PG 150, col. 849
Καὶ γνῶσις αὑτὴ, καὶ παναλκὴς ἀξία.
(τῶς, κάλλος, αὑτὸ τάγαθὸν, δόξα, κράτος,
li αἰ πᾶν ὅ τι φράζουσιν αὑτὸν οξ λόγοι.
Πλὴν ἀλλ’ ἁνεξάλλακτον, ὡς ἓν καὶ μόνον.
Ηαραλλαγῆς γὰρ οὐδαμοῦ δήπου τόπος
Ὶέν τῷ τριφεγγεί τῆς ἐναρχίας κράτει,
Tm}; μονὰς, σῶσόν με, σοῦ μόνης λάτριν,
ἸΙέτᾶλλα πάντα δημιουργία μόνης,
Καὶ κτὶσμα πᾶν ὃν τῆς ὑφειμένης ἕδρας.
Γὺχ ἥττονος γὰρ δυσσεϐείας ἐστί που
Τοῦ κτίσμα φάσκειν τὴν ἀνωτάτω φύσιν,
Ἠ τι φρονεῖν άκτιστον ἠλαττωμένον,
Ἰὶ τί φρονεῖν ἔλαττον οῦκ ἐκτισμένον.
Λῦτη μὲν οῦν ἄρρηκτος ὴ πάντων βάσις
Καθ’ ἢν τὸ Θεῖον εὑσεϐοῦμεν ἐμφρόνω;,
Ἰὀὺς πατρικοὺς στέγοντες εὑπήκτους ὅρους.
“Ι·ἷχεες τὸ κοινὸν ἐξ Ἀκινδιὲνου δόγμα
li αὶ καινὸν οὐδὲν, οὐδ’ ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα.
Ὅρα τὸ καινὸν τοῦ [Ιαλαμναὶου βόθρου
Καὶ κοινὸν οὐδὲν, οὑδὲ τῶν ὲσκαμμένιω
’Λπλῷ μὲν εἰπεῖν, καὶ συνημμένῳ λόγῳ,
’τούναντίον πᾶν τοῖς λελεγμένοις λέγει,
’ Ἁντιστρατεὺων τῷ καθεστῶτι κράτει,
ὶννῶν τε πάντα, καὶ κυκῶν, κ’ ἀναστρέ
"PNJI
'.-\ φῆκεν οὐδὲν εὐσταθὲς τῶν δογμάτων.
'l ὸ δὲ φρόνημα τοῦ πολυστρὸφου πλάνου
Ἱέλληνικὸν μάλιστα, καὶ τούτου πέρα.
Μ;ρῐζεται γὰρή μονάς μετρουμένη,
Οὐχὶ προσώποις ἀλλὰ βαθμοῖς πραγμάτων.
ipse enim omnem naturam condidit. Quod si a Dei
ministris natura ejus pra-dicetur, minime ut na-
tura, sed veluti naturae Conditor, qualem eum no-
\‘imus et aliunde merito a sapientibus Dei mini-
Stris nuncupatur. Magis autem continet in sc omnia
conjunctim. cuncta etenim undique ipse colligit,
nihil vero in quantum creaturis convenit. Unitas
qua-dam notas inter personas exsistit, quam nullus
superavit unquam, utpote omnium Conditor : si
enim unitas exsistit, supra naturam exsistit. Trinitas
insuper ipsa supra naturam exsistit : vita quidem,
et intellectus et ter felix: virtus, quibus idem ho-
nor ac praestantior dignitas, splendor, decus.
omne bonum,gloria, p0testas, ιιιι;)νι;ι·ὶ›υ, quaecunque
ipsis lingua concinit. Aliunde vero, veluti quid
ttttumct solum, immutabile permanet. Nullus enim
sane mutationis locus in liae ter splendenti majes-
tatis virtute, datur. Trinitas, qua: es etiam unitas,
salva tne, tui solius adoratoreai, a te sola universa
facta sunt, et omnis creatura prae te humilis sedis
instar. Non autem minus impium aliquo modo vi-
deretur supremae Deitatis naturam creatam repu-
tari, sive attenuatum quoddatn increatum haberi,
siveimbcrilliorem aliquant creaturarum illiit'tttila-
tem ipsi tribui. Ipsa enim firmum omnino: ptinet-
pium manet, quo salvo, de divinis terte sapientes,
(τῶς, κάλλος, αὑτὸ τάγαθὸν, δόξα, κράτος,
li αἰ πᾶν ὅ τι φράζουσιν αὑτὸν οξ λόγοι.
