PG 152, col. 645
Κυρίου, ι Ὠστε ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα πίστεως εἰς τὴν
μέλλουσαν ἐκείνην καὶ ἄῤῥητον ἀπόλαυσιν καταν-
τήσομεν. Καὶ γάρ φησιν, ι Αὐτὸς 6 Πατήρ φιλεῖ
ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε, καὶ πεπιστεύκατε
ὃτι ἐγὼ παρά τοῦ Πατρὺς ἐξῆλθον. Ἐξῆλοον παρα
τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐλήλυθα εἰς τον κόσμον. Πά).
Πατέρα.)
0
Οὕτω γοῦν tvm-301 πιστεύομεν ὅτι αὐτὸς ὀ εἷς
τῆς Τριάδος 6 ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρος γεννώμενος
ἀῖδίως καὶ ἀρῤεύστως καὶ ἀνεκφοιτήτως, κατὰ τήν
οὖσίαν ἴσος ὢν αὑτῷ καὶ ἀληθὴς Υἱὸς αὑτοῦ καὶ
Λόγος, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, κατελθὼν ὲκ τῶν
οὐρανῶν, ἀνέλαϐε σάρκα ὲκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου
καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας διὰ τὴν ἡμετέραν σωτη-
ρίαν, ἄνευ ἁμαρτίας καὶ πάσης ἀλλοιώσεως καὶ
τροπῆς · καὶ ἐσταυρώοη κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, γενὸε
μενος ὑπὲρ ήμῶν κατάρα · καὶ ἀποθανὼν κατῆλθεν
ἐν τῷ ᾆδη μετὰ ψυχῆς ὡς Θεὸς, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρα
ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, τήν ἡμετέραν συνανέστη σε
φύσιν, καὶ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ ἐκάθι-
σεν ὲν δεξιᾷ τοῦ Ε)εοῦ καὶ Πατρός· τὸ ὁμότιο·
μον τῆς ἀξίας τοῦ ἐν δεξιᾷ σημαίνοντος· καὶ
πάλιν 6 αὑτὴς ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νε-
κρούς.
Εἰ τοίνυν τούτοις πιστεύομεν, πόρρω πάσης ἀμ-
φιϐολίας τῆς μελλούσης δλῖξης καὶ θεωρίας ἐπιτευ-
ξόμεθα ι’() γαρ ἔχων τὰς ἐντολάς pou, ι φησὶ, c qu
ι καὶ τηρῶν αὑτὰς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με.
'0 δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ Πατρός
μου, καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὑτὸν, καὶ ὲμςανέσω αὐτῷ
ἐμαυτόν. ι Καὶ, (Ἐὰν ἀγα.τᾶτέ με, τὰς ἐντολάς μον
τηρήσετε· καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα, καὶ ἄλλον
Παρακλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς
τὸν αἰῶνα, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ 6 κόσμος
οὐ δύναται λαϐεῖν· ι o! φτλοῦντες δηλονότι τὶν
κόσμον. Καὶ, ι Πάλιν ἔρχομαι. καὶ παραλήψομαι
ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν · ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ὑμεῖς
ἦτε. ι Καὶ, ι Θέλω, Πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, ἵνα
ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, κάκ;ἴ·ηι ὦσι μετ’ ἐμοῦ, ἴνα 03er-
ρῶσι τὴν δόξαν ἢν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησας με
πρὸ καταϐολῆς κόσμοι). ι
, ι Πάντοτε οὖν
σὺν Κυρίῳ ὲεὸμεοα, κατὰῡ
τὸν θεῖον Ἀπόστειλον, καὶ χαρήσεται ἡμῶν ή καρ-
δία, καὶὴ χαρὰ ἡμῶν πεπληρωμένη ἔσται, καὶ
ταύτην οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ἡμῶν, ὼς 6 Κύριός φησιν,
ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσει ἡμῖν, ἀλλά παῤ-
ρησία περὶτοῦ Πατρὺς αὑτοῦ ἀναγγελεῖ ήμίν. ι Τοῦ
Πατρδς ι δὲ εἰπὼν, δίδωσι καὶ ἑαυτὸν μετὰ τοῦ
ἁγίου Πνεύματος ἀδιαστατως νοεῖσθαι. Εἷς γὰρ
Θεός ἐστι μετὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ ΙΙνεύματος.
Τουτέστιν, Ούκ ἔσονται ὁμοιότητες καὶ σύμίολα,
τῆς ὁράσεως γινομένης πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
Καὶ γὰρ φησινό Ἀπὸστολος, ι ’Όταν ἔλθῃ τὸ τέ-
⁸³ Galat. Ill, 13.
“ [ἐσμ-τμη, .i.
⁸³ Joan. xw, 97.
" Joan. τινι, 2i. ⁸³³ l'l‘hess. Iv, l7.
