PG 151, col. 743
ὀνομαζομένων. Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς μέγας Βασίλειος Α δευτέρᾳ ἐπιστολῇ θεότητα φησιν εἶναι τὸ χρῆμα
τὴν Θεότηταο εἴτε καὶ κατὰ τὰς τῶν πολλῶν
δόξας φύσεως ἐνδεικτικόν ἐστι τὸ τῆς Θεότη-
τος ὄνομα. διὰ τὸ μηδεμίαν εὐρςσκειν ἐν τῇ
φύσει παραλλαγὴν, οὐκ ἀπεικότως μιᾶς Θεότη-
τος τὴν ἁγίαν Τριάὸα ὁριζόμεθα.
Καὶ ὁ ἅγιος ’Δναστάστός φησιν, Ἡ Θεὸς προσ·
ηγορία πρόδηλον ὡς ἐνεργητικὴ τυγχάνει · οὺ
γὰρ αὐτὴν τὴν τοῦ Θεοῦ οὐσίαν παρίστησιν·
ἀδύνατον τὰρ ταύτην γνῶναι· ἀλλὰ τὴν θεω-
ρητικὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν ἡμῖν παρίστησι καὶ
δηλοῖ τὸ Θεός. Καὶ πάλιν ό αὐτὸς. Τὸ Θεὸς ὄνομα
οὐ τὴν οὐσίαν τῆς Θεότητος σημαίνει ο ἀκατά- Β τὴν θέωσιν, καὶ εἴπερ ἡ σχέσις καὶ τὸ μίμημα καὶ
ληπτος γὰρ αὕτη καὶ ἀνώνυμόι ἑστιν·ἁλλ’ἐκ
τῆς θεωρητικῆς αὐτοῦ ἐνεργείας Θεὸς εἴρηται,
ὡς φησιν ό ἅγιος Διονύσιος, ἢ ἐκ τοῦ δέειν,
ἤγουν διατρέχειν. ἢ ἐιι τοῦ αἴθειν, ὅ ἐστι φλογί-
ζειν. '0 δὲ αὐτὸς μέγας Διονύσιος, Et τὴν ὑπερθύ-
σιον. φησὶ, κρυφιότητα Θεένν ἢ ζωὴν ἤ οὐσίαν
Sf φῶς , ἢ λόγον ὀνομάσαιμεν , οὐδὲν ἕτερον
νοοῦμεν ἢ τὰς εἷς ἡμᾶς ἐξ αὐτῆς προαγομένας
δυνάμεις ἐκθεωτιχάς ἢ οὑσιοποιοὺς, ἢ (word-
γους ἢ σοροδώίους. Αὐτῇ δὲ κατὰ τὴν πασῶν
τῶν νοερῶν ἐνεργειῶν ἀπόλυσιν ἐπιϐάλλομεν,
μηδεμίαν ὁρῶντες θέωσιν ἢ ζωὴν ἢ οὐσίαν, ἣτις
ἐμφερής ἐστι τῇ πάντων ἐξῃρημένη κατὰ πᾶσαν οὐδὲ ὑπέστησεν. ἀλλ’ ἐποίησεν καθότι πολλοὶ
ὐπρ( οχῖιγ αιτῑᾳ, . η τῶν φαντασθέντων συνυπάρχειν ἐξ ἀϊδίου τῷ
κ’σλῖτὲιλιᾲδ αυτὸς φησι, Θεότης ἐστὶν ή πάντα C Θεῷ τὸν κόσμον οὐχὶ γεγεννὲᾔσθαι παρ’ rubro;
θεωμένη πρόνοια, Ὀτι δὲ ἡ πρόνοια ἐνέργειά συνεχώρησαν. Συναπεδείχθη δὲ ἀπὸ τούτου sum
ἐστιν, καὶ ἀπ’ ἄλλων μὲν τοῦτο γνώριμον, μάλιστα τὸ ἐνεργεῖν καὶ τὸ ἐνεργεῖσθαι οὐ μόνον ἐπὶ κτι-
ὁὲ καὶ ἀφ’ ὧν ὁ μέγας Ἀθανάσιος γράφει, λέγων, στῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀῖδίων καὶ ἁκτίστων δύναται
Οὐ κατὰ ἀλλην καὶ ἀλλην πρόνοιαν ό Πατὴρ λέγεσθαι· ἐπεὶ καὶ τὴν χάριν ἐνεργουμένην ἀκούον-
ml ό Υἱὸς ἐργάζεται, ἀλλὰ κατὰ μίαν καὶ τὴν τες oi διαφερόμενοι, κτιστὴν εὐθὺς εἶναι νομίζου-
αὐτὴν οὺσιώδη τῆς Θεότητος ἐνέργειαν. Ἀλλὰ σιν. '0 γὰρ μέγας ὲν θεολογίᾳ Γρηγόριος, Ἔστω,
καὶ ὁ μέγας Διονύσιος πάλιν ὲν τῇ πρὸς Γαῖον φησὶ, καὶ ἐνεργείας, ει τοῦτο δοκεῖ· οὐδὲ οὕτως
819) ςο τετοκὼς βίβλους δρόσου. §ic Sixt.
