PG 150, col. 851
Σαφῶς δεδορκὼς τφῖς βολαῖς τῶν ὀμμάτων,
Κ1ν εἰς τὸ μτῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον φθάση.
Καὶ γὰρ τυποῦται σχηματισμοῖς καὶ τάδε,
Καὶ συμβόλων εἴωθε λαμβάνειν πλάσεις.
Ὁταν γὰρ ἡμῖν ἐμφανῶς ἄφθαι δέῃ,
Ἐπείπερ ἔσχεν οὐδὲ ταῦτα σχημάτων
Κατʼ οὐσίαν ὕπαρξιν, οὐ γὰρ σωμάτων
Ὡς οὖ γε τῶμα τῇδε καὶ σχῆμα πρέπει.
Ἀλλʼ οὗυος, ὡς ἔοικεν, ἄλλην οὐκ ἔγνω,
Πλὴν ἤν βλέπειν δύναιτο σωμάτων φύσιν.
Ἀσώματον γὰρ ούδαμῶς ἔστι βλέπειν,
Τυμνὸν καθʼ αὐτὸ σαρκικῇ θεωρίᾳ,
Οὐκ ῇσθετʼ, οὐκ ἤκουσε τῶν θεοφρόνων
Ἀνδρῶν θεωρῶν ἀπλανῶν θεαμάτων,
Ἐρωτικῶν μὲν τῆς ἀμορφώτου θέας,
Προτρεπτικόν τε πρὸς τὸ μὴ κεχρωσμένον.
Τοὐναντίον δὲ τῆς τούτοις ἐναντίας
Ἀποτρεπόντων ἐκφενοῦς θεωρίας,
Κ1ν Παῦλος ἤδη, κὰν Ἰωάννης χάρις,
Κὰν Μωῦσῆς ἄνωθεν ἐκκεκραγότες,
μᾶλλον αὐτὸ κἂυ τὸ τῶν ὅλων κράτος
Bοᾷ παρʼ αὐτοῖς, ὡς Ἰδεῖν οὐδεὶς ἔχει
Οὐκ εἶδος, οὐ πρόσωπον, οὐ μόρφωμά μοο
Οὐ ζήσεται γὰρ, ὅς με τολμήσει βλέπειν,
Ἐπηρμένος πένητι νῷτε καὶ τρόπῳ.
Ἀλλʼ οὐ πρὸς ἡμμᾶς ταῦτα φησὶ τοὺς πάνυ,
Τεὺς ἀγγέλων ὕπερθεν ἐξηρημένους,
Τοὺς φῶς ἀκραιφνὲς, καὶ θεοὺς οὐκ ἡργμένους,
Τοὺς πνεῦμα, τοὺς πῦρ, τοὺς ὑπὲρ πᾶσαν κτίσιν,
Τοὺς ἀμφιγράπτσυς, οὐδαμοῦ τοὺς ἀκλίτους,
Ὡς ἀκλίτως ἔχοντας, ἀλλὰ τῆς πλάνης,
Ἀλλὰ πρὸς ἡμᾶς τοὺς χαμερπεῖς ὡς κτίσιν,
turam sortitus sis. Eam vuro mundis carnis ocnlis
cernere dieit, qui Massalianis fuore ardens obviam
eurrit Sin] autem angelorum naturam pereeptio
fugit, quonam modo multi erroris vacnus habebi-
tur qui increatum lumen perceptione videri dicit,
et creaturas, et incorpereas naturas, quæque ho-
minuma natura videre ncquit, si quidem mortalium
oculis minime conspiciuntur? Præterea multiplici
ratiocinatione dogmatiaat, et impietatis accusat eos
qui non eadem incriminantur. Quomodo vero
ipse, non Dei gloriam dice, sedipseipsius incorpo-
ream naturam viderit? Nullus enim unquam angelo-
rum naturam vidit, nec spiritalem essentiam nudam
conspexit, oculorum tractu aperte etiam perlu-
stando, tametsi plus quam humanas res lustret;
lia etenim nobis noa nisi figuris innotescunt,
symbolorumque imagines adhibere consueverunt,
cum hæc apertius videri opus est, siquidem et
quoad essentiam, et quoad corpora formæ talibus
desunt, namque illa nec corpus, nec forma decet.
At hic, ni fallor, nullam aliam novit, corporali
natura excepta, quæ conspici possit. Incorporale
etenim nullo modo conspici valet, cum visibili
carne omunino careat; ille, inquam, inspiratorum
huminum, spcctaculorum deinceps infallibilium,
Κ1ν εἰς τὸ μτῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον φθάση.
