PG 150, col. 378
denattt hoc constabit? Ex eo quod Ecclesia hoc
facit, et ca dona vocat. Non enim id iaci-ret, nisi
Christum ltoc fecisse Sciret. Audivit enim ipsum
iubentem : Hoc facite; et non dissimiliter eum esset
imitata.
CAP. ΙΙΙ.
Quod Ita'c dum Deo ofii’rnntttr tanquam vita Imma-
NlL' ριίιιιιιι‹ι’.
Sed qttmnant est figura donorum? Ft'ttctttum pri-
mitias om-rcbattt antiqui, vel pecorum, vel armen—
torum, vel aliarum possessionum. Nos autem, tau-
quam vine nosmn primitias, haec dona Deo coose-
Β
cramtts, ιιι qua! sunt humanum nutrimentum, per
quod corporea vita constat: et non cat-stat solum
per nutrimentum vita. sed etiam per ipsttm‘sigttil‘t-
catur. Utta ettitn cum eo comedimus et bibimus.
post resurrectionem dicebant de Christo apostoli,
ιιι Ostendi-rent, quod viventem ipsum viderent, ct
Christus, quem excitavit, mortuo jussit dari quod
comederet. ιιι nutrimento vitam ostenderet. Quam-
obrem est satis probabile eum qui nutrimento vesci
incipit, videri ips:ttn vitam inchoare. Sed dixerit
fortasse qttispiattt, quod etiam omnia fere qnze ait
antiquis Deo olTet‘ehantur, poterant hominem alere :
erant enim fructus, pro quibus agricolae terram
colunt, et animalia esculenta. Quid ergo? illzttte
omnia erant vitae humana: pritnitite? Nequaquam ;
nihil enim illorum est proprie ιιιιιι·ιιιιριιιιιιιι Imma-
ttuttt ; commune est enim aliorum animalnmt; haec
quidem volucrum et eorum qua} herba veseuntttr ;
illa vero ferarum, qua: carnem devorant. Humanum
enim illud dicimus, quod ad solum hominem per-
tinet : confectione atttetn panis Opus habere ιιι co-
medat, et vinum coniicere, ttt bibat, est solius lto-
tnittis prapriutn. Et lucc quidem est forma dono-
rum oblationis.
(Ἂν. IV.
Cur consentaneum nt, vim Immone primitiw essent
ια’( dona-
ια’( dona.
Qum est autem causa, et qua: ratio, quamobrem
oporteat nos primitias vita: Deo haec dona olferre?
D Quo Ι Dens vitam nobis pro his muneribus remunera—
tur: et par erat munus a remuneratione non omnino
discrepare, sed aliquid cognatum habere , et illius
exsisteutis vita: ipsum quoque esse quodammodo
vitam, et maxime, quoniam ipse est et doni largitor,
ct retnun~rati0nis suppeditator, qui jttstc iudicat.
et omnia lance et statere ponderat. Ipse jussit pa-
nem et vinqtn olIerre. Ipse pro eis retribuit pauent
viventem, et calicem vita: attentas. Unde quemad-
mndtttu apo~tolts pro piscatione piscationem reddi-
dit, pro piscatiOne pisdum. piscationem hominum ,
et diviti, qui de regno interrogaverat, pro terrenis
divitiis cmlestes divitias pollicitus est: at contra
hic, quibus vitam attentam erat daturus (dico au-
tem vivificum suum corpus et sanguinettt) eis
facit, et ca dona vocat. Non enim id iaci-ret, nisi
Christum ltoc fecisse Sciret. Audivit enim ipsum
iubentem : Hoc facite; et non dissimiliter eum esset
imitata.
CAP. ΙΙΙ.
Quod Ita'c dum Deo ofii’rnntttr tanquam vita Imma-
NlL' ριίιιιιιι‹ι’.
Sed qttmnant est figura donorum? Ft'ttctttum pri-
mitias om-rcbattt antiqui, vel pecorum, vel armen—
torum, vel aliarum possessionum. Nos autem, tau-
quam vine nosmn primitias, haec dona Deo coose-
Β
cramtts, ιιι qua! sunt humanum nutrimentum, per
quod corporea vita constat: et non cat-stat solum
per nutrimentum vita. sed etiam per ipsttm‘sigttil‘t-
catur. Utta ettitn cum eo comedimus et bibimus.
post resurrectionem dicebant de Christo apostoli,
ιιι Ostendi-rent, quod viventem ipsum viderent, ct
Christus, quem excitavit, mortuo jussit dari quod
comederet. ιιι nutrimento vitam ostenderet. Quam-
obrem est satis probabile eum qui nutrimento vesci
incipit, videri ips:ttn vitam inchoare. Sed dixerit
fortasse qttispiattt, quod etiam omnia fere qnze ait
antiquis Deo olTet‘ehantur, poterant hominem alere :
erant enim fructus, pro quibus agricolae terram
colunt, et animalia esculenta. Quid ergo? illzttte
omnia erant vitae humana: pritnitite? Nequaquam ;
nihil enim illorum est proprie ιιιιιι·ιιιιριιιιιιιι Imma-
ttuttt ; commune est enim aliorum animalnmt; haec
quidem volucrum et eorum qua} herba veseuntttr ;
illa vero ferarum, qua: carnem devorant. Humanum
enim illud dicimus, quod ad solum hominem per-
tinet : confectione atttetn panis Opus habere ιιι co-
medat, et vinum coniicere, ttt bibat, est solius lto-
tnittis prapriutn. Et lucc quidem est forma dono-
rum oblationis.
(Ἂν. IV.
Cur consentaneum nt, vim Immone primitiw essent
ια’( dona-
ια’( dona.
Qum est autem causa, et qua: ratio, quamobrem
oporteat nos primitias vita: Deo haec dona olferre?
D Quo Ι Dens vitam nobis pro his muneribus remunera—
tur: et par erat munus a remuneratione non omnino
discrepare, sed aliquid cognatum habere , et illius
exsisteutis vita: ipsum quoque esse quodammodo
vitam, et maxime, quoniam ipse est et doni largitor,
ct retnun~rati0nis suppeditator, qui jttstc iudicat.
et omnia lance et statere ponderat. Ipse jussit pa-
nem et vinqtn olIerre. Ipse pro eis retribuit pauent
viventem, et calicem vita: attentas. Unde quemad-
mndtttu apo~tolts pro piscatione piscationem reddi-
dit, pro piscatiOne pisdum. piscationem hominum ,
et diviti, qui de regno interrogaverat, pro terrenis
divitiis cmlestes divitias pollicitus est: at contra
hic, quibus vitam attentam erat daturus (dico au-
tem vivificum suum corpus et sanguinettt) eis