PG 150, col. 519
qua: ad vitam sustentandam aerem spiritu duci-
mus, et alimoniam capimus, per eadem ipse in
animas nostras ingreditur, et portas ambas sibi
attribuit : illi quidem ut unguentum et suavis
odor , huic ut cilius aptus et conveniens. Etenim
illum et Spiramus, et pro nutrimento habemus.
Et cum ita semetipsum per omnia nobis implicue-
rit commiscueritque, suum corpus iacit. et nobis
idem lit, quod membris caput. Propter hoc enim,
quia caput , etiam bonorum ejus omnium particio
pes ac socii sumus. Nam quae capitis sunt in eor-
pus transire necesse est; quod quis non immerito
admiretur, quod cum nec cruciatus, nec mortem
eum eo pertulerimus, sed solus decertaverit; ta-
men, postquam ad coronationem ventum cst, tum
nos sibi consortes esse voluerit. Est igitur hoc
etiam ejusmodi humanitatis, ut verbis exprimi
nequeat : nec procul autem a ratione rerumque
consequentia. Post erucem enim Christo conglu-
tiuati sumus; quo nondum mortuo, nulla nobis
cum eo cmnmuuitas interCessil. Ille enim erat
tilius, et dilectus; uos scelesti, et servi, et animo
hostes. At postquam necem pertulit. et pro liber-
tate nostra pretium est impensuun, et diaboli car-
cer destructus, tunc libertatem, et adoptionem
filiorum recepimus, et beati illius capitis membra
t‘aeti sumus. Ex eo igitur quae capitis sunt, nostra ο ῦ
quoque sunt. Et nunc quidem nullo peccato obli-
gati ab aqua ista discedimus, et cum eo in eadem
gratia consociamur, ac propter-unguentum, et
plepter mensam eadem vita cum ipso vivimus; in
futuro autem sarculo dii cum Deo, cteorumdem
cum illo liaeredes, et eodem regno cum ipso re-
gnantes vivemus, nisi nos ipsos sponte volentesque
in liae vita excmcaverimus, ac vestem regiam dis-
reperimus. [loc enim solum super vitam acceptam
de nostro addimus, ut dona contineamus, et gra-
tiam custodiamus, ‘nec coronam abjiciamus, quam
multis sudoribus et laboribus Deus nobis contexuit.
"me est vita tn Clirtsto, quam conflant quidem
mysteria, sed ad eamdem praetcrea humana dili-
gentia nonnihil confert. De qua disserere volenti, ι) ε
ubi de unoquoque mysterio seorsum prius dispu-
tzivet'it, tum demum de actione cum virtute con-
juncta ordinatim tractatio succedet.
mus, et alimoniam capimus, per eadem ipse in
animas nostras ingreditur, et portas ambas sibi
attribuit : illi quidem ut unguentum et suavis
odor , huic ut cilius aptus et conveniens. Etenim
illum et Spiramus, et pro nutrimento habemus.
Et cum ita semetipsum per omnia nobis implicue-
rit commiscueritque, suum corpus iacit. et nobis
idem lit, quod membris caput. Propter hoc enim,
quia caput , etiam bonorum ejus omnium particio
pes ac socii sumus. Nam quae capitis sunt in eor-
pus transire necesse est; quod quis non immerito
admiretur, quod cum nec cruciatus, nec mortem
eum eo pertulerimus, sed solus decertaverit; ta-
men, postquam ad coronationem ventum cst, tum
nos sibi consortes esse voluerit. Est igitur hoc
etiam ejusmodi humanitatis, ut verbis exprimi
nequeat : nec procul autem a ratione rerumque
consequentia. Post erucem enim Christo conglu-
tiuati sumus; quo nondum mortuo, nulla nobis
cum eo cmnmuuitas interCessil. Ille enim erat
tilius, et dilectus; uos scelesti, et servi, et animo
hostes. At postquam necem pertulit. et pro liber-
tate nostra pretium est impensuun, et diaboli car-
cer destructus, tunc libertatem, et adoptionem
filiorum recepimus, et beati illius capitis membra
t‘aeti sumus. Ex eo igitur quae capitis sunt, nostra ο ῦ
quoque sunt. Et nunc quidem nullo peccato obli-
gati ab aqua ista discedimus, et cum eo in eadem
gratia consociamur, ac propter-unguentum, et
plepter mensam eadem vita cum ipso vivimus; in
futuro autem sarculo dii cum Deo, cteorumdem
cum illo liaeredes, et eodem regno cum ipso re-
gnantes vivemus, nisi nos ipsos sponte volentesque
in liae vita excmcaverimus, ac vestem regiam dis-
reperimus. [loc enim solum super vitam acceptam
de nostro addimus, ut dona contineamus, et gra-
tiam custodiamus, ‘nec coronam abjiciamus, quam
multis sudoribus et laboribus Deus nobis contexuit.
"me est vita tn Clirtsto, quam conflant quidem
mysteria, sed ad eamdem praetcrea humana dili-
gentia nonnihil confert. De qua disserere volenti, ι) ε
ubi de unoquoque mysterio seorsum prius dispu-
tzivet'it, tum demum de actione cum virtute con-
juncta ordinatim tractatio succedet.