Καὶ γὰρ τυποῦται σχηματισμοῖς καὶ τάδε,
Καὶ συμβόλων εἴωθε λαμβάνειν πλάσεις.
Ὁταν γὰρ ἡμῖν ἐμφανῶς ἄφθαι δέῃ,
Ἐπείπερ ἔσχεν οὐδὲ ταῦτα σχημάτων
Κατʼ οὐσίαν ὕπαρξιν, οὐ γὰρ σωμάτων
Ὡς οὖ γε τῶμα τῇδε καὶ σχῆμα πρέπει.
Ἀλλʼ οὗυος, ὡς ἔοικεν, ἄλλην οὐκ ἔγνω,
Πλὴν ἤν βλέπειν δύναιτο σωμάτων φύσιν.
Ἀσώματον γὰρ ούδαμῶς ἔστι βλέπειν,
Τυμνὸν καθʼ αὐτὸ σαρκικῇ θεωρίᾳ,
Οὐκ ῇσθετʼ, οὐκ ἤκουσε τῶν θεοφρόνων
Ἀνδρῶν θεωρῶν ἀπλανῶν θεαμάτων,
Ἐρωτικῶν μὲν τῆς ἀμορφώτου θέας,
Προτρεπτικόν τε πρὸς τὸ μὴ κεχρωσμένον.
Τοὐναντίον δὲ τῆς τούτοις ἐναντίας
Ἀποτρεπόντων ἐκφενοῦς θεωρίας,
Κ1ν Παῦλος ἤδη, κὰν Ἰωάννης χάρις,
Κὰν Μωῦσῆς ἄνωθεν ἐκκεκραγότες,
μᾶλλον αὐτὸ κἂυ τὸ τῶν ὅλων κράτος
Bοᾷ παρʼ αὐτοῖς, ὡς Ἰδεῖν οὐδεὶς ἔχει
Οὐκ εἶδος, οὐ πρόσωπον, οὐ μόρφωμά μοο
Οὐ ζήσεται γὰρ, ὅς με τολμήσει βλέπειν,
Ἐπηρμένος πένητι νῷτε καὶ τρόπῳ.
Ἀλλʼ οὐ πρὸς ἡμμᾶς ταῦτα φησὶ τοὺς πάνυ,
Τεὺς ἀγγέλων ὕπερθεν ἐξηρημένους,
Τοὺς φῶς ἀκραιφνὲς, καὶ θεοὺς οὐκ ἡργμένους,
Τοὺς πνεῦμα, τοὺς πῦρ, τοὺς ὑπὲρ πᾶσαν κτίσιν,
Τοὺς ἀμφιγράπτσυς, οὐδαμοῦ τοὺς ἀκλίτους,
Ὡς ἀκλίτως ἔχοντας, ἀλλὰ τῆς πλάνης,
Ἀλλὰ πρὸς ἡμᾶς τοὺς χαμερπεῖς ὡς κτίσιν,
turam sortitus sis. Eam vuro mundis carnis ocnlis
cernere dieit, qui Massalianis fuore ardens obviam
eurrit Sin] autem angelorum naturam pereeptio
fugit, quonam modo multi erroris vacnus habebi-
tur qui increatum lumen perceptione videri dicit,
et creaturas, et incorpereas naturas, quæque ho-
minuma natura videre ncquit, si quidem mortalium
oculis minime conspiciuntur? Præterea multiplici
ratiocinatione dogmatiaat, et impietatis accusat eos
qui non eadem incriminantur. Quomodo vero
ipse, non Dei gloriam dice, sedipseipsius incorpo-
ream naturam viderit? Nullus enim unquam angelo-
rum naturam vidit, nec spiritalem essentiam nudam
conspexit, oculorum tractu aperte etiam perlu-
stando, tametsi plus quam humanas res lustret;
lia etenim nobis noa nisi figuris innotescunt,
symbolorumque imagines adhibere consueverunt,
cum hæc apertius videri opus est, siquidem et
quoad essentiam, et quoad corpora formæ talibus
desunt, namque illa nec corpus, nec forma decet.
At hic, ni fallor, nullam aliam novit, corporali
natura excepta, quæ conspici possit. Incorporale
etenim nullo modo conspici valet, cum visibili
carne omunino careat; ille, inquam, inspiratorum
huminum, spcctaculorum deinceps infallibilium,