PG 151, col. 1354
dit. Non tamen ideo prohibitum erit, ultimum ter-
minum, ad quem ascendere potest vis naturalis, bea-
titudinem appellari : prazsertim cum ita sit hoc vo-
cabulum apud plures usitatum, et non natura no
mina rebus posita, sed utentium beneplacito.
CAP. XXXIII. Bealitudt'm's divisio.
Itaque prima sit beatitudo, ipse optimus vitae sta-
tus; quem ultimo ascendere possumus, transcendet.
vero vi naturali non valemus, de qua ὺεέιίιυάἰιιι
in his libris tractatur.
ι, si Β Secunda sit, quae. prima supposita adhuc compre
hendit quaecunque excellentia bona acquirere homo
etiam in hac vita divina aSpiratione potest, ut Plato
in Phaedro docet.
Tertia sit, qua: suscipit post mortem sapientes.
ut idem Plato in Phwdone tradit.
Igitur quia illi secundam et tertiam merentur,
qui prima: participes exstiterunt, merito de prima
tantum hunc laborem duximus suscipiendum.
CAP. XXXIV. Naturalia bona, quomodo in nobis
perficiantur.
Notandum vero sit et illud, quod secundum eum-
dem Platonem, nec ipsa naturalia bona perfici in no-
bis possunt sine divino auxilio. Nam ex quo om-
habere necesse est. Omnia vero secundum Platonem
ex Deo habent esse. Item in Timaeo, cum prOpo-
suerat de natura mundi, et ortu, et connexione om-
nium a primo principio dicere 2 oravit, et divinum
ad proposita imploravit adiutorium : quanquam in
illis nil excellens naturale nostrum ingenium dictu-
rus erat, sed non putat se illa consequi posse diii-
nitus non adjutum. At si secundum eumdem in illo
summo bono, totius bonitatis, perfectionis et bea-
titudinis instar est, ita nostra substantia perficitur.
ita beatificatur; si ad illud tendit, illud respicit, et
illud imitetur.
PARS SECUNDA.
ι) Alia est, qua bona vel mala in agendis judicata
placent, vel displicent nobis. Et illa quidem accepr-
tamus, amplexamur et amplectimur. Contraria
vero aspernamur et fugimus ; qum vis appetitiva
appellari solet. Hujus autem motus vel actus in ani-
mo et bene et male potest contingere. Quod ut dis~
cernatur, distinguenda sunt prius aliqua, qna.- ad.
istum locum pertinent.
143
minum, ad quem ascendere potest vis naturalis, bea-
titudinem appellari : prazsertim cum ita sit hoc vo-
cabulum apud plures usitatum, et non natura no
mina rebus posita, sed utentium beneplacito.
CAP. XXXIII. Bealitudt'm's divisio.
Itaque prima sit beatitudo, ipse optimus vitae sta-
tus; quem ultimo ascendere possumus, transcendet.
vero vi naturali non valemus, de qua ὺεέιίιυάἰιιι
in his libris tractatur.
ι, si Β Secunda sit, quae. prima supposita adhuc compre
hendit quaecunque excellentia bona acquirere homo
etiam in hac vita divina aSpiratione potest, ut Plato
in Phaedro docet.
Tertia sit, qua: suscipit post mortem sapientes.
ut idem Plato in Phwdone tradit.
Igitur quia illi secundam et tertiam merentur,
qui prima: participes exstiterunt, merito de prima
tantum hunc laborem duximus suscipiendum.
CAP. XXXIV. Naturalia bona, quomodo in nobis
perficiantur.
Notandum vero sit et illud, quod secundum eum-
dem Platonem, nec ipsa naturalia bona perfici in no-
bis possunt sine divino auxilio. Nam ex quo om-
habere necesse est. Omnia vero secundum Platonem
ex Deo habent esse. Item in Timaeo, cum prOpo-
suerat de natura mundi, et ortu, et connexione om-
nium a primo principio dicere 2 oravit, et divinum
ad proposita imploravit adiutorium : quanquam in
illis nil excellens naturale nostrum ingenium dictu-
rus erat, sed non putat se illa consequi posse diii-
nitus non adjutum. At si secundum eumdem in illo
summo bono, totius bonitatis, perfectionis et bea-
titudinis instar est, ita nostra substantia perficitur.
ita beatificatur; si ad illud tendit, illud respicit, et
illud imitetur.
PARS SECUNDA.
ι) Alia est, qua bona vel mala in agendis judicata
placent, vel displicent nobis. Et illa quidem accepr-
tamus, amplexamur et amplectimur. Contraria
vero aspernamur et fugimus ; qum vis appetitiva
appellari solet. Hujus autem motus vel actus in ani-
mo et bene et male potest contingere. Quod ut dis~
cernatur, distinguenda sunt prius aliqua, qna.- ad.
istum locum pertinent.
143