PG 152, col. 759
integumenta esse srieniiaa arcanm, et vulgo homi- Α sed potius omni studio ad sublimiores cogitationes
studiosis sanctitatis aperiantur, utpote expeditiSab
omni puerili cogitatione in sacris symbolis, et qui
acie mentis, σοι ingenii facultate ad contemplandum
idonea, veritatem simplicem et supra naturam sym-
bolorum collocatam assequi possint. Et rursus idem
cap. 2 De caelesti Itierarcliia: Sic. inquit. omnes
. divina sapientia eruditi, et divini amatus ministri et
interpretes Sancta sanctorum a profanis et ab iis
qui inilinli non sunt, pure separant, et formas elli-
ctas dissimiles celebrant, nt neque divina a profa-
nis facile percipi queant; neque _qui studio spe-
ctandi sacras istas imagines inclusas tenentur, in
illis extrinsecus figuris et signis tanquam in veris
ὶιιι-ιιιςιιιι. Ιιιιο et magnus Basilius: Qui. inquit, ad
celsiores notiones ex verbis non ascendit, sed in
ipsis delineationibus corporum verborum composi-
tione factis residet. audiet ex Moyse, Deum esse
ignem; et a Daniele sapiente ad alias opiniones
detorquebitur; ita fiet ut non solum falsas c0gita-
tiones, sed inter se pugnantes ex ipsis rebus
colligat. Ex his patet non oportere haerere in syms
bolice effictis formis, quomodocunque elllngantur,
sive in specie sub sensum cadente, sive in vocabu-
lis quze videntur habere multum absoni et absurdi;
CAPUT Ι.
Quod duplex sit theologia deinonstrativa..
Ilagnus Dionysius secundo capite Caelestis liierar-
chiw: Duo, inquit(l), modi sunt sacra: nominationis
Dei : alter quidem, ut consentaneum apparet, per
similes imagines ac signa saera tendens ; alter vero
per dissimiles formas in speciem absonam et dis-
scntaueam effictus, ac traditiones quidem mysticae
Seripturarum Deum ennutiantinm, venerandam ejus
qui supra substantiam est, et θεαρχία (2)⁹ id est,
Detls deorum, beatitudinem interdum tanquam
mentem et Verbum et substantiam (5) laudant, cum
Scholia S. Maximi.
apparet, non enim sic accipienda sunt, _se_d potius D quasige.t3},_§px0m: ι¹ί⁰³¹¹¹¹¹⁵ “05 Deum δεοτιηην
secundum sensus,quos sy'mbola intus babentahe
reconditos.
(1) Duo. inquit, modi. Quod duobus modis lau-
datur Deus, aut tauquam similis ornnibus__ (quinia
enim in ipso consistunt) aut tanquam dissimilis
(nihil est 'enim eorum quae sunt), exponit deinde
liionysius, quomodo formantur isti modi nominandi
li uin per similia, utcumdieitur Deus in_ Scriptura
Verbum, et mens; ut illud: Quis cognovit sensum.
siveineiitern Domini ‘! (Rom. ii),et is:_ud in prephetis
frequens : Et factum; est verbum Domini Aad‘ tne.
⁴ (³2) θεαρχία. (ium Dionysius liettm vocat“ ligato-
χῐδὶν, ah 'ei; nominat quodest potissimum- Dei do-
iium, facere scilicet angelos et sanctos homines,
quoad fieri potest. deos'qnosdam, _sicu_t__sc_rip.:‘u-.u
est: Ego dixi, DiiAestis (Paul. Lxxxm, ι t_il|ud : us
deorum in SiouU’sul. Lxxxn) Ekaoyéav itauue dicit,
studiosis sanctitatis aperiantur, utpote expeditiSab
omni puerili cogitatione in sacris symbolis, et qui
acie mentis, σοι ingenii facultate ad contemplandum
idonea, veritatem simplicem et supra naturam sym-
bolorum collocatam assequi possint. Et rursus idem
cap. 2 De caelesti Itierarcliia: Sic. inquit. omnes
. divina sapientia eruditi, et divini amatus ministri et
interpretes Sancta sanctorum a profanis et ab iis
qui inilinli non sunt, pure separant, et formas elli-
ctas dissimiles celebrant, nt neque divina a profa-
nis facile percipi queant; neque _qui studio spe-
ctandi sacras istas imagines inclusas tenentur, in
illis extrinsecus figuris et signis tanquam in veris
ὶιιι-ιιιςιιιι. Ιιιιο et magnus Basilius: Qui. inquit, ad
celsiores notiones ex verbis non ascendit, sed in
ipsis delineationibus corporum verborum composi-
tione factis residet. audiet ex Moyse, Deum esse
ignem; et a Daniele sapiente ad alias opiniones
detorquebitur; ita fiet ut non solum falsas c0gita-
tiones, sed inter se pugnantes ex ipsis rebus
colligat. Ex his patet non oportere haerere in syms
bolice effictis formis, quomodocunque elllngantur,
sive in specie sub sensum cadente, sive in vocabu-
lis quze videntur habere multum absoni et absurdi;
CAPUT Ι.
Quod duplex sit theologia deinonstrativa..
Ilagnus Dionysius secundo capite Caelestis liierar-
chiw: Duo, inquit(l), modi sunt sacra: nominationis
Dei : alter quidem, ut consentaneum apparet, per
similes imagines ac signa saera tendens ; alter vero
per dissimiles formas in speciem absonam et dis-
scntaueam effictus, ac traditiones quidem mysticae
Seripturarum Deum ennutiantinm, venerandam ejus
qui supra substantiam est, et θεαρχία (2)⁹ id est,
Detls deorum, beatitudinem interdum tanquam
mentem et Verbum et substantiam (5) laudant, cum
Scholia S. Maximi.
apparet, non enim sic accipienda sunt, _se_d potius D quasige.t3},_§px0m: ι¹ί⁰³¹¹¹¹¹⁵ “05 Deum δεοτιηην
secundum sensus,quos sy'mbola intus babentahe
reconditos.
(1) Duo. inquit, modi. Quod duobus modis lau-
datur Deus, aut tauquam similis ornnibus__ (quinia
enim in ipso consistunt) aut tanquam dissimilis
(nihil est 'enim eorum quae sunt), exponit deinde
liionysius, quomodo formantur isti modi nominandi
li uin per similia, utcumdieitur Deus in_ Scriptura
Verbum, et mens; ut illud: Quis cognovit sensum.
siveineiitern Domini ‘! (Rom. ii),et is:_ud in prephetis
frequens : Et factum; est verbum Domini Aad‘ tne.
⁴ (³2) θεαρχία. (ium Dionysius liettm vocat“ ligato-
χῐδὶν, ah 'ei; nominat quodest potissimum- Dei do-
iium, facere scilicet angelos et sanctos homines,
quoad fieri potest. deos'qnosdam, _sicu_t__sc_rip.:‘u-.u
est: Ego dixi, DiiAestis (Paul. Lxxxm, ι t_il|ud : us
deorum in SiouU’sul. Lxxxn) Ekaoyéav itauue dicit,