PG 159, col. 1126
non audire. Rursus synodus eum canonice vocavit,
sed non paruit : quare, eo vocato, nec parente,
synodus decretum tulit; is vero in contradicendo
persistebat, non palam, sed in angulis; itaque
hostis sacra: svnodi declaratus est. Sin autem in
tempore ad disputationes accedebat, sanctorum
auctoritates non approbabat; corruptos et adulte-
rinos, vetustos sacros et divinos doctorum codices
dicetis. At is quidem exstinctus est, osque illud
adversus sacram synodum infrendens quo pacto
exstinctum sit et dedecore 0ppletum sure amara:
restilutionis tempore, cognitum iis cst qui vera di-
cere didicerunt. Nos vero prredictas magni Cyrilli
auctoritates habentes super illud ι ι De nwo acci-
piet, i et sacram hanc synodum eadem dmentem in
suo quod edidit decreto, audientes. et ab eo cen-
firmati, Spiritum sanctum a Filio etiam procedere,
synodo nos adjunximus. Nam cum Christus dixe-
rit, quod ι de meo accipiet, ι nil °a|iud ostendit
nobis nisi quod etiam ab eo prot edit : non enim
possmnns aliter intelligere, quia a quo Spiritus
accipit, ab eo etiam esse habet ; a quo habet esse,
ab eo et procedit; accipit autem ιι Filio, et habet
esse ab eo', ut dicimus, et sacer Basilius declarat :
ergo et ab eo procedit. lloc igitur pacto- et alias
sanctorum auctoritates clare voluissemus dicere.
deinde explanare. Sed cum nos duo eflicere pro~
posuerimus. partim quia cum brevibus rem ett-
ponere pellit-ili simus, in immensum nostna ev-
crescere potuisset oratio; partim quia adversarii
meis dictis tidem non adhibuissent, si ea latius
esplicando eoutexerem ; idcirco opportunum mibi
visum est, seorsum tantum sanctorum auctoritates
proponere, ad eos coarguendos qui sacra: synodo
volunt contradicere; ad stabiliendum vero et cou-
firmandum eos qui eam pie sequuntur, paucis qui-
busdam de meo iu singulis dictis allatis.
ll.
ι Omne verbum, sacrum dixit Evangelium, in
duobus vel tribus testibus stabit ¹⁰. ι Num [idem
adhibebitis vos si pluribus utemur? Non arbitror,
cum vos falsa suasione et praesumptione pravitati
admista permoveamini. Idcirco trium vice quos
Christus enumerat, ter undecim addam ne de cae-
tero locus contradicendi relinquatur, vel quid
minimum adversus nos eloquendi. Nam magnus
Gregorius Nysseuus in quarta homilia seu Expoo
sitione super «Pater noster,» quae incipit, (Qui um-
bram l’uturorum, ι haec inquit : «Unigenitus Filius
ex Patre a sacra Scriptura nominatur ; et hucusque
verbum suam constituit proprietatem. Sanctus
sed non paruit : quare, eo vocato, nec parente,
synodus decretum tulit; is vero in contradicendo
persistebat, non palam, sed in angulis; itaque
hostis sacra: svnodi declaratus est. Sin autem in
tempore ad disputationes accedebat, sanctorum
auctoritates non approbabat; corruptos et adulte-
rinos, vetustos sacros et divinos doctorum codices
dicetis. At is quidem exstinctus est, osque illud
adversus sacram synodum infrendens quo pacto
exstinctum sit et dedecore 0ppletum sure amara:
restilutionis tempore, cognitum iis cst qui vera di-
cere didicerunt. Nos vero prredictas magni Cyrilli
auctoritates habentes super illud ι ι De nwo acci-
piet, i et sacram hanc synodum eadem dmentem in
suo quod edidit decreto, audientes. et ab eo cen-
firmati, Spiritum sanctum a Filio etiam procedere,
synodo nos adjunximus. Nam cum Christus dixe-
rit, quod ι de meo accipiet, ι nil °a|iud ostendit
nobis nisi quod etiam ab eo prot edit : non enim
possmnns aliter intelligere, quia a quo Spiritus
accipit, ab eo etiam esse habet ; a quo habet esse,
ab eo et procedit; accipit autem ιι Filio, et habet
esse ab eo', ut dicimus, et sacer Basilius declarat :
ergo et ab eo procedit. lloc igitur pacto- et alias
sanctorum auctoritates clare voluissemus dicere.
deinde explanare. Sed cum nos duo eflicere pro~
posuerimus. partim quia cum brevibus rem ett-
ponere pellit-ili simus, in immensum nostna ev-
crescere potuisset oratio; partim quia adversarii
meis dictis tidem non adhibuissent, si ea latius
esplicando eoutexerem ; idcirco opportunum mibi
visum est, seorsum tantum sanctorum auctoritates
proponere, ad eos coarguendos qui sacra: synodo
volunt contradicere; ad stabiliendum vero et cou-
firmandum eos qui eam pie sequuntur, paucis qui-
busdam de meo iu singulis dictis allatis.
ll.
ι Omne verbum, sacrum dixit Evangelium, in
duobus vel tribus testibus stabit ¹⁰. ι Num [idem
adhibebitis vos si pluribus utemur? Non arbitror,
cum vos falsa suasione et praesumptione pravitati
admista permoveamini. Idcirco trium vice quos
Christus enumerat, ter undecim addam ne de cae-
tero locus contradicendi relinquatur, vel quid
minimum adversus nos eloquendi. Nam magnus
Gregorius Nysseuus in quarta homilia seu Expoo
sitione super «Pater noster,» quae incipit, (Qui um-
bram l’uturorum, ι haec inquit : «Unigenitus Filius
ex Patre a sacra Scriptura nominatur ; et hucusque
verbum suam constituit proprietatem. Sanctus