PG 151, col. 742
τσῦ θείου Χρυσοστὸμου, rei) Πνεύματος τὴν κά-
ριν ἠ Γραφὴ ποτὲ μὲν πῦρ, ποτε δὲ ὕδωρ καλεῖ,
δεικνῦσα ὅτι ,οὐκ οὐσίας ταῦτα ὀνόματα, ἀλλ’
ἐνεργείας· οὐ γὰρ ἐκ διαφόρων συνέστηκεν οὐο
σιῶν τὸ Πνεῦμα, ἀόρατόν τε καὶ μονοειδὲς δνι
καὶ τοῦ Νύσσης πρὸς Εὐνόμιον λέγοντος, Τίς ό η
διφυᾶ τὸν Θεὸν εἶναι λέγων πλὴν σοῦ τοῦ πᾶ-
σαν ὀνόματος ἔννοιαν τῇ τοῦ Πατρός οὑσίςι
συμφύοντος, καὶ μηδὲν ἔξωθεν προσεῖναι .ίέ-
γοντος,ιάλλ“ ἕκαστον τῶν περι τῶν θείων ὀνο-
μάτων τῇ τοῦ Θεοῦ οὐσίᾳ ἐγκεντρίζοντοςξ
~ Μετὰ τοῦτο ἐζητήοη, εἴ γε ἠῦεία. καὶ innato;
ἐνέργεια Θεότης παρὰ τῶν ἁγίων προσαγορεύεται.
οὐδὲ γὰρ τοῦτο οἱ νῦν ἀντιλέγοντες παρεδέχοντο.
Καὶ ἀνεφάνη καὶ τοῦτο, παρὰ τῶν Θεολόγων amp-rc—
τόμενον. Αὐτίκα γὰρ ὁ μέγας Βασίλειος ὲν τοῖς
κατ’ Εὑνομίου. Καὶ αὐτὸ, (mat, τὸ τῆς Θεότητος
ὄνομα, εἴτε τὴν ἐποπτικὴν εἴτε τὴν προνοητι-
κὴν ἐξουσίαν σημαίνει, οἰκείως εἶχε πρὸς τὸ
ἀνθρώπινον. Καὶ πάλιν ὀ αὐτὸς ἐν τῇ πρὸς Εὖστά-
θιον τὸν ίατρὶν ἐπιστολῇ, Οὐκοῦν, φησιν, ἠ τῆς
ἐνεργείας ταυτότης ἐπὶ Πατρός καὶ Υίοῦ καὶ
ἁγίου Πνεύματος δείκνυσι σαφῶς τὸ τῆς φύ-
σεως ἀπαράλλακτον. Ὥστε, κᾶν φύσιν σημαί-
νη τὸ τῆς Θεότητος ὄνομα, κυρίως καὶ τῷ
ἁγίῳ Πνεύματι τὴν προσηγορίαν προσαρμόζε·
c σθαι ταύτην ἡ τῆς οὐσίας κοινότης συντίθεται.
Ἀ..ιλόὺκ οἶδα ὅπως ἐπὶ τῆς φύσεως ἔνδειξιν
τὴν προσηγορίαν τῆς Θεότητος φέρουσιν οι
πάντα κατασκευάζοντες. Καὶ μετὰ τιναο Οὐκοῦν
ἐξουσίας τινὸς εἴτε ἐποπτικυῆς εἶτε ἐνεργητικῆς
ἔνδειξιν ἡ προσηγορία φέρει. Ἦ δὲ θεία φύσις
ἐν πᾶσι τοῖς ἐπινοουμένοις ὀνόμασι, Δκαθό ἐστι,
μένει ἀσήμαντος, ὡς ό ἡμέτερος λόγος. Εὐερ-
γέτην γὰρ καὶ κριτὴν, ἀγαθόν τε καὶ δίκαιον,
καὶ ὅσα (illa τοιαῦτα μαθόντες, ἐνεργειῶν διας
φορὰς ἐδιδάχθημεν. Τοῦ δὲ ἐνεργοῦντος τήν
φύσιν οὐδὲν μᾶλλον διὰ τῆς ἐνεργειῶν κατα-
νοήσεως ἐπιγνῶναι δυνάμεθά. Ὅταν γὰρ ἀπο-
διδῷ τις λόγον ἑκάστου τῶν ὀνομάτων, και αὐτ
τῆς τῆς φύσεως περὶ ᾖν τὰ ὀνόματα. οὐ τὸν
λόγος ἕτερος, τούτων καὶ ἡ φύσις διάφορος.
Οὐκοῦν ἄλλο μέν ἐστιν οὐσία. ἧςηοῧπω λόγος
μηνυτὴς ἐξευρέθη, ἐτέρα δὲ τῶν περὶ αὐτὴν
ὀνομάτων ἡ σημασία, ἐξ ἐνεργείας τινὸς ἢ ἀξίας
positionem subjecti et. accideglis, ubi maxime
reaIis distinctin'est. qua: manifestior apparet in
qualitatibus tertiac spccici;quze prxcipuc arac-
aum οι recedunt? nam potentias, suntqui ιιυιίιιι
plps q_uam ratione aut. .l’ofnlaliter‘nlp cssplnlia dio
stingui; cum qua proindv non tam physica ut
regulis. quam nmlaphysica οι, ratiunis compositi»
erit; qua: nec ipsa in Dcu obisummapn ριιιὶιιιςιιιιευιι
cl ιμιιιδι ιτωιδευιιιιοηιίιιιιι admittenda 'su : eo sczlurut
fumlamcnlu. quod in creatis, σμιτιςιῑυιιινὶε, silum:-
cibus, 0c curru.