ila alia lect. Flaminio adducta . cum Lomnlut.-
nulla alia lect.l-’lantiuio adducta , cum Complut.,
Basil., etc. melius habeant βόλους, uillas {arisi
quid enim glebae ad rore-tu, cum glebae crassiores οοιιενιιο Deo posset intelligi, ea ratione qua ἐνέργεια
ξῖιιυ 2?? ειειιίε rimosis“ etiam??? ιβτξθιη ο svium"? :21. filiifilffti’i 2:.:":2?.-..Y2:;te:°
(seu potius in ea plantas et fruges) molliter infun- ν ὑφἰστήμι sonat subsistentiam dare, cujus usus fre»
dente. eoun munere roris quasi parente ac geni- quentissiniinsest in incarnatione. in qua pas~im Ver-
foro, ut debuerint sapiemissimifsenes οἱ LXX, but
βώλους reddere, rcciamantibusllebr. ac quotquot
ex illis vel pressa interpretatione. vel paraphrasi
reddidere? Codex Alexandr. συνοχὰς καὶ βώλους
δρόσου habet; sed adjectitiam Vocem συνοχὰς
nemo non videt, ac scbolii loco primum positam,
studioso quodam molliente τὸ βώλους, et osten-
dente ut roris glebis dici ac intelligi queant ; nempe
ut jam ros inludit terrae laciemfeertisque parii-
.bus illi continue lueret. Vis ista in verbisf satis
ntuli-sta; nec ex illis facile consurgat theologicum
mon-sta; nec ex ims iacue consurgat ιιιουκέξιουιη
argumentum, q‘uod omnino sit ellicax, tanta naecis
in uerbis licentia, ubi praesertim ἀντιλογία est non
όμολογία, in quarum prima non omnino servatur
ἀκρίϐεια. Satis enim est undecunque adversarium
elidas probabili quadam specie. etsi non accurata
omnino et explorata veritate illius argumenta elu-
dendo, qua se methodo usum profitetur Pal-amas.
τὴν Θεότηταο εἴτε καὶ κατὰ τὰς τῶν πολλῶν
δόξας φύσεως ἐνδεικτικόν ἐστι τὸ τῆς Θεότη-
τος ὄνομα. διὰ τὸ μηδεμίαν εὐρςσκειν ἐν τῇ
φύσει παραλλαγὴν, οὐκ ἀπεικότως μιᾶς Θεότη-
τος τὴν ἁγίαν Τριάὸα ὁριζόμεθα.
Καὶ ὁ ἅγιος ’Δναστάστός φησιν, Ἡ Θεὸς προσ·
ηγορία πρόδηλον ὡς ἐνεργητικὴ τυγχάνει · οὺ
γὰρ αὐτὴν τὴν τοῦ Θεοῦ οὐσίαν παρίστησιν·
ἀδύνατον τὰρ ταύτην γνῶναι· ἀλλὰ τὴν θεω-
ρητικὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν ἡμῖν παρίστησι καὶ
δηλοῖ τὸ Θεός. Καὶ πάλιν ό αὐτὸς. Τὸ Θεὸς ὄνομα
οὐ τὴν οὐσίαν τῆς Θεότητος σημαίνει ο ἀκατά- Β τὴν θέωσιν, καὶ εἴπερ ἡ σχέσις καὶ τὸ μίμημα καὶ
ληπτος γὰρ αὕτη καὶ ἀνώνυμόι ἑστιν·ἁλλ’ἐκ
τῆς θεωρητικῆς αὐτοῦ ἐνεργείας Θεὸς εἴρηται,
ὡς φησιν ό ἅγιος Διονύσιος, ἢ ἐκ τοῦ δέειν,
ἤγουν διατρέχειν. ἢ ἐιι τοῦ αἴθειν, ὅ ἐστι φλογί-
ζειν. '0 δὲ αὐτὸς μέγας Διονύσιος, Et τὴν ὑπερθύ-
σιον. φησὶ, κρυφιότητα Θεένν ἢ ζωὴν ἤ οὐσίαν
Sf φῶς , ἢ λόγον ὀνομάσαιμεν , οὐδὲν ἕτερον
νοοῦμεν ἢ τὰς εἷς ἡμᾶς ἐξ αὐτῆς προαγομένας
δυνάμεις ἐκθεωτιχάς ἢ οὑσιοποιοὺς, ἢ (word-
γους ἢ σοροδώίους. Αὐτῇ δὲ κατὰ τὴν πασῶν
