PG 151, col. 689
φιν καὶ φυλακήν καρδίας. καλ⁵ προσοχὴν, τοιαύτην Α Υίὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ἡμᾶς. ι Ἀδιαλείπτως γὰρ.
τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με. Κάκ τούτου οῦν ἔστι συνιδεῖν,
ὁποῖος ἦν 6 τῶν είσπνόων εὑρετής. Τὸ μὲν γὰρ, Hd-
τερ ἡμῶν, ᾧ διαφερόντως οί Βωγόμιλοι χρῶνται,
οὐ νομοθετεῖ · ᾤετο γὰρ οὕτω κατάδηλος ἔσεσθαι ο
οἷς δ’ ὅμως ταύτῃ μόνῃ τῇ μικρᾷ εὐχῇ διὰ βίου προσ-
ανέχειν ὑποτίθεται, τούτοις τάς γε ἄλλας ἁπάσας
εὐχὰς βαττολογίας καταλιμπάνειν νομίζεσθαι. Οἷς
δέ αὖθις πάντων Χριστιανῶν ἐν ταύτῃ τῇ εὐχῇ τὸν
Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ Θεὸν ήμῶν κα-
λούντων, οῦτος τὸ, 6 Θεὸς ήμῶν, είς τὸ, Υίέ Θεοῦ
μετείληφε. τούτοις τὸ πᾶν τῆς ἑαυτοῦ κακοδοξίας
ἡμῖν ἐξεκάλυψε. Τῷ γὰρ τῶν Βωγομίλων ἀκολούθως
δόγματι μεταϐάλλει καὶ οὗτος ἐν τῇ εἰρημένῃ εὐχῇ
τὸ, 6 Θεὸς ήμῶν, είς τὸ, Υἱὲ Θεοῦ. Ἐπεὶ ἀλλην γε
αἰτίαν δι’ ἢν τὴν τοιαύτην πεποίηκε μεταϐολὴν,
οὐκ ἂν εἰπεῖν τις ἔχοι. Καὶ ταῦτα μέν 6 ἀθεώτατος
Βαρλαάμ.
μη’. Τά δέ καὶ αὒτά ἀπεναντίας ἔχει πάντως τῇ
μακαριστῇ φωνῇ τοῦ θεμελίου τῆς πίστεως, τοῦ
κορυφαίου τῶν μαθητῶν, καὶ τῷ ἐπ’ αὐτῇ τοῦ δε-
σπότου μακαρισμῷ. '0 μέν γὰρ εἷπε πρὸς αὐτὸν,
Σὺ εἷ d Χριστὸς ὀ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντοςι ὁ
δὲ Κύριος πρὸς αὑτὸν, Μακάριος εἴ Σίμων βᾶρ
⁹Ῑωνᾶ, ὅτι σὰρξ καί αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι,
ἀλλ’ ό Πατήρ μου ό ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἀλλὰ καὶ
ἐν τῷ συμϐόλῳ τῆς πίστεως λέγομεν· Πιστεύομεν C λῗμέΥωῨ ἐφεξῆς συνείρῗνέτδσα περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς
είς ἕνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα, καὶ είς τὸν
Υίὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς
γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. ’Λ ρ’ οῦν
οὐ Θεὸν εἴναι τὸν Χριστὸν δοξάζομεν. ἐπεὶ πιστεύειν
φαμὲν είς τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ ; Φησὶ δὲ περὶ τῆς
τοιαύτης ἱερᾶς προσευχῆς καὶ 6 χρυσορῤήμων καλ
θεῖος διδάσκαλος Ἰωάννης μονάζουσιν ἐπιστέλλων ι
Σχολάσατε διαπαντὸς, καὶ παραμείνατε Κυρίῳ τῷ
Θεῷ ήμῶν, ἕως οὗ οίκτειρήσῃ ἡμᾶς, καὶ μηδὲν ἔτελ-
