PG 150, col. 510
destrui, et vincula illa disrumpi. et tyranni caput
a vinctis conculcatum videre cupiebant. llis autem
praesens rerum status nihil habere horribile vidi--
batur, et servitute ipsa lwtabantur. Quales et bea-
tis illis temporibus erant, qui solem super se e\'-
ortum nec admitti-bant, et quibus pOSSt'lll modis
exstinguere moliebantur, nihil punet-mittentes, quo
se radium obscuratnros arbitrabantur. Unde et
illi, ubi rex apparuit, e tartareo dominatu erepti
sunt: hi vero in vinculis permansermit.
Sicut enim inter aegrotos. quicurationcm 0mm
diligentia exquirunt. et medicum minime aversan-
tur, iis quine sentiunt quidem se a-grotare, et a
medicina resiliunt, meliores et tolerabiliores esse
solent: his medicus medetur, opinor, et convale-
scentes alloquitur, idque nihil dubitans. si UOVet‘it
artem suam morbi saevitiae non imparem esse; ad
eumdem modum etiam juslos et amicos quosdam
illis saeculis vocavit Deus. Quod enim in se erat,
id prazslahant, et pro virili justitiam colebant,
quod eos solutione dignos reddebat , cum is in
medio esset, qui solvendi potestatem habebat. Ast
neutiquam solvit. Atqui si hac erat vera iustitia,
ipsi quoque corpore hoc deposito ι in pace et in
manu Dei ι esse delmernnt. Nunc aut -ιιι ex hac lu-
ce abeuntes, inferi excipiebant. Veram quippe
ο justitiam et cum Deo amicitiam Dominus noster
non e remotissimis et peregrinis lacis tamquam
ab exsilio reduxit ; sed ipsemet primus in mun-
dum introdnvit, et iter in ccclum [νει-ης, non quod
erat invenit, sed ipse illud munivit, et ambula-
vit. Nam si fuisset, utique alius pris orum illud
capessisset : ι Atqui nemo ascendit in caelum,
nisi Filius hominis, qui est in coelo “. ι Quando
enim peccatorum veniam, prenarnmque immuni-
tatem ante Dominum in cruce suffixum adipiSci
non licuit, quid dejustitia existimabimus? Haud
enim consentaneum erat, ut arbitror, ante recon-
ciliationem in choro amicorum collocari, etadhue
vinculis circumdatos pro coronatis promulgari.
Ut summatim dicam, si agnus paschalis ille om-
· D nia confecit, quid his pOsterioribus opus fuit ³⁸ ?
Nam si Iypi et imagines quaesitum felicitatem at-
tulerunt, veritas ct res ipsa inania sunt. Per mor-
tem vero Christi inimicitias convelli, et medium
parietem e medio tolli “, pacemque et justitiam
temporibus Salvatoris exoriri, et omnia demum
hujnsmodi, quemnam adhuc locum habeant, si
ante saerilicium illud justi et amici Dei erant?
Est et aliud in promptu argumentum. Tunc qui-
dem lex Deo nos consociavit : at'nunc fides, etgra-
tia, et si quid his aliine est. Manifestum enim
hinc, tum quidem communionem hominum cum
Deo meram servitutem, nunc vero filiorum adop-
a vinctis conculcatum videre cupiebant. llis autem
praesens rerum status nihil habere horribile vidi--
batur, et servitute ipsa lwtabantur. Quales et bea-
tis illis temporibus erant, qui solem super se e\'-
ortum nec admitti-bant, et quibus pOSSt'lll modis
exstinguere moliebantur, nihil punet-mittentes, quo
se radium obscuratnros arbitrabantur. Unde et
illi, ubi rex apparuit, e tartareo dominatu erepti
sunt: hi vero in vinculis permansermit.
Sicut enim inter aegrotos. quicurationcm 0mm
diligentia exquirunt. et medicum minime aversan-
tur, iis quine sentiunt quidem se a-grotare, et a
medicina resiliunt, meliores et tolerabiliores esse
solent: his medicus medetur, opinor, et convale-
scentes alloquitur, idque nihil dubitans. si UOVet‘it
artem suam morbi saevitiae non imparem esse; ad
eumdem modum etiam juslos et amicos quosdam
illis saeculis vocavit Deus. Quod enim in se erat,
id prazslahant, et pro virili justitiam colebant,
quod eos solutione dignos reddebat , cum is in
medio esset, qui solvendi potestatem habebat. Ast
neutiquam solvit. Atqui si hac erat vera iustitia,
ipsi quoque corpore hoc deposito ι in pace et in
manu Dei ι esse delmernnt. Nunc aut -ιιι ex hac lu-
ce abeuntes, inferi excipiebant. Veram quippe
ο justitiam et cum Deo amicitiam Dominus noster
non e remotissimis et peregrinis lacis tamquam
ab exsilio reduxit ; sed ipsemet primus in mun-
dum introdnvit, et iter in ccclum [νει-ης, non quod
erat invenit, sed ipse illud munivit, et ambula-
vit. Nam si fuisset, utique alius pris orum illud
capessisset : ι Atqui nemo ascendit in caelum,
nisi Filius hominis, qui est in coelo “. ι Quando
enim peccatorum veniam, prenarnmque immuni-
tatem ante Dominum in cruce suffixum adipiSci
non licuit, quid dejustitia existimabimus? Haud
enim consentaneum erat, ut arbitror, ante recon-
ciliationem in choro amicorum collocari, etadhue
vinculis circumdatos pro coronatis promulgari.
Ut summatim dicam, si agnus paschalis ille om-
· D nia confecit, quid his pOsterioribus opus fuit ³⁸ ?
Nam si Iypi et imagines quaesitum felicitatem at-
tulerunt, veritas ct res ipsa inania sunt. Per mor-
tem vero Christi inimicitias convelli, et medium
parietem e medio tolli “, pacemque et justitiam
temporibus Salvatoris exoriri, et omnia demum
hujnsmodi, quemnam adhuc locum habeant, si
ante saerilicium illud justi et amici Dei erant?
Est et aliud in promptu argumentum. Tunc qui-
dem lex Deo nos consociavit : at'nunc fides, etgra-
tia, et si quid his aliine est. Manifestum enim
hinc, tum quidem communionem hominum cum
Deo meram servitutem, nunc vero filiorum adop-