Πλὴν ἀλλ’ ἁνεξάλλακτον, ὡς ἓν καὶ μόνον.
Ηαραλλαγῆς γὰρ οὐδαμοῦ δήπου τόπος
Ὶέν τῷ τριφεγγεί τῆς ἐναρχίας κράτει,
Tm}; μονὰς, σῶσόν με, σοῦ μόνης λάτριν,
ἸΙέτᾶλλα πάντα δημιουργία μόνης,
Καὶ κτὶσμα πᾶν ὃν τῆς ὑφειμένης ἕδρας.
Γὺχ ἥττονος γὰρ δυσσεϐείας ἐστί που
Τοῦ κτίσμα φάσκειν τὴν ἀνωτάτω φύσιν,
Ἠ τι φρονεῖν άκτιστον ἠλαττωμένον,
Ἰὶ τί φρονεῖν ἔλαττον οῦκ ἐκτισμένον.
Λῦτη μὲν οῦν ἄρρηκτος ὴ πάντων βάσις
Καθ’ ἢν τὸ Θεῖον εὑσεϐοῦμεν ἐμφρόνω;,
Ἰὀὺς πατρικοὺς στέγοντες εὑπήκτους ὅρους.
“Ι·ἷχεες τὸ κοινὸν ἐξ Ἀκινδιὲνου δόγμα
li αὶ καινὸν οὐδὲν, οὐδ’ ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα.
Ὅρα τὸ καινὸν τοῦ [Ιαλαμναὶου βόθρου
Καὶ κοινὸν οὐδὲν, οὑδὲ τῶν ὲσκαμμένιω
’Λπλῷ μὲν εἰπεῖν, καὶ συνημμένῳ λόγῳ,
’τούναντίον πᾶν τοῖς λελεγμένοις λέγει,
’ Ἁντιστρατεὺων τῷ καθεστῶτι κράτει,
ὶννῶν τε πάντα, καὶ κυκῶν, κ’ ἀναστρέ
"PNJI
'.-\ φῆκεν οὐδὲν εὐσταθὲς τῶν δογμάτων.
'l ὸ δὲ φρόνημα τοῦ πολυστρὸφου πλάνου
Ἱέλληνικὸν μάλιστα, καὶ τούτου πέρα.
Μ;ρῐζεται γὰρή μονάς μετρουμένη,
Οὐχὶ προσώποις ἀλλὰ βαθμοῖς πραγμάτων.
ipse enim omnem naturam condidit. Quod si a Dei
ministris natura ejus pra-dicetur, minime ut na-
tura, sed veluti naturae Conditor, qualem eum no-
\‘imus et aliunde merito a sapientibus Dei mini-
Stris nuncupatur. Magis autem continet in sc omnia
conjunctim. cuncta etenim undique ipse colligit,
nihil vero in quantum creaturis convenit. Unitas
qua-dam notas inter personas exsistit, quam nullus
superavit unquam, utpote omnium Conditor : si
enim unitas exsistit, supra naturam exsistit. Trinitas
insuper ipsa supra naturam exsistit : vita quidem,
et intellectus et ter felix: virtus, quibus idem ho-
nor ac praestantior dignitas, splendor, decus.
omne bonum,gloria, p0testas, ιιιι;)νι;ι·ὶ›υ, quaecunque
ipsis lingua concinit. Aliunde vero, veluti quid
ttttumct solum, immutabile permanet. Nullus enim
sane mutationis locus in liae ter splendenti majes-
tatis virtute, datur. Trinitas, qua: es etiam unitas,
salva tne, tui solius adoratoreai, a te sola universa
facta sunt, et omnis creatura prae te humilis sedis
instar. Non autem minus impium aliquo modo vi-
deretur supremae Deitatis naturam creatam repu-
tari, sive attenuatum quoddatn increatum haberi,
siveimbcrilliorem aliquant creaturarum illiit'tttila-
tem ipsi tribui. Ipsa enim firmum omnino: ptinet-
pium manet, quo salvo, de divinis terte sapientes,