PG 147, col. 963
πτούσας ἡμῖν δεξιὰς καὶ ἀριστερὰς ἐλλείψεις, λέγω Α ελθεῖν μετὰ τοῦ εἰσπνεομένου πνεύματος εἰς τὴν mp.
ἀμφιϐολίας τὴν νοητὴν ταύτην ὁδὸν ὑποδεικνύει, κςιί¹
οὕτως εὐκόλως ἡμεῖς διανύομεν. Εἰ δὲ ὁδηγὸς οὐκ
ἐστι, χρὴ ζητεῖν ἐμπόνως ° εἰ δ’ οὐχ εὑρίσκεται, τὸν
(θεὸν ἐπικαλεσάμενος ἐν σνντριὸῇ πνεύματος καὶ δά-
κοησι, καὶ σῦν ἀκτησὶᾳ τοῦτον καθικετεύσας, ποίησον
stay... σοι. Οἶδας ὅτι ἡ πνοὴ ἦν ἀναπνέομεν, ὁ ἀὴρ οῦ-
τος ὲστιν,ὲκπνέομ.εν δὲ αὑτὸν, οὐ δί ἕτερον τι, ἀλλ’ ἣ
διὰ τὴν καρδίαν. Ᾱῦτη γάρ ἐστιν ἠτῆς ζωῆς παραί-
τιος, καὶ τῆς Θέρμης τῷ δώματι. Ἑπισπᾶται τοίνυν
η καρδία τὺ πνεῦμα, ἵνα τὸ μὲν ἑαυτῆς θερμὸν
ἔξωθεν διὰ τῆς ἐκπνοῆς
“apud!” παρὶξῃ. Παραίτιος δὲ τῆς τοιαύτης οἰκο-.
vetitae. ἢ μᾶλλον ὑπουργὸς, ὁ πνεύμων ἐστιν’ ὃς
ἀραιυς ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ κτισθεὶς. οἷά τις φυση-
τὴρ, ἀλύπως εἰσάγει καὶ ἐξάγει τὸ περιέχον. Οὕτως
ἡ καρδία, τὸ μὲν ψυίρδν ἕλκουσα διὰ τοῦ πνεύματος,
τὸ θερμὸν δὲ διοιδοῦσα, τὴν τάξιν δηλονότι δι’ ἣν ᾡ-
κονομήοη πρὸς τὴν τοῦ ζὼου σύστασιν, ἀπαραὸἀ-
τως διατηρεῖ. Σὺ οῦν καθίσας καὶ συναγαγών σου
τὸν νοῦν, εἰσάγαγε αὑτὸν, τὸν νοῦν δηλαδὴ, εἰς τῆς
ῥινὸς τήν ὁδὸν, ἔνθα τὸ πνεῦμα εἰς τὴν καρδίαν εἰσ-
έρχεται· καί ὦθισαι αὑτὸν καὶ παραείασαι συγκατ-
t:c posscssiooetn rei a divina sint nacti bonitate.
At rati eventus legem ac consuctulinem non fa- C ut cordi consulamus. Cor cn in est vine fons. et
ciunt. Quare decus istud afl'ectanti ante omnia
quaerendus cst dux via: peritissimus, Cujus certa
informatione per Varios qui spiritualem prosoches
viam terentibus nobis a dexrris et a sinistris oc-
current anfractus ac periculosa diverticula, vita-
re incedendo recta possimus. llaec diverticula sunt
excessus et delectus a diabolo tironibus suggesti,
ut aut plus aggredientes quant possunt, aut minus
agi-rites qua ιι debent, ntrovis modo a rectitudine
aberrent. Istas ejus artes hostis callidi nos expc—
rientia didicimus,“ iis quia: passia teutatore
sumus, docemus alios ut eos praemuniamus adver-
sas a-gre alioqui vitabiles illius laqueos. Tali qui
obtemperat ductori, extra omne periculum dubii
ancipitem istaut et insidiis infestam multis tuto
per-curret viam. Qui autem duce caret, omni eum
diligentia qumrat. Quod si Omnia conatus non in-
venit . Deum invocet in contritione Spiritus et la-
crymis. lla: si cum vera expropriatione ac rerum
aflecuumque cunctorum abdicatione conjungan-
tur, exorabunt, crede mihi, impetrabuntque quod
mox dicam. Sit prior vita tua tranquilla, curis
\anis vacua, et cum omnibus pacifica. Deinde
ingressus cubiculum tuum, claude ostium super
te. ct sedens iu quodam angulo t'ae , qua: suggero
tibi.
