PG 156, col. 1053
1910] τέθνηκεν ἡ ἐν μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένη Α ἀπελθὼν περὶ 16 Σαμαχὶν ὲκρούσευσε καὶ eum:
πλησίον τοῦ, μακαρίτου καὶ ἀοιδίμου βασιλέως καὶ
ἀνδρὸς αὐτῆς.
υνα’.
Καὶ 16v Φευρουάριον τοῦ νθ¹ ἔτους ἀπέθανεν 6
ἀμηρᾶς 6 Μουράτης· καὶ τοῦτο οὐκ ἀκούσαντος
μου εἰς τὴν ’Ῑόηρίαν, ὡς ἦλθον είς τὴν Τραπεζοῦντα,
λέγει μοι 6 βασιλεῦς ¹ Ἀρχον ἁποκρισιάρι, [ειη
νὰ σέ εἴπω μὲν καλά μαντάτα, μόνον νά μᾶς δώ-
σῃς τὰ συγχαρίκια ³ καὶ ἀναστὰς προσεκύνησα αὑ-
τὸν είπὼν· Νά ποιήσῃ 6 Θεὸς πολυχρόνιον τὴν
βασιλείαν σου, ὀποῦ πᾶσι τρόποις εὐεργετεῖς ἡμῖν,
καὶ θέλεις εὐεργετήσειν καὶ νῦν τά καλὰ μαντάτα. Β καὶ τῆς ἐξαδέλφης αὐτοῦ τῆς ἀμηρίσσης ἐπανα-
Ἀμὴ ἡμεῖς τί ἀξιον ἔχομεν νά ἀποδώσωμεν τῇ
βασιλείᾳ σου; Καὶ λέγει μοι τὸν θάνατον τοῦ
ἀμηρά , καὶ ὅτι ἐγένετο καὶ ό υίὸς αὐτοῦ αὐθέντης,
καὶ δέδωκε πολλά 16v βασιλέα καὶ ἔστερξεν, ἵνα
εχῃ καῖ⁹ τὴν ἀγάπην, ἢν μετὰ τοῦ πατρός του εἶχε
16 ὁσπήτιον ἐκεῖνο. Καὶ ἀκούσας τοῦτο ἐγενόμην
ἄφωνος καὶ⁸ οὑτως ὀδυνηθεὶς, ὥσπερ νά μὲ ἔλεγεν
θάνατον τῶν ἐμῶν φιλτάτων· καὶ μέχρι τινὸς κατη-
φιάσας λέγω· Δέσποτά μου, τοῦτο οὐ χαρίεν μαν-
τάτον, ἀλλὰ καὶ ὀδυνηρὸν λίαν. Καὶ λέγει· Πῶς,
καλέ ; Καὶ εἷπον · Διότι ἐκεῖνος ’ἦν γέρων καὶ⁹ 16
κατά τῆς πόλεως ἀπεπειράσθη αὐτῷ, καὶ πλέον
οὐδὲν ἢθελεν, μόνον τὴν ἀγάπην καὶ εἰρήνην· ἀμὴ
οὗτος, ὀποῦ ἐγένετο νῦν αὐθέντης, ἔνι νέος καὶΟ
παιδιόθεν ἐχθρὸς τῶν Χριστιανῶν, νὰ ὑϐρίζῃ καὶ
νά ἐπαπειλῆται, ὅτι θέλει ποιήσειν 16 καὶ τι κατὰ
τῶν Χριστιανῶν· καὶ ἡ πόλις, εἴπερ ἄλλοτε, ἐνι 6:6
τὴν ἀσθένειαν τοῦ αὶθεντός μου τοῦ βασιλέως τοῦ
γαμϐροῦ ἠπορημένη, [ειν] καὶ χρέος είς τὰ είσο-
δὴματα ἐκείνης πολὺ,’καὶ ἀπορία είς ,πάντα ο καὶ 6
αὐθέντης μου 6 βασιλεὺς νέος αὐθέντης καὶ θέλει
καιρὸν εἰρηνικὸν νά ἐξοικονομήσῃ τά ἐκείνης, καὶ
ἂν παραχωρήσῃ 6 Θεὸς, νά νικηθῇ ἀπὸ τῆς νεότη-
τος αὐτοῦ καὶ κακίας καὶ νά ὁρμήσῃ κατὰ τῆς
