PG 156, col. 1054
ἔπραξα, καὶ ὅσα είς τὴν Τραπεζοῦνταν ὑποπτεύω
ὅτι μέλλω πράξειν, καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐκεῖσε
προσμονῆς ο ἔγραψα δὲ καὶ ἑτέραν ἀναφορὰν, περὶ
ὧν μέλλω δηλώσειν · καὶ δοὺς τὰς γραφὶς ἐνὶ τῶν
σὺν ἐμοὶ ἀρχοντοποὺλων ἔστειλα αὐτὸν παραγγεί-
λας, ὅτι Τὴν μὲν μίαν 66; τῷ αὐθέντῃ ἡμῶν βα-
σιλεῖ, ὼσὰν προσκυνήσῃς αὐτῷ, καὶ διά στόματος
πάντα καθ’ ἡμᾶς ἁνάφερε · ἔπειτα τὴν αῦριον 66;
τὴν ἑτέραν. Ἔγραψα δέ οὕτως· Ἐγὼ ἔμαθον τὸν
θάνατον τοῦ ἀμηρᾶ φθάσας ἐνταῦθα είς τὴν Τρα·
πεζοῦντα [214] παρὰ τοῦ βασιλέως· ἔμαθον οὖν
στροφὴν εἰς τὴν πατρίδα καὶτοὺς γονεῖς αὐτῆς·
λοιπὸν συλλογισάμενος, φαίνεταί μοι κάλλιον καὶ
ὠφέλιμον είς πολλὰ 16 ἐκεῖσε αὐτὸ νᾶι εὕρῃς τά 16
πράξῃς παρὸ ἀπὸ 16 ἐνταῦθα· τέσσαρα γὰρ καὶ
μόνον εὑρίσκω τά προσιστάμενα· 16 ἔλαττον τοῦ
γένους, τὸ τῆς Ἐκκλησίας διὰ τὴν συγγένειαν, 16
ὅτι εἶχεν ἄνδρα (Τοῦ ρκον) καὶ τέταρτον ὅτι ενι χρό-
νου πλείονος καὶ ἔνι λογισμὸς, μήποτε ἐλθόντος
καιροῦ τοῦ τεκεῖν παιδίον κινδυνεύσῃ, ὡς οί φυσικοὶ
γράφουσιν, ὅτι ὡς ἐπὶ 16 πλεῖστον ἐπισυμσαίνει
Λοιπὸν περὶ τοῦ πρώτου λέγω, ὅτι οὐδὲν ἔνι παρά-
δοξον· ἐπεὶ οὐδὲν ἔνι ἐλάττονος γένους τῆς κυρίας
μου καὶ ἀοιδίμου μητρός σου · περὶτοῦ δευτέρου
καὶ ἂν ὅλως ἐλπίζωμεν ὅτι, 16 τῆς Τραπεζοῦντος
ἂν γένηται, [215] θέλει συγχωρήσειν αὐτὸ ὴ Ἐκ-
κλησία, δοθέντων χρημάτων εῐς τε τὰς ὲκκλησῖας
καὶ είς τοὺς πτωχοὺς, πολλῷ μᾶλλον θέλει συγχω-
ρήσειν 16 τοῦ δεσπότου Σερὸίας, ὀποῦ τὸν ἐντρέ-
πονται καὶ⁵ χρεωστοῦσι τοσαὺτας χάριτας καὶ ὴ
Ἐκκλησία καὶ ίερομόναχοι καὶ⁸ μοναχοὶ καὶ μονα-
χαὶ καὶ πτωχοί. Περὶ δὲ τοῦ τρίτου καὶ οὐδὲν ἔνι
παράδοξον· ἐπε)⁸ καὶ ή δέσποινα κυρά Εὐδοκία
ἄνδρα προεῖχε Τοῦρκον, καὶ μικροῦ καὶ ὀλίγου τό-
που αὐθέντην, καί⁵ παιδία μετ’ ἐκείνου ἐποίησεν*
ἀπῆρεν δὲ αὐτὴν είς γυναῖκαν ὁ πάππος σου · αῦτη
δὲ ἦν τοιούτου μεγάλου αὑθεντὺς γυνὴ, καὶ οὐδὲ κᾶν-
.μετ’ ἐκείνου, ὡς ἠκούομεν, ἔμεινε · περὶ δέ τοῦ
τετάρτου, καὶ τοῦτο ἃς ἕνι είς Θεὸν, καὶ ὡς ἂν
θέλει ἦσθεν συμφορώτερον, καὶ οἱ γονεῖς περιχαρῶς
θέλουν δέξεσθαι τοῦτο, στεῖλέ τινα ἢ τῶν τοῦ όσπη-
τίου σουῆ τῶν μοναχὼν, καὶ ῐδε 16 περὶ τούτου,
καὶ μηδὲν γένηται ἀναϐολὴ, ἀλλὰ πρᾶξε αὐτό.
