PG 151, col. 1341
praemittitur, dilIicilem seu impossibilcm existimat, Α voluissent venire; et dato, quod jam venissem.
quam tn scriptis tradiditsub hac lorma:-— tSanctis-
sime Pater, quamvis receperim a vobis perlectum
responsum, adhue supplico vestrae sanctitati, ut
dignetur audire et ista pauca-verba; necessaria
enim sunt, et mibi dicere et vobis scire. Quod jatn
vestra sanctitas mihi dixerat super facto unionis
Ecclesia: orthodoxa), ut veniant cx partibus illis le-
gati, habentes litteras imperiales ’et synodicas,
exoro,Deum,ut faciat istud possibile, quia ex se est
valde difficile, multis de, causis. Videlicet, quia
imperator non audet manifestare se, quod velit
uniri vobiscum; quoidam, si manifestasset se.
mulli ex principibus suis. etiam ex populo, timentes,
ne forte si ipse vellet, sicut fecit ipsis Michael Pa- Β promisit, praemissa et difiicilia vel impossibilia
lteologtts, quaererent opportunitatem interficiendi
illum. Praeterea Ecclcsm Constantinopolitana non
remitteret ad hoc. negotium legatos suos sine con-
silio et consensu patriarcharum, Alexandrini, An-
tiocheni et Hierosolymitani; quare oportere eos
insimul congregare; quod est difiicile propter
sumas. Et praeter hoc incertum est, si vocati adhuc
“.W
ETHICA SECUNDUM STOICOS.
D. BARLAAMUM DE SEMINAHIA.
EPISCOPUM GYBACENSEM
lix pluribus voluminibus earumdem Stoicorum sub conpendio composite.
PARS
Car. Ι. Beatitttdo quid dicatur.
Hominum alium alio," secundum quod homo est,
melius vivere putamus, et statuum hominum alium
eligibiliorem, alium minus eligendum arbitramur.
Ergo cum natura nostra sit finita, et ‘nou sit infi-_
niue bonitatis capax, aliam alia meliorem vitam ra-
tioe sumentes, non ad infinitum procedemus, sed
perveniemus postremo ad aliquem terminum bene
vivendi. quem iam transcendere natura nostra tle
sui conditione minime valeat. Quamvis enim non
habeamus, quem assignabimus, pure ad eum per-
venis'se: tamen quia substantiam et vitam natura
Iitnitatam. habemus, necesse est etiam, summum
gradum nostra perfeflionis, et optimum statum vi-
vendi. secundum quod proportionalitas nostra exi- υ hominis, iu quantum homo est. Quia si ex aliis, ει
git, eadem natura pra‘fixttm et notum esse. Nam
Opinari finitam nasutam ad 'jnliuitum prolicere, ct
perfici, suos non excedendo limites, posse , nou
quam tn scriptis tradiditsub hac lorma:-— tSanctis-
sime Pater, quamvis receperim a vobis perlectum
responsum, adhue supplico vestrae sanctitati, ut
dignetur audire et ista pauca-verba; necessaria
enim sunt, et mibi dicere et vobis scire. Quod jatn
vestra sanctitas mihi dixerat super facto unionis
Ecclesia: orthodoxa), ut veniant cx partibus illis le-
gati, habentes litteras imperiales ’et synodicas,
exoro,Deum,ut faciat istud possibile, quia ex se est
valde difficile, multis de, causis. Videlicet, quia
imperator non audet manifestare se, quod velit
uniri vobiscum; quoidam, si manifestasset se.
mulli ex principibus suis. etiam ex populo, timentes,
ne forte si ipse vellet, sicut fecit ipsis Michael Pa- Β promisit, praemissa et difiicilia vel impossibilia
lteologtts, quaererent opportunitatem interficiendi
illum. Praeterea Ecclcsm Constantinopolitana non
remitteret ad hoc. negotium legatos suos sine con-
silio et consensu patriarcharum, Alexandrini, An-
tiocheni et Hierosolymitani; quare oportere eos
insimul congregare; quod est difiicile propter
sumas. Et praeter hoc incertum est, si vocati adhuc
“.W
ETHICA SECUNDUM STOICOS.
D. BARLAAMUM DE SEMINAHIA.
EPISCOPUM GYBACENSEM
lix pluribus voluminibus earumdem Stoicorum sub conpendio composite.
PARS
Car. Ι. Beatitttdo quid dicatur.
Hominum alium alio," secundum quod homo est,
melius vivere putamus, et statuum hominum alium
eligibiliorem, alium minus eligendum arbitramur.
Ergo cum natura nostra sit finita, et ‘nou sit infi-_
niue bonitatis capax, aliam alia meliorem vitam ra-
tioe sumentes, non ad infinitum procedemus, sed
perveniemus postremo ad aliquem terminum bene
vivendi. quem iam transcendere natura nostra tle
sui conditione minime valeat. Quamvis enim non
habeamus, quem assignabimus, pure ad eum per-
venis'se: tamen quia substantiam et vitam natura
Iitnitatam. habemus, necesse est etiam, summum
gradum nostra perfeflionis, et optimum statum vi-
vendi. secundum quod proportionalitas nostra exi- υ hominis, iu quantum homo est. Quia si ex aliis, ει
git, eadem natura pra‘fixttm et notum esse. Nam
Opinari finitam nasutam ad 'jnliuitum prolicere, ct
perfici, suos non excedendo limites, posse , nou