πόλεως, οὑκ οἶδα, τί νά γένηται. Ναὶ, ἂν εἶχεν εὐ-
δοκήσειν 6 Θεὸς, νὰ ἀπέθνησκεν οὗτος 6 υίὸς αὐτοῦ,
ίδοὺ εὑφρόσυνος κατά ἀλήθειαν ἀγγελία ι ἐπεὶ ἄλλον
οὑκ-·εἷχε, καὶ ἀπὸ τῆς λύπης ἤθελε γενῆν καὶ
ἀσθενέστερος καὶ όλιγοχρονιώτερος, καὶ μέσον 106- D τοῦτο εὐδοκήσῃ· ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὰ ἄλλα πάντα
του ἢθελεν ἀναῤῥωσθῆναι καὶ 16 όσπήτιον ἐκεῖνο·
καὶ ἀποθανόντος ἐκείνου ἤθελεν ὑπάγειν εἰς προτί-
μησιν μεγάλην · καὶ λέγει μοι· Σὺ ἧσαι καὶ τῶν
φρονίμων καὶ τῶν πρώτων ἀρχόντων τοῦ όσπητὶου
ἐκείνου, καὶ θέλεις γινώσκειν [215] καὶ εἰς τὰ
τοιαῦτα καλλίω· ὅμως ὁ Θεὸς δυνατὸς ἔνι, νά 16
ποιήσῃ διὰ καλόν. Καὶ εἷπον · Οὕτως ἔνι ὡς ὀρί-
ζεις· καὶ ἀπέμεινεν εἰς ἐκεῖνον. Ἐγὼ δὲ ὡς ἤκουσα
‘10610, καὶ ὅτι ἡ γυνὴ τοῦ ἀμηρᾶ, ἡ θυγάτηρ δε.
σπι-Στου Σερσίας, ἐντίμως καὶ καλῶς ἐπανέστρεψεν
είς τοὺς γονεῖς αὐτῆς · ἐπεὶ ἐγὼ ἔμελλον μεῖναι είς
τὴν Τραπεζοῦντα, διὰ αἴτια πολλά · πλεὺσιμον δὲ
(εὑρὼν) ἀπερχόμενον εἰς τὴν πόλιν, ἔστελλον καὶ
ἀλογα καὶ παιδία 660, ᾶτινα 6 βασιλεὺς Ἰϐηρίας
πλησίον τοῦ, μακαρίτου καὶ ἀοιδίμου βασιλέως καὶ
ἀνδρὸς αὐτῆς.
υνα’.
Καὶ 16v Φευρουάριον τοῦ νθ¹ ἔτους ἀπέθανεν 6
ἀμηρᾶς 6 Μουράτης· καὶ τοῦτο οὐκ ἀκούσαντος
μου εἰς τὴν ’Ῑόηρίαν, ὡς ἦλθον είς τὴν Τραπεζοῦντα,
λέγει μοι 6 βασιλεῦς ¹ Ἀρχον ἁποκρισιάρι, [ειη
νὰ σέ εἴπω μὲν καλά μαντάτα, μόνον νά μᾶς δώ-
σῃς τὰ συγχαρίκια ³ καὶ ἀναστὰς προσεκύνησα αὑ-
τὸν είπὼν· Νά ποιήσῃ 6 Θεὸς πολυχρόνιον τὴν
βασιλείαν σου, ὀποῦ πᾶσι τρόποις εὐεργετεῖς ἡμῖν,
καὶ θέλεις εὐεργετήσειν καὶ νῦν τά καλὰ μαντάτα. Β καὶ τῆς ἐξαδέλφης αὐτοῦ τῆς ἀμηρίσσης ἐπανα-
Ἀμὴ ἡμεῖς τί ἀξιον ἔχομεν νά ἀποδώσωμεν τῇ
βασιλείᾳ σου; Καὶ λέγει μοι τὸν θάνατον τοῦ
ἀμηρά , καὶ ὅτι ἐγένετο καὶ ό υίὸς αὐτοῦ αὐθέντης,
καὶ δέδωκε πολλά 16v βασιλέα καὶ ἔστερξεν, ἵνα
εχῃ καῖ⁹ τὴν ἀγάπην, ἢν μετὰ τοῦ πατρός του εἶχε
16 ὁσπήτιον ἐκεῖνο. Καὶ ἀκούσας τοῦτο ἐγενόμην
ἄφωνος καὶ⁸ οὑτως ὀδυνηθεὶς, ὥσπερ νά μὲ ἔλεγεν