Nosti spiritum quem ducimus llic aer cst. Exspi-
ἀμφιϐολίας τὴν νοητὴν ταύτην ὁδὸν ὑποδεικνύει, κςιί¹
οὕτως εὐκόλως ἡμεῖς διανύομεν. Εἰ δὲ ὁδηγὸς οὐκ
ἐστι, χρὴ ζητεῖν ἐμπόνως ° εἰ δ’ οὐχ εὑρίσκεται, τὸν
(θεὸν ἐπικαλεσάμενος ἐν σνντριὸῇ πνεύματος καὶ δά-
κοησι, καὶ σῦν ἀκτησὶᾳ τοῦτον καθικετεύσας, ποίησον
stay... σοι. Οἶδας ὅτι ἡ πνοὴ ἦν ἀναπνέομεν, ὁ ἀὴρ οῦ-
τος ὲστιν,ὲκπνέομ.εν δὲ αὑτὸν, οὐ δί ἕτερον τι, ἀλλ’ ἣ
διὰ τὴν καρδίαν. Ᾱῦτη γάρ ἐστιν ἠτῆς ζωῆς παραί-
τιος, καὶ τῆς Θέρμης τῷ δώματι. Ἑπισπᾶται τοίνυν
η καρδία τὺ πνεῦμα, ἵνα τὸ μὲν ἑαυτῆς θερμὸν
ἔξωθεν διὰ τῆς ἐκπνοῆς
“apud!” παρὶξῃ. Παραίτιος δὲ τῆς τοιαύτης οἰκο-.
vetitae. ἢ μᾶλλον ὑπουργὸς, ὁ πνεύμων ἐστιν’ ὃς
ἀραιυς ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ κτισθεὶς. οἷά τις φυση-
τὴρ, ἀλύπως εἰσάγει καὶ ἐξάγει τὸ περιέχον. Οὕτως
ἡ καρδία, τὸ μὲν ψυίρδν ἕλκουσα διὰ τοῦ πνεύματος,
τὸ θερμὸν δὲ διοιδοῦσα, τὴν τάξιν δηλονότι δι’ ἣν ᾡ-
κονομήοη πρὸς τὴν τοῦ ζὼου σύστασιν, ἀπαραὸἀ-
τως διατηρεῖ. Σὺ οῦν καθίσας καὶ συναγαγών σου
τὸν νοῦν, εἰσάγαγε αὑτὸν, τὸν νοῦν δηλαδὴ, εἰς τῆς
ῥινὸς τήν ὁδὸν, ἔνθα τὸ πνεῦμα εἰς τὴν καρδίαν εἰσ-
έρχεται· καί ὦθισαι αὑτὸν καὶ παραείασαι συγκατ-
t:c posscssiooetn rei a divina sint nacti bonitate.
At rati eventus legem ac consuctulinem non fa- C ut cordi consulamus. Cor cn in est vine fons. et
ciunt. Quare decus istud afl'ectanti ante omnia
quaerendus cst dux via: peritissimus, Cujus certa
informatione per Varios qui spiritualem prosoches
viam terentibus nobis a dexrris et a sinistris oc-
current anfractus ac periculosa diverticula, vita-
re incedendo recta possimus. llaec diverticula sunt
excessus et delectus a diabolo tironibus suggesti,
ut aut plus aggredientes quant possunt, aut minus
agi-rites qua ιι debent, ntrovis modo a rectitudine
aberrent. Istas ejus artes hostis callidi nos expc—
rientia didicimus,“ iis quia: passia teutatore
sumus, docemus alios ut eos praemuniamus adver-
sas a-gre alioqui vitabiles illius laqueos. Tali qui
obtemperat ductori, extra omne periculum dubii
ancipitem istaut et insidiis infestam multis tuto
per-curret viam. Qui autem duce caret, omni eum
diligentia qumrat. Quod si Omnia conatus non in-
venit . Deum invocet in contritione Spiritus et la-
crymis. lla: si cum vera expropriatione ac rerum
aflecuumque cunctorum abdicatione conjungan-
tur, exorabunt, crede mihi, impetrabuntque quod
mox dicam. Sit prior vita tua tranquilla, curis
\anis vacua, et cum omnibus pacifica. Deinde
ingressus cubiculum tuum, claude ostium super
te. ct sedens iu quodam angulo t'ae , qua: suggero
tibi.
Nosti spiritum quem ducimus llic aer cst. Exspi-