PG 152, col. 23
seon seu personarum ad se invicem juxta incom- Λ Sanctus item Cyrillus in ι Thcsaurorum ait =
mISlaS ad invicem, servantes sibi suarum proprie-
tatum terminos, necesse est: neque enim alias
ordo servaretur ; non tamen ideo noeesse est, in-
commiSIarum, in quantum incommista sunt, ordi-
nem ad invicem servantes, nisi etiam habitus
al invicem quidam illis inesse videatur. Ex
quo sane ordine ad invicem ct habitu, suarum
etiam proprietatum termini confundi miscerique
non possunt. Quo etiam rt-ntoto, incommistum
illud secundum se, inord'nationis potius, quam
ordinis licrct causa. Quaerendum igitur in personis
divinis, quzenam sit’ordinis carum ad invicem
causa, quteitem incommistionis secundum proprie-
tates suas. Alias enim, przeterquum quod nihil
conficitur, imperitia: quoque cvidens argumentum
cst, causale quasi causam ponere. Igitur oportere
quidem necessario ordinem in divinis personis
immobilem fateri, neque esse in nostra potestate,
nt libuerit, traditum immutare ordinem, eosque,
qui immutaut, ut quo aperte oppugnant pietatem,
vitandos esse, satis ex superioribus ostensum est.
Quoniam vero unitatem ac Trinitatem Deum
confitemur, ac juxta unitatem quidem neque ordo,
neque processus, neque personarmn numerus in-
spicitur: una enim res essentia est omnino indis-
creta, uniusque ad seipsnm secundum rem orsto
aut disert-tio non est: reliquum est, ut Ordinem (ἶ suam ac substantialem proprietatem hinc accipit,
numerumque personarum juxta processus suos fa-
teamur.
Duo omnino processus in Deo nobis traditi su-‘t,
alter, secundum nativitatem, alter, juxta proces-
sionem. Deum quippe ex Deo nasci, Deumque
item ex Deo procedere, divinis Litteris docemur.
Atque Fiiii quidem a Patre immediatum processum,
sanctus Basilius, in lib. Adversus Eu'nomium, ita
Commendat : ι Initium quidem Patris nullumque
horum medium. ι Rursumque in eodem : α Ut
enim stulta est interrogatio ineo, qui sine prin-
cipio atque ingenitus cst, superius aliquid quaere-
re: et hic in eo, qui sempiterne cum Putre est,
nullumque habet medium inter se et genitorem. ι
Idem rursusin ea, quam supra memoravimus ί) reddit. Aliud enim causam, aliud vero caus Ie
ad Canonicas Epistola : ι Si enim Deo superior
cst Spiritus, non jam ex Deo est, si autem ex Dco
est, quomodo antiquior est illo, ex quo est? At
ne Uuigenito quidem prior est, nullutn enim inter
Patrem ac Filium medium cst. ι
Gregorius etiam Nyssenus in ι adversus Euno.
mium libro, sic ait : ι Pater quidem sine principio
atque ingenitus intelligitur. Ex ipso autem, juxta
contigui rationem, inseparabiliter unigenitus Filius
cum Patre simul intelligitur. ι
(7) (ΕΙ-ποθ est tinos-ciam; Quod potius rctincn-
dunt, vel persomc vocabulum adhibendum ut vitetur
:L‘quivocatio.
i8), Es orat. lex illis quinque de rectis fidei
mISlaS ad invicem, servantes sibi suarum proprie-
tatum terminos, necesse est: neque enim alias
ordo servaretur ; non tamen ideo noeesse est, in-
commiSIarum, in quantum incommista sunt, ordi-
nem ad invicem servantes, nisi etiam habitus
al invicem quidam illis inesse videatur. Ex
quo sane ordine ad invicem ct habitu, suarum
etiam proprietatum termini confundi miscerique
non possunt. Quo etiam rt-ntoto, incommistum
illud secundum se, inord'nationis potius, quam
ordinis licrct causa. Quaerendum igitur in personis
divinis, quzenam sit’ordinis carum ad invicem
causa, quteitem incommistionis secundum proprie-
tates suas. Alias enim, przeterquum quod nihil
conficitur, imperitia: quoque cvidens argumentum
cst, causale quasi causam ponere. Igitur oportere
quidem necessario ordinem in divinis personis
immobilem fateri, neque esse in nostra potestate,
nt libuerit, traditum immutare ordinem, eosque,
qui immutaut, ut quo aperte oppugnant pietatem,
vitandos esse, satis ex superioribus ostensum est.
Quoniam vero unitatem ac Trinitatem Deum
confitemur, ac juxta unitatem quidem neque ordo,
neque processus, neque personarmn numerus in-
spicitur: una enim res essentia est omnino indis-
creta, uniusque ad seipsnm secundum rem orsto
aut disert-tio non est: reliquum est, ut Ordinem (ἶ suam ac substantialem proprietatem hinc accipit,
numerumque personarum juxta processus suos fa-
teamur.
Duo omnino processus in Deo nobis traditi su-‘t,
alter, secundum nativitatem, alter, juxta proces-
sionem. Deum quippe ex Deo nasci, Deumque
item ex Deo procedere, divinis Litteris docemur.
Atque Fiiii quidem a Patre immediatum processum,
sanctus Basilius, in lib. Adversus Eu'nomium, ita
Commendat : ι Initium quidem Patris nullumque
horum medium. ι Rursumque in eodem : α Ut
enim stulta est interrogatio ineo, qui sine prin-
cipio atque ingenitus cst, superius aliquid quaere-
re: et hic in eo, qui sempiterne cum Putre est,
nullumque habet medium inter se et genitorem. ι
Idem rursusin ea, quam supra memoravimus ί) reddit. Aliud enim causam, aliud vero caus Ie
ad Canonicas Epistola : ι Si enim Deo superior
cst Spiritus, non jam ex Deo est, si autem ex Dco
est, quomodo antiquior est illo, ex quo est? At
ne Uuigenito quidem prior est, nullutn enim inter
Patrem ac Filium medium cst. ι
Gregorius etiam Nyssenus in ι adversus Euno.
mium libro, sic ait : ι Pater quidem sine principio
atque ingenitus intelligitur. Ex ipso autem, juxta
contigui rationem, inseparabiliter unigenitus Filius
cum Patre simul intelligitur. ι
(7) (ΕΙ-ποθ est tinos-ciam; Quod potius rctincn-
dunt, vel persomc vocabulum adhibendum ut vitetur
:L‘quivocatio.
i8), Es orat. lex illis quinque de rectis fidei