PG 152, col. 644
λῆς ita‘ δυνάμεως ι ι Οὐ γάρ ἐν τῂ ἁσῦενεία, φησι.
ι καθ’ ἣν κέγριται, ὅψονται αὐτὸν, ἀλλ’ ὲν τῇ δυ-
νάμει τῆς δόξης ῂ κρινεῖ. ι Εἶτα ἀπορίαν εἰσάγει,
ὅτι εξ γέρας καὶ επαθλόν ἐστιν ὲν ὲπαγγελιαις κεί-
μενον, δψεσθαι τὸν Θεόν. ι Μακάριοι i γὰρ ι οἱ
καθαροὶ τῇ καρδία. ὅτι αὖ οὶ τὸν Θεὸν ὂψοντσι i
Καὶ, ι Παλιν όφητισομαι ὑμῖν, καὶ χαρήσεται ὑμῶν
ἡ καρδία i Πῳς καὶ οἱ πονηροὶ ὄψονται αὑτὸν ἐν
τῇ δόξῃ αὑτοῦ, '0 καὶ λύων φησ“.ν. οὐ τὴν τῆς
Θεότητο· Θεωρίαν ἔσεσθαι κοινὴν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ
τοῖς πονηροῖς (αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τοῖς ἁγίοις ἐξαίρε-
τος). am τὴν ὲν τῇ δόξῃ τοῦ σώματος θεωρίαν.
ιι, Βίιιαραδώσει τοίνυν τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πα-
τρὶ, αγαγων δηὶονότι τοὺς πιστοὺς εἰς τὴν Θεωρίαν
καῖ γνῶσίν του [ἰατρὸς καὶ ἑαυτοῦ καὶ του ἁγίου
Πνεύματος, του ἐνὸς καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ι ἵνα α)-
τὸς ό Θεὲς τὰ πάντα ὲν πᾶσι. i Νῦν μὲν γὰρ 1:13:23-
ομεν καὶ ἑλτῖζο εν ὃ οὐ βλέπομεν· ι ’0 γὰρ βλέτει
τις τί καὶ ἐλπίζεις i φησὶν ὁ ’Λπόττο).ος. ili! δὲ ὂ
οὐ βλέπομεν ὲὶπὶζομεν, δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχό-
μεθα, ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ὲν ἀναπαύπει αυτου (tu)
ἔσται. ι Καὶ πάλιν, ι Ἐφόσονὲσμὲν ὲν τῷ adipi; ι,
ἁποδηαοῦμεν ὲκ τοῦ Κυρίου. Διὰ πίστεως γὰρ τε·
ριπατοῧμεν, οὐ διὰ εἴδους. i Καὶ, ι NW ἡ ζωὴ
ὑμῶν κέκρυπται ὲν τῷ Χροστῷ ⁸ ὅταν δὲ ὁ Χριστὸς
φανερωθῇ ὴξωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς ςανεριυθὴ-
nis ο Ain; γὰρ ἡμῖν ή θεωρία ἒν ὑποσχέσει ἐστὶ, τὲ-
)0; οὖσα πασων τῶν ἐργασ.ιῖ› καὶ, αἰώνιος τῆς εὑ-
φροσύνης τελείωσις. ι Υἱοὶ γάρ ἐσμεν τοῦ Θεοῦ, ›
φησὶν ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ι καὶ οὕτω ἑφα-
νερὼοη τί ἐσόμεθα. Οἴδαμεν δὲ ότι ὅταν φανερωίιῇ,
ὅμοιοι αὑτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς
ὲσ Κα“ αὑϋς ό Κύριος ιῖρηγεν, ι Auri} ἐσττν
ἡ αἰώνιος ζωὴ, ἵνα γινώσκωσι σὲ τὸν μό λοι duo -
νὸν Θεὸν,καὶ ὃν ἀπέστειὶας Ἰησουν Χριστόν. ι
Περὶ ταύτης καὶ ὀ Δασὶδ ὲκ προσώπου του (hau
λέγει, ι Μακρότητος ήμεριυν ἐμπλήσω σις’ , χω.
δείξω αὐτῷτδ σωτήριόν μευ i Καὶ παρ’ αὐτοῦ,
ιι Matili. ν, 8.
³² Ι Cor. xv, 24.
³³1 Cor. xv, ‘23.
³⁸ ll Cor. ν, (3.
³⁷ Coloss. in, ’5.
³⁵ Cor. xiii, 12.
(83) August. in Psal Ωιι.. et tr. 19. in J'ian.
(84) '0 ,ϐασιλεὺς ἐν ἀναπαύσει αὑτοῦ. Sclio-
lia Boni. ex Syniaév ἀναπαύσει. Grmca Vtilg. ἐν
ἀνακλίέει · in accubitu, seu rei-nbilu, nti Hier ex
Oiigcne ieddidit. llelir. circuitum sonant, a vei Im
, quod in οι lieni antiquitus ad mensam sede-
rent : pa quo more nec nostrum plerique alilioi-
rent. Comment. in Cant. Eusebii nomine sic expo-
li't_- Ὠς ἂν εἴης καθέδρα βασιλέως · ιιι εις sedes
regis, jun tque “ pc ’ ς ιι ct l’liilo (Βίην.
secus ac Vulg. ιιι significetur ornatus sponse,
gsqtte dum digna sponsi sedes et accubitus cu-
ut.