ριν ἠ Γραφὴ ποτὲ μὲν πῦρ, ποτε δὲ ὕδωρ καλεῖ,
δεικνῦσα ὅτι ,οὐκ οὐσίας ταῦτα ὀνόματα, ἀλλ’
ἐνεργείας· οὐ γὰρ ἐκ διαφόρων συνέστηκεν οὐο
σιῶν τὸ Πνεῦμα, ἀόρατόν τε καὶ μονοειδὲς δνι
καὶ τοῦ Νύσσης πρὸς Εὐνόμιον λέγοντος, Τίς ό η
διφυᾶ τὸν Θεὸν εἶναι λέγων πλὴν σοῦ τοῦ πᾶ-
σαν ὀνόματος ἔννοιαν τῇ τοῦ Πατρός οὑσίςι
συμφύοντος, καὶ μηδὲν ἔξωθεν προσεῖναι .ίέ-
γοντος,ιάλλ“ ἕκαστον τῶν περι τῶν θείων ὀνο-
μάτων τῇ τοῦ Θεοῦ οὐσίᾳ ἐγκεντρίζοντοςξ
~ Μετὰ τοῦτο ἐζητήοη, εἴ γε ἠῦεία. καὶ innato;
ἐνέργεια Θεότης παρὰ τῶν ἁγίων προσαγορεύεται.
οὐδὲ γὰρ τοῦτο οἱ νῦν ἀντιλέγοντες παρεδέχοντο.
Καὶ ἀνεφάνη καὶ τοῦτο, παρὰ τῶν Θεολόγων amp-rc—
τόμενον. Αὐτίκα γὰρ ὁ μέγας Βασίλειος ὲν τοῖς
κατ’ Εὑνομίου. Καὶ αὐτὸ, (mat, τὸ τῆς Θεότητος
ὄνομα, εἴτε τὴν ἐποπτικὴν εἴτε τὴν προνοητι-
κὴν ἐξουσίαν σημαίνει, οἰκείως εἶχε πρὸς τὸ
ἀνθρώπινον. Καὶ πάλιν ὀ αὐτὸς ἐν τῇ πρὸς Εὖστά-
θιον τὸν ίατρὶν ἐπιστολῇ, Οὐκοῦν, φησιν, ἠ τῆς
ἐνεργείας ταυτότης ἐπὶ Πατρός καὶ Υίοῦ καὶ
ἁγίου Πνεύματος δείκνυσι σαφῶς τὸ τῆς φύ-
σεως ἀπαράλλακτον. Ὥστε, κᾶν φύσιν σημαί-
νη τὸ τῆς Θεότητος ὄνομα, κυρίως καὶ τῷ
ἁγίῳ Πνεύματι τὴν προσηγορίαν προσαρμόζε·
c σθαι ταύτην ἡ τῆς οὐσίας κοινότης συντίθεται.
Ἀ..ιλόὺκ οἶδα ὅπως ἐπὶ τῆς φύσεως ἔνδειξιν
τὴν προσηγορίαν τῆς Θεότητος φέρουσιν οι
πάντα κατασκευάζοντες. Καὶ μετὰ τιναο Οὐκοῦν
ἐξουσίας τινὸς εἴτε ἐποπτικυῆς εἶτε ἐνεργητικῆς
ἔνδειξιν ἡ προσηγορία φέρει. Ἦ δὲ θεία φύσις
ἐν πᾶσι τοῖς ἐπινοουμένοις ὀνόμασι, Δκαθό ἐστι,
μένει ἀσήμαντος, ὡς ό ἡμέτερος λόγος. Εὐερ-
γέτην γὰρ καὶ κριτὴν, ἀγαθόν τε καὶ δίκαιον,
καὶ ὅσα (illa τοιαῦτα μαθόντες, ἐνεργειῶν διας
φορὰς ἐδιδάχθημεν. Τοῦ δὲ ἐνεργοῦντος τήν
φύσιν οὐδὲν μᾶλλον διὰ τῆς ἐνεργειῶν κατα-
νοήσεως ἐπιγνῶναι δυνάμεθά. Ὅταν γὰρ ἀπο-
διδῷ τις λόγον ἑκάστου τῶν ὀνομάτων, και αὐτ
τῆς τῆς φύσεως περὶ ᾖν τὰ ὀνόματα. οὐ τὸν
λόγος ἕτερος, τούτων καὶ ἡ φύσις διάφορος.
Οὐκοῦν ἄλλο μέν ἐστιν οὐσία. ἧςηοῧπω λόγος
μηνυτὴς ἐξευρέθη, ἐτέρα δὲ τῶν περὶ αὐτὴν
ὀνομάτων ἡ σημασία, ἐξ ἐνεργείας τινὸς ἢ ἀξίας
positionem subjecti et. accideglis, ubi maxime
reaIis distinctin'est. qua: manifestior apparet in
qualitatibus tertiac spccici;quze prxcipuc arac-
aum οι recedunt? nam potentias, suntqui ιιυιίιιι
plps q_uam ratione aut. .l’ofnlaliter‘nlp cssplnlia dio
stingui; cum qua proindv non tam physica ut
regulis. quam nmlaphysica οι, ratiunis compositi»
erit; qua: nec ipsa in Dcu obisummapn ριιιὶιιιςιιιιευιι
cl ιμιιιδι ιτωιδευιιιιοηιίιιιιι admittenda 'su : eo sczlurut
fumlamcnlu. quod in creatis, σμιτιςιῑυιιινὶε, silum:-
cibus, 0c curru.