PG 151, col. 1355
n-odis accidit. Nam si quis opinatur, non bonum,
bonum esse, vel e converso, aut an sit bonum, mi-
nus tamen vel majus, quam est illud, esse existi-
mat. Aut per se bonum cum sit, ad aliud tantum,
σι hac fortasse minus bonum valere illud reputat;
aut cui bonum est, ignorat.
Similiter et de malo falsa est opinio ejus. Vera
autem sententia et verum judicium, circa eadem
cst, cum in nullo praedictorum peccatur. Nam si
ct quod est bonum, bonum existimat; et quantum,
et quale, et cui, non ignorat; similiter et malum;
verum et sanum esse hujusmodi judicium omnes
concedent. Est itaque falsum de quolibet judicium B
simpliciter malum et vituperandum: verum autem
simpliciter bonum et laudandum.
Item sicut in corporeis oculis interdum contin-
git aliquid tale, ut acies videndi obtundatur, et ex
aliquo motu quaedam obumbratio, seu caliginatio
et obscuratio oculo accidat; ita quod, aut non pos-
sit, ant minus clare, obscuriusque et deterius pos-
sit visibilia videre et discernere. Et hoc cum con-
tingit huic sensui, pro malo ipsi reputatur. Bonum
enim ejus est, semper manere in suo vigore, et
aciem videndi inviolatam ει expeditam conservari.
Alioquin conditio visus deterioratur. Ita menti lto-
minis accidit nonnunquam aliquid tale. Ex quo
quamdam obumbrationem et obscurationcm ipsa
meus incurrit. et acies intelligendi ita obtunditur,
ut munus intelligendi et judicandi aut minus, aut
obscurius tardiusque consequi possit : et a re gc-
renda aut» omnino abducatur , aut in jubendo et m0~
uendo hominem ad exteriores actiones, decus et
honestatem in eis aut non possit, aut difiicilius et
molestius censervare possit. Quod accidens malum
esse menti, quis mentem habens non intelligit? Ex
similitudine igitur oculorum, docendi causa, appel-
it-tur hujusmodi accidens obutnhratio mentis, seu
ealiginatio, vel potius obscuratio.
ι
Cum autem mens ita stabiliter suum conservat
vigorem, ut nihil de praedictis ei contingat, ex quo
acies intelligendi deteriorari quoquo modo possit:
hujusmodi status, causa similiter docendi, appel- ο Est autem duplex benefica νοιυηιαε ε una qua
letur aequalitas. .
Est itaque manifestum, quod obscuratio mentis
est malum menti et vituperandum: azquabilitas
vero est bonum et laudandum.
Item cum animus noster habet appetitum, vel
committendi quod non decet, vel omittendi quod
decet, appelletur malefica voluntas. Cum autem
appetitus tendit ad agendum quod decet, et relin-
quendum quod non decet, appelletur benefica vo- η
lnntas.
Est itaque manifestum, quod malefica voluntas
est simpliciter malum et vituperandum : benefica
autem voluntas est simpliciter bonum et Iandan
dum. Ex tribus tamen st-gregatis malis. si oportet
bonum esse, vel e converso, aut an sit bonum, mi-
nus tamen vel majus, quam est illud, esse existi-
mat. Aut per se bonum cum sit, ad aliud tantum,
σι hac fortasse minus bonum valere illud reputat;
aut cui bonum est, ignorat.
Similiter et de malo falsa est opinio ejus. Vera
autem sententia et verum judicium, circa eadem
cst, cum in nullo praedictorum peccatur. Nam si
ct quod est bonum, bonum existimat; et quantum,
et quale, et cui, non ignorat; similiter et malum;
verum et sanum esse hujusmodi judicium omnes
concedent. Est itaque falsum de quolibet judicium B
simpliciter malum et vituperandum: verum autem
simpliciter bonum et laudandum.
Item sicut in corporeis oculis interdum contin-
git aliquid tale, ut acies videndi obtundatur, et ex
aliquo motu quaedam obumbratio, seu caliginatio
et obscuratio oculo accidat; ita quod, aut non pos-
sit, ant minus clare, obscuriusque et deterius pos-
sit visibilia videre et discernere. Et hoc cum con-
tingit huic sensui, pro malo ipsi reputatur. Bonum
enim ejus est, semper manere in suo vigore, et
aciem videndi inviolatam ει expeditam conservari.
Alioquin conditio visus deterioratur. Ita menti lto-
minis accidit nonnunquam aliquid tale. Ex quo
quamdam obumbrationem et obscurationcm ipsa
meus incurrit. et acies intelligendi ita obtunditur,
ut munus intelligendi et judicandi aut minus, aut
obscurius tardiusque consequi possit : et a re gc-
renda aut» omnino abducatur , aut in jubendo et m0~
uendo hominem ad exteriores actiones, decus et
honestatem in eis aut non possit, aut difiicilius et
molestius censervare possit. Quod accidens malum
esse menti, quis mentem habens non intelligit? Ex
similitudine igitur oculorum, docendi causa, appel-
it-tur hujusmodi accidens obutnhratio mentis, seu
ealiginatio, vel potius obscuratio.
ι
Cum autem mens ita stabiliter suum conservat
vigorem, ut nihil de praedictis ei contingat, ex quo
acies intelligendi deteriorari quoquo modo possit:
hujusmodi status, causa similiter docendi, appel- ο Est autem duplex benefica νοιυηιαε ε una qua
letur aequalitas. .
Est itaque manifestum, quod obscuratio mentis
est malum menti et vituperandum: azquabilitas
vero est bonum et laudandum.
Item cum animus noster habet appetitum, vel
committendi quod non decet, vel omittendi quod
decet, appelletur malefica voluntas. Cum autem
appetitus tendit ad agendum quod decet, et relin-
quendum quod non decet, appelletur benefica vo- η
lnntas.
Est itaque manifestum, quod malefica voluntas
est simpliciter malum et vituperandum : benefica
autem voluntas est simpliciter bonum et Iandan
dum. Ex tribus tamen st-gregatis malis. si oportet