ρον ζητήσητε ἢ μόνον ἔλεος παρά τοῦ κυρίου τῆς
δόξης, Ζητοῦντες δὲ ἔλεος, ἐν ταπεινῇ καὶ ἐλεεινῇ
καρδίᾳ ζητεῖτε, καὶ βοᾶτε ἀπὸ πρωῒ ιως ἐσπέρας,
εί δυνατὸν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, τὸ, Κύριε Ἰησοῦ
Χριστέ Υίὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ήμᾶς. Παρακαλιῦὴοῦν
⁸ἔιμέις, βιάσασθε τὸν νοῦν ὑμῶνείς τοῦτ-ο τὸ ἔργον D epoupfi‘i_d_“°rv_{ Τδν Θεὸῦ τὸν οὑρ²ν⁰ὖ ἐγὼ om“
ἕως θανάτου. Πολλῆς γὰρ βίας χρῄζει τὸ ἔργον
τοῦτο, δτι στενή ἐστινή πύλη καὶ τεθλιμμένη ήόδὸς
ή ἀπάγουσα είς τὴν ζωὴν, καὶ οί βιαζόμενοι είσέρ-
χονται ἐν αὐτῇ. Βιαστῶν γάρ ἐστιν ή βασιλεία τῶν
οὐρανῶν. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μὴ χωρίζέτε τὰς
καρδίας ὑμῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλά προσμένετε καὶ
φυλάττετε αὐτὴν μετά τῆς μνήμης τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε. ἕως οῦ ἐμφυτευθῇ
τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἔσω ἐν τῇ καρδία, καὶ μηδὲν
ἕτερον ἐννοεῖτε, ἢ ἵνα μεγαλυνθῇ Χριστὸς ὲν ὑμῖν.
Παρακαλῶ οῦν ὑμᾶς, τὸν κανόνα ταύτης τῆς προσ-
ευχῆς μηδέποτε καταπαύσητε, ἢ καταφρονήσητε.
ἀλλ’ είτε ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, εἴτε όδεύετε, εῐτε τι
ποιεῖτε, ἀδιαλείπτως κράςετε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ
τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με. Κάκ τούτου οῦν ἔστι συνιδεῖν,
ὁποῖος ἦν 6 τῶν είσπνόων εὑρετής. Τὸ μὲν γὰρ, Hd-
τερ ἡμῶν, ᾧ διαφερόντως οί Βωγόμιλοι χρῶνται,
οὐ νομοθετεῖ · ᾤετο γὰρ οὕτω κατάδηλος ἔσεσθαι ο
οἷς δ’ ὅμως ταύτῃ μόνῃ τῇ μικρᾷ εὐχῇ διὰ βίου προσ-
ανέχειν ὑποτίθεται, τούτοις τάς γε ἄλλας ἁπάσας
εὐχὰς βαττολογίας καταλιμπάνειν νομίζεσθαι. Οἷς
δέ αὖθις πάντων Χριστιανῶν ἐν ταύτῃ τῇ εὐχῇ τὸν
Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ Θεὸν ήμῶν κα-
λούντων, οῦτος τὸ, 6 Θεὸς ήμῶν, είς τὸ, Υίέ Θεοῦ
μετείληφε. τούτοις τὸ πᾶν τῆς ἑαυτοῦ κακοδοξίας
ἡμῖν ἐξεκάλυψε. Τῷ γὰρ τῶν Βωγομίλων ἀκολούθως
δόγματι μεταϐάλλει καὶ οὗτος ἐν τῇ εἰρημένῃ εὐχῇ
τὸ, 6 Θεὸς ήμῶν, είς τὸ, Υἱὲ Θεοῦ. Ἐπεὶ ἀλλην γε
αἰτίαν δι’ ἢν τὴν τοιαύτην πεποίηκε μεταϐολὴν,
οὐκ ἂν εἰπεῖν τις ἔχοι. Καὶ ταῦτα μέν 6 ἀθεώτατος
Βαρλαάμ.