Ἀποσωθέντων οὖν τῶν γραμματοκομιστῶν ἐν τῇ
πόλει τῇ κη’ Μαΐου, τοῦ δὲ βασιλέως [⁸216] ὄντος
είς χοιροκυνήγιον, ὡς ἐλαλήθη, ὅτι ἦλθον οί είς τὴν.
’16ηρίαν, σχολάσας ἦλθεν οἴκοθεν, χαῖρων διὰ τὴν
τῆς Σερὸίας δουλείαν, ὡς παρακατιὼν 6 λόγος δη·-
λὼσει· ἔτυχε δέ ὅτι τὴν αὐτὴνδὴ τῆς κη’ ἑσπέραν
φαίνεταί μοι καθ’ ὕπνους, ὃτι ἔφθασα εἰς τὴν πόλιν
καὶ πεσόντος μου ἀσπάσασθαι τούς βασιλέως πό-
δας, οὐκ ἀφῆκέ μοι, ἀλλ’ ἐπιλαὸὼν ἐφίλησέ μοι είς
τους ὀφθαλμούς · καὶ ἔξυπνος γενόμενος λέγω τοὺς
ὅτι μέλλω πράξειν, καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐκεῖσε
προσμονῆς ο ἔγραψα δὲ καὶ ἑτέραν ἀναφορὰν, περὶ
ὧν μέλλω δηλώσειν · καὶ δοὺς τὰς γραφὶς ἐνὶ τῶν
σὺν ἐμοὶ ἀρχοντοποὺλων ἔστειλα αὐτὸν παραγγεί-
λας, ὅτι Τὴν μὲν μίαν 66; τῷ αὐθέντῃ ἡμῶν βα-
σιλεῖ, ὼσὰν προσκυνήσῃς αὐτῷ, καὶ διά στόματος
πάντα καθ’ ἡμᾶς ἁνάφερε · ἔπειτα τὴν αῦριον 66;
τὴν ἑτέραν. Ἔγραψα δέ οὕτως· Ἐγὼ ἔμαθον τὸν
θάνατον τοῦ ἀμηρᾶ φθάσας ἐνταῦθα είς τὴν Τρα·
πεζοῦντα [214] παρὰ τοῦ βασιλέως· ἔμαθον οὖν
στροφὴν εἰς τὴν πατρίδα καὶτοὺς γονεῖς αὐτῆς·
λοιπὸν συλλογισάμενος, φαίνεταί μοι κάλλιον καὶ
ὠφέλιμον είς πολλὰ 16 ἐκεῖσε αὐτὸ νᾶι εὕρῃς τά 16
πράξῃς παρὸ ἀπὸ 16 ἐνταῦθα· τέσσαρα γὰρ καὶ
μόνον εὑρίσκω τά προσιστάμενα· 16 ἔλαττον τοῦ
γένους, τὸ τῆς Ἐκκλησίας διὰ τὴν συγγένειαν, 16
ὅτι εἶχεν ἄνδρα (Τοῦ ρκον) καὶ τέταρτον ὅτι ενι χρό-
νου πλείονος καὶ ἔνι λογισμὸς, μήποτε ἐλθόντος
καιροῦ τοῦ τεκεῖν παιδίον κινδυνεύσῃ, ὡς οί φυσικοὶ
γράφουσιν, ὅτι ὡς ἐπὶ 16 πλεῖστον ἐπισυμσαίνει
Λοιπὸν περὶ τοῦ πρώτου λέγω, ὅτι οὐδὲν ἔνι παρά-