τῶν νοερῶν ἐνεργειῶν ἀπόλυσιν ἐπιϐάλλομεν,
μηδεμίαν ὁρῶντες θέωσιν ἢ ζωὴν ἢ οὐσίαν, ἣτις
ἐμφερής ἐστι τῇ πάντων ἐξῃρημένη κατὰ πᾶσαν οὐδὲ ὑπέστησεν. ἀλλ’ ἐποίησεν καθότι πολλοὶ
ὐπρ( οχῖιγ αιτῑᾳ, . η τῶν φαντασθέντων συνυπάρχειν ἐξ ἀϊδίου τῷ
κ’σλῖτὲιλιᾲδ αυτὸς φησι, Θεότης ἐστὶν ή πάντα C Θεῷ τὸν κόσμον οὐχὶ γεγεννὲᾔσθαι παρ’ rubro;
θεωμένη πρόνοια, Ὀτι δὲ ἡ πρόνοια ἐνέργειά συνεχώρησαν. Συναπεδείχθη δὲ ἀπὸ τούτου sum
ἐστιν, καὶ ἀπ’ ἄλλων μὲν τοῦτο γνώριμον, μάλιστα τὸ ἐνεργεῖν καὶ τὸ ἐνεργεῖσθαι οὐ μόνον ἐπὶ κτι-
ὁὲ καὶ ἀφ’ ὧν ὁ μέγας Ἀθανάσιος γράφει, λέγων, στῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀῖδίων καὶ ἁκτίστων δύναται
Οὐ κατὰ ἀλλην καὶ ἀλλην πρόνοιαν ό Πατὴρ λέγεσθαι· ἐπεὶ καὶ τὴν χάριν ἐνεργουμένην ἀκούον-
ml ό Υἱὸς ἐργάζεται, ἀλλὰ κατὰ μίαν καὶ τὴν τες oi διαφερόμενοι, κτιστὴν εὐθὺς εἶναι νομίζου-
αὐτὴν οὺσιώδη τῆς Θεότητος ἐνέργειαν. Ἀλλὰ σιν. '0 γὰρ μέγας ὲν θεολογίᾳ Γρηγόριος, Ἔστω,
καὶ ὁ μέγας Διονύσιος πάλιν ὲν τῇ πρὸς Γαῖον φησὶ, καὶ ἐνεργείας, ει τοῦτο δοκεῖ· οὐδὲ οὕτως
819) ςο τετοκὼς βίβλους δρόσου. §ic Sixt.
ila alia lect. Flaminio adducta . cum Lomnlut.-
nulla alia lect.l-’lantiuio adducta , cum Complut.,
Basil., etc. melius habeant βόλους, uillas {arisi
quid enim glebae ad rore-tu, cum glebae crassiores οοιιενιιο Deo posset intelligi, ea ratione qua ἐνέργεια
ξῖιιυ 2?? ειειιίε rimosis“ etiam??? ιβτξθιη ο svium"? :21. filiifilffti’i 2:.:":2?.-..Y2:;te:°
(seu potius in ea plantas et fruges) molliter infun- ν ὑφἰστήμι sonat subsistentiam dare, cujus usus fre»
dente. eoun munere roris quasi parente ac geni- quentissiniinsest in incarnatione. in qua pas~im Ver-
foro, ut debuerint sapiemissimifsenes οἱ LXX, but
βώλους reddere, rcciamantibusllebr. ac quotquot
ex illis vel pressa interpretatione. vel paraphrasi
reddidere? Codex Alexandr. συνοχὰς καὶ βώλους
δρόσου habet; sed adjectitiam Vocem συνοχὰς
nemo non videt, ac scbolii loco primum positam,
studioso quodam molliente τὸ βώλους, et osten-
dente ut roris glebis dici ac intelligi queant ; nempe
ut jam ros inludit terrae laciemfeertisque parii-
.bus illi continue lueret. Vis ista in verbisf satis
ntuli-sta; nec ex illis facile consurgat theologicum
mon-sta; nec ex ims iacue consurgat ιιιουκέξιουιη
argumentum, q‘uod omnino sit ellicax, tanta naecis
in uerbis licentia, ubi praesertim ἀντιλογία est non
όμολογία, in quarum prima non omnino servatur
ἀκρίϐεια. Satis enim est undecunque adversarium
elidas probabili quadam specie. etsi non accurata
omnino et explorata veritate illius argumenta elu-
dendo, qua se methodo usum profitetur Pal-amas.