μη’. Τά δέ καὶ αὒτά ἀπεναντίας ἔχει πάντως τῇ
μακαριστῇ φωνῇ τοῦ θεμελίου τῆς πίστεως, τοῦ
κορυφαίου τῶν μαθητῶν, καὶ τῷ ἐπ’ αὐτῇ τοῦ δε-
σπότου μακαρισμῷ. '0 μέν γὰρ εἷπε πρὸς αὐτὸν,
Σὺ εἷ d Χριστὸς ὀ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντοςι ὁ
δὲ Κύριος πρὸς αὑτὸν, Μακάριος εἴ Σίμων βᾶρ
⁹Ῑωνᾶ, ὅτι σὰρξ καί αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι,
ἀλλ’ ό Πατήρ μου ό ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ἀλλὰ καὶ
ἐν τῷ συμϐόλῳ τῆς πίστεως λέγομεν· Πιστεύομεν C λῗμέΥωῨ ἐφεξῆς συνείρῗνέτδσα περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς
είς ἕνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα, καὶ είς τὸν
Υίὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς
γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. ’Λ ρ’ οῦν
οὐ Θεὸν εἴναι τὸν Χριστὸν δοξάζομεν. ἐπεὶ πιστεύειν
φαμὲν είς τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ ; Φησὶ δὲ περὶ τῆς
τοιαύτης ἱερᾶς προσευχῆς καὶ 6 χρυσορῤήμων καλ
θεῖος διδάσκαλος Ἰωάννης μονάζουσιν ἐπιστέλλων ι
Σχολάσατε διαπαντὸς, καὶ παραμείνατε Κυρίῳ τῷ
Θεῷ ήμῶν, ἕως οὗ οίκτειρήσῃ ἡμᾶς, καὶ μηδὲν ἔτελ-
ρον ζητήσητε ἢ μόνον ἔλεος παρά τοῦ κυρίου τῆς
δόξης, Ζητοῦντες δὲ ἔλεος, ἐν ταπεινῇ καὶ ἐλεεινῇ
καρδίᾳ ζητεῖτε, καὶ βοᾶτε ἀπὸ πρωῒ ιως ἐσπέρας,
εί δυνατὸν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, τὸ, Κύριε Ἰησοῦ
Χριστέ Υίὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον ήμᾶς. Παρακαλιῦὴοῦν
⁸ἔιμέις, βιάσασθε τὸν νοῦν ὑμῶνείς τοῦτ-ο τὸ ἔργον D epoupfi‘i_d_“°rv_{ Τδν Θεὸῦ τὸν οὑρ²ν⁰ὖ ἐγὼ om“
ἕως θανάτου. Πολλῆς γὰρ βίας χρῄζει τὸ ἔργον
τοῦτο, δτι στενή ἐστινή πύλη καὶ τεθλιμμένη ήόδὸς
ή ἀπάγουσα είς τὴν ζωὴν, καὶ οί βιαζόμενοι είσέρ-
χονται ἐν αὐτῇ. Βιαστῶν γάρ ἐστιν ή βασιλεία τῶν
οὐρανῶν. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μὴ χωρίζέτε τὰς
καρδίας ὑμῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλά προσμένετε καὶ
φυλάττετε αὐτὴν μετά τῆς μνήμης τοῦ Κυρίου
ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε. ἕως οῦ ἐμφυτευθῇ
τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἔσω ἐν τῇ καρδία, καὶ μηδὲν
ἕτερον ἐννοεῖτε, ἢ ἵνα μεγαλυνθῇ Χριστὸς ὲν ὑμῖν.
Παρακαλῶ οῦν ὑμᾶς, τὸν κανόνα ταύτης τῆς προσ-
ευχῆς μηδέποτε καταπαύσητε, ἢ καταφρονήσητε.
ἀλλ’ είτε ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, εἴτε όδεύετε, εῐτε τι
ποιεῖτε, ἀδιαλείπτως κράςετε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