PG 150, col. 850
Δημοκρίτου τὸ πλῆθος ἐνταῦθα βλέπω,
Καὶ νεῖκος ἐξάγιστον Ἐμπεδοκλέους,
Πλάτωνος εἴδη, καὶ θεοὺς τῆς Ἑλλάδος,
".-\ ρειον ἀϐρὸν, τὴν Σαϐελλίου πλάνην.
’Λμφω ΙΙαλαμᾶν ἓν τι σύνθετον τέρας
Ἐξ ἀντιφώνων καὶ κακίστων δογμάτων,
1Ιῆ μὲν Θεοῦ τέμνοντα τὴν ἀπειρίαν
lii; οὑκ ἴσας π).άστιγγας,εῐς ἄκραν μάχην ε
Ilii δἐἰς ἁνουσίωσιν, οὐδ’ ὑποστάσεις
Ἃγοντα, καὶ φέροντα τάς ὑποστάσεις,
Ai; πᾶν ὑπέστη δημιουργίας γένος.
ιι ’Ἰσὶπειτα τὴν ἄναρχον ἡγεῖται χάριν,
Ἢν εἶδεν οὐδεὶς, οὐδ’ ἰδεῖν ἔχει φύσιν,
Κᾶν ἀγγέλου χάρισμα προσλάϐῃ φύσιν,
Ὀρᾷν ἀληθῶς σαρκικαῖς ἁγναῖς κόραις
Μασσαλιανοῖς sapam; αὖ συντρέχων.
Ι·ὶὶ δ’ ἀγγέλων πέφευγεν αἰσθήσεις φύσις,
Πῶς οὑ πλάνης δείκνυσιν ἐσχάτης γέμων,
’Λκτιστον ὃς φῶς, φησὶν, αἰσθήσει plina),
Τὸ δημιουργὸν, τὰς ἀσωμάτους φύσεις,
Ὃ μὴ βλέπειν πέφυκεν ἀνθρώπων φύσις,
Εἰ μὴ θεατῇ τῇ βροτῶν αὑθις φύσει ;
Καὶ δογματίζει τοῖς πολυστίχοις λόγοις
Καὶ δυτσεϐεῐν κέκραγε τοὺς σεθασμίως
Ὠς εὐσεϐῆ ταῦτ’ ἐστιν οὑ κεκραγότας.
liti); οὗτος εἶδεν, οὺ Θεοῦ δόξαν λέγω,
C ἈΠ’ αὐτὸς αὑτοῦ τὴν ἀσώματον φύσινς
Οὐδεὶς γὰρ, οὐδεὶς οἶδεν ἀγγέλου φύσιν,
0-5 ψυχικὴν ἔδρεψε γυμνὴν οὐσίαν,
Patrum tegulas inconcussas tuemur. En commune
Gregorii Aciudyni dogma, nihil ipsi norum,
nec fines excedit. Juxta vero, novum aSpii-e Pala-
ma: abyssum : nihil ipsi commune, nec intra
fines clauditur, sed ut clara accurate dicam, ex
dictis contrarium omnino docet; statuta: potestati
palam ex adverso stat, cuncta mutans, cuncta mo-
vens,cuncta perturbans, nullum demum dogmatum
inviolatum reliquit. Etenim sive mobilis Protei
formas, sive paganorum potius mores ipse induit,
personis quidem mensurandam unitatem, non per-
sonis, sed rerum gradibus, metatur. lndivisibile
etiam multis ex partibus dividit, non tantmn per
partes, sed etiam partes dividit, veluti extranea
quantam infinita inter se commista, Democriti
numeros hic. aspicio, infandumque Empedoclis pu-
gnam, Platonis ideas, necnon Graecorum deos,
tnollem Arium, Sabelliique errores : utrumque
Palamas in monstrum aliquod componens, ex re-
pugnantibus pervcrsisque dogmatibus, modo Dei
immensitatem, periturquales lances, sese fortiter
impugnantes, partitur; modo ili insubstantiale
aliquod, non personas gruerans, sed personas
ferens, quibus totum creationis genus producitur.