θάνατον τῶν ἐμῶν φιλτάτων· καὶ μέχρι τινὸς κατη-
φιάσας λέγω· Δέσποτά μου, τοῦτο οὐ χαρίεν μαν-
τάτον, ἀλλὰ καὶ ὀδυνηρὸν λίαν. Καὶ λέγει· Πῶς,
καλέ ; Καὶ εἷπον · Διότι ἐκεῖνος ’ἦν γέρων καὶ⁹ 16
κατά τῆς πόλεως ἀπεπειράσθη αὐτῷ, καὶ πλέον
οὐδὲν ἢθελεν, μόνον τὴν ἀγάπην καὶ εἰρήνην· ἀμὴ
οὗτος, ὀποῦ ἐγένετο νῦν αὐθέντης, ἔνι νέος καὶΟ
παιδιόθεν ἐχθρὸς τῶν Χριστιανῶν, νὰ ὑϐρίζῃ καὶ
νά ἐπαπειλῆται, ὅτι θέλει ποιήσειν 16 καὶ τι κατὰ
τῶν Χριστιανῶν· καὶ ἡ πόλις, εἴπερ ἄλλοτε, ἐνι 6:6
τὴν ἀσθένειαν τοῦ αὶθεντός μου τοῦ βασιλέως τοῦ
γαμϐροῦ ἠπορημένη, [ειν] καὶ χρέος είς τὰ είσο-
δὴματα ἐκείνης πολὺ,’καὶ ἀπορία είς ,πάντα ο καὶ 6
αὐθέντης μου 6 βασιλεὺς νέος αὐθέντης καὶ θέλει
καιρὸν εἰρηνικὸν νά ἐξοικονομήσῃ τά ἐκείνης, καὶ
ἂν παραχωρήσῃ 6 Θεὸς, νά νικηθῇ ἀπὸ τῆς νεότη-
τος αὐτοῦ καὶ κακίας καὶ νά ὁρμήσῃ κατὰ τῆς
πόλεως, οὑκ οἶδα, τί νά γένηται. Ναὶ, ἂν εἶχεν εὐ-
δοκήσειν 6 Θεὸς, νὰ ἀπέθνησκεν οὗτος 6 υίὸς αὐτοῦ,
ίδοὺ εὑφρόσυνος κατά ἀλήθειαν ἀγγελία ι ἐπεὶ ἄλλον
οὑκ-·εἷχε, καὶ ἀπὸ τῆς λύπης ἤθελε γενῆν καὶ
ἀσθενέστερος καὶ όλιγοχρονιώτερος, καὶ μέσον 106- D τοῦτο εὐδοκήσῃ· ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὰ ἄλλα πάντα
του ἢθελεν ἀναῤῥωσθῆναι καὶ 16 όσπήτιον ἐκεῖνο·
καὶ ἀποθανόντος ἐκείνου ἤθελεν ὑπάγειν εἰς προτί-
μησιν μεγάλην · καὶ λέγει μοι· Σὺ ἧσαι καὶ τῶν
φρονίμων καὶ τῶν πρώτων ἀρχόντων τοῦ όσπητὶου
ἐκείνου, καὶ θέλεις γινώσκειν [215] καὶ εἰς τὰ
τοιαῦτα καλλίω· ὅμως ὁ Θεὸς δυνατὸς ἔνι, νά 16
ποιήσῃ διὰ καλόν. Καὶ εἷπον · Οὕτως ἔνι ὡς ὀρί-
ζεις· καὶ ἀπέμεινεν εἰς ἐκεῖνον. Ἐγὼ δὲ ὡς ἤκουσα
‘10610, καὶ ὅτι ἡ γυνὴ τοῦ ἀμηρᾶ, ἡ θυγάτηρ δε.
σπι-Στου Σερσίας, ἐντίμως καὶ καλῶς ἐπανέστρεψεν
είς τοὺς γονεῖς αὐτῆς · ἐπεὶ ἐγὼ ἔμελλον μεῖναι είς
τὴν Τραπεζοῦντα, διὰ αἴτια πολλά · πλεὺσιμον δὲ
(εὑρὼν) ἀπερχόμενον εἰς τὴν πόλιν, ἔστελλον καὶ
ἀλογα καὶ παιδία 660, ᾶτινα 6 βασιλεὺς Ἰϐηρίας