ulla ollicii ad quod la-
ctum institutumque a providentissimo Conditore
fuit, transgressione custodit. Tu ergo, ut dictum
est, animo composito, collectaqne tua tuente il
solertem indagatiOnem via: per quam spiritus divi-
nus iu cor tuum illabitur, age quidquid arte οιιιο
ni et contentione vales, quo illum istuc introducas.
Praemium hujus operae magnum est. quod eius
hospitis a Ireutum ingenti tuo lructu senties. ln-
gresso enim ipso in cor tuum, tripudiis ibi et κη-
tulatiouibus cuncta exsultabunt, quemadmodum
quando illustris vir c longa peregrinatione, domum
revertitur, gaudio fruitur inenarrabili, completil
lillotunict uxoris cx tanto intervallo rerisornot
sospitum : sic et mens, quando adducta ad ⁵⁸