λιν. ἃ.
μέλλουσαν ἐκείνην καὶ ἄῤῥητον ἀπόλαυσιν καταν-
τήσομεν. Καὶ γάρ φησιν, ι Αὐτὸς 6 Πατήρ φιλεῖ
ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε, καὶ πεπιστεύκατε
ὃτι ἐγὼ παρά τοῦ Πατρὺς ἐξῆλθον. Ἐξῆλοον παρα
τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐλήλυθα εἰς τον κόσμον. Πά).
Πατέρα.)
0
Οὕτω γοῦν tvm-301 πιστεύομεν ὅτι αὐτὸς ὀ εἷς
τῆς Τριάδος 6 ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρος γεννώμενος
ἀῖδίως καὶ ἀρῤεύστως καὶ ἀνεκφοιτήτως, κατὰ τήν
οὖσίαν ἴσος ὢν αὑτῷ καὶ ἀληθὴς Υἱὸς αὑτοῦ καὶ
Λόγος, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, κατελθὼν ὲκ τῶν
οὐρανῶν, ἀνέλαϐε σάρκα ὲκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου
καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας διὰ τὴν ἡμετέραν σωτη-
ρίαν, ἄνευ ἁμαρτίας καὶ πάσης ἀλλοιώσεως καὶ
τροπῆς · καὶ ἐσταυρώοη κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, γενὸε
μενος ὑπὲρ ήμῶν κατάρα · καὶ ἀποθανὼν κατῆλθεν
ἐν τῷ ᾆδη μετὰ ψυχῆς ὡς Θεὸς, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρα
ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, τήν ἡμετέραν συνανέστη σε
φύσιν, καὶ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ ἐκάθι-
σεν ὲν δεξιᾷ τοῦ Ε)εοῦ καὶ Πατρός· τὸ ὁμότιο·
μον τῆς ἀξίας τοῦ ἐν δεξιᾷ σημαίνοντος· καὶ
πάλιν 6 αὑτὴς ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νε-
κρούς.
Εἰ τοίνυν τούτοις πιστεύομεν, πόρρω πάσης ἀμ-
φιϐολίας τῆς μελλούσης δλῖξης καὶ θεωρίας ἐπιτευ-
ξόμεθα ι’() γαρ ἔχων τὰς ἐντολάς pou, ι φησὶ, c qu
ι καὶ τηρῶν αὑτὰς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με.
'0 δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ Πατρός
μου, καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὑτὸν, καὶ ὲμςανέσω αὐτῷ
ἐμαυτόν. ι Καὶ, (Ἐὰν ἀγα.τᾶτέ με, τὰς ἐντολάς μον
τηρήσετε· καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα, καὶ ἄλλον
Παρακλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς
τὸν αἰῶνα, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ 6 κόσμος
οὐ δύναται λαϐεῖν· ι o! φτλοῦντες δηλονότι τὶν
κόσμον. Καὶ, ι Πάλιν ἔρχομαι. καὶ παραλήψομαι
ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν · ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ὑμεῖς
ἦτε. ι Καὶ, ι Θέλω, Πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, ἵνα
ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, κάκ;ἴ·ηι ὦσι μετ’ ἐμοῦ, ἴνα 03er-
ρῶσι τὴν δόξαν ἢν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησας με
πρὸ καταϐολῆς κόσμοι). ι
, ι Πάντοτε οὖν
σὺν Κυρίῳ ὲεὸμεοα, κατὰῡ
τὸν θεῖον Ἀπόστειλον, καὶ χαρήσεται ἡμῶν ή καρ-
δία, καὶὴ χαρὰ ἡμῶν πεπληρωμένη ἔσται, καὶ
ταύτην οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ἡμῶν, ὼς 6 Κύριός φησιν,
ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσει ἡμῖν, ἀλλά παῤ-
ρησία περὶτοῦ Πατρὺς αὑτοῦ ἀναγγελεῖ ήμίν. ι Τοῦ
Πατρδς ι δὲ εἰπὼν, δίδωσι καὶ ἑαυτὸν μετὰ τοῦ
ἁγίου Πνεύματος ἀδιαστατως νοεῖσθαι. Εἷς γὰρ
Θεός ἐστι μετὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ ΙΙνεύματος.
Τουτέστιν, Ούκ ἔσονται ὁμοιότητες καὶ σύμίολα,
τῆς ὁράσεως γινομένης πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
Καὶ γὰρ φησινό Ἀπὸστολος, ι ’Όταν ἔλθῃ τὸ τέ-
⁸³ Galat. Ill, 13.
“ [ἐσμ-τμη, .i.
⁸³ Joan. xw, 97.
" Joan. τινι, 2i. ⁸³³ l'l‘hess. Iv, l7.
λιν. ἃ.