δοξον· ἐπεὶ οὐδὲν ἔνι ἐλάττονος γένους τῆς κυρίας
μου καὶ ἀοιδίμου μητρός σου · περὶτοῦ δευτέρου
καὶ ἂν ὅλως ἐλπίζωμεν ὅτι, 16 τῆς Τραπεζοῦντος
ἂν γένηται, [215] θέλει συγχωρήσειν αὐτὸ ὴ Ἐκ-
κλησία, δοθέντων χρημάτων εῐς τε τὰς ὲκκλησῖας
καὶ είς τοὺς πτωχοὺς, πολλῷ μᾶλλον θέλει συγχω-
ρήσειν 16 τοῦ δεσπότου Σερὸίας, ὀποῦ τὸν ἐντρέ-
πονται καὶ⁵ χρεωστοῦσι τοσαὺτας χάριτας καὶ ὴ
Ἐκκλησία καὶ ίερομόναχοι καὶ⁸ μοναχοὶ καὶ μονα-
χαὶ καὶ πτωχοί. Περὶ δὲ τοῦ τρίτου καὶ οὐδὲν ἔνι
παράδοξον· ἐπε)⁸ καὶ ή δέσποινα κυρά Εὐδοκία
ἄνδρα προεῖχε Τοῦρκον, καὶ μικροῦ καὶ ὀλίγου τό-
που αὐθέντην, καί⁵ παιδία μετ’ ἐκείνου ἐποίησεν*
ἀπῆρεν δὲ αὐτὴν είς γυναῖκαν ὁ πάππος σου · αῦτη
δὲ ἦν τοιούτου μεγάλου αὑθεντὺς γυνὴ, καὶ οὐδὲ κᾶν-
.μετ’ ἐκείνου, ὡς ἠκούομεν, ἔμεινε · περὶ δέ τοῦ
τετάρτου, καὶ τοῦτο ἃς ἕνι είς Θεὸν, καὶ ὡς ἂν
θέλει ἦσθεν συμφορώτερον, καὶ οἱ γονεῖς περιχαρῶς
θέλουν δέξεσθαι τοῦτο, στεῖλέ τινα ἢ τῶν τοῦ όσπη-
τίου σουῆ τῶν μοναχὼν, καὶ ῐδε 16 περὶ τούτου,
καὶ μηδὲν γένηται ἀναϐολὴ, ἀλλὰ πρᾶξε αὐτό.
Ἀποσωθέντων οὖν τῶν γραμματοκομιστῶν ἐν τῇ
πόλει τῇ κη’ Μαΐου, τοῦ δὲ βασιλέως [⁸216] ὄντος
είς χοιροκυνήγιον, ὡς ἐλαλήθη, ὅτι ἦλθον οί είς τὴν.
’16ηρίαν, σχολάσας ἦλθεν οἴκοθεν, χαῖρων διὰ τὴν
τῆς Σερὸίας δουλείαν, ὡς παρακατιὼν 6 λόγος δη·-
λὼσει· ἔτυχε δέ ὅτι τὴν αὐτὴνδὴ τῆς κη’ ἑσπέραν
φαίνεταί μοι καθ’ ὕπνους, ὃτι ἔφθασα εἰς τὴν πόλιν
καὶ πεσόντος μου ἀσπάσασθαι τούς βασιλέως πό-
δας, οὐκ ἀφῆκέ μοι, ἀλλ’ ἐπιλαὸὼν ἐφίλησέ μοι είς
τους ὀφθαλμούς · καὶ ἔξυπνος γενόμενος λέγω τοὺς