ιιι.
ι καθ’ ἣν κέγριται, ὅψονται αὐτὸν, ἀλλ’ ὲν τῇ δυ-
νάμει τῆς δόξης ῂ κρινεῖ. ι Εἶτα ἀπορίαν εἰσάγει,
ὅτι εξ γέρας καὶ επαθλόν ἐστιν ὲν ὲπαγγελιαις κεί-
μενον, δψεσθαι τὸν Θεόν. ι Μακάριοι i γὰρ ι οἱ
καθαροὶ τῇ καρδία. ὅτι αὖ οὶ τὸν Θεὸν ὂψοντσι i
Καὶ, ι Παλιν όφητισομαι ὑμῖν, καὶ χαρήσεται ὑμῶν
ἡ καρδία i Πῳς καὶ οἱ πονηροὶ ὄψονται αὑτὸν ἐν
τῇ δόξῃ αὑτοῦ, '0 καὶ λύων φησ“.ν. οὐ τὴν τῆς
Θεότητο· Θεωρίαν ἔσεσθαι κοινὴν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ
τοῖς πονηροῖς (αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τοῖς ἁγίοις ἐξαίρε-
τος). am τὴν ὲν τῇ δόξῃ τοῦ σώματος θεωρίαν.
ιι, Βίιιαραδώσει τοίνυν τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πα-
τρὶ, αγαγων δηὶονότι τοὺς πιστοὺς εἰς τὴν Θεωρίαν
καῖ γνῶσίν του [ἰατρὸς καὶ ἑαυτοῦ καὶ του ἁγίου
Πνεύματος, του ἐνὸς καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ι ἵνα α)-
τὸς ό Θεὲς τὰ πάντα ὲν πᾶσι. i Νῦν μὲν γὰρ 1:13:23-
ομεν καὶ ἑλτῖζο εν ὃ οὐ βλέπομεν· ι ’0 γὰρ βλέτει
τις τί καὶ ἐλπίζεις i φησὶν ὁ ’Λπόττο).ος. ili! δὲ ὂ
οὐ βλέπομεν ὲὶπὶζομεν, δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχό-
μεθα, ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ὲν ἀναπαύπει αυτου (tu)
ἔσται. ι Καὶ πάλιν, ι Ἐφόσονὲσμὲν ὲν τῷ adipi; ι,
ἁποδηαοῦμεν ὲκ τοῦ Κυρίου. Διὰ πίστεως γὰρ τε·
ριπατοῧμεν, οὐ διὰ εἴδους. i Καὶ, ι NW ἡ ζωὴ
ὑμῶν κέκρυπται ὲν τῷ Χροστῷ ⁸ ὅταν δὲ ὁ Χριστὸς
φανερωθῇ ὴξωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς ςανεριυθὴ-
nis ο Ain; γὰρ ἡμῖν ή θεωρία ἒν ὑποσχέσει ἐστὶ, τὲ-
)0; οὖσα πασων τῶν ἐργασ.ιῖ› καὶ, αἰώνιος τῆς εὑ-
φροσύνης τελείωσις. ι Υἱοὶ γάρ ἐσμεν τοῦ Θεοῦ, ›
φησὶν ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ι καὶ οὕτω ἑφα-
νερὼοη τί ἐσόμεθα. Οἴδαμεν δὲ ότι ὅταν φανερωίιῇ,
ὅμοιοι αὑτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς
ὲσ Κα“ αὑϋς ό Κύριος ιῖρηγεν, ι Auri} ἐσττν
ἡ αἰώνιος ζωὴ, ἵνα γινώσκωσι σὲ τὸν μό λοι duo -
νὸν Θεὸν,καὶ ὃν ἀπέστειὶας Ἰησουν Χριστόν. ι
Περὶ ταύτης καὶ ὀ Δασὶδ ὲκ προσώπου του (hau
λέγει, ι Μακρότητος ήμεριυν ἐμπλήσω σις’ , χω.
δείξω αὐτῷτδ σωτήριόν μευ i Καὶ παρ’ αὐτοῦ,
ιι Matili. ν, 8.
³² Ι Cor. xv, 24.
³³1 Cor. xv, ‘23.
³⁸ ll Cor. ν, (3.
³⁷ Coloss. in, ’5.
³⁵ Cor. xiii, 12.
(83) August. in Psal Ωιι.. et tr. 19. in J'ian.
(84) '0 ,ϐασιλεὺς ἐν ἀναπαύσει αὑτοῦ. Sclio-
lia Boni. ex Syniaév ἀναπαύσει. Grmca Vtilg. ἐν
ἀνακλίέει · in accubitu, seu rei-nbilu, nti Hier ex
Oiigcne ieddidit. llelir. circuitum sonant, a vei Im
, quod in οι lieni antiquitus ad mensam sede-
rent : pa quo more nec nostrum plerique alilioi-
rent. Comment. in Cant. Eusebii nomine sic expo-
li't_- Ὠς ἂν εἴης καθέδρα βασιλέως · ιιι εις sedes
regis, jun tque “ pc ’ ς ιι ct l’liilo (Βίην.
secus ac Vulg. ιιι significetur ornatus sponse,
gsqtte dum digna sponsi sedes et accubitus cu-
ut.
ιιι.