.‘Iiternam deinde aestimat g-atiam , quam manu
\itill, nec videre naturaliter potest, etsi angeli na-
Καὶ νεῖκος ἐξάγιστον Ἐμπεδοκλέους,
Πλάτωνος εἴδη, καὶ θεοὺς τῆς Ἑλλάδος,
".-\ ρειον ἀϐρὸν, τὴν Σαϐελλίου πλάνην.
’Λμφω ΙΙαλαμᾶν ἓν τι σύνθετον τέρας
Ἐξ ἀντιφώνων καὶ κακίστων δογμάτων,
1Ιῆ μὲν Θεοῦ τέμνοντα τὴν ἀπειρίαν
lii; οὑκ ἴσας π).άστιγγας,εῐς ἄκραν μάχην ε
Ilii δἐἰς ἁνουσίωσιν, οὐδ’ ὑποστάσεις
Ἃγοντα, καὶ φέροντα τάς ὑποστάσεις,
Ai; πᾶν ὑπέστη δημιουργίας γένος.
ιι ’Ἰσὶπειτα τὴν ἄναρχον ἡγεῖται χάριν,
Ἢν εἶδεν οὐδεὶς, οὐδ’ ἰδεῖν ἔχει φύσιν,
Κᾶν ἀγγέλου χάρισμα προσλάϐῃ φύσιν,
Ὀρᾷν ἀληθῶς σαρκικαῖς ἁγναῖς κόραις
Μασσαλιανοῖς sapam; αὖ συντρέχων.
Ι·ὶὶ δ’ ἀγγέλων πέφευγεν αἰσθήσεις φύσις,
Πῶς οὑ πλάνης δείκνυσιν ἐσχάτης γέμων,
’Λκτιστον ὃς φῶς, φησὶν, αἰσθήσει plina),
Τὸ δημιουργὸν, τὰς ἀσωμάτους φύσεις,
Ὃ μὴ βλέπειν πέφυκεν ἀνθρώπων φύσις,
Εἰ μὴ θεατῇ τῇ βροτῶν αὑθις φύσει ;
Καὶ δογματίζει τοῖς πολυστίχοις λόγοις
Καὶ δυτσεϐεῐν κέκραγε τοὺς σεθασμίως
Ὠς εὐσεϐῆ ταῦτ’ ἐστιν οὑ κεκραγότας.
liti); οὗτος εἶδεν, οὺ Θεοῦ δόξαν λέγω,
C ἈΠ’ αὐτὸς αὑτοῦ τὴν ἀσώματον φύσινς
Οὐδεὶς γὰρ, οὐδεὶς οἶδεν ἀγγέλου φύσιν,
0-5 ψυχικὴν ἔδρεψε γυμνὴν οὐσίαν,
Patrum tegulas inconcussas tuemur. En commune
Gregorii Aciudyni dogma, nihil ipsi norum,
nec fines excedit. Juxta vero, novum aSpii-e Pala-
ma: abyssum : nihil ipsi commune, nec intra
fines clauditur, sed ut clara accurate dicam, ex
dictis contrarium omnino docet; statuta: potestati
palam ex adverso stat, cuncta mutans, cuncta mo-
vens,cuncta perturbans, nullum demum dogmatum
inviolatum reliquit. Etenim sive mobilis Protei
formas, sive paganorum potius mores ipse induit,
personis quidem mensurandam unitatem, non per-
sonis, sed rerum gradibus, metatur. lndivisibile
etiam multis ex partibus dividit, non tantmn per
partes, sed etiam partes dividit, veluti extranea
quantam infinita inter se commista, Democriti
numeros hic. aspicio, infandumque Empedoclis pu-
gnam, Platonis ideas, necnon Graecorum deos,
tnollem Arium, Sabelliique errores : utrumque
Palamas in monstrum aliquod componens, ex re-
pugnantibus pervcrsisque dogmatibus, modo Dei
immensitatem, periturquales lances, sese fortiter
impugnantes, partitur; modo ili insubstantiale
aliquod, non personas gruerans, sed personas
ferens, quibus totum creationis genus producitur.
.‘Iiternam deinde aestimat g-atiam , quam manu
\itill, nec videre naturaliter potest, etsi angeli na-